Στη δυστοπία τους να γίνουμε όλες και όλοι σύντροφοι και συντρόφισσες

Στη δυστοπία τους να γίνουμε όλες και όλοι σύντροφοι και συντρόφισσες

Δύο χρόνια μετά τη σύλληψη των συντρόφων και της συντρόφισσάς μας, γίνεται απόρριψη της πρότασης της εισαγγελέως από το δικαστικό συμβούλιο πλημμελειοδικων η οποία υποστήριζε την άρση των κατηγοριών και των περιοριστικών όρων που τους έχουν επιβληθεί λόγω μη επαρκών αποδεικτικών στοιχείων. Μετά από τις επαναλαμβανόμενες απορρίψεις των αιτήσεων άρσης των περιοριστικών όρων του ενός εκ των τεσσάρων διωκόμενων, με αποτέλεσμα ο ίδιος να βρίσκεται σε ένα άτυπο καθεστώς ομηρίας,καμία έκπληξη δεν προκαλεί η προσπάθεια της αστικής δικαιοσύνης να υποστηρίξει ένα ήδη σαθρό κατηγορητήριο.

Σύμφωνα με τα δικαστικά σκουπίδια, τα συντρόφια δικάζονται υπό τον 187Α ΠΚ , καθώς μοιράζονται όλα τα κοινά χαρακτηριστικά με μια τρομοκρατική οργάνωση. Πιο συγκεκριμένα, είναι πάνω από 3 άτομα, έχουν κοινό modus operandi (τρόπος δράσης) σε όλες τις επιθέσεις και μακροσκελή χρόνο δράσης. Η υποτιθέμενη τρομοκρατική οργάνωση “σύντροφοι/ισσες”, βάσει της αστικής δικαιοσύνης, δύναται να αποτελέσει μια οργάνωση- ομπρέλα που αφορά όλο τον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο. Αξίζει να αναφερθεί ότι τα προσωνύμια “Σύντροφοι, συντρόφισσες”, “Αναρχικοί, αναρχικές” παρά την παραδοχή του συμβουλίου πλημμελειοδικών ότι πρόκειται για μια προσφώνηση που χρησιμοποιείται στο ανταγωνιστικό κίνημα, σύμφωνα με το βούλευμα χρησιμοποιούνται σκόπιμα ώστε να αποκρυφτούν οι ταυτότητες των συντρόφων αλλά και για να μην είναι εύκολο να τους καταλογιστούν όσες επιθέσεις κατηγορούνται πως διέπραξαν.

Οι 3 σύντροφοι και η μία συντρόφισσα διώκονται με βάση την αντιτρομοκρατική νομοθεσία με τις κατηγορίες:

Α) Ένταξη στην υποτιθέμενη τρομοκρατική οργάνωση “Σύντροφοι- Συντρόφισσες” (απορρίπτεται η κατηγορία της “συγκρότησης”)

Β) Διάπραξη κακουργημάτων ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης.

Ο αριθμός των επιθέσεων για τις οποίες κατηγορούνται τα συντρόφια έχει πέσει από 57 σε 3:

1. Συγκρούσεις με μπάτσους στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, την ημέρα της ομιλίας του φασίστα Κασιδιάρη.

2. Συγκρούσεις με μπάτσους στην οδό Καλλιδρομίου(Εξάρχεια), τον Σεπτέμβριο του 2019.

3. Επίθεση στο Ίδρυμα Μητσοτάκη, τον Ιανουάριο του 2020.

Στο 60σέλιδο βούλευμα υποστηρίζεται ότι η ομάδα “Αναρχικοί, αναρχικές”: “συνιστούσε υπό- ομάδα της ανωτέρω οργάνωσης με το προσωνύμιο ” Σύντροφοι, συντρόφισσες” , ενταγμένοι και υποτασσόμενοι στο πλαίσιο και στο κεντρικό σχεδιασμό της τελευταίας.” Μπάτσοι και δικαστές, διψασμένοι να βρουν οποιαδήποτε αιτιολόγηση ενοχής για πολιτικά υποκείμενα του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού χώρου, εφευρίσκουν φαντασιακά ενοχοποιητικά στοιχεία και κατασκευάζουν σαθρά κατηγορητήρια . Με το τρόπο αυτό η νομική διαδικασία αντιστρέφεται, με τη μετάθεση του βάρους της απόδειξης ενοχής από το κατήγορο στην απόδειξη αθωότητας από τον κατηγορούμενο. Καμία ψευδαίσθηση δεν έχουμε. Οι δικαστικές αρχές αποσκοπούν στον εκφοβισμό των πολιτικών υποκειμένων και στην ολοκληρωτική πάταξη των ανταγωνιστικών κινημάτων.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. μένοντας πιστή στη πολιτική της μηδενικής ανοχής, προχώρησε σε τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα. Πράξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα αναβαθμίστηκαν σε κακουργηματικού, όπως χαρακτηριστικά συνέβη στη πρόσφατη υπόθεση των συντρόφων Ιάσονα Ρ. και Φώτη Δ. οι οποίοι προφυλακίστηκαν. Μέσω της υπόθεσης αυτής, χέρι- χέρι με τους λακέδες των ΜΜΕ, γίνεται ξεκάθαρη η προσπάθεια ο νέος ποινικός κώδικας στα μάτια της κοινωνίας ως επιτακτική ανάγκη παρά την ανύπαρκτη νομική του υπόσταση. Η ποινικοποίηση των συντροφικών σχέσεων από την άλλη, δεν είναι ένα καινούριο εργαλείο στο νομικό οπλοστάσιο, αλλά μεγιστοποιείται με τις συγκεκριμένες τροποποιήσεις. Επί παραδείγματι, ο σύντροφος Β. Σταθόπουλος κρατείται όμηρος υπό την απειλή 19 χρόνων κάθειρξης για την έμπρακτη αλληλεγγύη του χωρίς κανένα στοιχείο. Ο Πάνος Καλαϊτζής προφυλακίζεται λόγω των φιλικών σχέσεων που διατηρεί με τον σύντροφο Θ. Χατζηαγγέλου, ο οποίος έχει αναλάβει την ευθύνη για συμμετοχή στην οργάνωση Αναρχική Δράση,. Ενάντια στον φόβο που θέλει να σπείρει ο τρομονόμος, ενάντια στον συμβιβασμό και την υποταγή, σε έναν κόσμο που ποινικοποιεί συντροφικές σχέσεις, είμαστε όλοι/ες σύντροφοι, συντρόφισσες.

ΑΤΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΜΗΡΙΑΣ

Ο κρατικός μηχανισμός εξαπολύει όλο του το μένος στοχευμένα, είτε μέσα από το καθεστώς εξαίρεσης που εφαρμόζεται στους πολιτικούς κρατουμένους (όπως στη περίπτωση του αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα) είτε με την καταστολή όπως γίνεται με τον έναν εκ των τεσσάρων συντρόφων/ισσας της υπόθεσης “Σύντροφοι, συντρόφισσες”, όπου οι περιοριστικοί όροι γίνονται πιο σκληροί και περισσότεροι. Ένα άτυπο καθεστώς ομηρίας έρχεται να προστεθεί στους τρόπους με τους οποίους ορίζουν τις ζωές μας και αποσκοπεί στην πολιτική, κοινωνική και προσωπική εξόντωση όσων αγωνίζονται. Μετά την “απελευθέρωση” του συντρόφου το Μάρτιο του 2020, επιβλήθηκαν οι εξής περιοριστικοί όροι:

1. Συνεχής διαμονή και μόνιμη εγκατάσταση στην Πάτρα (η πόλη που γεννήθηκε).

2. Απαγόρευση συναναστροφής και επικοινωνίας με τους υπόλοιπους 3 συγκατηγορουμένους.

3. Απαγόρευση εισόδου στη περιοχή των Εξαρχείων.

4. Απαγόρευση συμμετοχής σε πορείες και πολιτικές συγκεντρώσεις.

5. Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.

6. 3 παρόν το μήνα στο Α.Τ. Πατρών

Το Νοέμβριο του 2020 προστέθηκαν οι ακόλουθοι περιοριστικοί όροι:

7. Απαγόρευση εξόδου από τη Πάτρα.

8. Απαγόρευση εισόδου σε οποιαδήποτε περιοχή της Αττικής.

9. Απαγόρευση χρήσης οποιουδήποτε δικύκλου οχήματος είτε ως οδηγός, είτε ως συνοδηγός.

Στο ενδιάμεσο είχε επιβληθεί πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών του συντρόφου όπως και των υπολοίπων συγκατηγορουμένων.

Η συνεχής απόρριψη των αιτήσεων για την άρση των περιοριστικών όρων οδηγούν στην έκτιση μιας αόριστης ποινής εκτός φυλακής με την εξοστράκιση του συντρόφου από τη πόλη που εργαζόταν, σπούδαζε, κοινωνικοποιούταν και πολιτικοποιούταν. Σε αυτόν τον εκτοπισμό έρχονται να προστεθούν εκδικητικοί, στοχευμένοι περιοριστικοί όροι όπως ο προαναφερθής της απαγόρευσης χρήσης οποιουδήποτε δικύκλου οχήματος είτε ως οδηγός, είτε ως συνοδηγός. Για να γίνει κατανοητός ο κυνισμός και ο αυταρχισμός με τον οποίο το δικαστικό σύστημα τον αντιμετωπίζει, στην τελευταία αίτηση του συντρόφου για άρση του συγκεκριμένου περιοριστικού όρου το συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών, εξαντλώντας τα όρια της ειρωνείας , απάντησε “χρησιμοποίησε ταξί”. Ταυτόχρονα, στην αντίστοιχη αίτηση για την επιστροφή στην πόλη της Αθήνας με σκοπό τη συνέχιση των σπουδών του στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο , η ουσιαστική απάντηση ήταν ” Δεν χρειάζεται να σπουδάσεις, από τη στιγμή που έχουν περάσει τα έτη υποχρεωτικής παρακολούθησης της σχολής”. Είναι η πρώτη φορά που τίθενται και συμπλέκονται τόσο σκληροί περιοριστικοί όροι στο ελληνικό νομικό πλαίσιο ενώ το επαναλαμβανόμενο μοτίβο της απόρριψης όλων των αιτήσεων άρσης αποδεικνύει την εκδικητική διάσταση στο πρόσωπο του συντρόφου μας.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ 4 ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Το κράτος θέτει στο στόχαστρο όσες και όσους αγωνίζονται με όλους τους δυνατούς τρόπους. Η εσκεμμένη κατονομασία των προσωνυμίων “σύντροφοι, συντρόφισσες” και “αναρχικοί, αναρχικές” ως τρομοκρατική οργάνωση, δημιουργούν μια αστείρευτη δεξαμενή υπόπτων μέσα από τα δημόσια κείμενα με σκοπό να τρομοκρατήσουν και να στοχοποιήσουν το καθένα και τη καθεμία που εξεγείρεται ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας. Το κυνήγι του “εσωτερικού εχθρού” συνεχίζεται αδιάκοπα και η υπόθεση των 3 συντρόφων και της συντρόφισσας μπορεί να λειτουργήσει ως εφαλτήριο για την πολιτική εξόντωση όλο και περισσότερων συντρόφων/ισσών. Οι δικαστικές αρχές επιχειρούν να εξαντλησουν κάθε διαθεσιμο μέσο ελέγχου απέναντι στο κόσμο του αγώνα σε όλους τους τομείς της ζωής του. Αρκεί να έχεις ένα οποιοδήποτε οπτικοακουστικό υλικό από επιθέσεις, ή να έχεις ένα ατύχημα την ίδια μέρα που πραγματοποιήθηκαν συγκρούσεις ώστε να θεωρηθείς μέλος μιας υποτιθέμενης οργάνωσης. Αρκεί να αντιστέκεσαι, να χτίζεις σχέσεις που βασίζονται στη συντροφικότητα, να δείχνεις την έμπρακτη αλληλεγγύη σου ώστε να εκτοπιστείς ή να βρεθείς στα μπουντρούμια της δημοκρατίας. Θέλουν να σπείρουν τον φόβο αλλά το μόνο που θα καταφέρουν είναι να θερίσουν θύελλες , μέχρι ο φόβος να αλλάξει στρατόπεδο. Μόνο εμείς μπορούμε να φέρουμε τα συντρόφια μας πίσω. Η αλληλεγγύη δεν είναι τίποτα άλλο από το σπάσιμο του φόβου της καταστολής, τη μη εγκατάλειψη κανενός και καμίας στα χέρια του κράτους.

Αλληλεγγύη σε όλους/ες τους/τις πολιτικούς/ές διωκόμενους/ες και κρατούμενους/ες.

Αλληλεγγύη στα συντρόφια Ιάσονα Ρ. και Φώτη Δ.

Αλληλεγγύη στα συντρόφια που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη στις 8/02

Άμεση αποφυλάκιση του συντρόφου Β. Σταθόπουλου και του αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα

ΑΜΕΣΗ ΑΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ

ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟ ΑΤΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΜΗΡΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 3 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους 4 διωκωμενους/η αναρχικούς/ή για την υπόθεση ‘Σύντροφοι – Συντρόφισσες’