Η Ματωμένη Κυριακή της Βόρειας Ιρλανδίας | 30 Ιανουαρίου 1972
Σαν σήμερα, στις 30 Ιανουαρίου του 1972, Βρετανοί στρατιώτες θα ανοίξουν πυρ εναντίον άοπλων διαδηλωτών, στην περιοχή του Bogside, της Βόρειας Ιρλανδίας. Οι διαδηλωτές θα διεκδικήσουν τα πολιτικά τους δικαιώματα και θα στραφούν ενάντια στο χρόνιο καθεστώς διακρίσεων που είχε επιβάλει ο βρετανικός ιμπεριαλισμός στη Βόρεια Ιρλανδία. Ο συνολικός απολογισμός των νεκρών από τα γεγονότα της «Ματωμένης Κυριακής», θα είναι 14 άτομα. Οι διαδηλωτές, επί της ουσίας, αντιστέκονταν στην πολιτική του εγκλεισμού, η οποία επέτρεπε στις αρχές να φυλακίζουν άτομα που ήταν ύποπτα για συμμετοχή στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (IRA), δίχως την διεξαγωγή κάποιας δίκης. Στις 9 Αυγούστου του 1971, Βρετανοί στρατιώτες θα συλλάβουν 342 άτομα, πολλοί εκ των οποίων θα βασανιστούν, παρότι δεν επιβεβαιώθηκε η σχέση τους με τον IRA.
Στις 16 Γενάρη του 1972, η τοπική προτεσταντική κυβέρνηση προέβη στην δημιουργία νέων στρατοπέδων συγκέντρωσης, για την κράτηση των συλληφθέντων καθολικών. Επιπλέον, αποφάσισε την παράταση της απαγόρευσης διαδηλώσεων για άλλους έξι μήνες. Τα εν λόγω δεδομένα, λειτούργησαν καθοριστικά στο γιγάντωμα της οργής του Ιρλανδικού λαού. Στις 22 Ιανουαρίου του 1972, Βρετανοί στρατιώτες επιτέθηκαν σε μια διαδήλωση κατά της στρατιωτικής εισβολής στο Ντέρι, ρίχνοντας πλαστικές σφαίρες και ξυλοκοπώντας άγρια τους διαδηλωτές. Όμως η Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Βόρειας Ιρλανδίας ήταν αποφασισμένη να μην το βάλει κάτω. Στις 25 Γενάρη, οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές θα αποφασίσουν από κοινού με τα επιτελεία του στρατού και της αστυνομίας, το τσάκισμα κάθε κίνησης αντίστασης από τον Ιρλανδικό λαό. Συγκεκριμένα, θα επιστρατεύσουν το 1ο Τάγμα Αλεξιπτωτιστών, ένα από τα πιο δολοφονικά σώματα.
Στις 30 Ιανουαρίου, περίπου 10.000 άνθρωποι, αψηφώντας το ευρύτερο κλίμα τρομοκρατίας, θα συγκεντρωθούν σε μια καθολική συνοικία και θα διαδηλώσουν με κατεύθυνση το ιστορικό κέντρο της πόλης Ντέρι. Οι διαδηλωτές μέσα από την κινητοποίηση τους, θα απαιτήσουν την άμεση αποφυλάκιση των πολιτικών κρατούμενων που κατηγορούνταν για συμμετοχή στον IRA, καθώς και την αποχώρηση των βρετανικών ιμπεριαλιστικών στρατευμάτων από τη Βόρεια Ιρλανδία. Η πορεία θα έρθει αντιμέτωπη με ισχυρό φραγμό από δυνάμεις του στρατού. Χωρίς να υπάρξει κάποια πρόκληση από τους διαδηλωτές ή προειδοποίηση από τα στρατεύματα, θα πέσουν πυροβολισμοί προς το άοπλο πλήθος. Μετέπειτα μια ομάδα διαδηλωτών θα συγκρουστεί με τα βρετανικά στρατεύματα πετώντας πέτρες, ενώ η χρήση πλαστικών σφαιρών και δακρυγόνων από τις βρετανικές δυνάμεις καταστολής θα συνεχιστεί για ώρα. Παράλληλα, πολλοί πυροβολισμοί θα πέσουν από κοντινή απόσταση, οδηγώντας στον τραυματισμό ενός 59χρονου άνδρα, ο οποίος στη συνέχεια θα υποκύψει από τα τραύματα του. Βαριά τραυματισμένο θα βρεθεί και ένα 15χρονο αγόρι. Περίπου 15 λεπτά αργότερα, οι στρατιώτες από το 1ο Τάγμα του Βρετανικού Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών θα εξαπολύσουν τα πυρά τους στην περιοχή Rossville Street, σκοτώνοντας 13 ακόμα άτομα, 7 εκ των οποίων ήταν έφηβοι. Όπως θα κατατεθεί από πολλούς μάρτυρες, που βίωσαν στο πετσί τους τη φρίκη την ημέρα εκείνη, τη αιμοδιψή βρετανικά ιμπεριαλιστικά στρατεύματα θα πυροβολούν αδιακρίτως και πισώπλατα εναντίον των άοπλων διαδηλωτών, επιζητώντας το θάνατο τους.
Η επίσημη εκδοχή των γεγονότων ερχόταν σε αντίθεση με κάθε κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα, μέχρι πρότινος. Ωστόσο, το 2010 μια κυβερνητική έκθεση αναγνώρισε την αθωότητα των θυμάτων και την αδιάκριτη και απρόκλητη βία του βρετανικού στρατού. Αυτή η βία και η κρατική συγκάλυψη είχαν τρομερές συνέπειες, όχι μόνο για τα θύματα και τις οικογένειές τους, αλλά για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας της Βόρειας Ιρλανδίας και για πολλούς πέραν αυτής. Η καταστολή και η αιματοχυσία της Ματωμένης Κυριακής, έδωσε στον IRA μια τεράστια ώθηση στη στρατολόγηση νέων μελών, με το έτος 1972 να αποτελεί την πιο βίαιη χρονιά των ταραχών.
Παρακάτω ακολουθεί το κάλεσμα της ιρλανδικής αριστερής οργάνωσης Lasair Dhearg, για την επετειακή κινητοποίηση μνήμης για τα 50 χρόνια από την «Ματωμένη Κυριακή».
https://www.facebook.com/LasairDhearg/photos/a.477695669268933/1565458433825979/
Πηγές: Working Class History, Revolutionary Press, Lasair Dhearg
