Μετά από δύο μήνες καραντίνας, δύο μήνες που η κοινωνική βάση με αίσθημα συλλογικής ευθύνης δέχτηκε να περάσει τα πάνδεινα κλεισμένη σπίτι με τους λογαριασμούς και τα έξοδα να τρέχουν, με το φάσμα της ανεργίας να απειλεί το μέλλον της, βρισκόμαστε ξάνα σε ένα περιβάλλον «ελευθερίας», αλλά τι αντικρίζουμε;
Ολη την διάρκεια της καραντίνας, όσο ο κόσμος υποχρεώθηκε να στέλνει μηνύματα για να βγει από την πόρτα του σπιτιού του, το κράτος, εκτός από δακρύβρεχτες ενημερώσεις στα δελτια ειδήσεων, δούλευε σιωπηλά, ανάμεσα στα άλλα, για να καταργήσει εργατικά δικαιώματα, για να δώσει στο κεφάλαιο όσα αυτό ζητούσε και δε μπορούσε να πάρει φοβούμενο τις κοινωνικές αντιδράσεις. Όποιος φαντάστηκε ότι κράτος και κεφάλαιο θα «έπαιζαν τίμια» σε αυτή την κρίσιμη για όλη την κοινωνία συνθήκη είναι αθεράπευτα αφελής. Αφελές όμως είναι και το κράτος αν μπέρδεψε την υπευθυνότητα της βάσης με την υποταγή και την δουλικότητα. Και δεν θα αργήσει να αντιληφθεί το λάθος του. Στις νέες συνθήκες κλιμακούμενης οικονομικής κρίσης, την ώρα που δικαιώματα καταστρατηγούνται και η αρπακτικότητα των πεινασμένων από την καραντίνα αφεντικών φτάνει στο έπακρο, ο κόσμος του αγώνα υψώνει ανάστημα και καλεί όλη τη βάση να συνεχίσει να δείχνει υπευθυνότητα. Υπευθυνότητα όχι μόνο στην υγειονομική κρίση αλλά και στον άλλο, τον πιο επικίνδυνο ιό, αυτό της κρατικής και καπιταλιστικής επιβολής που διεκδικεί ακόμα μεγαλύτερο μερίδιο από τις ζωές μας, περισσότερη καταπίεση, περισσότερη εκμετάλλευση. Η μάχη θα δοθεί σε όλα τα επίπεδα. Στις γειτονιές, τους χώρους δουλειάς, το πεζοδρόμιο. Θα δοθεί με την αυτοοργάνωση των εργαζομένων, με την αυτοοργάνωση των κατοίκων. Θα δοθεί σε κάθε μικρό και μεγάλο περιστατικό εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ενάντια στην καταστολή, ενάντια στον ρατσισμό, εναντια στον τρόμο που θέλουν να μας επιβάλλουν.
Ο Ρουβίκωνας και αυτός στην πρώτη γραμμή της μάχης στηρίζει κάθε κινηματική πρωτοβουλία σε αυτή την κατεύθυνση. Στηρίζουμε λοιπόν, και καλούμε όλη την βάση σε τοπικό και μη επίπεδο, να πλαισιώσει την πρωτοβουλία των αγωνιστικών σχηματισμών στα δυτικά προάστια για μοτοπορεία εργαζόμενων/ανέργων την Πέμπτη 11/6 στις 18:00 στο Κρατικό νοσοκομείο Νίκαιας.
Το κάλεσμα που στηρίζουμε είναι εδώ:
http://pasamontana.blogspot.com/2020/06/11-1800.html
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ, Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ.
Αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας
