Είναι κοινότοπο πλέον να πούμε πως μετά το τέλος της επιδημίας, όταν κι όποτε έρθει αυτό, θα το ακολουθήσει μια σφοδρή οικονομική κρίση. Ακόμα και ο πρωθυπουργός μας προετοίμασε για το «αναπόφευκτο» αυτής της κατάστασης
Όταν όμως το κράτος μας λέει ότι «όλοι πρέπει να βάλουμε πλάτη την επόμενη μέρα» αίμα εργαζόμενων μυρίζει. Αυτό το αίμα έχει ήδη αρχίσει να τρέχει, η κρίση δεν θα έρθει την επόμενη μέρα, είναι ήδη εδώ. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι χωρίς δουλειά περιμένουν να ζήσουν από τα έκτακτα επιδόματα που το κράτος τάζει (και δίνει όποτε επιθυμεί). Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν να περιμένουν ούτε καν αυτές τις ελεημοσύνες και ήδη μετράνε ψιλά για να υπολογίσουν για πόσο καιρό θα έχουν ακόμα φαί στο τραπέζι. Τσάκισμα στην βάση και λούνα παρκ των αφεντικών θα είναι η νέα συνθήκη, κι αυτή έχει αρχίσει ήδη.
Με το πρόσχημα της κρίσης, πρώτα από όλα επιχειρήσεις που όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν πρόβλημα με την πανδημία αλλά και βρέθηκαν να αποκομίζουν μεγαλύτερα κέρδη, πρωταγωνιστούν στην εξαΰλωση κάθε εργατικού δικαιώματος και χρησιμοποιούν τους εργάτες τους όπως κάθε αφεντικό ονειρεύεται: ως σκλάβους.
Χαρακτηριστική περίπτωση η εταιρεία “ΧΑΡΜΑΝΗΣ” που διατηρεί καταστήματα παραφαρμακευτικών ειδών και καλλυντικών και απασχολεί 230 εργαζόμενους. Η εταιρεία αυτή δεν έχει πληρώσει καν τον μισθό του Μάρτη στους εργάτες της. Δεν έχει προχωρήσει καν σε αναστολή συμβάσεων, ώστε ο κόσμος που δουλεύει εκεί να μπορέσει να διεκδικήσει τα 800 ευρώ ελεημοσύνη του κράτους. Ο κόσμος αυτός είναι χωρίς πόρους την ίδια ώρα που συνεχίζει να εργάζεται. Την ίδια στιγμή προγραμματίζει υποχρεωτικές άδειες και εκ περιτροπής εργασία για τους απλήρωτους σκλάβους της. Με δυο λόγια τα αφεντικά ζουν την ευτυχία τους.
Το νέο περιβάλλον θα έχει αδιάκοπα τέτοια περιστατικά. Και δεν θα είναι μόνο το πρόσχημα μιας έκτακτης κρίσης. Το κράτος, πίσω από το παραπέτασμα των επιδομάτων στην κοινωνική βάση ολοκληρώνει το σχέδιό του να βγάλει από την μέση κάθε εργατικό δικαίωμα, να επιβάλει την καπιταλιστική δουλοπαροικία. Χρέη χαρίζονται σε αφεντικά την ώρα που οι τραπεζες ετοιμάζονται να αρπάξουν τα χρεωμένα σπίτια των φτωχών. Φοροαπαλλαγές, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, απελευθερωμένα ωράρια… Οι απολύσεις και η εκ περιτροπής εργασίας με κάθε εργοδοτικό δικαίωμα αυθαιρεσίας νομοθετούνται, η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές περνάει στη ζούλα…
Εμείς είμαστε προετοιμασμένοι για τις μεγάλες μάχες που έρχονται. Όταν θα βγούμε από τα σπίτια μας θα βρούμε έναν κόσμο ακόμα χειρότερο από αυτό που αφήσαμε πίσω μας όταν κλειστήκαμε σε αυτά. Θα διακυβευτούν τα πάντα, θα διακυβευτεί η επιβίωση της κοινωνικής βάσης και το μέλλον των παιδιών της, πρέπει να πολεμήσουμε. Η μάχη έχει αρχίσει. Θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους.
Οι δυνάμεις μας είναι ταγμένες στον συλλογικό σκοπό, ούτε βήμα πίσω. Ο φόβος είναι επιλογή.
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον.
