ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ. “Δεν αρκεί να πλένουμε τα χέρια μας και να φοράμε μια μάσκα, πρέπει να χτίσουμε άλλους κόσμους.”
Από τον EZLN
Σχετικά με το πώς το ζω:
Με ηρεμία, εξέγερση και σύνεση. Στην κοινότητα, δηλαδή, έξω από την πόλη, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική. Το φαγητό είναι στον κήπο, υπάρχουν αποθέματα καλαμποκιού και φασολιών, κάθε μέρα πίνουμε ιατρικό ζεστό νερό, ασκούμε το σώμα μας με αγροτικές και μικρές κτηνοτροφικές εργασίες.
Ο πανικός δεν είναι τόσο μεγάλος γιατί δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για χάσιμο της ημέρας παρακολουθώντας fake news, θεωρίες συνωμοσίας και τα κανάλια της κακής διακυβέρνησης. Οι κοινωνικές σχέσεις είναι δίκαιες και απαραίτητες, η αλληλεγγύη είναι απόλυτη με τον γνωστό και τον ξένο.
Η ζωή δεν σταματά, δεν υπάρχει τρόπος να μείνεις στο σπίτι, τα ζώα θα λιμοκτονούσαν και τα τσάκρα θα μπορούσαν να χαθούν.
Δεν υπάρχουν προσδοκίες για κρατικές ενισχύσεις, το κράτος έχει ιστορικά εγκαταλείψει και επιτρέπει την εκμετάλλευση αυτών των εδαφών.
Τα παιδιά χωρίς σχολικά μαθήματα μαθαίνουν περισσότερα για τον πολιτισμό και τη γλώσσα τους στο σπίτι με τις οικογένειές τους, ειδικά με τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους.
Σχετικά με τις πολιτικές σκέψεις που με διατρέχουν: Οι πόλεις που είναι παιδιά του καπιταλιστικού νεωτερισμού έχουν σχεδιαστεί για να εμπλουτίσουν τις ελίτ σε κάθε κρίση, να εξαφανίσουν τους πιο ευάλωτους και να αφήσουν το σπίτι, ακίνητη, μια τρομαγμένη και άνετη μεσαία τάξη, η οποία δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να καταναλώνει πληροφορίες πανικού και να ξοδεύει τα λεφτά της που σώζονται σαν να ήταν το τέλος του κόσμου.
Το τέλος του κόσμου ξεκίνησε με τον θρίαμβο του καπιταλισμού και το περίπλοκο σύστημα καταστροφής της ζωής και των φυσικών στοιχείων που υποστηρίζουν τον πλανήτη.
Δεν έχουμε μόνο μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία, έχουμε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το κλίμα, μια έλλειψη νερού, τους πρόσφυγες θύματα πολέμου στη Μέση Ανατολή, τη διακίνηση ναρκωτικών στη Λατινική Αμερική και τους περιβαλλοντικούς πρόσφυγες εξαιτίας της καταστροφής των οικοσυστημάτων τους, αλλά έχουμε μια εκθετική αύξηση των γυναικοκτονιών όλες τις ηπείρους και ολοένα και πιο κατάφωρη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης · η κρίση είναι συστημική και η λύση πρέπει να είναι ίδια.
Δεν αρκεί να πλένουμε τα χέρια μας και να φοράμε μια μάσκα, πρέπει να χτίσουμε άλλους δυνατούς κόσμους και να υφαίνουμε νέα ταμεία.
Το να σπέρνουμε το φαγητό μας, να οργανώσουμε τον εαυτό μας, να ανακτήσουμε τη φυσική ιατρική, να στηριχθούμε στην αυτόνομη επιστήμη, να δημιουργήσουμε περισσότερα δωρεάν σχολεία, κολέγια και πλειονότητες, να βρούμε ρωγμές σε κρίσεις και να ξανασκεφτούμε τον συλλογικό τρόπο ζωής, είναι καθήκον των επαναστατών. μαζί με πολλά άλλα που προκύπτουν από τις συμφωνίες σύνθεσης.
Θάρρος σε αυτήν την εποχή όταν βιώνουμε ένα από τα συμπτώματα της παγκόσμιας κατάρρευσης, αυτός ο ιός είναι ένας από τους πολλούς που έχει μολύνει την ανθρωπότητα και τον κόσμο.
Δεν μένουμε στο σπίτι, το καθήκον μας ως αντάρτες είναι να οργανώσουμε με εκείνους από κάτω, με εκείνους από το paramo και τη ζούγκλα, να χτίσουμε πολούς άλλους κόσμους όπου ο ιός του πατριαρχικού καπιταλισμού και όλες οι ασθένειές του: πανδημίες, εξτρεμισμός, μηχανοποίηση, αποικιοκρατία, διακρίσεις, βία, οικοκτονία, εθνοκτονία, ιμπεριαλισμός και το πολιτικό κομματικό σύστημα, δεν θα μπορούν να εισέλθουν.
