Κόντρα στους χιονιάδες, τους εγκλωβισμούς και την ανέχεια: Οι ανάγκες της τάξης μας μπροστά

Κόντρα στους χιονιάδες, τους εγκλωβισμούς και την ανέχεια: Οι ανάγκες της τάξης μας μπροστά

Η κακοκαιρία και οι έντονες χιονοπτώσεις στον ελλαδικό χώρο τις τελευταίες μέρες, ανέδειξαν για άλλη μια φορά το πραγματικό πρόσωπο και τις προτεραιότητες του επονομαζόμενου «επιτελικού κράτους». Χιλιάδες άνθρωποι περίμεναν αβοήθητοι και εγκλωβισμένοι στους δρόμους, τους χώρους δουλειάς και τα σπίτια τους, χωρίς να υπάρξει κάποια κίνηση βοήθειας. Το αστικό μπλοκ κυριαρχίας έχοντας πλήρη επίγνωση για τις καιρικές συνθήκες, εδώ και μια εβδομάδα, δεν εκκίνησε τις παραμικρές διαδικασίες για να αποτραπεί η εγκληματική συνθήκη που βίωσε η κοινωνική βάση τις τελευταίες ημέρες.

Οι έντονες χιονοπτώσεις δημιούργησαν ένα επικοινωνιακό και κυκλοφοριακό «κομφούζιο», ωθώντας χιλιάδες ανθρώπους σε απόγνωση. Οδηγοί παρέμειναν εγκλωβισμένοι με τα αυτοκίνητα τους στην Αττική και την Εθνική Οδό, επιβάτες των ΜΜΜ όπως στον ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. και τα αστικά/υπεραστικά λεωφορεία, παρέμειναν για ώρες ακινητοποιημένοι στη «μέση του πουθενά». Εξουθενωμένοι άνθρωποι αναγκάστηκαν να παρατήσουν τα οχήματα τους και να διασχίσουν χιλιόμετρα με τα πόδια, μέσα στο χιόνι, για να φτάσουν στα σπίτια τους ή να βρουν κάποιο κατάλυμα. Εν γνώση τους, κράτος και κεφάλαιο, έστειλαν την Δευτέρα τους εργαζόμενους, στους χώρους δουλειάς αντί να κηρύξουν επί τόπου, γενική αναστολή εργασίας και να λειτουργήσουν μόνο οι υπηρεσίες υψίστης ανάγκης, όπως τα νοσοκομεία. Εργαζόμενοι ντελιβεράδες βρέθηκαν στο «μάτι του κυκλώνα», αναγκασμένοι να δουλεύουν κάτω από ψυχρές θερμοκρασίες και σ’ ένα οδόστρωμα χιονισμένο, στο οποίο τα μηχανάκια τους συνεχώς ολισθαίνανε.

Η τάξη των εκμεταλλευόμενων έχει δοκιμαστεί με ποικίλα ακραία καιρικά φαινόμενα τα τελευταία χρόνια, που στη δημόσια σφαίρα βαφτίζονται ως ”θεομηνίες”. Στην πραγματικότητα όμως, οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές και οι χιονοπτώσεις καθίστανται επικίνδυνες μέσα από την εγκληματική αδιαφορία των κυρίαρχων, για την ανθρώπινη ζωή και τον φυσικό κόσμο. Η λήψη των απαραίτητων μέτρων προστασίας, η οικοδόμηση των κατάλληλων υποδομών και η ενίσχυση των υπηρεσιών για τέτοιες έκτακτες περιπτώσεις, είναι γι’ αυτούς κοστοβόρες επενδύσεις, που στέκονται εμπόδιο στα αστικά τους συμφέροντα και την κερδοφορία τους. Καθότι είναι νομοτέλεια για την διαιώνιση του αστικού συστήματος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, οι προσλήψεις μπάτσων και σωμάτων ασφαλείας, είναι νομοτέλεια το ξύλο και τα χημικά σε εργαζόμενους πυροσβέστες που διεκδικούν τα αυτονόητα, είναι νομοτέλεια η ανυπαρξία σε αντιπυρικά/αντιπλημμυρικά έργα και οι αγορές σε οπλικά συστήματα και Rafal, για το ξεπέρασμα της κρίσης κερδοφορίας στην οποία έχουν περιέλθει τα αφεντικά. Οι ιδιωτικοποιήσεις σε όλους τους τομείς, η εμπορευματοποίηση των αγαθών και η αντικειμενοποίηση του φυσικού κόσμου στο βωμό του κέρδους, έχουν συμβάλλει καθοριστικά στην όξυνση των αντιθέσεων και την ανάδειξη των κρίσεων του αστικού συστήματος.

Πέρα όμως από το κυκλοφοριακό κομφούζιο και τον εγκλωβισμό του εργαζόμενου λαού,  θα πρέπει να βάλουμε στην εξίσωση και την αδυναμία των φτωχότερων στρωμάτων, να επιβιώσουν με στοιχειώδεις όρους, υπό τέτοιες ακραίες καιρικές συνθήκες. Οι ανατιμήσεις των προïόντων, οι αυξήσεις τιμών στο ρεύμα, το πετρέλαιο και άλλα καύσιμα, έχουν ωθήσει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνικής βάσης στην ανέχεια. Η πλειονότητα αυτών αδυνατεί να ζεσταθεί, εν μέσω βαρυχειμωνιάς, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις νοικοκυριών που έχουν τυλιχθεί στις φλόγες από μαγκάλια και άλλα υποκατάστατα θέρμανσης. Δεν είναι λίγες, επίσης, οι περιπτώσεις ανθρώπων που δεν μπορούν να καλύψουν τις στεγαστικές τους ανάγκες και κοιμούνται στους δρόμους των μητροπόλεων. Με τους πλειστηριασμούς λαïκών κατοικιών να μπαίνουν σε εφαρμογή, την αδυναμία πολλών ανθρώπων να πληρώσουν το ενοίκιο τους, το οποίο έχει φτάσει στα ύψη και πολλούς φοιτητές να στερούνται το δικαίωμα να μένουν στις φοιτητικές εστίες, το στεγαστικό ζήτημα τίθεται όλο και πιο επιτακτικά στην ατζέντα των βασικών προλεταριακών αναγκών.

Σε πείσμα όλων των παραπάνω, το ανατρεπτικό κίνημα καλείται να υπερασπιστεί τις κοινωνικές ανάγκες και τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων φτωχοποιημένων στρωμάτων, όταν αυτά απαξιώνονται σε τέτοιες ακραίες καιρικές συνθήκες. Κόντρα στις ιδιωτικοποιήσεις, τα επιχειρηματικά συμφέροντα των εργολαβιών, την υποτίμηση των δημόσιων υποδομών και το τσάκισμα των εργασιακών κεκτημένων, οι εκμεταλλευόμενοι θα πρέπει να ακολουθήσουν το δρόμο της διεκδίκησης και του αγώνα. Με το βλέμμα στραμμένο στον επαναστατικό μετασχηματισμό των παραγωγικών κοινωνικών σχέσεων και την ανατροπή του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος, που είναι υπεύθυνο, για τη λεηλασία του φυσικού κόσμου στο βωμό του κέρδους, την αυθαίρετη χαοτική δόμηση των αστικών κέντρων και την απαξίωση των αναγκών της κοινωνικής βάσης, που όλα μαζί οδηγούν σε ανισορροπία του περιβαλλοντικού συστήματος και σε μαζικούς θανάτους. Η ανάληψη πρωτοβουλιών από την ίδια την κοινωνική βάση, όπως δίκτυα και δομές  αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, είναι απαραίτητη για να αποτραπεί σε πρώτο χρόνο η θανατοπολιτική του αστικού μπλοκ κυριαρχίας, το οποίο μας έχει αποδείξει από τη γέννηση του, ότι αδιαφορεί και πολλές φορές εχθρεύεται απροκάλυπτα την ανθρώπινη ζωή.