Λίγο μετά την ανατολή του Ηλίου στις 10 Απρίλη, περίπου μιάμιση βδομάδα πριν το Πάσχα, ο Εμιλιάνο Ζαπάτα ήταν είχε ήδη ξυπνήσει και ίππευε το άλογο του. Ίππευε στο ψυχρό τοπίο με την άνεση που έχει κάποιος που γνωρίζει τη περιοχή. Τα φανερά και τα κρυμμένα μονοπάτια, τα ρυάκια, τους λοφίσκους, τα γνώριζε όλα. Ο Ζαπάτα είχε κυνηγήσει και κυνηγηθεί σε αυτά τα μέρη.
