Δυο μηνύσεις εταιρειών κατά του Ρουβίκωνα.
Και να λοιπόν που ήρθαν και στην Ελλάδα οι εταιρικές τεχνικές καταστολής που ανθίζουν στις ΗΠΑ και όχι μόνο. Δύο παρεμβάσεις μας την τελευταία εβδομάδα, η μία στο σπίτι της διευθύνουσας συμβούλου της Εnergean Κ.Σάρδη στο Κολωνάκι ως απάντηση στο όργιο καταστολής στα πετρέλαια Καβάλας, (ιδιοκτησίας Εnergean) και η δεύτερη στα γραφεία της ONEX, ιδιοκτήτριας των ναυπηγείων Σύρου, έφεραν μηνύσεις από την πλευρά των εταιρειών.
Λογικό θα πει κανείς, δε θα πουν και «ευχαριστώ» σε όσους/ες τους «βγάζουν στη σέντρα».
Δυστυχώς είναι πιο περίπλοκο και πιο σημαντικό από ό,τι φαίνεται με πρώτη ματιά.
Ένας από τους λόγους για την παρέμβασή μας στην ONEX, είναι ο τρόπος που η εταιρεία αντιμετώπισε μια τοπική πρωτοβουλία που «τόλμησε» να ζητήσει έλεγχο των υδάτων γιατί υπήρχαν ενδείξεις μόλυνσης από τα ναυπηγεία. Αντί να γίνει ο έλεγχος και, είτε να δικαιωθεί η ONEX, είτε να διορθωθεί το πρόβλημα, η εταιρεία κατέθεσε μηνύσεις εκατομμυρίων ευρώ κατά μελών της τοπικής κίνησης στη Σύρο για «δυσφήμιση». Δικαστήριο που θα γίνει «κάποτε», που η εταιρεία ξέρει ότι θα χάσει αλλά που στο μεταξύ παραλύει αυτούς που «τόλμησαν» να την καταγγείλουν. Μια ακόμα εργαλειακή χρήση της αστικής δικαιοσύνης από αυτούς για των οποίων τα συμφέροντα φτιάχτηκε η αστική δικαιοσύνη. Χρήση που φιμώνει και αφοπλίζει την κοινωνική βάση.
Η τακτική αυτή έχει τη διεθνή ονομασία SLAPP και την καλωσορίζουμε στην Ελλάδα. Εγκαινιάζει έναν πιο αυτόνομο και σε θεσμικά όρια, τρόπο καταστολής απευθείας από τον καπιταλισμό προς τα κάτω. Σε μια περίοδο συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, εισόδου μεγάλων εταιρειών που εκμεταλλεύονται τη συντριβή των εργατικών δικαιωμάτων και την συλλογική κρίση, δε θα πρέπει να μας εκπλήσσει ο εξοπλισμός της άλλης πλευράς με νέα μέσα.
Αν οι μηνύσεις που ανακοίνωσαν οι δύο εταιρείες θα πάρουν αυτή τη μορφή, δεν το γνωρίζουμε. Το SLAPP όμως είναι εδώ και έχουμε δει και στο πρόσφατο παρελθόν περιπτώσεις που μεγάλες εταιρείες κινούνται με πρόθεση νομικής και οικονομικής εξόντωσης κατά εργαζόμενών τους.
Αξίζει πάντως να σχολιάσουμε την ανακοίνωση της ΟΝΕΧ που βρίθει πατριωτισμού και αφήνει και υπονοούμενα ότι εξυπηρετούμε και συμφέροντα, λογικά, άλλων εταιρειών ή άλλων κρατών. Να το ξεκαθαρίσουμε. Κανένα ρόλο δεν παίζει για εμάς η πατριωτική συνείδηση του όποιου καπιταλιστή. Ούτε το ποια ιμπεριαλιστικά συμφέροντα εξυπηρετεί ο ίδιος ή κάθε άλλος υποψήφιος τέτοιος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα μόνα που μας αφορούν είναι αν το νερό της Σύρου είναι μολυσμένο με βαρέα μέταλλα, ποιος φταίει για αυτό, αλλά και να κοπεί ο βήχας στις εταιρείες από το να απαντούν στα κινήματα με τέτοιες νόμιμες βρωμιές.
Κι ας αφήσουν τους εργαζόμενούς τους απ’ έξω, δεν πρόκειται για οικογένεια, αλλά για αφεντικά και εργάτες. Κι εμείς έχουμε θέμα με τα αφεντικά. Δε στέλνουν ΜΑΤ οι εργάτες στην καβάλα, ούτε κάνουν μηνύσεις εκατομμυρίων οι εργάτες στη Σύρο. Τα αφεντικά τα κάνουν αυτά. Που μπορούν να απολύσουν και όποιον εργάτη θέλουν…
Και εμείς πρόσφατα έχουμε αντιμετωπίσει την προσπάθεια στοχευμένης καταστολής μέσω οικονομικής πίεσης από τη μεριά του κράτους.
Όλος ο κόσμος του αγώνα εκτιμούμε ότι θα πρέπει να επαγρυπνεί για τη γενίκευση αυτής της τακτικής και να σχεδιάζει την απάντησή του.
Η δικιά μας απάντηση πάντως θα είναι να σηκώσουμε κάθε γάντι, και κάθε πρόκληση να γίνει εφαλτήριο αγώνα.
Ρουβίκωνας
Πηγή: rouvikonas.gr
