Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα και την δράση για την υγεία καταθέτουμε μερικές σκέψεις, θέσεις και διαπιστώσεις.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας ως πυλώνας της Δημόσιας Υγείας αποτελεί το μήλον της έριδος ανάμεσα τους απανταχού εραστές της ανάθεσης (βλέπε εξουσία) είτε σύμφωνα με το δεξιό, νεοφιλελεύθερο μοντέλο – είτε με το «κοινωνικοποιημένο» αριστερό. Και τα δύο όμως είναι όψεις του κρατισμού! Η βασική διαφορά τους είναι ποιος θα ελέγχει τα πράγματα: η αγορά ή η κομματική πρωτοπορία. Χαρακτηριστικό αυτού είναι ότι σε διαδικτυακή συνέντευξη σε μια αποστροφή του λόγου νοσοκομειακός αρχισυνδικαλιστής ανέφερε ότι όταν ωριμάσουν οι συνθήκες όλη εξουσία να έρθει σε αυτούς. Άλλωστε η επαναστατική αριστερά θεωρεί ότι απλά το καπιταλιστικό κράτος φταίει για όλα, ενώ σύμφωνα με το αφήγημα τους σε ένα εργατικό κράτος απλά τα προβλήματα δεν θα υπήρχαν. Η ιστορία τους διέψευσε.
Εφόσον το Δημόσιο Σύστημα Υγείας είναι το μείζον ζήτημα κατά την άποψή μας θα πρέπει να ξεπεράσει την ανάθεση και τον κρατισμό από όπου και αν προέρχεται. Γνωρίζοντας ήδη τον καπιταλισμό, εστιάζουμε περισσότερο σε αυτόν τον αγωνιστικό «μαχόμενο» λόγο που εμφανίζουν οι διάφοροι αριστερίζοντες συνδικαλιστές που όμως στον πυρήνα του δεν ζητά την ανατροπή της εξουσίας αλλά την διαχείριση της από την δική τους πρωτοπορία. Στην ουσία δεν θέλουν να καταργήσουν το κράτος αλλά να το διευθύνουν.
Ο θεσμικός αυτός τρόπος αναζητά την προστασία των υγειονομικών και της υγείας διαμέσου της εξουσιαστικής κρατικής μηχανής, μέσω νομοθετικών ρυθμίσεων. Αντίθετα ο τρόπος που επιλεγούμε ως ΑΛΥ προωθεί την αυτοργάνωση των εργαζομένων στην υγεία αλληλέγγυα και συλλογικά απέναντι σε κάθε μορφή διαχωρισμένης εξουσίας ή κράτους.
Ο θεσμικός ρεφορμισμός υπό το πρόσχημα της Δημόσιας Υγείας επιδιώκει την συμμετοχή των εργαζομένων υγείας σε θέσεις εξουσίας, στην κορυφή της διεύθυνσης οργανισμών και στην στελέχωση κυβερνητικών – κρατικών επιτελείων. Ο τρόπος που επιζητάμε εμείς ως Αλληλέγγυοι Λειτουργοί Υγείας είναι η κατάργηση κάθε εξουσιαστικής δομής. Για αυτό και ταυτόχρονα τασσόμαστε ενάντια στον κράτος, τον μιλιταρισμό την πατριαρχία και τον κρατισμό.
Είναι πασιφανές ότι σύμφωνα με αυτόν τον ρεφορμιστικό τρόπο, η ισότητα στην υγεία είναι ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να το κατοχυρώνει και να το ελέγχει το κράτος γιαυτό και ήταν οι πρώτοι που έτρεξαν να καταγραφούν και πιστοποιηθούν στην διάρκεια της προσφυγικής κρίσης – Δουλίτσα να γίνεται. Η δική μας προσέγγιση η οποία είναι βαθύτατα ελευθεριακή, προτάσσει ξεκάθαρα ότι το κράτος δεν μπορεί να εξασφαλίσει και να παρέχει καμία ισότητα, εφόσον διατηρείται ο κάθετος και εξουσιαστικό μηχανισμός που υπάρχει σε κάθε κράτος.
Ο κάθε θεσμικός ρεφορμισμός δημιουργεί ένα σύνολο πρακτικών και αντιλήψεων που διαμορφώνουν ένα υπάκουο άτομο μπροστά στις δημοκρατικές πολιτικές. Αντίθετα ο αυτοργανωμένος τρόπος που επιζητούμε χτίζει ελευθεριακές αξίες που τα μέσα και οι σκοποί είναι συμβατοί, με στόχο την κατάργηση των σχέσεων εξουσίας και την αντικατάστασή τους με σχέσεις ελευθερίας και ισότητας.
Οι κάθε λογής σοσιαλδημοκρατικές πρακτικές θέλουν απλά έναν εναλλακτικό, οικολογικό, εξευγενισμένο και δικαιωματικό καπιταλισμό. Οι ΑΛΥ εναντιωνόμαστε στον καπιταλισμό και σε όλες τις μορφές καταπίεσης. Κατά την άποψη μας το κράτος και ο καπιταλισμός δεν βελτιώνονται και είναι αυταπάτη η πίστη σε αυτό.
Είναι γνωστό ότι όλοι αυτοί οι μαχόμενοι υγειονομικοί που μιλάνε για την Δημόσια Υγεία συνδέονται με ιεραρχικές δομές & εξωκοινοβουλευτικά κόμματα. Προωθούν την εκλογική ανάθεση και τη συμμετοχή στη κρατική πολιτική. Αντίθετα οι ΑΛΥ οργανωνόμαστε ισότιμα, οριζόντια και αλληλέγγυα με βάση την αυταξία του λειτουργήματος μας με στόχο την άμεση δράση χωρίς ανάθεση και κομματικά επιτελεία, για ένα κόσμο ελευθερίας.
Τέλος ο θεσμικός ρεφορμισμός των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών θεωρεί ότι με την παρέμβαση τους, τα πάσης λογής νομοθετήματα που θα θεσπίσουν από κοινού με την εξουσία, θα κάνουν πιο «δημοκρατική» την ιεραρχική δόμηση του κράτους. Οι Αλληλέγγυοι Λειτουργοί Υγείας βλέπουμε τον αγώνα, όχι ως την κατάκτηση μιας θέσης στην εξουσία, αλλά την κατάργηση κάθε κρατισμού. Γιαυτό το ότι στεκόμαστε στο πλευρό των συναδέλφων μας στα νοσοκομεία αλλά δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε apriori τα αιτήματα της ηγεσίας τους. Ένας άλλος τρόπος οργάνωσης στην Υγεία είναι όχι μόνο δυνατός αλλά και επιβεβλημένος!
ΥΓ: Δεν δημοσιεύουμε φωτογραφίες με πρόσωπα διότι αφενός δεν μας ενδιαφέρουν τα 5 δευτερόλεπτα μαχόμενης δημοσιότητας και αφετέρου διότι δεν αποζητούμε κανένα ευχαριστώ γιαυτό που κάνουμε.
