Παρέκβαση για την Νέμεση, του Antisystemic
Η θεότητα της Νέμεσης ήταν ίσως η σημαντικότερη από τις δευτερεύουσες θεότητες που είχαν επινοήσει οι αρχαίοι έλληνες στην μυθολογία τους. Η Νέμεση ήταν εκείνη που αναλάμβανε να διασφαλίσει ότι κανένα έγκλημα δεν θα μείνει ατιμώρητο, ακόμη και αυτό που μένει κρυμμένο και δεν αποκαλύπτεται και συνεπώς δεν τιμωρείται από τους εφήμερους νόμους του ανθρώπου. Αν το έγκλημα συνιστά παραβίαση του φυσικού νόμου που διέπει τις σχέσεις των ανθρώπων, τότε η Νέμεση μεριμνούσε δια της παρέμβασης της όχι για την τήρηση του φυσικού νόμου (αυτός έχει ήδη καταλυθεί), αλλά για την έμπρακτη επιβεβαίωση της ισχύος και των συνεπειών του. Αν είχαν συνείδηση οι αρχαίοι ότι δεν μπορούσαν να εγγυηθούν την μη-διάπραξη αξιόμεμπτων πράξεων, δεν είχαν άλλη επιλογή από το να επινοήσουν μια θεότητα που προορισμός της θα ήταν να επαναφέρει την ισορροπία και να αποκαταστήσει με τη δράση της την εγκόσμια τάξη των ανθρώπινων υποθέσεων. Γιατί ισορροπία υπάρχει μόνο όταν δεν επιτρέπεται στην αδικία να θριαμβεύσει και να περιβληθεί το ένδυμα του νικητή, όταν δεν δημιουργεί εκ του ανόσιου αποτελέσματος της μια καινούρια, νοσηρή τάξη πραγμάτων. Το σκοτάδι που βασιλεύει στον κόσμο, η διαστροφή των ανθρώπινων σχέσεων όπως είναι σήμερα, ο ζωώδης ανταγωνισμός, η υποδούλωση κι εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ο σαδισμός των πάσης φύσεως κατεστημένων εξουσιών που διαιωνίζουν τον κανιβαλισμό ως τρόπο ζωής για το ανθρώπινο είδος, οφείλουν την ύπαρξη τους σε μια αλληλουχία από ιστορικές αδικίες, από ανείπωτες θηριωδίες κι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που κανείς ποτέ δεν τιμώρησε, κανένας δεν μπόρεσε να εκδικηθεί. Εμείς οφείλουμε να προσκαλέσουμε την Νέμεση να κατεβεί ξανά σε τούτο τον κόσμο. Να την ντύσουμε με τα κουρέλια μας, να της εμφυσήσουμε την οργή μας που κοχλάζει, να την μεταμορφώσουμε σε ένα κτήνος με εκατομμύρια κεφάλια που αναπνέει βενζίνη και ξερνάει φωτιές που οι φλόγες τους φτάνουν μέχρι τον ουρανό. Και να θυμόμαστε ότι δεν αγωνιζόμαστε μόνο για τους εαυτούς μας, αλλά για τα εκατομμύρια των νεκρών που δολοφονήθηκαν ανά τους αιώνες και προσφέρθηκαν σαν ανθρωποθυσίες στον βωμό αυτού του ανθρωπόμορφου τέρατος που αποκαλούμε κυριαρχία. Για τα εκατομμύρια των αφρικανών σκλάβων, για την γενοκτονία των αμερικανών-ινδιάνων, για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα που άφησαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης την τελευταία τους πνοή, για τους δολοφονημένους αγωνιστές των επαναστάσεων του εργατικού κινήματος, για τα εκατομμύρια που εξόντωσε η αποικιοκρατία, για τους πολιτικούς κρατούμενους που βασανίστηκαν, πέθαναν ή σαπίζουν ακόμη στην φυλακή της κάθε λογής στρατιωτικής, «σοσιαλιστικής» ή «δημοκρατικής» χούντας, για το φτηνό αίμα των Παλαιστίνιων και των μουσουλμάνων που δολοφονήθηκαν από τους νεοταξικούς πολέμους, τις χιλιάδες των μεταναστών που βρίσκουν τραγικό τέλος προσπαθώντας να εισέλθουν στην «γη της επαγγελίας», για τον Κάρλο και τον Αλέξη. Τέλος, για τα εκατομμύρια ανδρών, γυναικών και παιδιών που πέθαναν και συνεχίζουν κάθε μέρα να πεθαίνουν σε όλο τον κόσμο από την πείνα, την φτώχεια, τις αρρώστιες και τις κακουχίες εξαιτίας ενός οικονομικοπολιτικού συστήματος που θεωρεί «ορθολογικό» το πλουσιότερο 10% του παγκόσμιου πληθυσμού να κατέχει το 80% του εισοδήματος και του παραγόμενου προϊόντος και να αφαιρεί από το υπόλοιπο 90% τα μέσα που έχει ανάγκη για να επιβιώσει. Ο αγώνας μας θα είναι και δική τους εκδίκηση, μια κληρονομιά δημιουργικής οργής των απανταχού καταπιεσμένων.
