Κι εκεί που λες ότι τα έχεις δει όλα εν μέσω αυτής της κατάστασης: Καραντίνα δίχως τεστ, φτιαχτά ρεπορτάζ από τα κανάλια για να πειθαρχήσει ο πληθυσμός, τον Τσιόδρα να μιξοκλαίει και να προσπαθούν να μας τον βγάλουν  “Άγιο” -ενώ λίγες ημέρες πριν την καραντίνα μας έλεγε ότι όλα είναι καλά, πολίτες να φλιπάρουν και να τα ρίχνουν στην “Εβραιομασσωνία”, την Πρωτοψάλτη να κάνει γυμναστική στο σαλόνι της και να μας προειδοποιεί να “μείνουμε σπίτι”  κλπ κλπ…Έρχεται η είδηση για πρόστιμο σε άστεγο στο Ρέθυμνο.

Γιατί; Μα γιατί ήταν…άστεγος, άρα βρισκόταν σε δημόσιο, ανοιχτό χώρο και γιατί φυσικά, ως άστεγος εν μέσω πανδημίας, είχε μάλλον πιο σημαντικά πράγματα να κάνει από το να… γράφει χαρτάκια για να δικαιολογήσει την αστεγία του! Μάλιστα, ακόμη και μετά την ανάδειξη του παράλογου γεγονότος και την διαγραφή του προστίμου (ουαου χάσαμε τα σίγουρα 150 ευρώ του αστέγου), οι αρχές δηλώνουν ότι ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ να βρουν μια στέγη για αυτόν τον άνθρωπο.

Δηλαδή, για να καταλάβουμε: Οι προσπάθειες για στέγαση του ξεκίνησαν μόλις ο άνθρωπος αυτός έγινε αντιληπτός ως “δημόσιος κίνδυνος”, αναβαθμίστηκε δηλαδή από απλή “ντροπή της κοινωνίας”, που μάλλον λογαριαζόταν μέχρι τώρα. Όχι για να μην είναι άστεγος, ευάλωτος στον ιό κλπ, αλλά για να μην είναι οι υπόλοιποι “ευάλωτοι” απέναντί του, αν αρρωστήσει.

Μας κάνει εντύπωση αυτό; Φυσικά και όχι. Από την αρχή της πανδημίας, τόσο ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος όσο και διάφορες  οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλπ, τόνιζαν ότι οι περισσότερο ευπαθείς ομάδες, πιο πάνω και από τους αρρώστους και τους ηλικιωμένους, είναι οι άστεγοι και οι μετανάστες που στοιβάζονται στα καμπ. Η περίπτωση του Ρεθύμνου αναδεικνύει χαρακτηριστικά την πρώτη περίπτωση.

Όσον αφορά τους μετανάστες, η περίπτωση της  εγκύου γυναίκας στο καμπ της Ριτσώνας οδήγησε στην αποκάλυψη άλλων 20 κρουσμάτων μέσα στην κλειστή “δομή φιλοξενίας”. Φυσικά κι εκεί το κράτος δεν είχε λάβει κανένα σοβαρό μέτρο προστασίας, απλά περίμενε να δει τι θα συμβεί. Οι μετανάστες και οι ζωές τους δεν ήταν ποτέ προτεραιότητα, παρά μόνο όταν τους χρειαζόταν για να παίζει το χαρτί της “απειλής”, για να ξυπνά τα ακροδεξιά αντανακλαστικά. Τι να λέμε τώρα…εδώ καλά-καλά δεν είχαν εξοπλίσει τα δημόσια νοσοκομεία με υλικό και ανθρώπινο δυναμικό, θα νοιάζονταν για την ζωή αυτών των ανθρώπων;

Τα κανάλια ήδη παίζουν το θέμα από την οπτική της “υγειονομικής βόμβας” και του “τι θα γίνουν οι υπόλοιποι κάτοικοι αν βγουν οι μετανάστες από το καμπ”. Από την μια δηλαδή οι υγιείς, αλλά σε άμεσο κίνδυνο, “Έλληνες” και από την άλλη τα άρρωστα “ζόμπι”, που θα σπάσουν τους φραγμούς του κράτους, θα αρχίσουν να βήχουν, να φτερνίζονται (γιατί όχι και να γρατζουνάνε και να δαγκώνουν, όλα περιμένουμε να τα ακούσουμε αυτές τις ημέρες) και θα ξεσπάσει μια μετα-αποκαλυπτική κατάσταση.

Το πρόστιμο στον άστεγο δεν ήταν μια απλή σκατοψυχιά κάποιων μπάτσων με “υπερβάλλοντα ζήλο”. Ήταν το λογικό αποτέλεσμα της γενικευμένης συστημικής σκατοψυχιάς απέναντι στις ευπαθείς ομάδες, τους ανθρώπους σε καθεστώς εξαίρεσης, τις μειονότητες, τους μετανάστες. Αλήθεια τι περιμέναμε να κάνουν σκατόψυχα εκτελεστικά όργανα που απλά εφαρμόζουν τις σκατόψυχες εντολές των σκατόψυχων προϊσταμένων τους;

Η σκατοψυχιά δεν είναι εξαίρεση, είναι δομικό χαρακτηριστικό του καπιταλισμού