απο το https://desinformemonos.org/las-protestas-en-portland-el-muro-de-madres-contra-las-tropas-de-trump/
Το Πόρτλαντ, Όρεγκον, μια πόλη γνωστή για τα βροχερά τοπία και τον πολιτισμό του οικολογικού χίπη, είναι επί του παρόντος το επίκεντρο της αντιπαράθεσης μεταξύ διαδηλώσεων κατά της ρατσιστικής αστυνομικής βίας και ενός προέδρου αποφασισμένου να τις καταστείλει.
Οι διαδηλώσεις στο Πόρτλαντ ξεκίνησαν, όπως και σε ολόκληρη τη χώρα, μετά τον φόνο του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία της Μινεάπολης στις 25 Μαΐου. Ο Φλόιντ πέθανε από ασφυξία, με ένα ένστολο γόνατο στο λαιμό του, καθώς αυτός και οι άνθρωποι γύρω του παρακαλούσαν για τη ζωή του και μια γυναίκα κινηματογράφησε τη σκηνή. Έκτοτε, το Πόρτλαντ είναι η σκηνή καθημερινών διαμαρτυριών για την υποστήριξη του κινήματος των Μαύρων Ζωών κατά της ατιμώρητης αστυνομικής βιαιότητας.
Πριν από μια εβδομάδα, ο Τραμπ αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα για τους επαναστάτες του Πόρτλαντ να αισθανθούν το γόνατο. Για να το κάνει αυτό, έστειλε εκατοντάδες πράκτορες από το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (συμπεριλαμβανομένης της πανταχού παρούσης συνοριακής περιπολίας) στην πόλη. Φορώντας ρούχα καμουφλάζ και μεταφέροντας «λιγότερο θανατηφόρα» όπλα, αναπτύχθηκαν μπροστά από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, που βρίσκεται στο κέντρο. Πήγαν σε στρατιωτικό σχηματισμό για να «προστατεύσουν» το κτίριο από ζημιές, χτυπώντας, ρίχνοντας αέρια και πυροβολώντας ανθρώπους.
Αντιμέτωπος με τη λαϊκή απαίτηση να σταματήσει η αστυνομική βία, ο πρόεδρος αποφάσισε να εισβάλει στην πόλη με ομοσπονδιακούς παραστρατιωτικούς οπλισμένους με πολυβόλα, δακρυγόνα, βλήματα και τα λεγόμενα “Flash Bangs” – εκρηκτικές χειροβομβίδες που με ισχυρά φώτα και ήχους προσωρινά τυφλώνουν και κουφαίνουν στους στόχους τους, οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν μόνιμες συνέπειες, ακόμη και θάνατο.
Δεν ξέρω αν υπολόγισαν το αποτέλεσμα καλά ή άσχημα, δηλαδή, εάν ήθελαν πραγματικά να προκαλέσουν μεγαλύτερη απάντηση, ή πίστευαν ότι με την παρουσία τους οι άνθρωποι επρόκειτο να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να ασχοληθούν με την πανδημία, το γεγονός είναι ότι οι κινητοποιήσεις αυξήθηκαν περισσότερο από ποτέ. Αντιμέτωποι με την καταστολή, η δημιουργικότητα και η θέληση του κινήματος αυξήθηκαν. Καλοκαιρινές νύχτες, όταν οι ντόπιοι κάθονται συνήθως στις αυλές τους για να παρακολουθήσουν το αργό ηλιοβασίλεμα της ημέρας, μετατράπηκαν σε πορείες για να διαμαρτυρηθούν για την οιονεί στρατιωτική κατοχή της πόλης τους από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Μία από τις καινοτόμες τακτικές που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων είναι το “Τείχος της Μητέρας” – οι μητέρες όλων των ηλικιών παρατάσσονται μπροστά από ομοσπονδιακούς πράκτορες για να προστατεύσουν τις διαμαρτυρόμενες κόρες και γιους τους. Οι μητέρες αυτοσυγκροτήθηκαν στο Facebook, αφού οι πράκτορες του Τραμπ πυροβόλησαν ένα 26χρονο στο πρόσωπο. Σε ένα βίντεο, η μητέρα του Donovan La Bella έρχεται αντιμέτωπη με ομοσπονδιακούς αστυνομικούς, ενώ ο γιος της υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση ανακατασκευής προσώπου. Ο Ντόνοβαν παραμένει στο νοσοκομείο, με σοβαρούς τραυματισμούς. Την επόμενη μέρα, οι μητέρες ήρθαν σε παράταξη με πανό, κράνη και τραγούδια. Μετέτρεψαν τα νανουρίσματα σε τραγούδια διαμαρτυρίας.
Μια άλλη διαμαρτυρία με την παράσταση του Πόρτλαντ είναι η γυναίκα που είναι γνωστή ως “Naked Athena” η οποία, σε ένα ήδη διάσημο βίντεο, περπατά ήρεμα προς μια αστυνομική γραμμή, γυμνή, με μαύρη μάσκα που καλύπτει το πρόσωπό της, και αρχίζει να κάνει χορευτικές πόζες. Ομοσπονδιακοί πράκτορες απαντάνε με μια βροχή από δακρυγόνες σφαίρες στα πόδια της.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Πόρτλαντ. Λαμβάνω απευθείας πληροφορίες από τους συγγενείς μου και τους φίλους μου που επίσης έβαζαν τις μάσκες τους, έγραψαν τα πανό τους και πήγαιναν στην κατεχόμενη περιοχή, για να απαιτήσουν τις ελευθερίες του συνέρχεσαι και της έκφρασης, και τη μεγαλύτερη επιθυμία – ειρήνη με δικαιοσύνη. Ωστόσο, έρχονται αντιμέτωποι με τη ζωντανή και ένοπλη αναπαράσταση του χειρότερου εφιάλτη τους: ένα αστυνομικό κράτος.
Και δεν είναι να εξιδανικεύσουμε την πολιτεία ή την πόλη. Το κίνημα επισήμανε σωστά ότι το Όρεγκον έχει μια ισχυρή και άσχημη ιστορία ρατσισμού. Είναι μια ιστορία στην οποία συμμετείχαν και οι πρόγονοί μας, ως πρωτοπόροι στο πιο βάναυσο στάδιο της αποικιοκρατίας, όταν πήραν αυτά τα εύφορα εδάφη από αυτόχθονες λαούς. Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι είναι μια προοδευτική πόλη σε μία μπλε (Δημοκρατικό) πολιτεία, η αστυνομική κατάχρηση βίας υπήρξε σταθερή και έχει αφαιρέσει πολλές ζωές, ειδικά μεταξύ του σχετικά μικρού πληθυσμού Αφρικής-Αμερικής.
Η πόλη μου, όπως σχεδόν όλες στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι χτισμένη πάνω σε μύθους, εφησυχασμούς και ψέματα. Αλλά είναι επίσης ικανή για μεγάλη αντίσταση.
Το Πόρτλαντ σήμερα είναι το πιλοτικό έργο του Τραμπ στην προσπάθειά του να δείξει δύναμη όταν είναι ιδιαίτερα αδύναμος. Η εκστρατεία επανεκλογής του πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Χρειαζόταν έναν νέο στόχο.
Στις 26 Ιουνίου, ο πρόεδρος εξουσιοδότησε την αποστολή στρατιωτικοποιημένων ειδικών δυνάμεων μέσω εκτελεστικής εντολής που υποτίθεται ότι στοχεύει στην προστασία αγαλμάτων. Η εντολή επιτρέπει τη χρήση βίας εναντίον όσων προσπαθούν να τους βλάψουν ή ένα δημόσιο μνημείο. Η τάξη επιτρέπει την παρέμβαση των ομοσπονδιακών δυνάμεων, ακόμη και όταν η κρατική κυβέρνηση απορρίπτει την παρουσία τους, όπως συμβαίνει τώρα με την πολιτεία του Όρεγκον.
Αυτός ο «νόμος του αγάλματος» δεν ανταποκρίνεται τόσο στη διατήρηση των χάλκινων εμβλημάτων, αλλά σε αυτό που πολλοί αποκαλούν «πολιτιστικό πόλεμο» μεταξύ δύο τρόπων κατανόησης της χώρας, της ιστορίας της και του μέλλοντός της. Το κίνημα της Μαύρης Ζωής ξεκίνησε ως αποτέλεσμα των δολοφονιών Αφρο-απογόνων από ρατσιστές αστυνομικούς και επεκτάθηκε και εμβαθύνθηκε, ώστε να καλύπτει όλες τις καταπιεστικές δομές της αμερικανικής κοινωνίας. Υποστηρίζουν ότι ο ρατσισμός δεν είναι απλώς ένα λείψανο της δουλείας, αλλά μια δομή που αναπαράγεται συνεχώς από τους σύγχρονους νόμους, πρακτικές και θεσμούς.
Ο θάνατος του Φλόιντ, και πολλοί άλλοι που προηγήθηκαν, και χρόνια οργάνωσης της βάσης, οδήγησαν σε μια λεκάνη απορροής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για να ξεριζώσουν τον ρατσισμό σε πόλεις και κωμοπόλεις σε ολόκληρη τη χώρα, γκρεμίζουν αγάλματα ιδιοκτητών σκλάβων, γενοκτονικών ιεραποστόλων και βιαστών που κάποτε ήταν οι ήρωες της ιστορίας. Επιμένουν στην ανάγκη να αλλάξουν τα ονόματα των τόπων και των δρόμων που τιμούν τους καταπιεστές.
Για αυτή τη διορατική / σε βάθος ιστορική αναθεώρηση, το κίνημα δεν περιορίζεται στην απαίτηση τιμωρίας της καταχρηστικής ή δολοφονικής αστυνομίας, δεν επιδιώκει πλέον μεταρρύθμιση αλλά απαιτεί την κατάργηση της αστυνομίας ως βίαιου και πατριαρχικού μηχανισμού κοινωνικού ελέγχου, την κατάργηση των φυλακών. που φυλακίζει την αξιοπρεπή οργή ενάντια στις αδικίες, τη χειραφέτηση των γυναικών μετά από αιώνες ρητορικής, καθώς και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚ. Συνδέουν τα πάντα, γιατί όλα είναι αλληλένδετα.
Η κοινή γνώμη, αυτή η άμορφη φιγούρα που σε σημαντικές στιγμές μπορεί να καταγράψει ιστορικές αλλαγές, υποστηρίζει τις απαιτήσεις του Black Lives Matter με μεγάλη πλειοψηφία και δέχεται όλο και περισσότερο θέσεις που θεωρούνταν πολύ ριζοσπαστικές μέχρι μόλις πριν από ένα χρόνο.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ κήρυξε πόλεμο. Καταπιέζει, υπαγορεύει κανόνες και νόμους που ποινικοποιούν τους αντιπάλους, τους παρενοχλούν και τους συκοφαντούν. Τροφοδοτεί τη διχοτόμηση και τη σύγκρουση για να δικαιολογήσει την πρόοδο προς ένα αυταρχικό καθεστώς και να κινητοποιήσει τη βάση του, ελκυστικά ανοιχτή στον ρατσισμό και τη μισογυνία.
Επί του παρόντος, η ομάδα στην οποία ο Τραμπ εφαρμόζει τη στρατηγική ποινικοποίησης και απάνθρωποίησης (πίσω από μετανάστες, γυναίκες και πρόσφυγες) είναι οι διαδηλωτές που χαρακτηρίζονται ως αναρχικοί. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, το να είσαι διαδηλωτής είναι να είσαι αναρχικός ή αντιφα (αντιφασιστας) και αυτό αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια. Σε πολλές περιπτώσεις, ο πρόεδρος έχει απειλήσει να συμπεριλάβει το κίνημα των αντιφα (φαίνεται ότι ήταν χθες ότι η αντίθεση στον φασισμό ήταν μια ευγενής και πολιτισμένη πράξη) στον κατάλογο των τρομοκρατικών ομάδων. Η πρόταση είναι νομικά αδύνατη, αλλά είναι αποτελεσματική στα μέσα ενημέρωσης ώστε να οικοδομήσουν μια ψυχική σχέση μεταξύ των αντιπάλων της και της τρομοκρατίας – παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι που διαδηλώνουν διαμαρτύρονται ενάντια στη βία.
Για να χειροτερέψει τα πράγματα, πριν από λίγες ημέρες άρχισαν να κυκλοφορούν μαρτυρίες και βίντεο που δείχνουν ότι οι ομοσπονδιακοί πράκτορες περιπολούν στους δρόμους με οχήματα χωρίς αναγνώριση, απαγάγουν ανθρώπους χωρίς ένταλμα σύλληψης ή αιτία, τους βάζουν σε αυτοκίνητα και με θωρακισμένα μάτια και να τους μεταφέρουν στην αστυνομία ή να τους αφήνουν στο δρόμο χωρίς κατηγορίες. Είναι μια χαρακτηριστική λειτουργία μιας δικτατορίας, που έχει σχεδιαστεί για να εκφοβίζει και να βασανίζει ψυχολογικά τους αντιπάλους.
Μπροστά σε όλα αυτά, ήταν προβλέψιμο ότι το κίνημα θα αντιδράσει με οργή και εντατικοποίηση της διαμαρτυρίας. Αυτό που προκαλεί έκπληξη στην υπόθεση του Πόρτλαντ είναι ότι ένα σημαντικό μέρος του κράτους είναι επίσης αντίθετο και το έχει πει σαφώς. Ο Τραμπ όχι μόνο κήρυξε πόλεμο κατά της κοινωνικής διαμαρτυρίας στο δρόμο, αλλά και εναντίον κυβερνήσεων πολιτείας και πόλεων, καθώς και του Κογκρέσου που εκπροσωπεί το Όρεγκον, οι οποίοι έχουν εκφράσει την απόρριψή τους για την ομοσπονδιακή εισβολή.
Ο δήμαρχος του Πόρτλαντ Ted Wheeler είπε ότι «Η παρουσία του εδώ προκαλεί περισσότερη βία και περισσότερο βανδαλισμό. Δεν είναι ευπρόσδεκτοι εδώ, δεν ζητάμε την παρουσία τους. Στην πραγματικότητα, θέλουμε να φύγουν. ” Η Κυβερνήτης Κέιτ Μπράουν χαρακτήρισε την ανάπτυξη “καθαρό πολιτικό θέατρο” και ζήτησε επίσης την άμεση αποχώρησή της. Το γραφείο του εισαγγελέα μήνυσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για αυθαίρετες συλλήψεις και ζήτησε διαταγή για να σταματήσουν οι συλλήψεις. Σε μια επιστολή προς τον Πρόεδρο Τραμπ, οι βουλευτές επιβεβαιώνουν ότι αυτό που συμβαίνει στο Πόρτλαντ μοιάζει με την τακτική ενός δικτάτορα και καταλήγουν να απαιτήσουν την απόσυρση δυνάμεων: Δεν θα ανεχτούμε τη χρήση του λαού του Όρεγκον ως αξεσουάρ στην κατάχρηση της εξουσία του Προέδρου Trup, που αντιστοιχεί στα εκλογικά του συμφέροντα. “
Ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Τσαντ Βόλφ είπε ότι οι ομοσπονδιακές δυνάμεις δεν θα εγκαταλείψουν την πόλη, παρά τις απαιτήσεις των τοπικών ηγετών. Έγραψε στο λογαριασμό του στο twitter: “Προσφέρω την υποστήριξη του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας για να χειριστεί τοπικά την κατάσταση στο Πόρτλαντ και η μόνη απάντησή του ήταν:” Παρακαλώ, πιάστε τα πράγματα σας και επιστρέψτε στο σπίτι. ” Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ενώ είμαι υπεύθυνος. ” Ο Τραμπ βγήκε λέγοντας ότι πρόκειται να εφαρμόσει το μοντέλο του Πόρτλαντ σε άλλες πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Σικάγου.
Η αλήθεια είναι ότι το μοντέλο αντίστασης του Πόρτλαντ θα εξαπλωθεί και θα τροφοδοτήσει μια εξέγερση στις Ηνωμένες Πολιτείες που φαίνεται έτοιμη να ξεπεράσει την καταστολή και την πανδημία, για να επιτύχει αλλαγή.
