Για άλλη μια φορά το κοινωνικό κέντρο Κ*ΒΟΞ βρίσκεται στο στόχαστρο αντικοινωνικών δυνάμεων. Λίγο πριν τις 3.00 το πρωί, το Σάββατο 29/8 άγνωστος έριξε 8 πυροβολισμούς εναντίον του. Τα βλήματα διαπέρασαν τα ρολά, τα τζάμια και καρφώθηκαν στο εσωτερικού του χώρου. Εκείνη την στιγμή αρκετός κόσμος ήταν μέσα και κατά τύχη δεν είχαμε τραυματισμό. Ο άγνωστος εξαφανίστηκε αμέσως μετά.
Η κατάσταση στα Εξάρχεια είναι από πάντα ρευστή με αντίθετες δυνάμεις να συνυπάρχουν και να συγκρούονται. Όλα αυτά έχουν περιγραφεί με λεπτομέρειες εδώ και δεκαετίες στα κείμενα όσων αγωνίζονται από την πλευρά της κοινωνικής βάσης για να παραμείνει αυτή η ιστορική περιοχή κέντρο των κινημάτων, της δημιουργίας, των αγώνων, να παραμείνει μια εδαφικοποιημένη κοινότητα που θα γεννάει το νέο και θα καταπολεμεί ότι παραπάνω μπορεί από την αθλιότητα του παλιού κόσμου.
Έχουμε δει πολλά στάδια αυτής τη σύγκρουσης, αυτό στο οποίο είμαστε τώρα είναι από τα πιο γκροτέσκα. Μετά από μια επικοινωνιακή καμπάνια χρόνων το κράτος (λες και έλειψε μέρα…) «επανήλθε» στα Εξάρχεια. Στην ουσία ένας αστυνομικός στρατός κατοχής που κατά καιρούς προβαίνει στις βαρβαρότητες που αναλογούν σε κάθε στρατό κατοχής, έχει εγκατασταθεί. Διαρκείς περιπολίες των «Δέλτα» και των «ΔΙΑΣ», βανάκια και μπλόκα, σωματικές έρευνες, προσαγωγές, ασφαλίτες, μέχρι και αγροτικά(!) αυτοκίνητα της αστυνομίας είναι παντού. Πολλές καταλήψεις έχουν κατασταλεί σε έναν περιοδικό επικοινωνιακό ορυμαγδό που συντηρεί το θέμα της «κατάργησης του άβατου» στον αφρό και για πολιτικάντικες σκοπιμότητες της Νέας Δημοκρατίας.
Κι όμως, η «πηγή του κακού», το οργανωμένο έγκλημα, οι ναρκομαφίες και οι επιχειρηματικές τους δραστηριότητες όχι μόνο δεν έχουν πληγεί αλλά έχουν ενισχυθεί και ποιοτικά και ποσοτικά. Δεν μεταφέρουμε κάποια ιδιαίτερη πληροφορία, αρκεί να κάτσει κανείς μερικές ώρες να δει τι γίνεται και στην πλατεία και σε άλλα σημεία της γειτονιάς…
Για εμάς ως αναρχικοί αλλά και συμμετέχοντες για πολλά χρόνια στους αγώνες υπεράσπισης των Εξαρχείων, η ομαλή συμβίωση ανάμεσα στο κράτος και τις μπίζνες είναι αυτονόητη. Μικρή σημασία έχει αν οι μπίζνες είναι νόμιμες ή παράνομες. Πολύ μεγαλύτερη σημασία έχει ο ρόλος των ναρκομαφιων και ο ρόλος της αντικοινωνικής εγκληματικότητας κάθε κλίμακας στην αλλοίωση του χαρακτήρα της περιοχής που προετοιμάζει το gentrification αλλά και τον κοινωνικό «πνιγμό» των πολιτικών υποκειμένων που δραστηριοποιούνται εκεί. Με δυο λόγια, όποια κι αν είναι η μορφή της αλληλεπίδρασης κράτους και μαφιών, πρόκειται για ένα ταγκό που αφορά δύο, που και οι δύο έχουν τους ίδιους εχθρούς. Η επιλογή του κράτους να στείλει τον στρατό του στα Εξάρχεια δεν είχε και δεν θα μπορούσε να έχει σκοπό της να τσακίσει τις μαφίες. Αν και όταν έρθει η ώρα της «αξιοποίησης» ίσως τότε τις τσακίσει αλλά έχουμε πολύ καιρό ακόμα για αυτό.
Από την μεριά μας θα συνεχίσουμε, στο μέτρο των δυνάμεων που μπορούμε να διαθέσουμε, να παλεύουμε για την υπεράσπιση του ιστορικού χαρακτήρα όλης της περιοχής. Αλλά σε κάθε περίπτωση δίπλα μας δεν θα ανεχτούμε νταλαβέρια ουσιών και αντικοινωνικό έγκλημα, και ξέρουμε να είμαστε αρκετά πειστικοί/ες σε αυτό. Ξέρουμε όμως ότι αυτό έχει και τίμημα, όπως αυτό που πληρώσαμε προχθές. Και ξέρουμε επίσης πως, στα επίκαιρα γκροτέσκα Εξάρχεια, αν μια διμοιρία ΜΑΤ δεχτεί μια πέτρα θα ακολουθήσει η επέλαση των βαρβάρων της ΕΛΑΣ. Αν ένα κοινωνικό κέντρο δεχτεί οκτώ πυροβολισμούς… δεν θα ακολουθήσει τίποτα.
Όποιος/α περίμενε κάτι διαφορετικό ας αναθεωρήσει τις απόψεις του/της για το τι είναι κράτος και ποια είναι η πραγματική του δουλειά.
Την Τρίτη 1η Σεπτέμβρη, στις 19:00 καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στην πλατεία Εξαρχείων. Ο χαρακτήρας της δεν είναι η καταγγελία των ναρκομαφιών, ή της επίθεσης που δεχτήκαμε. Υψώνουμε μια φωνή αλληλεγγύης σε όσους ζουν, εργάζονται και αγωνίζονται στα Εξάρχεια και υψώνουμε και μια φωνή οργής προς το κράτος και την δυστοπία που προσπαθεί να επιβάλει και εκεί και παντού. Στις δύσκολες μέρες που έρχονται τα μέτωπα θα είναι πολλά και σκοπεύουμε να είμαστε σε όλα. Με μόνο σκοπό την κοινωνική απελευθέρωση.
Ρουβίκωνας
