Μηχανοκίνητη παρέμβαση στο Περιστέρι ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο | Αδράστεια

Μηχανοκίνητη παρέμβαση στο Περιστέρι ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο | Αδράστεια

Σήμερα το απόγευμα 14/6 πραγματοποιήθηκε μηχανοκίνητη παρέμβαση με χιλιάδες τρικάκια και πανό σε κεντρικούς δρόμους και γειτονιές του Περιστερίου ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ΤΟ 8ΩΡΟ – ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ
16 ΙΟΥΝΗ ΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΗΣ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

Τις προηγούμενες ημέρες κατατέθηκε στη βουλή το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, το οποίο η κυβέρνηση της ΝΔ είχε ήδη προαναγγείλει και ετοιμάσει από τον Οκτώβριο, ενώ η ψήφισή του αναμένεται για την Τετάρτη 16 Ιουνίου. Πιάνοντας το νήμα από τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν επί ΣΥΡΙΖΑ, η τωρινή νεοφιλελεύθερη – ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ, θέλει να ψηφίσει μια πληθώρα αντικοινωνικών μέτρων που θα πλήξει την εργατική τάξη, στοχεύοντας στην πλήρη υποτίμηση της εργασίας και την εξαθλίωση της κοινωνικής βάσης.

Με την μετατροπή του 8ωρου σε 10ωρο εργασίας, καταργεί το θεσμοθετημένο εργασιακό πλαίσιο και δίνει τη δυνατότητα στα αφεντικά να ορίσουν οι ίδιοι το ωράριο μας, προσθέτοντας υπερωρίες σε καθημερινή βάση, τις οποίες δεν θα αμειβόμαστε. Πιο συγκεκριμένα, η αύξηση των υπερωριών η οποία σταδιακά θα καθιερωθεί σε όλους τους οικονομικούς κλάδους, δεν συνεπάγεται την αύξηση του ημερομίσθιου. Και αυτό γιατί ο εργαζόμενος θα αμείβεται όχι μισθολογικά αλλά σε ρεπό και άδειες εντός εξαμήνου. Παράλληλα, η καταμέτρηση του ωραρίου θα γίνεται μέσω ψηφιακής κάρτας, που θα ισχύσει σε όλο τον ιδιωτικό τομέα. Η τηλεργασία θα εφαρμοστεί πλέον ως συστηματική μορφή εργασίας, με τους εργαζομένους να δουλεύουν σε αμφίβολο καθεστώς, χωρίς εξασφαλισμένους όρους και συνθήκες εργασίας, ενώ είναι γνωστό ότι ως επί το πλείστον αναγκάζονται να δουλέψουν παρέχοντας το δικό τους εξοπλισμό. Το νέο νομοσχέδιο θα επιφέρει επίσης και αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο. Και ενώ ήδη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε θεσπίσει όρους για τον περιορισμό κήρυξης απεργίας, η ΝΔ ισοπεδώνει το δικαίωμα στην απεργία με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τη διεξαγωγή της να γίνεται μέσω ηλεκτρονικών ψηφοφοριών. Με τη δημιουργία συνδικαλιστικού μητρώου, με άλλα λόγια με το φακέλωμα συνδικαλιστών, στοχεύει στον εκφοβισμό και την αποτροπή των εργαζομένων από την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

Καθόλου έκπληξη δεν μας προκαλεί η εργασιακή αναδιάρθρωση που επιχειρεί να φέρει η κυβέρνηση, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ουδεμία σχέση έχει με την ευημερία της κοινωνίας. Το τελευταίο χρόνο άλλωστε, έχει αποδειχθεί περίτρανα αφήνοντας το δημόσιο σύστημα υγείας στην πλήρη κατάρρευσή του ξεπερνώντας, από την έναρξη της πανδημίας μέχρι τώρα, τους 10.000 νεκρούς. Είτε αφορά την υγεία, είτε την παιδεία, τον πολιτισμό και την εργασία ο στόχος είναι ένας: στήριξη του ιδιωτικού κεφαλαίου, των μεγαλοεπιχειρηματιών, των εργολάβων, των τραπεζιτών, των media. Κι ενώ ήδη μετράμε τους νεκρούς από τις εργατικές δολοφονίες στα κάτεργα εργασίας, έρχεται να προστεθεί το νομοσχέδιο που καταργεί ουσιαστικά το 8ωρο.

Πάνω από έναν αιώνα πριν, την 1η του Μάη του 1886 στο Σικάγο, οι εργάτες εξεγέρθηκαν και διεκδίκησαν μαζικά πληρώνοντας με το ίδιο τους το αίμα την θεσμοθέτηση του οχταώρου, με βασικό αίτημα το «8ώρες δουλειά, 8ώρες ανάπαυση, 8ώρες ελεύθερου χρόνου». Διεκδικήσεις, λοιπόν, που κερδήθηκαν με αίμα έρχονται να κάνουν πολλά βήματα πίσω με το περαιτέρω τσάκισμα των εργατικών μας δικαιωμάτων μέσω του νέου νομοσχεδίου Χατζηδάκη και με βάση τις επιταγές του ΣΕΒ , των διάφορων μεγαλοεπιχειρηματιών( που βγήκαν κερδισμένοι με πολλά δις εν μέσω μιας παγκόσμιας υγειονομικής – οικονομικής κρίσης), των τραπεζών και του διεθνούς κεφαλαίου.

Και αυτό που τώρα μας λένε οι κυβερνώντες είναι ότι ψηφίζεται για χάρη των εργαζομένων, «για να είναι πιο ευέλικτοι στην προσαρμογή του ωραρίου τους». Αλήθεια, ποιος εργαζόμενος είναι σε ίση θέση στην παραγωγική αλυσίδα με τον εργοδότη του; Πως γίνεται να διαπραγματεύεται ή να διεκδικεί ένας εργαζόμενος καλύτερες συνθήκες εργασίας υπό την απειλή της απόλυσης, όταν έχει ατομική σύμβαση και είναι πλήρως αποδυναμωμένος; Οι αφηγήσεις της κυβέρνησης για το καλό των εργαζομένων ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα προετοιμάζοντας τον νέο εργασιακό μεσαίωνα με ελαστικά ωράρια, μισθούς ψίχουλα και νομιμοποίηση της «μαύρης» εργασίας.

Βρισκόμαστε ήδη μέσω μιας οικονομικής κρίσης εξαιτίας των μνημονιακών πολιτικών που πιστά ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Καλούμαστε να δουλέψουμε παραπάνω για να βάλουμε πλάτη στα αφεντικά, να συνεχίζουν να πλουτίζουν εις βάρος μας κι εμείς με το ζόρι να επιβιώνουμε με επιδόματα αναστολών, τηλεργασία ή συμπληρώνοντας τη μακρά λίστα των ανέργων. Το ζήτημα είναι το κατά πόσο θα ανεχτούμε αυτή την κατάσταση. Μέλημα της κυβέρνησης είναι να θωρακίσει και να διαιωνίσει ένα βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα προκειμένου η ίδια να μπορέσει να επιβιώσει. Εφαρμόζοντας μέτρα ελέγχου και πειθάρχησης για να μας κλείσει σπίτια μας – κουνώντας μας παράλληλα το δάχτυλο περί ατομικής μας ευθύνης- ενώ , ανοίγει την αγορά εν μέσω της τουριστικής περιόδου αδιαφορώντας για τις υγειονομικές επιπτώσεις. Προετοιμάζει ένα εργασιακό νομοσχέδιο έκτρωμα για να δουλεύουμε 10ωρα με μισθούς πείνας, χωρίς να μπορούμε να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας για να θρέψει το κεφάλαιο. Και στην ουσία αυτό για το οποίο καλούμαστε να πράξουμε τώρα είναι αν θα αφήσουμε να μας πάρουν ό,τι έχει με αγώνα κερδηθεί στο σήμερα. Αν θα αφήσουμε να μας επιβάλλουν χειρότερες συνθήκες ή θα αντισταθούμε από κοινού και αδιαμεσολάβητα. Να ξαναπιάσουμε το νήμα της ταξικής Πρωτομαγιάς, μιας ημέρας ορόσημο για την εργατική τάξη και να υπερασπιστούμε τα κεκτημένα μας απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο.

ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Αδράστεια