Με μια σειρά εξεγέρσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος Τραμπ δεν έκρυψε την περιφρόνησή του για διαδηλωτές. Πέρα από τις απειλές του προς τους διαδηλωτές της Μινεάπολης και τις αμφισβητήσιμες εκτελεστικές εντολές, ο Τραμπ έχει ξανά και ξανά στρέψει την οργή του σε μια συγκεκριμένη ομάδα: «αναρχικοί». Η συνεχής επίκληση του Trump των αναρχικών για να περιγράψει όλους τους διαδηλωτές γενικά είναι μια υπολογιζόμενη απόπειρα να “διαβάλλει” τους συνεχιζόμενους αγώνες – αυτό μπορεί να φανεί σαφώς σε ένα από τα tweets του Trump νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα, όπου έγραψε ότι οι διαδηλωτές στο Πόρτλαντ και το Σιάτλ ήταν «πραγματικά… άρρωστοι και ταλαιπωρημένοι αναρχικοί και ταραχοποιοί. “
Αρχικά δημοσιεύθηκε από το MIC . Γράφτηκε από τη Vanessa Taylor. Εικόνα παραπάνω: Μαύρος μαχητής από τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.
Η άμεση αντίδραση στο δόλωμα του Τραμπ είναι συχνά να υποστηρίζεται ότι οι άνθρωποι που βγαίνουν στους δρόμους στο Πόρτλαντ – μια πόλη που έχει τεθεί υπό πολιορκία από μυστηριώδεις ομοσπονδιακούς πράκτορες – και το Σιάτλ είναι απλώς «διαδηλωτές» και όχι «αναρχικοί». Αλλά θυμηθείτε το παλιό ρητό: Ένα σπασμένο ρολόι είναι σωστό δύο φορές την ημέρα. Ο Τραμπ μπορεί να μην είναι ειλικρινής στην απεικόνιση των αναρχικών του, και σίγουρα δεν έχει σαφή άποψη για τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες, αλλά το να αρνείται κάποιος εντελώς την παρουσία των αναρχικών θα ήταν εξίσου τολμηρό με ένα ψέμα όπως και αυτό του προέδρου.
Οι αναρχικοί συμμετείχαν σε διαμαρτυρίες σε ολόκληρη τη χώρα στο τρέχον κίνημα κοινωνικής δικαιοσύνης που ξεκίνησε τον Μάιο. Αντί να αρνηθούμε ότι υπάρχουν αναρχικοί, είναι πιο χρήσιμο να αναγνωρίσουμε ότι στη μέση ενός καλοκαιριού εξέγερσης που ορίζεται καλύτερα από την επιδίωξη της Μαύρης απελευθέρωσης, οι Μαύρου χρώματος αναρχικοί είναι το κλειδί για τη διατήρηση πολλών από τις συνεχιζόμενες εξεγέρσεις. Και ενώ ο Τραμπ μπορεί να προσπαθεί να δαιμονοποιήσει την αναρχία, οι Μαύρου χρώματος αναρχικοί δεν επιτρέπουν στον πρόεδρο να τους τρομάξει και να τους αποσπάσει από το έργο που πρέπει να γίνει.
Μέρος της επίκλησης του αναρχισμού από τον Τραμπ εξαρτάται από την άγνοια του ευρύτερου αμερικανικού κοινού για τον όρο συνολικά. Συχνά, οι άνθρωποι εξοικειώνονται μόνο με τον αναρχισμό με τη μορφή ψυχαγωγίας όπως το V for Vendetta , ή φαντάζονται την «αναρχία» ως κάτι που κάνουν οι λευκοί. Σύμφωνα με την αμερικανική φαντασία, η αναρχία δεν είναι τίποτα περισσότερο από χάος για χάος, αποσπασμένη από οποιαδήποτε πολιτική ανάλυση ή ουσιαστικό αγώνα για απελευθέρωση.
Αλλά στην Teen Vogue , η εργατική δημοσιογράφος Kim Kelly όρισε τον αναρχισμό ως «μια ριζοσπαστική, επαναστατική αριστερή πολιτική φιλοσοφία που υποστηρίζει την κατάργηση της κυβέρνησης, της ιεραρχίας και όλων των άλλων άνισων συστημάτων εξουσίας». Αυτό που σημαίνει να είσαι Μαύρος αναρχικός μπορεί να φαίνεται διαφορετικό από άτομο σε άτομο. Ωστόσο, ο Riley, ο οποίος είναι μέλος του Blackish Autonomists του Salish Sea και οργανώνει μεταξύ του Σιάτλ και της Ολυμπίας της Ουάσινγκτον, είπε ότι τους βοήθησε να διατυπώσουν τι συμβαίνει στον κόσμο, προκειμένου να το αντιμετωπίσουν καλύτερα.
«Η αναρχική κριτική μου έδωσε τα εργαλεία και τη γλώσσα για να δω και να κατανοήσω καλύτερα τον εχθρό μου και να καταλάβω γιατί και πώς ο κόσμος είναι δομημένος εναντίον μου και του λαού μου», λέει ο Riley στον Mic. «Αλλά το πιο σημαντικό, η αναρχία μου δίνει όπλα και λέει:« Μην περιμένετε κάποια μελλοντική ουτοπία, αλλά ζήστε και πολεμήστε εδώ και τώρα ». Μου λέει να μην είμαι ο πρωτεύων ή ο στρατιώτης ποδοσφαίρου για το έργο ενός άλλου.
Ο Riley συνέχισε: «Για μένα, το να είσαι Μαύρος αναρχικός είναι να αγκαλιάσεις πλήρως τη ζωή που μας αρνούνται και να την ζήσεις σε απόλυτη σύγκρουση με τις δυνάμεις και τις δομές που μας υποτάσσουν, εκμεταλλεύονται και μας σκοτώνουν – το κράτος, την αστυνομία, τα σύνορα, τον καπιταλισμό και την οικονομία, την εργασία κ.λπ. » (Ο Riley αρνήθηκε να παράσχει το επώνυμό του.)
Για πολλούς Μαύρου χρώματος αναρχικούς, μια δέσμευση για ριζοσπαστική πολιτική σημαίνει επίσης ότι η κοινότητα και η φροντίδα βρίσκονται στο επίκεντρο των προσωπικών τους ορισμών. Ο Μακάιλα, διοργανωτής από τη Φιλαδέλφεια, λέει στο Μιc, «[Όντας ένας Μαύρος αναρχικός] εργάζεται για την ανάπτυξη μη ιεραρχικών κοινοτήτων και την οικοδόμηση αμοιβαίας βοήθειας έξω από τις αποικιακές λευκές δομές υπεραξίας. Βρίσκει τρόπους για να θεραπεύσει τους ανθρώπους από την κρατική βία και μαθαίνει τρόπους για να διατηρήσουμε τον εαυτό μας ως λαό. “
Ομοίως, η Τίνα, που βρίσκεται στο Ντάλας του Τέξας, λέει, «Νομίζω ότι το να είσαι Μαύρος αναρχικός μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα. Αλλά για μένα, σημαίνει να έχω και το κέικ μου και να το φάω. Σημαίνει ως μια παράξενη μαύρη γυναίκα ότι η απελευθέρωσή μου είναι τα πάντα και ότι είμαι πρόθυμη να πεθάνω γι ‘αυτό ανεξάρτητα από το κόστος. Επειδή αγαπώ την απελευθέρωση περισσότερο από τη δική μου ζωή. ” Και οι δύο γυναίκες αρνήθηκαν να δώσουν το επώνυμό τους.
Οι μαύροι αναρχικοί δεν εκπλήσσονται από το συνεχιζόμενο δόλωμα του Τραμπ. Για την Tina, ξεκινάει από το Red Scare που έγινε ιδιαίτερα έντονο τη δεκαετία του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ετικέτα «κομμουνιστής» ρίχτηκε τόσο τυχαία όσο η χρήση των «αναρχικών» από τον Τραμπ, με τον πρώην Γερουσιαστή Τζόζεφ ΜακΚάρθυ να σχηματίζει ακόμη και την Επιτροπή Αμερικανικών Δραστηριοτήτων της Βουλής για τη διερεύνηση του κομμουνισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εκστρατεία του McCarthy επέφερε καταστροφικά χτυπήματα στον αγώνα της Μαύρης ελευθερίας.
«Ο Τραμπ που χαρακτηρίζει τους διαδηλωτές ως αναρχικούς είναι μια άλλη μορφή λευκής υπεροχής στην εργασία», δήλωσε η Τίνα. «Το Blackness είναι ήδη αναρχία στο μυαλό των λευκών. Δεν νομίζω ότι ένας Μαύρος πρέπει υποχρεωτικά να ονομαστεί αναρχικός για να είναι ένας, γιατί στη γη όπου η λευκότητα είναι νόμος και τάξη είσαι ήδη ένας. “
Ο Riley λέει ότι είναι πολύ νωρίς για να μάθουμε το πλήρες αποτέλεσμα της στόχευσης του Trump, αλλά «ξέρω σίγουρα ότι θα υπάρξει έντονη καταστολή εναντίον των αναρχικών, πιθανώς σε ένα επίπεδο που δεν έχουμε δει από τότε που το [Earth Liberation Front] ήταν ενεργό στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και του 2000. Μεγάλες επιτροπές, ομοσπονδιακές κατηγορίες, επιδρομές στο σπίτι, πληροφοριοδότες, τα έργα. ” Ωστόσο, ο Riley επεσήμανε ότι στους δρόμους, το σχόλιο του Τραμπ μπορεί στην πραγματικότητα να εμπνεύσει μια υπέρ-αναρχική παρενέργεια παρόμοια με αυτό που συνέβη στην Ισπανία το 2015: Μετά από μια αντιτρομοκρατική επιχείρηση εναντίον των αναρχικών, προκάλεσε δημόσια αντίδραση, οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν το ιικό hashtag #ITooAmAnAnarchist εκφράζω αλληλεγγύη.
Η λογική του Τραμπ ότι οι αναρχικοί είναι ταραχοποιοί βασίζονται επίσης στη δημοφιλή αφήγηση «εξωτερικών ταραχών». Η φράση προέκυψε στις αρχές του καλοκαιριού με τους αξιωματούχους της κομητείας Hennepin στη Μινεσότα να κατηγορούν την αναταραχή στην πόλη τους σε ανθρώπους που ζουν έξω από την πολιτεία. Αργότερα, μια έρευνα από τον τοπικό συνεργαζόμενο σταθμό NBC διαπίστωσε ότι η συντριπτική πλειονότητα αυτών που συνελήφθησαν ήταν πράγματι πολίτες της Μινεσότα.
Η αφήγηση «εξωτερικών ταραχωποιών» δεν προκαλεί ανησυχία μόνο λόγω μερικών περιπτώσεων όπου οι αξιωματούχοι προφανώς έκαναν λάθος κατά την ανάπτυξη, αλλά και επειδή έχει τις ρίζες του στην εξάλειψη της διαφωνίας σε όλη την ιστορία, από τους ιδιοκτήτες φυτειών στο Νότο έως τις μαζικές εταιρείες και πέρα από αυτές. Ο λογαριασμός Twitter Midwest People’s History, ένα «συνεχιζόμενο χρονικό στιγμών που οι απλοί άνθρωποι οργανώθηκαν και έκαναν ιστορία», έγραψε, «Αν και ο συγκεκριμένος όρος« εξωτερικός ταραχωποιός »δεν έγινε δημοφιλής μέχρι το Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων, το συναίσθημά του έγινε αισθητό το Νότιο Αντέμπελο. Μετά την εξέγερση των σκλάβων, συχνά οι παρανοϊκοί ιδιοκτήτες σκλάβων χρησιμοποιούσαν κατηγορίες «εξωτερικών» για να απαλύνουν το νευρικά τους συστήματα ».
Η παρουσία των Μαύρων αναρχικών περιπλέκει την έννοια του «εξωτερικού ταραχωποιού» – το να περιγράψουμε τους αναρχικούς ως τυχαίους λευκούς έξω από το Μαύρο και κατά τα άλλα καταπιεσμένες κοινότητες είναι να διαγράψουμε τους Μαύρους αναρχικούς – καθώς και την «ειρηνική» αφήγηση διαδηλωτή που άλλοι προσπαθούν να συλλάβουν εναντιώνοντας στον Τραμπ. Αλλά γιατί υπάρχει υποχρέωση να είσαι ειρηνικός αν πεθαίνεις; Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν Μαύροι αναρχικοί που καίνε και λεηλατούν, και δεν είναι η απόλυτη αμαρτία οπως κάποιοι προσπάθησαν να το παρουσιάσουν. Μετά τις διαμαρτυρίες στο Ferguson, Missouri, το 2014, ο Vicky Osterweil έγραψε «ότι για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της Αμερικής, μια από τις πιο δίκαιες αντι-λευκές υπερεμιστικές τακτικές που ήταν η λεηλασία. Το φάντασμα των σκλάβων που απελευθερώνονται θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η πρώτη εικόνα της αμερικανικής ιστορίας των Μαύρων λεηλατών. “
Επιπλέον, ο Osterweil σημείωσε το πρόβλημα με την ιεράρχηση και την υπεράσπιση της «ιδιοκτησίας» στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δηλαδή, όπως είπε ο Raven Rakia, ο όρος φυλετικοποιείται: «Όταν η περιουσία καταστρέφεται από τους Μαύρους διαδηλωτές, πρέπει πάντα να γίνεται κατανοητή στο πλαίσιο της ιστορικής ρατσιστικοποίησης της ιδιοκτησίας. Όταν το ίδιο σύστημα που αρνείται να προστατεύσει τα μαύρα παιδιά βγαίνει για να προστατεύσει τα παράθυρα, αυτό που εκτιμάται από τους Μαύρους στην Αμερική γίνεται πολύ σαφές. “
Με αυτήν τη θλιβερή υπενθύμιση στο μυαλό πρέπει κανείς να διαβάσει μια δήλωση από τον Αναπληρωτή Γραμματέα Εσωτερικής Ασφάλειας Τσαντ Βόλφ νωρίτερα αυτό το μήνα, όπου είπε ότι «η πόλη του Πόρτλαντ βρίσκεται υπό πολιορκία για 47 συνεχόμενες ημέρες από έναν βίαιο όχλο…. Κάθε βράδυ, οι παράνομοι αναρχικοί καταστρέφουν και βεβηλώνουν περιουσίες, συμπεριλαμβανομένου του ομοσπονδιακού δικαστηρίου, και επιτίθενται στους γενναίους αστυνομικούς που την προστατεύουν. “
Ενώ ο Wolf εκφράζει ισχυρισμούς, δεν καταγράφει ολόκληρη την εικόνα. Ο Μακάιλα αναγνωρίζει τους Μαύρους αναρχικούς ως «[που] βρίσκονται στην πρώτη γραμμή από την πρώτη μέρα», βοηθώντας άλλους διαδηλωτές διδάσκοντας χρήσιμες τακτικές οργάνωσης. Για παράδειγμα, μια κοινή – και ζωτική – ικανότητα διαμαρτυρίας που σχετίζεται με τους αναρχικούς είναι η ιατρική του δρόμου. Αυτές οι δεξιότητες είναι ζωτικής σημασίας κατά τη διάρκεια διαμαρτυριών, όταν το κράτος είναι συχνά αυτό που βλάπτει τους ανθρώπους και το να καλείς το 911 για ιατρική βοήθεια δεν είναι πλέον επιλογή. Ο Μακάιλα πρόσθεσε, «Ακόμη και πριν από την εξέγερση, οι Μαύροι αναρχικοί μεριμνούσαν για την κάλυψη των αναγκών της κοινότητας, ενώ οι ανάγκες αυτές αγνοούνταν αλλού.»
Ο Riley προσφέρει ένα παρόμοιο συναίσθημα, αναγνωρίζοντας στους ηλικιωμένους trans αναρχικούς να τους παρέχουν στέγαση όταν είναι άστεγοι, αφού έζησαν μια καταχρηστική κατάσταση ως έφηβοι. Η ευρύτερη αναρχική κοινότητα τους προσέφερε επίσης φαγητό και ρούχα και τους βοήθησε να βρουν δουλειά. «Προσπαθώ να επιστρέψω τη χάρη όταν μπορώ, αλλά αν δεν ήταν απο τους αναρχικούς, είμαι σίγουρος ότι θα ήμουννεκρός τώρα», λέει ο Riley.
Μετά την έναρξη της πανδημίας του κορονοϊού, πολλοί αναρχικοί παρείχαν την απαραίτητη βοήθεια στους γείτονές τους για να τους βοηθήσουν να αντέξουν. Ο Riley λέει ότι η κοινότητα «ενέτεινε για να διανείμει τρόφιμα, μάσκες και απολυμαντικά χεριών, καθώς συνέχισε να κάνει ανταλλαγή βελόνων». Λένε επίσης στο Mic ότι οι αναρχικοί «γράφουν συνεχώς… και υποστηρίζουν τους φυλακισμένους, διασώζοντας ανθρώπους όταν μπορούμε, και φυσικά ωθώντας τις διαμαρτυρίες να είναι πιο συγκρουσιακές».
Το καλοκαίρι δεν έχει τελειώσει και φαίνεται ότι το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τις εξεγέρσεις. Το έργο μπορεί να φαίνεται διαφορετικό ανάλογα με την πόλη, αλλά στο τέλος της ημέρας, οι Μαύρου χρώματος αναρχικοί αγωνίζονται για μια απελευθέρωση που απαιτεί την πλήρη αναταραχή της κοινωνικής τάξης όπως είναι τώρα. Και ενώ ο Τραμπ είναι πιθανό να προχωρήσει σε πολλές άλλες δηλώσεις κοινωνικών μέσων εναντίον των αναρχικών, ο Μακάιλα ελπίζει ότι οι άνθρωποι θα καταλάβουν ότι οι αναρχικές τακτικές «απαιτούν επικοινωνία, εμπιστοσύνη και συμβιβασμό».
«Πρόκειται για την οικοδόμηση κοινοτικών και μεταμορφωτικών μοντέλων δικαιοσύνης, έτσι ώστε οι άνθρωποι να θεραπεύονται και να γίνονται καλύτεροι», δήλωσε ο Makayla. «Είναι πιο πιθανό να θέλουμε να ψήνουμε μπισκότα παρά να καίμε πράγματα, αλλά η ανοχή στον φασισμό και τον ρατσισμό είναι συνενοχή».
