1850: Η Ελλάδα αντιυγειονομικός παράδεισος ως κατεχόμενο έδαφος, του Νίκου Πελεκούδα
Από τις Μελέτες Χειραφέτησης/ Ελλάδα 1830 – 1918
Με αφορμή τους νέους πανηγυρισμούς εν μέσω έκρηξης κρουσμάτων και απωλειών ανθρώπινων ζωών, περί επανέναρξης του τουρισμού, αναδημοσιεύεται σχετική ανάρτηση ιστορικής υπενθύμισης και αναλογιών. Άλλωστε δεν είναι και πολύ μακριά χρονικά οι εικόνες με τη δημιουργία ¨αψίδας» από τις μάνικες που βγάζουν νερό για να υποδεχτούν τους τουρίστες που καταφθάνουν στην Ελλάδα για να ζήσουν αμέριμνοι τον αντιυγειονομικό τους μύθο. Επιβεβαιώνουν δομικά χαρακτηριστικά της ύπαρξης του ελληνικού κράτους από την ίδρυσή του.
Οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που ηγεμόνευσαν στην Επανάσταση του 1821, μαζί φυσικά και με τον τρόπο που θα λήξει αυτή η Επανάσταση και θα δημιουργηθούν οι όροι για το νέο Ελληνικό κράτος (Ναυμαχία του Ναβαρίνου), θα είναι παράγοντες που θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στους όρους ύπαρξης του. Το Ελληνικό κράτος σε όλο το 19ο αιώνα (τουλάχιστον) θα είναι ένα κατ΄ όνομα ανεξάρτητο κράτος, που θα συνδέσει εξαρχής την τύχη του με τα καπρίτσια των μεγάλων δυνάμεων, με τη θέλησή τους για την επίλυση του Ανατολικού ζητήματος. Αυτοί οι όροι ύπαρξης θα παράγουν πολλά ταπεινωτικά επεισόδια, με πολύ σοβαρές προεκτάσεις και στην ίδια την κοινωνική ζωή. Πέρα προφανώς από το σαφέστατο πολιτικό τους αποτύπωμα.
Έτσι λοιπόν είναι γνωστό πως το 1850 οι Άγγλοι θα αποκλείσουν το λιμάνι του Πειραιά το πρώτο τετράμηνο αυτής της χρονιάς ως πίεση για να καταβάλλει η Ελλάδα σχετική αποζημίωση στον Βρετανό υπήκοο, Πορτογάλο Εβραίο Δον Πατσίφικο, μετά τη λεηλασία του σπιτιού του το Πάσχα του 1849. Η λεηλασία θα γίνει έπειτα από την απαίτηση του γνωστού τραπεζίτη Ρότσιλντ να μη γιορταστεί το Πάσχα με το γνωστό κάψιμο του Ιούδα, το οποίο το στιγμάτισε ως μια σαφή αντιεβραϊκή συμπεριφορά. Και έτσι λοιπόν θα την πληρώσει ο Πατσίφικο. Για να ερμηνεύσουμε το μένος της αθηναϊκής κοινωνίας θα πρέπει να πούμε πως ο Ρότσιλντ ήταν από τους βασικούς συντελεστές του νέου δανείου που προετοιμαζόταν να δοθεί στην Ελλάδα με ληστρικότατους όρους. Επίσης είναι προφανές πως τους Βρετανούς (αλλά και τους Γάλλους που συμμετείχαν στον αποκλεισμό) δε τους έπιασε ο πόνος για τον Πατσίφικο. Ήταν μια έμμεση προειδοποίηση για τη θέση που επιφύλασσαν στην Ελλάδα μια που το τελευταίο χρονικό διάστημα πριν το επεισόδιο, οι Έλληνες κυρίαρχοι μεγαλοπιάνονταν για άλλη μια φορά με όνειρα επέκτασης σε βάρος των Οθωμανών. Παραβλέποντας βέβαια το γεγονός πως οι Άγγλοι και οι Γάλλοι δεν ήθελαν την καταστροφή της Υψηλής Πύλης μια που η απειλή της εμφάνισης της Ρωσίας στη Μεσόγειο ήταν πάντα παρούσα.
Τα ίδια θα γίνουν και με την έναρξη του Κριμαϊκού Πολέμου. Και πάλι τότε οι Έλληνες κυρίαρχοι θα πιστέψουν πως ήρθε η ώρα στο πλευρό της Ρωσίας, να παρθούν «αλύτρωτα» εδάφη. Οι Αγγλογάλλοι και πάλι θα πάρουν βέβαια τα μέτρα τους. Θα καταλάβουν και θα αποκλείσουν φυσικά ξανά το λιμάνι του Πειραιά, τη Χαλκίδα, την Πάτρα, το Ναύπλιο, τη Σύρο, το Βόλο, τις Σπέτσες και την Ύδρα, προκαλώντας απίστευτη ύψωση τιμών σε βασικά είδη διαβίωσης και φυσικά πείνα. Η Ελλάδα θα είναι κανονικότατα υπό κατοχή!
Στο Πειραιά λοιπόν θα στρατοπεδεύσουν και 3000 Γάλλοι στρατιώτες. Οι Γάλλοι αξιωματικοί θα κάνουν «ιδιωτικές» ανασκαφές αρχαίων, τα οποία βεβαίως θα πάρουν μαζί τους. Οι Γάλλοι στρατιώτες που θα πάνε στην Αθήνα για να διασκεδάσουν θα το κάνουν με προτεταμένα όπλα σε μια επίδειξη δύναμης για το ποιος κάνει κουμάντο. Θα επιβληθεί λογοκρισία στον Τύπο που θα τολμήσει να καυτηριάσει τη συμπεριφορά των Αγγλογάλλων. Το ωραίο εδώ είναι πως όταν ο Μαυροκορδάτος, πρωθυπουργός τότε δεν ενέκρινε την απαίτηση των Γάλλων να κλείσει η εφημερίδα Αιών, παρέμβηκαν οι ίδιοι οι Γάλλοι επιβάλλοντας λογοκρισία!
Αυτό όμως που έφεραν στο μυαλό οι μάνικες της υποδοχής, ήταν και το γεγονός πως από το Γαλλικό στρατόπεδο θα μεταδοθεί μια επιδημία χολέρας στην Αθήνα και τον Πειραιά η οποία θα έχει περίπου 3000 θύματα όπως αναφέρουν και οι σχετικές πηγές. Παρά την καραντίνα που τους είχε επιβληθεί, καραντίνα προσχηματική και για το φαίνεσθαι, το αποτέλεσμα θα είναι να έχουμε 1 νεκρό για κάθε 1 στρατιώτη!
Η αδιαφορία για τη ζωή των ντόπιων πληθυσμών ήταν και είναι πάντα ένας ασφαλέστατος δείκτης για τη θέση που έχει αυτή η χώρα στο διεθνή καταμερισμό. Το 1850 η αιτία για τα κοινωνικά και υγειονομικά δεινά ήταν η Μεγάλη Ιδέα. Σήμερα είναι η με κάθε τίμημα επιχείρηση επιβίωσης του κεφαλαίου.
