Ταξική Αντεπίθεση: “Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος. Το να μην παραδίνεσαι αυτό είναι.”

Στις 23.9.20 μετά από συντονισμένες επιχειρήσεις της “αντι” τρομοκρατικής υπηρεσίας συλλαμβάνονται οι σύντροφοι Π.Γ και Μ.Τ σε ξεχωριστά σημεία στην Αθήνα. Τα ξημερώματα της επόμενης μέρας εισβάλλουν στο σπίτι του Μ.Τ. στα Πετράλωνα όπου και συλλαμβάνουν την συντρόφισσα και συγκάτοικό του Ε.Μ. Από την πρώτη στιγμή τα ΜΜΕ επιχειρούν να παρουσιάσουν τις συλλήψεις σαν εξάρθρωση της επαναστατικής οργάνωσης Ο.Λ.Α.

Σύμφωνα με την “αντι” τρομοκρατική στην οικία των Μ.Τ και Ε.Μ βρίσκονται δύο όπλα ενώ σε αποθήκη που νοίκιαζε ο Π.Γ βρίσκονται εκρηκτικά και σφαίρες. Η “αντί” τρομοκρατική επιχειρεί να συνδέσει τα ευρήματα με την δράση της συγκεκριμένης οργάνωσης χωρίς αυτό να προκύπτει από πουθενά. Παρουσιάζει δύο ξεχωριστές υποθέσεις σαν ενιαία με σκοπό να αναβαθμίσει το κατηγορητήριο και την επιτυχία της μετατρέποντας έναν οπλισμό σε σύλληψη επαναστατικής οργάνωσης. Τα ΜΜΕ πανηγυρίζουν για την εξάρθρωση της οργάνωσης ενώ παρουσιάζουν τους συντρόφους σαν μέλη της παρακάμπτοντας κάθε δικαίωμα σε μια “δίκαιη δίκη” και “αμερόληπτη” ανακριτική διαδικασία.

Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης επιστρατεύουν fake news προκειμένου να δημιουργήσουν κλίμα προφυλάκισης. H παραποίηση της πληροφόρησης, η διάδοση ψεύτικων ειδήσεων, εν ολίγοις η “πληροφοριακή τρομοκρατία”, είναι η σύγχρονη μορφή της προληπτικής αντεπανάστασης.

Αναφέρουν οτι στην αποθήκη στο Κουκάκι η βόμβα ήταν κατασκευασμένη και έτοιμη προς τοποθέτηση κάτι που δεν προκύπτει ούτε από τις φωτογραφίες που οι ίδιοι παρουσιάζουν. Συνδέουν -ανεπιτυχώς- τον εμπρησμό του αυτοκινήτου που φέρεται να χρησιμοποίησαν οι ασύλληπτοι αγωνιστές που ανατίναξαν το ΣΚΑΙ με την οικία των δύο συλληφθέντων εξαιτίας της κοντινής απόστασης που βρέθηκε καμμένο, χωρίς να μπουν στον κόπο να διαπιστώσουν οτι το σπίτι νοικιάστηκε πολλούς μήνες μετά την επίθεση. Ακόμα αναφέρουν την εύρεση βαρύ οπλισμού ενώ αποδεικνύεται ότι τα ευρήματα είναι σφαίρες που βρέθηκαν στην αποθήκη.

Επιχειρούν να συνδέσουν αντιφασιστικές εμπρηστικές επιθέσεις με την δράση οργανώσεων του αντάρτικου πόλης επιχειρώντας να επιβαρύνουν τα κατηγορητήρια των συντρόφων που διώκονται για επιθέσεις σε γραφεία της χ.α. Παρουσιάζοντας την επίθεση στα κεντρικά γραφεία της Χ.Α στον σταθμό Λαρίσης σαν προθάλαμο στρατολογησης για ένταξη στην Ο.Λ.Α. Ενώ δεν διστάζουν να αποκρύψουν σύσσωμα την είδηση της απελευθέρωσης των δύο συντρόφων κάτι που θα αφαιρούσε από το τρομοσόου την αξιοπιστία του.

Μα ξέρουμε καλά ποιός είναι ο εχθρός μας. Αυτοί που μας βαφτίζουν τρομοκράτες, αυτοί είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες! Αυτοί είναι υπεύθυνοι για τον θρήνο, την καταπίεση, την φτώχεια, την εκμετάλλευση, την ανεργία, την διαφθορά και τους πολέμους. Ο καπιταλισμός και το πολιτικό προσωπικό του που χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να επιτεθούν στους λαούς. Χωρίς να κάνουν διαλείμματα. Του πίνουν το αίμα και ακόμα και στην πιο μικρή διεκδίκηση για δικαιοσύνη επιτίθενται άγρια. Αυτοί που έχουν βάψει τον παγκόσμιο χάρτη με αίμα!

Η κρατική καταστολή, η περιστολή ελευθεριών και δικαιωμάτων και η μονιμοποίηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης που έχει επιβληθεί, αποτελούν την απόπειρα θωράκισης του Κράτους από τις επερχόμενες κοινωνικές αντιστάσεις/εξεγέρσεις αλλά και για την τρομοκράτηση της τάξης μας ώστε να αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα τα νέα βάρη της κρίσης και να επανακάμψει απρόσκοπτα – χωρίς ταξικό αντίπαλο- η διευρυμένη καπιταλιστική αναπαραγωγή. Γιατί η οποιαδήποτε ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας θα πατήσει πάνω στο τσάκισμα των προλεταριακών συμφερόντων και την ανακατανομή στο συσχετισμό ισχύος ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία υπέρ του πρώτου και εις βάρος της δεύτερης.

Μπροστά στην προαναγγελλόμενης οικονομική κρίση, το κράτος βιάζεται να κλείσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς του. Χρησιμοποιώντας την συνθήκη “έκτακτης ανάγκης” οξύνει την αντιπαράθεση με τους πολιτικούς του αντιπάλους και όσους αγωνίζονται.

Ο σύντροφος Π.Γεωργιάδης βρίσκεται ξανά στο στόχαστρο των κατασταλτικών δυνάμεων πληρώνοντας το αντίτιμο της συνεχούς και αδιάλειπτης στράτευσης στην επαναστατική υπόθεση. Βρίσκεται ξανά στο στόχαστρο των διωκτών μας οι οποίοι επιχείρησαν να αναβαθμίσουν το κατηγορητήριο του για να τον εξουδετερώσουν χρόνια από τον αγώνα φυλακίζοντάς τον στα σωφρονιστικά τους κολαστήρια. Όμως η συνολική αποδόμηση του κατηγορητηρίου (απελευθέρωση των 2 συντρόφων με τους ελάχιστους περιοριστικούς για τον έναν σύντροφο, χωρίς περιοριστικούς για την συντρόφισσα), το ξεφούσκωμα της υπόθεσης με τα πενιχρά ευρήματα να μην αρκούν ώστε να κατασκευαστεί αναβαθμισμένο κατηγορητήριο. Με τα ευρήματα να μην ταυτίζονται ούτε κατά φαντασία με όπλα- σφραγίδες κάποιας επαναστατικής οργάνωσης και χωρίς να προκύπτει κανένα τεκμήριο συσχέτισης των δύο υποθέσεων μεταξύ τους. Είναι σαφές ότι ο οπλισμός που βρέθηκε δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από μια απλή κατοχή εκρηκτικών. Οποιαδήποτε απόπειρα αναβάθμισης του κατηγορητηρίου αποτελεί μεθόδευση για την εξουδετέρωση του συντρόφου μας και παραδειγματική τιμωρία για όσους συνεχίζουν να αγωνίζονται.

Ο κόσμος που γνωρίζαμε φαίνεται να αλλάζει. Ο κόσμος που αντέχαμε φαίνεται να τελειώνει. Είναι πιο σαφές από ποτέ ότι η εποχή απαιτεί για το κίνημα την πολιτική και οργανωτική αναβάθμιση που θα το καταστήσει πραγματική απειλή για το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα και ελπίδα για τους καταπιεσμένους όλου του κόσμου. Ο επαναστατικός μονόδρομος δεν είναι μια αφηρημένη πρόταση, ένα βερμπαλιστικό πρόταγμα ή ένα σύνθημα -ίσως και φθαρμένο πλέον- στους τοίχους της μητρόπολης. Είναι η ψυχρή διαπίστωση ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Εκτός από τον ανήφορο της αντίστασης οι υπόλοιποι δρόμοι δεν οδηγούν πουθενά. Είναι σκληρό να μιλάμε για απώλειες, για συλλήψεις, για παρακολουθήσεις. Για συνέπειες που οδηγούν συχνά σε τσάκισμα του ηθικού. Πιο σκληρό είναι όμως να μιλάμε για ήττες σε μάχες που δεν δόθηκαν. Να βολευόμαστε στην ανισότητα και την αδικία και να ορίζουμε τις υπάρξεις μας μέσα σε διανοητικά κενά και αποστειρωμένες καταστάσεις.

Γιατί μόνο ο αγώνας αξίζει. Μόνο η συλλογικοποίηση των αντιστάσεων, ο σχεδιασμός και η οργάνωση του πολυμέτωπου αγώνα θα απελευθερώσει τις πιθανότητες για την ανθρώπινη χειραφέτηση.