απο το https://www.grain.org/en/article/6502-agro-imperialism-in-the-time-of-covid-19
«Στη Λατινική Αμερική, το νέο επίκεντρο της πανδημίας Covid-19, η δολοφονία ήταν ιδιαίτερα σοβαρή. Με την παγκόσμια οικονομία σχεδόν σε ακινησία, οι αγροτικές επιχειρήσεις στην περιοχή συνέχισαν να λειτουργούν με απόλυτη ατιμωρησία, ενισχύοντας τον αντίκτυπο και τις ζημιές τους στις κοινότητες και τα οικοσυστήματα. Σε όλες σχεδόν τις χώρες της περιοχής, οι αγροβιομηχανικές δραστηριότητες εξαιρέθηκαν από την καραντίνα δεδομένου ότι θεωρούνται «απαραίτητες», αν και επικεντρώνονται στις εξαγωγές και όχι στην παροχή τροφίμων στον τοπικό πληθυσμό ».
Η Nestlé, η μεγαλύτερη εταιρεία τροφίμων στον κόσμο, φημίζεται για το σκάνδαλο. Τη δεκαετία του 1970 κέρδισε το ψευδώνυμο “baby killer” για πρόκληση βρεφικών ασθενιών και θανάτου σε κοινότητες χαμηλού εισοδήματος προωθώντας τα μπιμπερό της βρεφικής της φόρμουλας και αποθαρρύνοντας τον θηλασμό. Παρόμοιες κατηγορίες έχουν κατατεθεί τα τελευταία χρόνια εναντίον της εταιρείας για την καθοδήγηση των πωλήσεων εξαιρετικά επεξεργασμένων πρόχειρων φαγητών σε φτωχές κοινότητες και συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας και διαβήτη. Υπάρχει όμως και ένα άλλο σκάνδαλο εξίσου απαίσιας αναλογίας που κατατίθεται στους λογαριασμούς της εταιρείας.
Στις 23 Απριλίου 2020, καθώς ο κόσμος κατακλύστηκε από την πανδημία Covid-19 και ο FAO προειδοποίησε για μια επικείμενη παγκόσμια επισιτιστική κρίση, οι μέτοχοι και τα στελέχη της Nestlé έλαβαν ρεκόρ πληρωμής μερίσματος ύψους 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σε μια εποχή παγκόσμιας κρίσης στον τομέα της υγείας και των τροφίμων, αυτό το κέρδος ισούται περισσότερο από ολόκληρο τον ετήσιο προϋπολογισμό του Παγκόσμιου Προγράμματος Τροφίμων του ΟΗΕ και θα ήταν αρκετό για να καλύψει τις μέσες ετήσιες δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη για περισσότερα από 100 εκατομμύρια ανθρώπων στην Αφρική.
Στην πραγματικότητα, η μεγάλη πληρωμή μερισμάτων της Nestlé για το 2020 ήταν, λίγο περισσότερη από το προηγούμενο έτος. Τέτοιες τεράστιες πληρωμές για μετόχους και στελέχη αποτελούν συνήθη πρακτική για την εταιρεία, όπως και για όλες τις μεγάλες διεθνικές εταιρείες τροφίμων και αγροτικών επιχειρήσεων, ακόμη και σε περιόδους παγκόσμιων καταστροφών υγείας. Άλλα αξιοσημείωτα κέρδη για τους μετόχους, που ανακοινώθηκαν τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, περιλαμβάνουν πληρωμή 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Bayer AG, τη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής σπόρων και αγροχημικών στον κόσμο. μια πληρωμή 600 εκατομμυρίων δολαρίων από την Tyson, τον μεγαλύτερο παραγωγό πουλερικών στον κόσμο · και μια πληρωμή 500 εκατομμυρίων δολαρίων από την WH Group, τη μεγαλύτερη εταιρεία χοίρων στον κόσμο. Η Cargill, η μεγαλύτερη εταιρεία αγροτικών επιχειρήσεων στον κόσμο, Είναι σε καλό δρόμο να κερδίσει το ρεκόρ της περσινής πληρωμής των 640 εκατομμυρίων δολαρίων, που διανέμονται σε ένα μικρό αριθμό μελών της οικογένειας Cargill. Η άνοδος του ηλεκτρονικού εμπορίου, ιδίως των τροφίμων, κατά τη διάρκεια της κρίσης Covid-19 αύξησε την καθαρή αξία του Jeff Bezos, του ιδρυτή του γίγαντα του ηλεκτρονικού εμπορίου Amazon, στο συγκλονιστικό σχήμα του 24 δισεκατομμύρια δολάρια . Είναι επίσης μια περίοδος κέρδους για τους μετόχους μικρότερων φορέων της βιομηχανίας, όπως η SOCFIN, η εταιρεία φυτειών φοινικέλαιο και καουτσούκ. Οι δύο οικογένειες της Γαλλίας και του Βελγίου, οι οποίες είναι ουσιαστικά ιδιοκτήτες της εταιρείας, έλαβαν μερίσματα και αμοιβές 20 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 22,5 εκατομμύρια δολάρια) από τις δραστηριότητες του ομίλου SOCFIN, ενώ οι κοινότητες στη Νιγηρία, τη Γκάνα και Το Καμερούν, όπου λειτουργεί η εταιρεία, δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε καθαρό ή πόσιμο νερό.
Όλη αυτή η απληστία από τα παραπάνω αφήνει καταστροφή και πολύ μικρές διαρροές σε εκείνους που βρίσκονται κάτω, όπου οι συνέπειές της είναι θανατηφόρες.
Μια ισχυρή βιομηχανία εν μέσω μιας «τέλειας καταιγίδας»
Οι εργαζόμενοι στο εταιρικό σύστημα τροφίμων, που κυριολεκτικά πεθαίνουν για να διατηρήσουν τον τρόπο ζωής των μετόχων και των στελεχών, δεν τα πάνε καλά. Οι αλυσίδες εφοδιασμού μεγάλων εταιρειών τροφίμων, που ήταν πάντα επικίνδυνες θέσεις για τους εργαζόμενους, έχουν πλέον γίνει σημεία πρόσβασης για μολύνσεις και μετάδοση του Covid-19. Θανατηφόρα κρούσματα έχουν σημειωθεί παγκοσμίως σε φυτείες για διατροφή ζώων για παραγωγή κρέατος, λιμενικές εγκαταστάσεις, αποθήκες , εργοστάσια κονσερβοποίησης ψαριών , φυτείες φοινικέλαιου , φάρμες φρούτων, σούπερ μάρκετ και όλα τα άλλα σημεία κατά μήκος των αλυσίδων που ελέγχουν αυτές οι εταιρείες, με εξαίρεση τους πύργους γραφείων τους, φυσικά.
Οι μεγάλες εταιρείες κρέατος μπορεί να ήταν οι χειρότεροι εγκληματίες. Με την πανδημία Covid-19 σε πλήρη εξέλιξη, επιτάχυναν επιθετικά τις γραμμές παραγωγής τους για να αυξήσουν τις εξαγωγές τους στην Κίνα, όπου οι τιμές του κρέατος είναι ασυνήθιστα υψηλές. Αυτή η απόφαση ελήφθη με πλήρη γνώση ότι αυτές οι αυξήσεις της επεξεργασίας κατέστησαν αδύνατη την κοινωνική αποστασιοποίηση και έθεσαν τους εργαζόμενους και τις γειτονικές τους κοινότητες σε κίνδυνο μαζικών εστιών του ιού. Στα τέλη Μαΐου, τα αποτελέσματα στις μεγαλύτερες χώρες εξαγωγής κρέατος ήταν τρομερά: εκατοντάδες μετανάστες εργάτες στα εργοστάσια κρέατος αρρώστησαν απο το Covid-19 στη Γερμανία και την Ισπανία, χιλιάδες περιπτώσεις ασθενών εργαζομένων με Covid-19 στη βιομηχανία συσκευασίας κρέατος της Βραζιλίας και περισσότεροι από 20.000 εργαζόμενοι μολύνθηκαν με Covid-19 σε εργοστάσια συσκευασίας κρέατος στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τουλάχιστον 70 θανάτους. Εν τω μεταξύ, εκατοντάδες χιλιάδες ζώα σφαγιάζονται σε τρομερές συνθήκες, επειδή αυτά τα τεράστια εργοστάσια έπρεπε να κλείσουν την παραγωγή και τα μικρά σφαγεία που θα μπορούσαν να είχαν δεχτεί τα βοοειδή πριν από πολύ καιρό αναγκάστηκαν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους.
Στη Λατινική Αμερική, το νέο επίκεντρο της πανδημίας Covid-19, η δολοφονία ήταν ιδιαίτερα σοβαρή. Με την παγκόσμια οικονομία σχεδόν σε ακινησία, οι αγροτικές επιχειρήσεις στην περιοχή συνέχισαν να λειτουργούν με απόλυτη ατιμωρησία, ενισχύοντας τον αντίκτυπο και τις ζημιές τους στις κοινότητες και τα οικοσυστήματα. Σε όλες σχεδόν τις χώρες της περιοχής, οι αγροβιομηχανικές δραστηριότητες εξαιρέθηκαν από την καραντίνα δεδομένου ότι θεωρούνται «απαραίτητες», αν και επικεντρώνονται στις εξαγωγές και όχι στην παροχή τροφίμων στον τοπικό πληθυσμό.
Για παράδειγμα, η κυβέρνηση του Ισημερινού εξέδωσε διάταγμα έκτακτης ανάγκης που παρέλυσε ολόκληρη τη χώρα, αλλά διασφάλισε ότι «ολόκληρη η εξαγωγική αλυσίδα, η γεωργική βιομηχανία, η κτηνοτροφία [βιομηχανία] … θα συνεχίσει να λειτουργεί». Ως αποτέλεσμα, οι εργαζόμενοι σε φυτείες μπανάνας, φυτείες φοινίκων, γαρίδες, φυτώρια λουλουδιών και πολλά άλλα αναγκάστηκαν να συνεχίσουν να εργάζονται, σαν η χώρα να μην βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία και να εκτίθενται στον κίνδυνο να προσβληθούν από το Covid. -19.
Ομοίως, η κυβέρνηση Bolsonaro στη Βραζιλία δήλωσε ότι οι δραστηριότητες παραγωγής, μεταφοράς και γενικής εφοδιαστικής αλυσίδων τροφίμων για εξαγωγή ήταν βασικές δραστηριότητες που πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν χωρίς περιορισμούς. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εξαγωγές κρέατος, σόγιας και άλλων προϊόντων αυξάνονται, όπως και ο αριθμός των ατόμων που εκτίθενται στο Covid-19 σε όλες τις αλυσίδες εξαγωγών. Στη Βραζιλιάνικη πολιτεία Rio Grande do Sul, το κέντρο των δραστηριοτήτων εξαγωγής κρέατος, περισσότερο από το ένα τέταρτο των νέων κρουσμάτων κοροναϊού που επιβεβαιώθηκαν τον Μάιο εμφανίστηκαν μεταξύ των εργαζομένων εργοστασίων συσκευασίας κρέατος. Οι εργαζόμενοι δικηγόροι αγωνίζονται τώρα για να κλείσουν τα μολυσμένα φυτώρεια και να υποχρεώσουν τις εταιρείες να εφαρμόσουν τουλάχιστον βασικά μέτρα για την προστασία και τη φροντίδα των εργαζομένων τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Οι εξαγωγές σόγιας της Βραζιλίας, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 38% σε σχέση με πέρυσι, αποτελούν μια άλλη πιθανή εστίαση του Covid-19, ειδικά σε λιμάνια όπου κυκλοφορούν συνεχώς φορτηγά και εργαζόμενοι. Όταν η τοπική αυτοδιοίκηση της πόλης Canarana στο Mato Grosso επιχείρησε να λάβει μέτρα εκδίδοντας διάταγμα για προσωρινή διακοπή της εξαγωγής σόγιας και άλλων σιτηρών ελλείψει επαρκών συνθηκών υγείας και ασφάλειας, οι γίγαντες της αγροτικής επιχείρησης Louis Dreyfus και Cargill παρενέβησαν και πέτυχαν να αντιστρέψουν το διάταγμα σε λίγες μέρες. Η Canarana τώρα, στις αρχές Ιουνίου, αντιμετωπίζει αύξηση των λοιμώξεων του Covid-19.
Όλη αυτή η έξαρση των εξαγωγών έχει τεράστια επίπτωση στο έδαφος. Σύμφωνα με τον Ντετερ, το σύστημα ανίχνευσης σε πραγματικό χρόνο του εθνικού ινστιτούτου διαστημικής έρευνας της Βραζιλίας, η αποψίλωση των δασών του Αμαζονίου σε αυτήν τη χώρα, στο αποκορύφωμα της πανδημίας κοροναϊού, έχει αυξηθεί περισσότερο από 50 τοις εκατό τους πρώτους τρεις μήνες του 2020 σε σύγκριση με το πρώτο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Εκμεταλλευόμενοι την οθόνη καπνού της πανδημίας, με λιγότερους πράκτορες που είναι σε θέση να εκτελούν καθήκοντα επιθεώρησης, οι αγροτικές επιχειρήσεις και οι εξορυκτικές δραστηριότητες προχωρούν σε προστατευόμενες περιοχές και αυτόχθονες περιοχές, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης Covid-19 σε αυτόχθονες πληθυσμούς. Πολλοί παρατηρητές φοβούνται τη γενοκτονία ως αποτέλεσμα αυτών των ανεύθυνων εξελίξεων στις γεωργικές επιχειρήσεις και τις εξορυκτικές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Στην Αργεντινή, εν μέσω εθνικής καραντίνας, οι εξαγωγές και η υλοτομία για κατασκευή αγροκτημάτων σόγιας δεν σταμάτησαν. Η αποψίλωση μιας έκτασης 8.000 εκταρίων προετοιμάζεται σε ένα από τα πιο διατηρημένα δάση σε ολόκληρο το οικοσύστημα Gran Chaco . Επιπλέον, με βάση την παρακολούθηση με δορυφορικές εικόνες, η Greenpeace ανέφερε ότι από την έναρξη της καραντίνας, περισσότερα από 10.000 εκτάρια έχουν αποψιλωθεί στο βόρειο τμήμα της χώρας .
Αυτή η κατάφωρη επιδίωξη εταιρικών κερδών δημιουργεί μια κρίση νομιμότητας για το εταιρικό σύστημα τροφίμων. Από την άλλη πλευρά, αν και οι καραντίνες δυσκολεύουν τη μέτρηση, υπάρχουν αλλαγές στο έδαφος : βλέπουμε τους εργαζομένους στη βιομηχανία τροφίμων να καταγγέλλουν, να οργανώνουν και να λαμβάνουν περισσότερη υποστήριξη και αλληλεγγύη από άλλους εργαζόμενους. βλέπουμε ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον μεταξύ των καταναλωτών για υγιή τοπικά τρόφιμα, καθώς και για την ευημερία των παραγωγών τροφίμων και των αγροτών. και υπήρξε μια αναμφισβήτητη έκρηξη στις προσπάθειες της κοινότητας να μεταφέρει φαγητό στο σημείο που χρειάζεται μέσω αλληλεγγύης, αμοιβαίας βοήθειας, εθελοντικής εργασίας και συνεταιρισμών. Υπήρξαν ακόμη και μερικές νίκες σε πολιτικό επίπεδο, όπως η πρόσφατη απόφαση από τη γερμανική κυβέρνηση να απαγορεύσει την υπεργολαβική εργασία σε ψυγεία κρέατος και άλλα για να αποτρέψει τις εταιρείες που λαμβάνουν δημόσια ενίσχυση από την καταβολή μερισμάτων .
Αλλά είναι μια ισχυρή βιομηχανία, με μεγάλα χρηματικά ποσά και πολιτικές διασυνδέσεις, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα κάνει ό, τι μπορεί για να χρησιμοποιήσει αυτή τη στιγμή σύγχυσης και καραντίνας προς όφελος των συμφερόντων της. Το έχουμε ήδη δει αυτό με την εκτελεστική εντολή που εξέδωσε ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τραμπ, κατόπιν αιτήματος της JBS, της Tyson, της Cargill και άλλων εταιρειών κρέατος για να συνεχίσουν να λειτουργούν τα μολυσμένα απο Covid-19 εργοστάσια. Το είδαμε επίσης στη Βραζιλία, όπου η κυβέρνηση του Bolsonaro ενέκρινε 96 νέα φυτοφάρμακα κατά τους πρώτους μήνες του 2020, περισσότερα από όλες τις εγκρίσεις του 2019. Η ίδια κυβέρνηση χρησιμοποίησε σκόπιμα την κάλυψη πανδημίας για να προσπαθήσει να εκδώσει νόμο που θα νομιμοποιούσε την αρπαγή γης και την αποψίλωση των 80 εκατομμυρίων εκταρίων στις περιοχές του Αμαζονίου και του Cerrado. Η πανδημία έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως ευκαιρία να επεκταθεί γρήγορα το ηλεκτρονικό εμπόριο για αγορές λιανικής τροφής και να επιβληθούν γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί (ΓΤΟ) στην Αιθιοπία και τη Βολιβία , όπου η de facto κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το Covid-19 έχει μετέτρεψε τους διαγονιδιακούς σπόρους σε αναγκαιότητα για τη χώρα.
Η αγροτική επιχείρηση ως μεγάλος νικητής στο νέο κύμα διαρθρωτικής προσαρμογής
Τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα. Πολλές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν διεθνείς συμβουλευτικές εταιρείες, όπως η McKinsey , για να διαμορφώσουν τα σχέδιά τους να ανοίξουν ξανά τις οικονομίες τους. Αυτές οι ερμητικές εταιρείες που είναι βαθιά συνδεδεμένες με τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου , συμπεριλαμβανομένων εκείνων στον τομέα των γεωργικών ειδών διατροφής, θα επηρεάσουν αναμφίβολα εκείνους που εμφανίζονται ως νικητές και χαμένοι από πανδημικές αντιδράσεις: εργαζόμενοι ή αφεντικά, αγορές αγροτών ή γίγαντες ηλεκτρονικού εμπορίου , ψαράδες ή τη βιομηχανία τράτας.
Βλέπουμε επίσης ότι το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα χρησιμοποιούν τα ταμεία έκτακτης ανάγκης Covid-19 για να πιέσουν τις χώρες να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις υπέρ της γεωργίας. Στην Ουκρανία , για παράδειγμα, εφαρμόστηκε ένας νόμος που ιδιωτικοποιεί τη γεωργική γη παρά την αντίθεση των περισσότερων Ουκρανών. Τους επόμενους μήνες, τέτοιου είδους πιέσεις θα αυξηθούν. Δεκάδες χώρες βρίσκονται σε κατάσταση αθέτησης, και αυτά τα χρέη θα πρέπει να διαπραγματευτούν όχι μόνο με το ΔΝΤ και τους διμερείς δανειστές, αλλά και με ιδιώτες πιστωτές που δεν αποδέχονται ακόμη και να καθυστερήσουν την πληρωμή του χρέους και των τόκων κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης στην υγεία. Έρχεται ένα νέο κύμα διαρθρωτικής προσαρμογής που θα επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στην αύξηση των ξένων επενδύσεων στην αγροτική επιχείρηση, καθώς και στις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων προς πληρωμή των αρπακτικών.
Αυτή τη φορά, ωστόσο, οι κυβερνήσεις θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιβάλουν έναν νέο γύρο αγρο-ιμπεριαλισμού σε πληθυσμούς που έχουν ήδη ανεχθεί την παρούσα κατάσταση, και που αναζητούν όλο και περισσότερο για τις εναλλακτικές λύσεις που προωθούν τα κοινωνικά κινήματα εδώ και δεκαετίες. .
