ΚΑΘΕ ΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΝΕΚΡΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ
ΚΑΜΙΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ
Τρεις ακόμα εργάτες χάνουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της δουλειάς τους. Τρεις ακόμα αναλώσιμοι εργάτες προστίθενται στη μακρά λίστα με τις εργοδοτικές δολοφονίες. Εργοδοτικές δολοφονίες που διαπράττουν τα αφεντικά σε βάρος μας, που μπροστά στο κέρδος θυσιάζουν καθημερινά τα σώματα και τα μυαλά μας.
Το τραγικό συμβάν έλαβε χώρα στο χωριό Γυμνό Ερέτριας, όταν κεραυνοβολήθηκαν τρεις εργάτες από 20 χιλιάδες βολτ χάνοντας ακαριαία τη ζωή τους. Ένας ακόμα νοσηλεύεται με σοβαρούς τραυματισμούς. Η δολοφονία αυτή έγινε κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης και αποκατάστασης βλάβης στο δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ, ενώ σημασία έχει να αναφέρουμε ότι το εργολαβικό συνεργείο ανήκε στον όμιλο ΑΚΤΩΡ, μεγαθήριο στον κατασκευαστικό τομέα. Σύμφωνα με πληροφορίες, το εργολαβικό συνεργείο δούλευε για τη σύνδεση καλωδίου χαμηλής τάσης, όταν υπήρξε χαλάρωση του καλωδίου, το οποίο ακούμπησε σε άλλο αγωγό μέσης τάσης, που διαρρεόταν από ρεύμα, αφού δεν είχε διακοπεί. Τα θύματα σ’ αυτές τις εργοδοτικές δολοφονίες είναι ηλικίας 45, 54 και 57 ετών, κάτοικοι κοντινών στην περιοχή χωριών.
Ο εργοδηγός, ο μηχανικός και η επιβλέπουσα του έργου προσήχθησαν, ενώ το ίδιο βράδυ οι προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από το γεγονός είναι πολλά, όπως γιατί κατά τη διάρκεια των εργασιών δεν είχε γίνει διακοπή στη μεταφορά ρεύματος στο δίκτυο της μέσης τάσης, που τελικά σκότωσε τους εργάτες.
Αυτές οι εργοδοτικές δολοφονίες έρχονται να επικυρώσουν για ακόμα μια φορά και με τον πιο σκληρό τρόπο, την εγκληματική φύση της εργοδοσίας αλλά και ευρύτερα να αποδείξουν πως στον καπιταλισμό το κέρδος λογίζεται ως η μοναδική αξία που θα δικαιωθεί με κάθε κόστος.
Και μέσα από τον άδικο χαμό ακόμα τριών ανθρώπων, δεν μπορούμε να μην εξάγουμε συμπεράσματα αναφορικά με την “πολυπόθητη” πράσινη αγορά, που δήθεν στόχο έχει μια πιο βιώσιμη καπιταλιστική οικονομία, συμπεράσματα σχετικά με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας. Αλλαγές που στόχο έχουν την αύξηση του κέρδους για το μεγάλο κεφάλαιο και τη γραμμική φτωχοποίηση των από τα κάτω, παρέα με μεταρρυθμίσεις που καταλύουν τα όποια -με αγώνες κατοχυρωμένα- εργατικά διακαιώματα οδηγώντας στα χυδαία ελαστικοποιημένα -στην πραγματικότητα διευρυμένα- ωράρια εργασίας, στη διαρκή πίεση των εργατών/τριών από τους εκάστοτε εργολάβους για ταχύτερους ρυθμούς εργασίας και τελικά σε εργατικά ατυχήματα μέσα στα κάτεργα της σύγχρονης μισθωτής σκλαβιάς.
Πρόκειται με άλλα λόγια για την πιο εξόφθαλμη επίθεση των αφεντικών και του κράτους στους από τα κάτω, σε εκείνους και εκείνες που μοχθούν καθημερινά, με αντάλλαγμα μονάχα λίγα ψίχουλα για απλή επιβίωση, παράγοντας όλο τον πλούτο για τους κυρίαρχους, όλο τον πλούτο για εκείνους που καθορίζουν τις μοίρες μας, θέτοντάς μας στο περιθώριο, στην ανέχεια, μοιράζοντάς μας απλόχερα θάνατο και δυστυχία.
Μέσα σε όλα αυτά, χιλιάδες σπίτια ανθρώπων της τάξης μας καθημερινά μένουν χωρίς ρεύμα, καθώς αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στην τόσο κοστοβόρα καθημερινότητα. Και αυτό, γιατί η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια δεν μετράει δεκάρα μπροστά στην αύξηση των κερδών, ενώ τα βασικά αγαθά μετατρέπονται σε πολυτελή προνόμια λίγων και ισχυρών. Άνθρωποι μένουν στο κρύο και το σκοτάδι (με δεκάδες θανάτους ειδικά τον χειμώνα από φωτιές σε σπίτια, που προκλήθηκαν από σόμπες, μαγκάλια και άλλα μέσα που βρίσκουν οι άνθρωποι, για να προστατευτούν από το κρύο) τη στιγμή που οι παχυλοί μισθοί των αφεντάδων αυξάνονται, την ώρα που οι εργολάβοι κάνουν “χρυσές δουλείες” στις πλάτες των πλέον εκμεταλλευομένων, των φτωχών εργατριών, των μεταναστών και μεταναστριών, που οι ζωές τους είναι υποτιμημένες αποτελώντας τους αφανείς στυλοβάτες του οικοδομήματος της ακραίας εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και ανθρώπου προς φύση.
Και όλα αυτά την ώρα που το κράτος εγκληματεί σε βάρος μας, την ώρα που ψηφίζεται ένα εργασιακό νομοσχέδιο έκτρωμα που βάζει ταφόπλακα σε τόσα και τόσα κεκτημένα με αγώνες και αίμα, την ώρα που η κρατική διαχείριση της πανδημίας αγγίζει τα όρια της στυγνής δολοφονικής πολιτικής, που η καταστολή των φωνών της αντίστασης ξεπερνάει κάθε πρόσχημα και όριο, την ώρα που τα υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία ασφυκτιούν, που άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι και μόνοι, συνεχίζοντας να δουλεύουν χωρίς κανένα μέτρο προστασίας στοιβαγμένοι σε εργοστάσια, εργοτάξια και γραφεία, πεταμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και φυλακές.
Εμείς ως άνθρωποι που αγωνίζονται, ως άτομα που τοποθετούμε τις εαυτές και τους εαυτούς μας στους από τα κάτω, σε εκείνους που ζουν στο περιθώριο και βιώνουν στο πετσί τους την αγωνία και τη δυσκολία της επιβίωσης, επιλέγουμε να σταθούμε συλλογικά απέναντι στη βαρβαρότητα. Επιλέγουμε να οργανωθούμε στους χώρους εργασίας, αδιαμεσολάβητα και ακηδεμόνευτα, πολεμώντας κάθε λογής αφεντικό, κάθε είδους εκμεταλλευτή και καταπιεστή. Προτάσσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και τη δημιουργία ενός πλαισίου οργάνωσης μεταξύ των από τα κάτω που κυρίαρχα θα τοποθετεί την ανάγκη για διαρκή αγώνα απέναντι σε κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία, απέναντι σε κάθε εξουσία. Τα θέλουμε όλα και για όλους, πολεμάμε για έναν κόσμο χωρίς τα δεσμά της μισθωτής σκλαβιάς, χωρίς αφεντικά και δυνάστες. Μαχόμαστε για ζωή και αξιοπρέπεια, ισότητα και ελευθερία.
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 8/4, ΣΤΙΣ 11:00, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΔΔΗΕ ΠΑΤΡΑΣ
(ΑΚΤΗ ΔΥΜΑΙΩΝ & ΣΜΥΡΝΗΣ)
ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
