Λίγα λόγια για τα γεγονότα στην απεργία της 6ης Απρίλη στην Πάτρα
Μέσα στο κρισιακό περιβάλλον του πολέμου, της ακρίβειας και του δυσβάστακτου κόστους ζωής, η ολοένα και διογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια ανάγκασε τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες να καλέσουν σε γενική απεργία στις 6 Απριλίου.
Στην πόλη της Πάτρας, η συγκέντρωση έλαβε χώρα μπροστά από το Εργατικό Κέντρο. Στο σημείο βρέθηκε με οργανωμένη παρουσία ο Σ.Κ.Ε.Α.Ν.Α. (Σύλλογος Καταστηματαρχών Εστίασης και Αναψυχής Νομού Αχαΐας). Το συλλογικό όργανο, δηλαδή, εκατοντάδων μικρών και μεγάλων αφεντικών σε έναν κλάδο που αποτελεί μια από τις βασικές αιχμές στήριξης της ελληνικής οικονομίας αλλά, επίσης, αποτελεί και έναν κλάδο – κάτεργο για χιλιάδες εργαζόμενους, νέους/ες κυρίως σε ηλικία. Ένας κλάδος στον οποίο η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία βρίσκεται σε τεράστια ποσοστά, οι απειλές και οι τραμπουκισμοί εργαζομένων είναι η συνήθης πρακτική αλλά και οι απλήρωτες υπερωρίες, όπως επίσης και οι δουλειές αγγαρείες πέρα από την σύμβαση (καθαριότητες κλπ). Και όλα αυτά, εδώ και χρόνια, ντύνονται με τον μανδύα του: «βάλε λίγο πλάτη» «δεν βγαίνω και εγώ» «ο μισθός είναι χαμηλός, όμως τα πουρμπουάρ θα είναι καλά». Ένας κλάδος, λοιπόν, που, ενώ κατάφερε να αυξήσει την κερδοφορία του εν μέσω της διαρκούς εξελισσόμενης οικονομικής κρίσης, εντούτοις ζητάει από τους εργαζόμενους των 3 €/ώρα να βάλουν πλάτη.
Βέβαια, τα αφεντικά του κλάδου της εστίασης δεν μπορούν, ούτε γίνεται να ξεπλύνουν την εργοδοτική σαπίλα, με την παρουσία τους σε μια απεργία, όσο και να διατυμπανίζουν πως έχουν καλές προθέσεις. Επιπρόσθετα, τα μαγαζιά εστίασης ήταν όλη την ημέρα ανοιχτά σε όλη την πόλη, ενώ οι εργαζόμενοι κράτησαν τα καταστήματα ανοιχτά, για να μπορέσουν τα αφεντικά τους δήθεν να κατέβουν στον δρόμο υπέρ των διεκδικήσεων της εργατικής τάξης ; Κάτι σάπιο υπάρχει στην προηγούμενη πρόταση… Προφανώς δεν έγινε καμία απεργία στον κλάδο της εστίασης, δήθεν αγωνιστικά τα φρονήματα των μαγαζατόρων αλλά και το ταμείο πρέπει να γεμίζει κάθε μέρα.
Η παρουσία του συγκεκριμένου Συλλόγου, ωστόσο, δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη από την εργατική απεργία της 6ης Απρίλη στην Πάτρα. Έτσι, μαζί με συντρόφους/ισσες από τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο παρεμβήκαμε στην πλατεία Όλγας στα απεργιακά καλέσματα. Στοχοποιήθηκε η παρουσία του εν λόγω συλλόγου εργοδοτών στην εργατική απεργία. Με συνθήματα, τρικάκια αλλά και με την επιχειρούμενη παρέμβαση από πλευράς μας στη μικροφωνική του Εργατικού Κέντρου Πάτρας. Κάτι το οποίο, δεν άρεσε στους τραμπούκους του Π.Α.ΜΕ., οι οποίοι προσπάθησαν να απωθήσουν βίαια τους συντρόφους και τις συντρόφισσες με απειλές αλλά και με σεξιστικούς οχετούς εναντίων των συντροφισσών μας. Η στάση των συντροφισσών και συντρόφων ήταν αμυντική, καθώς δεν αποτελούσε πολιτικό επίδικο η σύγκρουση με την περιφρούρηση του Π.Α.ΜΕ., αλλά η γνωστοποίηση και η καταγγελία στον κόσμο που βρισκόταν στο δρόμο της παρουσίας ενός συλλόγου εργοδοτών μεταξύ των εργατικών απεργιακών μπλοκ.
Για να είμαστε ξεκάθαροι/ες, πρέπει να δηλώσουμε ότι αντιλαμβανόμαστε πως η τραμπούκικη αυτή στάση από μεριάς Π.Α.ΜΕ. προς τους συντρόφους/ισσες, που στοχοποίησαν την παρουσία του εργοδοτικού συλλόγου Σ.Κ.Ε.Α.Ν.Α, στρέφεται και θα στραφεί απέναντι σε οποιοδήποτε σχηματισμό ή άτομο δε συμβαδίζει με την πολιτική και τις πρακτικές του ΚΚΕ – Π.Α.ΜΕ., και θα δεχτεί συν τοις άλλοις και τη γνωστή πρακτορολογία ως επιχειρούμενη σπίλωση. Η παρουσία μας στους κοινωνικούς/ταξικούς αγώνες, ωστόσο, είναι η καλύτερη απάντηση στη χαφιεδολογία του Π.Α.ΜΕ.
Έτσι και αλλιώς, είναι γνωστές οι πρακτικές του Π.Α.ΜΕ. και του Κ.Κ.Ε. ως περιφρουρητές της κοινωνικής, πολιτικής και συστημικής ομαλότητας. Κάθε τι που διαταράσσει την ομαλότητα είναι εν γένει εχθρικό για τις βαθιά μικροαστικές αντιλήψεις που κουβαλάει το Κ.Κ.Ε, της μίας και μοναδικής αλήθειας, της ομοιομορφίας και της πειθαρχίας. Μας το έχουν αποδείξει πολλάκις στο παρελθόν, όπως για παράδειγμα στις 20/10/2011 με την παρουσία τους ως περιφρουρητές του κοινοβουλίου σε μέρα γενικής απεργίας, όπως και το 2018 που προσπάθησαν να αποκόψουν την παρουσία των αναρχικών μπλοκ στην τότε απεργιακή πορεία στην Πάτρα. Δεν προκαλεί εντύπωση, λοιπόν, ότι έφτασαν μέλη του Π.Α.ΜΕ. να υπερασπιστούν την παρουσία αφεντικών σε εργατική απεργία. Άλλωστε, οι διαταξικές συμμαχίες είναι σταθερά στην ατζέντα τους, κάτι που όμως δεν μπορεί να καπελώσει τον εργατικό χαρακτήρα της απεργίας.
Παρ’ όλη την ένταση που επικράτησε για αρκετή ώρα στην απεργιακή συγκέντρωση, ο κόσμος ανασυντάχτηκε στο αναρχικό μπλοκ που σχηματίστηκε και διαδήλωσε στην πόλη της Πάτρας μαζί με τα υπόλοιπα απεργιακά μπλοκ κρατώντας το αντίστοιχο του Σύριζα σε διακριτή απόσταση από το κύριο μέρος της πορείας.
Η ανακοίνωση που μοιράστηκε είναι εδώ
ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ
ΑΛΗΤΕΣ ΛΕΡΕΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ
Προλέτ Accion: Ταξική δράση για την αντεπίθεση στον κόσμο των αφεντικών
και την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς / proletaccion@espiv.net
