3ήμερο κατά της έμφυλης βίας | 24-25-26 Σεπτεμβρίου 2021 στο 1431am.org και στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ

3ήμερο κατά της έμφυλης βίας | 24-25-26 Σεπτεμβρίου 2021 στο 1431am.org και στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ

Το τελευταίο διάστημα ακούμε και διαβάζουμε συνεχώς για περιστατικά έμφυλης βίας ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που αυτά εκδηλώνονται στην πιο ακραία τους μορφή όπως είναι η γυναικοκτονία. Τα θύματα ήταν γυναίκες που στην πλειοψηφία τους ζούσαν μέσα σε μία κακοποιητική σχέση και θέλησαν να βγουν από αυτή, γυναίκες οι οποίες αντιστάθηκαν στις εξουσιαστικές τάσεις του συντρόφου τους, γυναίκες οι οποίες διεκδίκησαν την αυτοδιάθεση του σώματος και της ζωής τους και ήρθαν αντιμέτωπες με την πιο βίαιη, εκδικητική και ακραία συμπεριφορά του κακοποιητή τους – δολοφόνου. Οι επιζήσασες της έμφυλης βίας από την άλλη μεριά, όσες παλεύουν να βάλουν τέλος στην κακοποίησή τους, συνεχίζουν να αγωνίζονται μέσα στο πατριαρχικό σύστημα, έχοντας να αντιμετωπίσουν εκτός από την βία του κακοποιητή τους, ένα ολόκληρο θεσμικό σύστημα που άλλοτε συγκαλύπτει και ξεπλένει τους κακοποιητές (ΜΜΕ), άλλοτε τις αφήνει εκτεθειμένες στον κίνδυνο αγνοώντας τις καταγγελίες για έμφυλη βία (αστυνομία), άλλοτε τις εξαντλεί ψυχικά και οικονομικά (δικαστήρια) αναπαράγοντας πατριαρχικές αντιλήψεις και συμπεριφορές.

Πρόσφατα μάλιστα ήρθε να προστεθεί άλλο ένα φορτίο από τη μεριά της εξουσίας στις ήδη επιβαρυμένες πλάτες των (οικονομικά ασθενέστερων) γυναικών, το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Η υποχρεωτικότητα επιβαλλόμενη θεσμικά δημιουργεί έτσι κι αλλιώς προβλήματα σε πολλές πτυχές της ζωής μας, πόσο μάλλον όταν το κράτος έρχεται να αντιμετωπίσει το ζήτημα των διαζυγίων γραμμικά και μονοδιάστατα χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες που υπάρχουν σε κάθε ανθρώπινη σχέση. Την ίδια στιγμή ενισχύει τα πατριαρχικά κοινωνικά πρότυπα, καθιστά την ενδοοικογενειακή βία αόρατη, δίνοντας την δυνατότητα σε έναν κακοποιητή πατέρα να διεκδικήσει περισσότερο χρόνο με το παιδί του, εξισώνοντας τον θύτη με την επιζήσασα. Έτσι εξωθεί όσες βρίσκονται σε οικονομικά ευάλωτη θέση μαζί με τα παιδιά τους, μέσα από πολύμηνες κι εξαντλητικές δικαστικές διαδικασίες, σε περαιτέρω ψυχική και οικονομική εξάντληση.

Η συντρόφισσά μας Κ., επιζώσα ενδοοικογενειακής βίας, πήρε διαζύγιο το 2019, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για να βάλει τέλος στην βία που ασκούσε ο πρώην σύζυγος της στην ίδια και στα παιδιά της. Ανήμπορη να αντιμετωπίσει τις επαναλαμβανόμενες βίαιες συμπεριφορές του πρώην συζύγου της και να αντέξει το βάρος των πολυδάπανων και ψυχοφθόρων δικαστικών διαμαχών, έχοντας βιώσει επιθέσεις ακόμα και από άτομα μέσα στο κοινωνικό της περιβάλλον τα οποία καθιστούσαν την ίδια υπεύθυνη για την κακοποίηση που δεχόταν, αποφάσισε να απομακρυνθεί από το συγκεκριμένο πλαίσιο στο οποίο ζούσε τα τελευταία χρόνια. Φιλοξενήθηκε για 3 μήνες μαζί με τα παιδιά της σε ξενώνα φιλοξενίας θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας σε άλλη πόλη, παρ’ όλα αυτά ο πρώην σύζυγός της συνέχιζε να την απειλεί και να την εκβιάζει θεωρώντας ότι κατέχει ακόμα τον έλεγχο στη ζωή της. Στο σήμερα η Κ. στην προσπάθεια της να φτιάξει την ζωή της έρχεται ξανά αντιμέτωπη με τον κακοποιητή της, σε έναν δικαστικό αγώνα για να προστατέψει την ίδια και τα παιδιά της.

Στην θέση της συντρόφισσας βρίσκονται εκατομμύρια θηλυκότητες σε όλο τον κόσμο που έρχονται καθημερινά αντιμέτωπες με κάθε μορφή βίας όπως το trafficking, οι βιασμοί, οι δολοφονίες, η κλειτοριδεκτομή, οι ξυλοδαρμοί, οι απειλές, οι εκβιασμοί, οι οικονομικοί αποκλεισμοί, οι παρενοχλήσεις, ο έλεγχος και η καταστολή του γυναικείου σώματος κατά τη διαδικασία του τοκετού. Μια βία που απορρέει από το πατριαρχικό-εξουσιαστικό σύστημα και ορίζει τις ζωές μας. Που ξεκινάει μέσα από την οικογένεια με τον διαχωρισμό των έμφυλων ρόλων και συνεχίζεται στο σχολείο, στην εργασία, στο κοινωνικό περιβάλλον, στην επιστημονική κοινότητα, στα κυρίαρχα social media, κανονικοποιώντας την κουλτούρα του βιασμού και της εμπορευματοποίησης -και κατ’ επέκταση αντικειμενοποίησης- του γυναικείου σώματος Στεκόμαστε λοιπόν αλληλέγγυες-οι-α και στηρίζουμε όλες τις θηλυκότητες που βρίσκονται σε ανάλογες συνθήκες, γιατί δεν πρέπει να νοιώθουν, ούτε να είναι μόνες, και οργανωνόμαστε ενάντια στην πατριαρχία και την εξουσία σε μια διαρκή μάχη μέχρι την απελευθέρωση όλων των καταπιεσμένων πλασμάτων.

ελεύθερο κοινωνικό ραδιόφωνο 1431AM

Σεπτέμβριος 2021