Μάνδρα Νοέμβριος 2017 24 νεκροί
Μάτι Ιούλιος 2018 102 νεκροί
Εύβοια Αύγουστος 2020 8 νεκροί
Καρδίτσα Σεπτέμβριος 2020 4 νεκροί, αγνοούμενοι, αποκλεισμένα χωριά και μια πόλη σχεδόν σβήστηκε απο τον χάρτη.
Χιλιάδες στρέμματα δάσους καμμένα, ο αριθμός των ζώων που πνίγηκε ή κάηκε δεν μπορεί καν να καταμετρηθεί.
Ο μεσογειακός κυκλώνας Ιανός ήταν από τους ισχυρότερους του είδους του και έπληξε με σφοδρότητα πολλές περιοχές της χώρας. Ιόνιο και δυτική Ελλάδα, Στερεά, Θεσσαλία και Κρήτη είναι οι περιοχές που πλήγηκαν περισσότερο. Δυστυχώς, όσο περνάνε τα χρόνια, τέτοια φαινόμενα θα εμφανίζονται συχνότερα και εντονότερα όσο εντείνεται η κλιματική κρίση. Δεν πρόκειται για «θεομηνίες», ούτε για «χτυπήματα της μοίρας» που μας βρίσκουν απροετοίμαστους και δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτά. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα πλήττουν ολοένα και συχνότερα το φυσικό και δομημένο περιβάλλον, την οικονομία και την υγεία του γενικού πληθυσμού και είναι αποτέλεσμα καθαρά και ξάστερα της ανθρωπογενούς επίδρασης στο περιβάλλον και το κλίμα.
Πέρα απο τις νησιωτικές και παράκτιες περιοχές που είναι εξ’ ορισμού ευάλωτες σε τέτοια φαινόμενα, στην περιοχή της Καρδίτσας, όπου η καταστροφή της πόλης και των γύρω χωριών είναι σχεδόν ολοκληρωτική, οι ευθύνες της τωρινής κυβέρνησης όπως και όλων όσων προηγήθηκαν, είναι τεράστιες. Η πρώτη εικόνα είναι συγκλονιστική: 5.000 σπίτια υπέστησαν ζημιές και το σύνολο σχεδόν της τοπικής οικονομίας διαλύθηκε. Η κύρια αιτία για αυτό δεν ήταν η, ομολογουμένως πολύ έντονη, βροχόπτωση καθώς τις πρώτες ώρες της κακοκαιρίας η περιοχή δεν είχε κανένα πρόβλημα. Η καταστροφή ήρθε όταν πλημμύρισε ο ποταμός Ενιπέας και διάφοροι χείμαρροι της περιοχής. Ακριβώς όπως και στην περίπτωση της Μάνδρας, όπου είχε χτιστεί μια πόλη πάνω σε μπαζωμένες κοίτες χειμάρρων και ακριβώς όπως στην περίπτωση του Ματιού με το όργιο αυθαίρετης δόμησης, όπου είχε χτιστεί ένα χωριό μέσα στο δάσος χωρίς εξόδους, έτσι και στην περίπτωση της Καρδίτσας, η καταστροφή ήταν απλά ζήτημα χρόνου να συμβεί, ακριβώς όπως το περιέγραφαν όσοι είχαν γνώση της κατάστασης.
Κάθε φορά που γίνεται ο απολογισμός μετά απο πυρκαγιές και πλημμύρες, κάπου στο περιθώριο του δημόσιου διαλόγου υπάρχει πάντα το ερώτημα για τα έργα πρόληψης που δεν έγιναν. Η απάντηση σε αυτο είναι οτι τέτοιες «επενδύσεις» δεν αποφέρουν κέρδη στο κεφάλαιο, κι αν κάτι δεν αποφέρει κέρδη είναι χαμηλά στις προτεραιότητες των αρμοδίων, ενώ για τα περίφημα αναπτυξιακά έργα που υπηρετούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, βλ. τουρισμό, εξορύξεις, για στρατό, αστυνομία κι εξοπλιστικά, λεφτά πάντα υπάρχουν διαθέσιμα και ζεστά. Τα λεφτά για τη δημιουργία ταμείου αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών προερχόμενα σχεδον εξολοκλήρου από την ΕΕ, δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ απο τις κυβερνήσεις και τις τοπικές αυτοδιοικήσεις για αποζημιώσεις πληγέντων και για σοβαρά αντιπυρικά και αντιπλημμυρικά έργα στην επικράτεια, με τα τραγικά αποτελέσματα που βίωσαν οι άνθρωποι στο Μάτι, στη Μάνδρα, πρόσφατα στην Εύβοια και τώρα στη Θεσσαλία, στα νησιά του Ιονίου και στην Κρήτη. Οι αποζημιώσεις που εξαγγέλθηκαν είναι ασφαλώς κατώτερες των πραγματικών αναγκών και επιπλέον καθυστερούν, όπως ακριβώς έγινε και στην Εύβοια τον προηγούμενο μήνα σύμφωνα με καταγγελίες των πληγέντων εκεί. Καθε ευρώ για τις κοινωνικές ανάγκες που δεν αξιοποιείται ή τρώγεται στη διαφθορά, λείπει απο τους ανθρώπους που έχασαν το βιός τους, λείπει απο τα έργα υποδομών που θα περιόριζαν το μέγεθος της καταστροφής, που θα έσωζαν ζωές.
Κατα καιρούς ανάλογα με τη συνθήκη οι κυβερνήσεις επιλέγουν ένα πρόσωπο κλειδί για να διαχειριστεί την καυτή πατάτα, να μπει μπροστινός για τη συνειδητή απραξία τους σε περιόδους κρίσεων, ακριβώς έτσι και στην τωρινή κρίση η κυβέρνηση της ΝΔ επέλεξε τον κύριο επικοινωνιακό εκφραστή της στην εποχή της πανδημίας απο τον Μάρτιο του 2020 μέχρι και σήμερα. Ο άνθρωπος που ορίστηκε τοποτηρητής της καθημερινής ζωής με τον ερχομό του κορονοϊού, το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και πρώην δήμαρχος Βύρωνα Νικος Χαρδαλιάς, ο αυτοαποκαλούμενος ως ο ανθρώπος της πρώτης γραμμής που μοχθεί καθημερινά για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια όλων των πολιτών (sic), αφησε 40 κατοίκους εγκλωβισμένους στην Οξυά Καρδίτσας χωρίς ρεύμα και χωρίς νερό για 4 ημέρες, καθώς επίσης πολλοί οικισμοί παραμένουν για 5η ημέρα αποκλεισμένοι χωρίς να τους έχει παρασχεθεί καμία βοήθεια. Στην Εύβοια το 112 δε λειτουργησε στην περιοχή που πνιγόταν -υποτίθεται βάσει σχεδίου- για να μην διασπείρει τον πανικό και στην Καρδίτσα το προειδοποιητικό μήνυμα έφτασε αφού είχε τελειωσει η κακοκαιρία. Ανεξάρτητα του πώς η πολιτική προστασία επιλέγει επιχειρησιακά να χρησιμοποιήσει τους αριθμούς έκτακτης ανάγκης, ανεξάρτητα το πώς η αριστεία γυρίζει το μπαλάκι της ευθύνης στο εσωτερικό της για να κατευνάσει την οργή της κοινωνίας , το μάρμαρο η κοινωνία το πληρώνει και θα το πληρώνει όσο τους το επιτρέπουμε.
Αλλα ποτέ το κράτος δε θα φταίει.
Για τις ολοκληρωτικές καταστροφές στο φυσικό περιβάλλον, για τις ζωές ανθρώπων και ζώων που χάθηκαν, φταίει ο θεός, φταίει ο στρατηγός άνεμος και η ασύμμετρη απειλή, οι λάθος προβλέψεις της ΕΜΥ, οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας που έπεσαν με τις βροχοπτώσεις, για την Καρδίτσα έφταιγε η κακιά στιγμή, φταίει η γραφειοκρατία που δεν απεγκλωβίζονται οι άνθρωποι, για τη διασπορά του ιού φταίνε οι πρόσφυγες, για το ότι δεν φτάνουν οι μονάδες εντατικής θεραπείας για την κάλυψη των αναγκών που αυξάνονται με γρήγορους ρυθμούς, φταίνε οι απείθαρχοι πολίτες και οι συγκεντρώσεις του κόσμου στις πλατείες. Η κυβέρνηση τα ρίχνει στην περιφέρεια, η περιφέρεια τα ρίχνει στους δήμους, και ολοι αυτοί μαζί τα ρίχνουν στην ατομική ευθύνη. Με 20 εκατομμύρια δωράκι απο την κυβέρνηση της ΝΔ μαζι με απαλλαγή δόσεων για τις τηλεοπτικές άδειες στους μιντιάρχες εφοπλιστές αυτο που μας λένε στα δελτία είναι ότι η κυβέρνηση, οι κομματικοί τοπικοί άρχοντες και η ΓΓΠΠ τα κάνουν όλα σωστά, ότι οι μετεωρολόγοι ευθύνονται για τη λάθος πληροφόρηση, ότι ο Χαρδαλιάς είναι ο καλός μας μπάτσος και οτι η Μαρέβα είναι κομψή. Διά στόματος Νίκου Ρωμανού, διευθυντή του γραφείου τύπου της κυβέρνησης, μάθαμε επίσης οτι ο πρωθυπουργός της χώρας μετά το πέρασμα του Ιανού, έσπευσε στις πληγείσες περιοχές τη δεύτερη εργάσιμη (!) ημέρα μετά το τέλος της κακοκαιρίας, μάθαμε ότι η επιτελική αριστεία πληρώνεται να δουλεύει πενθήμερο οκτάωρο, αλλά για το τι πραγματικά συνέβαινε στις πληγείσες περιοχές ενημερωνόμασταν απο ξένα τηλεοπτικά δίκτυα.
Τελικά όμως, το κράτος φταίει. Είναι ένα παράσιτο που μας ζητάει φόρους με αντάλλαγμα ενα μηχανισμό πρόνοιας-φούσκα. Επιτελεί το ρόλο του πατέρα προστάτη, που μας βάζει σε τάξη, που θα μας σώσει απο τον εφιάλτη της ανασφάλειας με περισσότερη αστυνόμευση, που μας ταΐζει έθνος, φυλή και εθνικούς εχθρούς όποτε βρίσκεται σε αδιέξοδο, που θα μας δώσει στοργικά το χέρι για να βγούμε απο το βούρκο που το ίδιο ετοίμασε για εμάς.
