Πρώτη δημόσια επιστολή του συντρόφου Θύμιου Α., προφυλακισμένου για τη σκευωρία της Μαρφίν Vol 3
1η ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΘΥΜΙΟΥ Α.,
ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΤΗΣ MARFIN vol3
(…) όνοι παιδαγωγοί κι εθνοπατέρες,
κροκόδειλοι που κάνουν τους σωτήρες,
ο Ηγέτης, το τσακάλι, ο εργολάβος
του μέλλοντος, το ένστολο γουρούνι,
ο υιός ο εκλεκτός της Εκκλησίας
που πλένει μ’ αγιασμό τα μαύρα δόντια
κι ακούει μαθήματα αγγλικών κατ’ οίκον
ή και δημοκρατίας, αθέατοι τοίχοι
και σάπιες προσωπίδες που χωρίζουν
τον άνθρωπο απ’ τους άλλους τους ανθρώπους,
τον άνθρωπο απ’ τον ίδιο,
καταρρέουν (…)
Οκτάβιο Πας, Ηλιόπετρα
Προσπαθώ να σπάσω το μονοπώλιο της «αλήθειας» των ισχυρών, πλακωμένος κάτω από τόνους «λάσπης», πίστομα και έγκλειστος πια στον τσιμεντένιο τάφο, τη φυλακή, υπό την σκιά της δυστοπίας που τώρα ονομάζουνε «ζωή». Γιατί μια παρασκευιάτικη πρωία (10/7/26) έξω από το σπίτι μου και ενώ κατευθυνόμουν στη δουλειά, απήχθην από τους έμμισθους δολοφόνους χωρίς εξηγήσεις. Μου έτυχε ο κλήρος να κατηγορούμαι για το θλιβερό γεγονός στην Marfin το 2010 που στοίχισε τη ζωή σε 3 συνανθρώπους μας. Μου έλαχε να συγκαταλέγομαι στην 3η κατά σειρά ομάδα κατηγορουμένων γι’ αυτό το θλιβερό γεγονός, που όπως έμαθα στη συνέχεια, στη «λίστα» αυτή βρίσκεται ο σύντροφος Κώστας αλλά και η συντρόφισσα Ελένη. Για 3η φορά, οι κάθε λογής δημαγωγοί και Κλουζώ χτίζουν καριερίτσα και με την ίδια αδιαμφισβήτητη σιγουριά, διαπομπεύουν εμάς και τους οικείους μας. Γι’ αυτούς δεν έχουν σημασία τα πρόσωπα αλλά η πολιτική εκμετάλλευση της υπόθεσης.
Και στοιχεία; Ποια στοιχεία; Χρειάζονται; Αρκούσε η περατζάδα του υπουργού δημοσίας τάξης, Χρυσοχοϊδη στα κανάλια και οι δηλώσεις περί «δεμένης υπόθεσης», η τροφοδοσία των «αδέκαστων» δημοσιογράφων με κατασκευασμένα «στοιχεία» και οι ανακριτές άρχισαν να εκτυπώνουν τα εντάλματα σύλληψης. Και αφού μας προ-δίκασαν στα τηλεδικεία τους, ήταν αρκετό ένα ανορθόγραφο ανώνυμο mail-τσαπατσουλιά που συντάχθηκε μέσα στο υπουργείο δημόσιας τάξης που στους δήθεν «δράστες» περιλαμβάνει και κάποιον που την εποχή εκείνη ήταν φυλακισμένος…
Ακόμα και σήμερα, την έλλειψη και της παραμικρής ένδειξης εναντίον μου προσπαθούν να την υποκαταστήσουν με την «σύνθεση του εγκληματικού προφίλ μου». Σκανάρουν pixel το pixel κάθε πτυχή της ζωής μου για να παράγουν «υποψίες» από καθημερινές συμπεριφορές, φωτογραφίες διακοπών και αναμνήσεις μου, καθημερινά ρούχα, μετακινήσεις και σχέσεις μου. Αυτή την φορά πρέπει να εξαπατήσουν την κοινή γνώμη ότι «έχουν ενόχους»…
Όλη μου τη ζωή δεν κρύβομαι. Αντίθετα, κατοικώ, εργάζομαι και αγωνίζομαι ανοιχτά και συλλογικά στην Αθήνα. Από που κι ως που κρίνομαι ύποπτος φυγής και τέλεσης ίδιων αδικημάτων; Τελικά ήταν αρκετά αυτά τα «αδιάσειστα στοιχεία» για να μας προφυλακίσουν. Αλλά ποιος νοιάζεται;
16 χρόνια μετά, δεν μου ζητήθηκε καν να δώσω εξηγήσεις, να καταθέσω. Με πετάξανε στην αθλιότητα των κρατητηρίων της ΓΑΔΑ, χωρίς καμία δυνατότητα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. 16 χρόνια μετά καλούμαι να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας.
Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. 16 χρόνια πίσω, την 5η Μάη του 2010 ψηφίστηκε το 1ο μνημόνιο από τους νεοαποικιοποιημένους πολιτικούς-τεχνοκράτες-ειδικούς. Βάλθηκαν να σώσουν τα «σπασμένα» της κλίκας του Επστάιν και του χρέους των ΗΠΑ μετά το σκάσιμο της χρηματοπιστωτικής φούσκας του 2008. Μια γνωστή πρακτική αρπαγής, λεηλασίας και ιδιοποίησης που εφαρμόζεται από την στρατιωτική επιβολή της αστυνομίας και των φασιστών και την «κατά βούληση» δημαγωγία των ΜΜΕ. Με τα γνωστά αποτελέσματα: την κατάλυση κάθε συλλογικού δικαιώματος και κοινωνικής ελευθερίας, την φτωχοποίηση των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων και την παράλληλη απότομη συσσώρευση πλούτου και εξουσίας στα χέρια ντόπιων και διεθνών αρπακτικών με γραβάτες.
Την ψήφιση του 1ου μνημονίου, όπως ήταν αναμενόμενο, διαδέχτηκε το κάλεσμα απεργίας που ανέλπιστα αποτέλεσε την μεγαλύτερη μεταπολιτευτική διαδήλωση. Πάνω από μισό εκατομμύριο πολίτες κατέκλυσαν τους δρόμους σ’ όλη τη χώρα. Ένα διαταξικό και διαπολιτικό πλήθος εξέφρασε με τη διάχυτη οργή του την αντίθεση στις κρατικές πολιτικές. Εκεί βρισκόταν και ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος με συνέπεια, σε συνέχεια ενός ψηφιδωτού αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων που πολλαπλασιάζονταν ταχύτατα, ως αναπόσπαστο κομμάτι του συλλογικού αναχώματος στην επίθεση που δεχόμασταν.
Συνεπής στα καθήκοντά της ήταν και η πολιτική ελίτ όπως ο τότε βουλευτής, και νυν υπουργός δημόσιας τάξης, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης. Αυτός που πηδάει από κόμμα σε κόμμα, διατηρεί την καρέκλα του και ψήφισε τα μνημόνια, είχε το θράσσος το 2012 να δηλώσει πως «…δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις (…) δεν ήταν δική μου δουλειά…». Ενώ τον Ιούλη του 2026, πιστός στα καθήκοντά του, δήλωνε στο Πρώτο Θέμα «όταν βάζεις την υπογραφή σου από κάτω σημαίνει ότι έχεις ευθύνη…». Κι όμως δεν αναφερόταν στο μακρινό 2010 αλλά στην διωκτική έρευνα-σκευωρία της Marfin vol3 που, στην πολύχρονη θητεία του στο υπουργείο δημοσίας τάξης, αποτέλεσε προσωπική του επιδίωξη η 2η ανάσυρσή της, ενώ είχε αρχειοθετηθεί και υπάρχει δεδικασμένο εις βάρος των ίδιων των στελεχών της τράπεζας. Πείτε μας, όμως, λαλίστατε κ.Χρυσοχοϊδη, που κάνατε την σκευωρία επάγγελμα, ποιο ήταν το κίνητρο των δραστών;
Γιατί οι μόνοι που επωφελήθηκαν από την τραγωδία στη Marfin είναι το ίδιο το κράτος αφού βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί σ’ένα κίνημα που ήδη φούντωνε. Χτυπά το σύνολο του αγωνιζόμενου κόσμου και ανεξίτηλα την προοπτική της αλλαγής. Επιχειρεί να διαγράψει στις μνήμες και τις συνειδήσεις του κόσμου ότι η ιστορία μπορεί να γράφεται στους δρόμους και απ’την ίδια την κοινωνία. Κινήματα και ιδέες επίκαιρες όσο ποτέ. Να γεμίσει ενοχές και να εγκληματοποιήσει όλες αυτές/ αυτούς που στρέφονται ενάντια στην κεφαλαιοκρατική συμμορία. Πόσες φορές θα ανοίξει η υπόθεση της Marfin; Δεν είναι ξεκάθαρα τα κίνητρά σας;
Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και σχεδόν το σύνολο του κυβερνητικού σχήματος και στελεχών της «Νέας Επταετίας» είναι υπόδικα για μαστροπεία, διαφθορά, υποκλοπές, υπεξαιρέσεις, παιδεραστία, δουλειές με τη «νύχτα». Οι ένστολοι υφιστάμενοι σας σκοτώνουν, βαράνε, βιάζουν στα σπίτια τους, στα Α.Τ και στους δρόμους. Από τα Τέμπη ως το «ναυάγιο» της Πύλου, από την ανεπανόρθωτη (;) καταστροφή οικοσυστημάτων ως το ρεκόρ νεκρών και σακατεμένων εργατών και εργατριών στα γρανάζια της «ανάπτυξης», θα χρειαστώ πολύ χρόνο, μελάνι και χαρτί για να τα καταγράψω. Αυτά και πόσα άλλα γνωστά και άγνωστα επιτεύγματα της κεφαλαιοκρατικής συμμορίας που καλύπτουν τα νώτα τους, «μπαζώνουν» τα ενοχοποιητικά στοιχεία, «εξαφανίζουν» μάρτυρες, παραγράφουν υποθέσεις, αποφυλακίζουν τους «αυτοδημιούργητους» όπως ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα, Τζορτζώτης. Δεκάρα δεν δίνετε για όλους αυτούς τους νεκρούς, όπως και της Marfin. Μπαίνουν μόνο στη ζυγαριά της πολιτικής υπεραξίας. Αποδώσατε ευθύνες ή φυλακίσατε τους κάθε λογής Βγενόπουλους, τον κάθε παιδεραστή (Ν.Γεωργιάδης) όπως διασύρατε εμάς και τους οικείους μας; Έκανε αναπαράσταση ο Ευαγγελάτος; Ουρλιάξανε καθόλου οι δημοσιοκάφροι; Αλίμονο! Οι ευθύνες πάντα βαραίνουν κάποιους άλλους: αναρχικούς, μηχανοδηγούς, επιβάτες, γυναίκες, μετανάστες, εξουθενωμένους εργάτες και εργάτριες.
Όπως λέει ένα σοφό λαϊκό ρητό «δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι». Αναφέρομαι στην πλήρη συστράτευσή σας με τον «ειρηνοποιό» Trump και το κράτος των ΗΠΑ. Στον θεσμοθετημένο φασισμό και ρατσισμό με τις συνήθεις πρακτικές μπάτσων και ICE, τις δολοφονίες αφροαμερικανών πολιτών και την ποινικοποίηση του αντιφασισμού στο εσωτερικό. Με αποκλειστικές εξαγωγές τις πολιτικές απαγωγές, το εμπόριο όπλων, τα ρεσάλτο και τους πολέμους ανά την υφήλιο, τα σφαγεία στο Ιράν, τον Λίβανο, την Ουκρανία. Όλα αυτά με σπόνσορες εκκεντρικούς νεοναζί δισεκατομμυριούχους.
Όπως επίσης για τα χαμόγελα και τις θερμές χειραψίες με τον χασάπη φονταμεταλιστή Νετανιάχου (επίσης υπόδικος για διαφθορά…) την πλήρη συγκάλυψη και στήριξή σας στην μαζική εξόντωση των Παλαιστινίων, της videogame πρακτικής να δολοφονούν και να καταστρέφουν κατά το δοκούν σε όλη τη Μέση Ανατολή. Τα κίνητρά σας, λοιπόν, είναι πολύ ξεκάθαρα και πολύ μακριά από την «απόδοση δικαιοσύνης» και το σεβασμό σε κάθε είδους ζωής. Ότι αγγίζετε, το λερώνετε.
Εγώ, Εμείς, η συλλογική ένωση ατομικών εξεγέρσεων, μνήμης και καθημερινότητας που καταγγέλλουμε ευθέως κάθε μορφή εξουσίας και αυταρχισμού, πλάθουμε στο παρόν μια εικόνα του κόσμου που θέλουμε να χτίσουμε. Δίνουμε μορφή σε σχέσεις χωρίς εκμετάλλευση, αντίτιμο και ιεραρχία. Δίχως ζυγαριές και διακρίσεις, σεβόμαστε το πολύτιμο κάθε ύπαρξης και ζωής. Μπορεί ο κόσμος να είναι αυτό που είναι, η ιστορία θα δείξει. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε, ούτε να σκύψουμε αδιαμαρτύρητα το κεφάλι. Αντιθέτως, πρέπει να το αναδεικνύουμε σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας.
Θα συνεχίσουμε να συλλογικοποιούμε τις αρνήσεις μας, να στεκόμαστε ανάχωμα στη βία που δεχόμαστε, να ψηλαφίζουμε τους ορίζοντες μιας άλλης προοπτικής για τις ζωές μας. Εντός και εκτός των τειχών, στους δρόμους και τις πλατείες της μητρόπολης, τις βουνοκορφές και τα ποτάμια, μέσα στις κοινότητες και στα άδεια σπίτια που ζωντανεύουμε, τις φιλίες, τον έρωτα και την συντροφικότητα, στις όμορφες και τις άσχημες στιγμές μας.
Ρομαντικά, απτόητα, Αναρχία.
Κώστα, Ελένη, κουράγιο και δύναμη ως τη λευτεριά.
Μια τεράστια αγκαλιά σε κάθε εξεγερμένη καρδιά, σε κάθε υψωμένη γροθιά, σ’ όλους, όλες, όλα που με κάθε τρόπο αγωνίζονται ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο, πατριαρχία.
Αγώνας για ζωή, αξιοπρέπεια, ελευθερία
Θύμιος Α, από τις φυλακές-κολαστήρια του Ναυπλίου.
