Κατάληψη στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης για τον Αριστοτέλη Χαντζή.
Τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι μία ιστορική προσφυγική γειτονιά, ανάμεσα στην ΓΑΔΑ και το εφετείο Αθηνών. Στα διάφορα οικοδομικά μπλοκ που την συγκροτούν, κατοικούν 400 άνθρωποι από 23 διαφορετικές εθνικότητες, μεταξύ των οποίων παιδιά, ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, άνθρωποι με προβλήματα υγείας, μετανάστες χωρίς χαρτιά κ.α.. Ένα περήφανο μωσαϊκό της φτωχολογιάς, της αλληλοβοήθειας και της εξέγερσης. Όλοι μαζί συνθέτουν την κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών, την μεγαλύτερη αυτοοργανωμένη κατάληψη της Ευρώπης. Αυτά τα 16 χρόνια, ο συντροφικός κόσμος των Προσφυγικών έχει δώσει αμέτρητες μάχες απέναντι σε κράτος, κεφάλαιο, φασίστες και πατριαρχία. Παράλληλα, με βασικά εργαλεία την πολιτική κατάληψη/κατάληψη στέγης και τις οριζόντιες διαδικασίες, δημιουργήθηκαν εκ του μηδενός 22 αυτοοργανωμένες δομές, οι οποίες λειτουργούν στη βάση της συνδιαμόρφωσης και της αλληλεγύης. Ο πολιτικός πλούτος και ο πλουραλισμός της κοινότητας των Προσφυγικών είναι εύκολα κατανοητός όταν γίνει αντιληπτή η κλίμακα μεγέθους του εγχειρήματος. Οι αυτοοργανωμένες δομές λοιπόν, όπως είναι η δομή Υγείας, η δομή Γυναικών, η δομή φιλοξενίας των συγγενών των καρκινοπαθών του Αγ.Σάββα, ο συλλογικός φούρνος και ο βρεφονηπιακός σταθμός είναι σάρκα εκ της σαρκός της κοινότητας και απότοκα μιας βαθιά στρατευμένης αντίληψης για τη συλλογική ζωή ως ένα διαρκές μοίρασμα μεταξύ ίσων. Ταυτόχρονα, οι ανυποχώρητοι ριζοσπαστικοί αγώνες, η κουλτούρα του δρόμου και οι συγκρούσεις με τους ένστολους δολοφόνους της ΕΛ.ΑΣ σφυρηλάτησαν μια ολόκληρη κοινότητα, κάνοντας την μια γροθιά. Η κοινή συναντίληψη λοιπόν των κατειλημμένων Προσφυγικών, ότι οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι έχουμε μόνο η μία την άλλη είναι και η έμπρακτη απάντηση στην κυριαρχία και την ανάθεση, αποτελεί πηγή έμπνευσης και αντίστασης για όλες μας. Μπορούμε αντί να βιώνουμε τη ζωή σαν μια επιβεβλημένη από τα πάνω ανούσια κατανάλωση, να χτίσουμε -δίχως σωτήρες και διαμεσολαβητές- μια συνθήκη που να μας χωράει όλους. Πάντα σε μια λογική εκ διαμέτρου αντίθετη από το σάπιο αστικό κράτος που μας πνίγει καθημερινά και μας προετοιμάζει για το επόμενο σφαγείο.
Τα Προσφυγικά, από τον Ιούνιο του 2025, για άλλη μια φορά ,απειλούνται με εκκένωση, αυτή τη φορά όμως με προγραμματική σύμβαση μεταξύ της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και της Δ.ΥΠ.Α. Επίσης ο δήμος Αθηναίων,παρόλο που δεν συμμετέχει άμεσα στην παραπάνω σύμβαση, τάσσεται υπέρ του “μετασχηματισμού” της ιστορικής γειτονιάς. Οι φορείς αυτοί επιζητούν την ανάπλαση των 4 πρώτων από τα 8 κτιριακά συγκροτήματα. Όλος αυτός ο σχεδιασμός συνεπάγεται τον βίαιο διωγμό και την ποινικοποίηση εκατοντάδων που κατοικούν σε αυτά τα σπίτια εδώ και χρόνια, ανθρώπων που έχουν στήσει την ζωή και την πολιτική/κοινωνική τους ύπαρξη μέσα στα Προσφυγικά, αναπνέοντας οξυγόνο μέσα στην ασφυκτική μητρόπολη. Δε θα αφήσουμε με τίποτα έρμαιο στις ορέξεις των κανίβαλων εξουσιαστών τους ανθρώπους που βρήκαν καταφύγιο από τις εμπόλεμες ζώνες, την προσφυγιά, τους πολιτικούς διωγμούς και τη φτώχεια. Για εμάς ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Ο κόσμος της αυτοοργάνωσης, της αντίστασης και της αλληλεγγύης.
Δύο συντρόφια της κοινότητας, υπερασπιζόμενα την ζωή και την ύπαρξη της κοινότητας, έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας μακράς διαρκείας βάζοντας τα σώματά τους ανάχωμα στη κρατική βαρβαρότητα. Ο Αριστοτέλης Χαντζής απο τις 5 Φλεβάρη και η Suzon Doppagne από την 1η Μαϊου. Ο σύντροφος Αρίστος βρίσκεται σήμερα στην 140η ημέρα απεργίας πείνας μέχρι θανάτου και η ζωή του κρέμεται κυριολεκτικά από μία κλωστή. Αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται στο νοσοκομείο “Γεώργιος Γεννηματάς” στα 36 κιλά, έχοντας χάσει το 44% του αρχικού του σωματικού βάρους, παρουσιάζοντας οξέα νευρολογικά συμπτώματα, δυσκολία στην κινητικότητα και στην ομιλία καθώς και ραβδομυόλυση. Κάθε ώρα που περνάει, αυξάνεται ο κίνδυνος για ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία του καθώς και για την ίδια του την ζωή.
Έμείς από την πλευρά μας αναγνωρίζουμε πως στα Προσφυγικά εμπεριέχεται μεγάλο μέρος των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Όλοι οι αγώνες μας και εδώ στη Θεσσαλονίκη βρίσκουν ερείσματα στην μαχόμενη κοινότητα των φτωχών. Αναγνωρίζουμε επίσης πως η μοίρα κάθε επόμενου αγώνα θα εξαρτηθεί από την έκβαση αυτού. Γι’ αυτό προχωράμε σε κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης στα πλαίσια της δημιουργίας κέντρου αγώνα, συντόνισμου και κλιμάκωσης των δράσεων μας. Καλούμε συντρόφια, ομάδες και αλληλέγγυο κόσμο να πλαισιώσει ενεργητικά την κατάληψη ΕΚΘ και να στηρίξει τον αγώνα ολόψυχα καθώς η στιγμή είναι ιστορική και τα πολιτικά διακυβεύματα αναρίθμητα. Να μπούμε ανάχωμα στην κρατική θανατοπολιτική, υπερασπιζόμενοι την ζωή των συντροφιών μας και την κατειλημμένη κοινότητα.
13:30 ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ
17:00 ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΡΙΣΤΟ ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ
ΣΟΥΖΟΝ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Η ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Η ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
Κατάληψη ΕΚΘ
