Από τις 17 Νοέμβρη του περασμένου έτους, ένα πρωτοφανές κοινωνικό κίνημα έχει εμφανιστεί, λίγο πολύ σε ολόκληρη τη Γαλλία. Εμείς, οι συμμετέχουσες στα αποκαλούμενα «Κίτρινα Γιλέκα», κάνουμε καταλήψεις, μπλοκάρουμε, κατεβαίνουμε στο δρόμο, επιτεθόμαστε στις δυνάμεις καταστολής, σαμποτάρουμε, συζητάμε και ονειρευόμαστε καλύτερες μέρες! Αυτό το κίνημα έχει χαρακτηριστεί κυρίως από τις πολλές δράσεις των συμμετέχοντων. Αυτή η δυναμική επιστροφή στην πρακτική της άμεσης δράσης προφανώς απειλεί την εξουσία που προτιμά οι εκμεταλλευόμενοι αυτού του κόσμου να μένουν πειθήνιοι, συμμετέχοντας στις διάφορες εκλογικές φάρσες. Χάρη στην οριζόντια οργάνωση και την άρνηση εκπροσώπησης, έχουμε εμποδίσει την εξουσία να χρησιμοποιήσει τα συνήθη μέσα διαμεσολάβησης και αποδυνάμωσης του αγώνα.
Προς το παρόν το κράτος δεν μπορεί να βασίζεται παρά στην αστυνομία για να μας κάνει να επιστρέψουμε στα σπίτια μας. Και την χρησιμοποιεί όσο ποτέ… Εδώ και μερικές δεκαετίες βιωνουμε μία έκρηξη των πολιτικών ασφαλείας σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτές οι πολιτικές σχεδιάζονται για να υπηρετήσουν την καπιταλιστική τάξη που προστατεύει τον εαυτό της ως ένα ύστατο ένστικτο επιβίωσης. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέα όπλα για την αστυνομία, νέους νόμους που δημιουργούν νέα εγκλήματα, νέες φυλακές. Το οπλοστάσιο της καταστολής διευρύνεται συνεχώς και η επανειλημμένη εφαρμογή του Κράτους Έκτακτης Ανάγκης τα τελευταία χρόνια ολοκληρώθηκε ανοίγοντας νέες δυνατότητες για την αστυνομία και τη δικαιοσύνη.
Το επίπεδο που έχει φτάσει η καταστολή τις τελευταίες βδομάδες είναι τρομακτικό και στοχεύει προφανώς στη δημιουργία ενός κλίματος φόβου σχετικά με τη συμμετοχή στον αγώνα, με τον ακρωτηριασμό και τον εγκλεισμό μας. Είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε μια ακριβή καταγραφή των τραυματισμών και των συλλήψεων επειδή δεν μπορούμε να συλλέξουμε όλες τις πληροφορίες αυτή τη στιγμή. Παρόλα αυτά μπορούμε να επιβεβαιώσουμε πως έχουν γίνει χιλιάδες συλλήψεις από τις οποίες κάποιες θα δικαστούν αργότερα, εκατοντάδες καταδίκες και πολλές δεκάδες κόσμου στάλθηκε στη φυλακή. Ακόμα, έχουν αρχίσει πολλές έρευνες που αφορούν κυρίως υποθέσεις λεηλασίας και εμπρησμών. Επίσης, μετράμε ήδη ένα άτομο δολοφονημένο από χτύπημα δακρυγόνου, πολλά άτομα σε κώμα από πλαστικές σφαίρες (flashball) στο κεφάλι, 4 άτομα που ακρωτηριάστηκαν στα χέρια (από χειροβομβίδες GLI F4 που περιέχουν TNT), 12 άτομα τραυματίστηκαν στα μάτια, από τα οποία ένα έχασε οριστικά και την ακοή του και περισσότερα από 100 άτομα έχουν τραυματιστεί βαριά (κατάγματα, σπασμένα κεφάλια, σκισμένα μάγουλα κλπ).
Η πλειονότητα των ατόμων που καταδικάστηκαν είναι άτομα της εργατικής τάξης, με ή χωρίς δουλειά, και τις περισσότερες φορές χωρίς χρήματα και απομονωμένοι. Για μας ως εξεγερμένες, είναι εξαιρετικά σημαντικό να εκφραστεί μια πρακτική αλληλεγγύη στους καταδικασμένους και στις φυλακισμένες· να απαιτήσουμε την απελευθέρωσή τους. Τα εργαλεία ώστε να εκφραστεί αυτή η αλληλεγγύη υπάρχουν στις περισσότερες πόλεις (συλλογικότητες ενάντια στην καταστολή, ταμεία οικονομικής ενίσχυσης κρατούμενων) και το κίνημα ζητά γενική αμνηστία. Παρόλα αυτά, βλέποντας το μέγεθος της κατάστασης ρισκάρουμε να ξεπεραστούμε στο επίπεδο των μέσων. Γι’ αυτό στέλνουμε αυτό το κάλεσμα σε συντρόφους και συντρόφισσες όλου του κόσμου, για δηλώσουμε πως κάθε υποστήριξη (οικονομική, πρακτική, πολιτική) είναι καλοδεχούμενη. Εκτός των άλλων, θα μας επιτρέψει να εναντιωθούμε στον εθνικισμό μέσα στο τρέχον κίνημα, κάτι που είναι πρωταρχικής σημασίας απ’ όποια πλευρά των συνόρων κι αν ζούμε και μαχόμαστε.
Εξεγερμένοι και εξεγερμένες από διάφορες πόλεις της Γαλλίας
Για επικοινωνία: solidarity2019@riseup.net
