Η Big Τech δημιουργεί σύγχρονους σκλάβους στις φυλακές. Αναδημοσίευση από το The Wakeshot.
Ο όγκος των δημοσιεύσεων που αφορούν τους CEOs των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών, τόσο στο Διαδίκτυο όσο και στα έντυπα μα και στα κανάλια, ίσως να γεμίζει πολυκατοικίες. Αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι, που ίδρυσαν αυτοκρατορίες ξεκινώντας από γκαράζ, πλυσταριά, στάνες, κοτέτσια, πατάρια και φοιτητικά δωμάτια, έχουν γίνει αντικείμενα θαυμασμού με ταινίες, σειρές, βιβλία και ολόκληρα αφιερώματα για αυτούς.
Κάθε τόσο αναφέρονται σαν υποδείγματα -η πραγμάτωση του Αμερικανικού Ονείρου με διεθνείς προεκτάσεις- και προκαλούν εγκεφαλικούς οργασμούς σε εκατομμύρια ανδρες και γυναίκες στον πλανήτη.
Το Forbes και άλλα αντίστοιχα περιοδικά και ιστοσελίδες κοσμούν τα εξώφυλλά τους με αυτά τα «χρυσά αγόρια» που μας οδήγησαν σε έναν νέο θαυμαστό κόσμο. Ούτε λίγο ούτε πολύ, διαβάζοντας τέτοιες δημοσιεύσεις νιώθουμε σαν να τους χρωστάμε τα πάντα —ασχέτως αν πληρώνουμε αυτά που παράγουν οι εταιρείες τους.
Αρκετοί αισθάνονται περήφανοι όταν επιδεικνύουν το λογότυπο της μεγάλης εταιρείας που κοσμεί το ακριβό κινητό τους τηλέφωνο. Κάποιοι μάλιστα βάζουν μέχρι και δόσεις ή δημιουργούν χρέη προκειμένου να αποκτήσουν το τελευταίο μοντέλο μιας τέτοιας εταιρείας.
Κάπως έτσι, οι κατασκευαστές τεχνολογικών προϊόντων έφτασαν να κυβερνούν στην ουσία τον πλανήτη, αφού η οικονομική δύναμη που έχουν είναι πιο μεγάλη και από αυτή ανεπτυγμένων κρατών.
Κολοσσοί τεχνολογίας και φυλακισμένοι-εργάτες
Το να πλουτίζουν οι εταιρείες τεχνολογίας, αφού κάνουν επενδύσεις και έρευνες, πληρώνουν εργατικό δυναμικό, συντηρούν γραμμές παραγωγής κ.λπ., φαντάζει δίκαιο εκ πρώτης όψης. Αν όμως το ψάξουμε λίγο, θα ανακαλύψουμε πως όχι μόνο δεν είναι δίκαιο και δεν πληρώνουν τα ποσά που διατείνονται για έρευνες, όπως θα αναλύσουμε σε μελλοντικό άρθρο, μα πίσω από την παραγωγή της τεχνολογίας υπάρχει μια πολύ βρώμικη ιστορία που περιλαμβάνει ανθρώπινη δουλεία, αρρώστιες και θανάτους.
Εκτός αυτής της κατάστασης με τα sweatshops, οι τεχνολογικοί κολοσσοί αυξάνουν ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους αξιοποιώντας άφθονο εργατικό δυναμικό που δεν κοστίζει σχεδόν τίποτα: τους τρόφιμους των σωφρονιστικών καταστημάτων.
Στον πληθυσμό των φυλακών οι εταιρείες είδαν έναν φθηνό και ανεξάντλητο πόρο που μπορούν να εκμεταλλεύονται προς όφελός τους. Παρότι, κατά τα φαινόμενα, οι τρόφιμοι λαμβάνουν μια εκπαίδευση σε κάποιο τεχνολογικό αντικείμενο που θα βελτιώσει το μορφωτικό τους επίπεδο και θα τους προσδώσει τεχνικές γνώσεις και δεξιότητες, τις οποίες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν απελευθερωθούν, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική.
Εστιάζοντας στις ΗΠΑ, που είναι η χώρα του «πολιτισμένου» δυτικού κόσμου όπου ακμάζει αυτή η πρακτική και ταυτόχρονα μητέρα εκατοντάδων πολυεθνικών της τεχνολογίας, αναφέρουμε απλά ότι ο αριθμός των εγκλείστων φτάνει τα 2 εκατομμύρια. Πολλά τα χέρια για να μείνουν ανεκμετάλλευτα, και κάπως έτσι επινοήθηκαν τα «προγράμματα επιμόρφωσης».
Αν ρίξετε μια ματιά στη σχετική λίστα των εταιρειών τεχνολογίας που απασχολούν κρατούμενους1 μέσω αυτών των προγραμμάτων, θα βρείτε τρανταχτά ονόματα, όπως η Microsoft, η Motorola, η Amazon, η AT&T, η Texas Instruments, η Signature Packaging Solutions, η Dell, η IBM, η HP και αρκετές ακόμα, ενώ άλλες τόσες δεν εμφανίζονται άμεσα, καθώς εδώ τη δουλειά την κάνουν μικρότερες εταιρείες, εργολαβικά.
Ας δούμε μερικές ενδεικτικές περιπτώσεις όπου οι εταιρείες αυτές αξιοποιούν τους φυλακισμένους προκειμένου να μειώσουν το κόστος και να αυξήσουν τα έσοδά τους:
Η Signature Packaging Solutions ασχολείται με τη συσκευασία παιχνιδομηχανών μα και παιχνιδιών της Nintendo, όπως το Game Boy και το Super Mario Bros, αντίστοιχα. Όλα αυτά προέρχονται από εργασία κρατουμένων σε φυλακές της Washington.
Η ΑΤ&Τ προσέλαβε ως υπεργολάβο την εταιρεία Unibase που απασχολούσε κρατούμενους στα τηλεφωνικά της κέντρα.
Οι πασίγνωστες Dell, HP και IBM συμμετείχαν από το 2002 σε πρόγραμμα απασχόλησης περισσότερων από 350 κρατουμένων στην πολιτεία της California, για την αποκατάσταση και ανακύκλωση μεταχειρισμένων υπολογιστών. Το πρόγραμμα αυτό σταμάτησε προσωρινά, όταν έγινε γνωστό πως οι κρατούμενοι εκτίθονταν σε τοξικά χημικά και μέταλλα που περιείχαν οι συσκευές. Πλέον, και αυτές κάνουν τη δουλειά κυρίως μέσω εργολάβων.
Για τη Microsoft, τι να πούμε; Η ιστορία της με τις φυλακές ξεκινά πολύ νωρίς, από τη δεκαετία του ’90. Άρχισε με το πακετάρισμα των CDs του Office και με την κατασκευή ποντικιών με το λογότυπο της εταιρείας, έχοντας ως στόχο τα 40.000 τεμάχια εβδομαδιαίως. Αυτή η δουλειά γινόταν, τότε, μέσω μιας εταιρείας ονόματι Exmark που ειδικεύεται στην πρόσληψη κρατουμένων για λογαριασμό άλλων εταιρειών.
Ειρωνικά ίσως, στο διαδικτυακό κατάστημα της Microsoft είναι διαθέσιμο το βιβλίο «Prison Labor in the United States: An Economic Analysis», που πραγματεύεται την καταναγκαστική εργασία στις φυλακές από οικονομική οπτική.
Στην προαναφερθείσα λίστα θα διακρίνετε και την εταιρεία Lockhart Technologies Inc. Μάλλον δε σας λέει τίποτα το όνομά της, όμως έγινε γνωστή επειδή οδήγησε 150 εργαζόμενους στην απόλυση έπειτα από μεταφορά έδρας σε πολιτεία που ευνοεί την καταναγκαστική εργασία κρατουμένων. Την αίθουσα συναρμολόγησης, δε, την έχτισαν επίσης οι κρατούμενοι. Αυτή η εταιρεία κατασκευάζει πίνακες κυκλωμάτων για λογαριασμό άλλων εταιρειών, όπως η Texas Instruments.
Σύγχρονη δουλεία στις φυλακές, με τεχνολογικό πρόσημο
Τα ημερομίσθια των εγκλείστων που απασχολούνται από εταιρείες τεχνολογίας κυμαίνονται από 95 cents έως $4,73, ενώ κάποιος ομοσπονδιακός νόμος επιτρέπει στις φυλακές να παρακρατούν μέχρι και το 80% αυτών των αμοιβών για φόρους και για το κόστος της φυλάκισης. Όσον αφορά τις ιδιωτικές φυλακές, οι τρόφιμοι εκεί εργάζονται συνήθως για έξι ώρες την ημέρα (σ.σ. συχνά περισσότερες ώστε να επιτευχθεί ο ημερήσιος στόχος) λαμβάνοντας μόλις 17 cents ανά ώρα.
Βλέπετε, τα «προγράμματα επιμόρφωσης» που αφορούν τον τομέα της τεχνολογίας είναι στη θεωρία εθελοντικά μα στην πράξη επιβάλλονται ως καταναγκαστική εργασία με διάφορες τακτικές στους κρατούμενους, δημιουργώντας σχέση δουλείας.
Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός American Legislative Exchange Council (ελλ. Αμερικανικό Συμβούλιο Νομοθετικής Ανταλλαγής) που αποτελείται από κρατικούς νομοθέτες και εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα. Με σειρά σκανδάλων, όπως η εισήγηση του «Prison Industries Act»2 (ελλ. «Νόμος Περί Βιομηχανιών Φυλακών») και έχοντας κατηγορηθεί ουκ ολίγες φορές ότι προσέδωσε υπερμεγέθη επιρροή στα εταιρικά συμφέροντα, εύλογα αντιλαμβάνεται κάποιος τον πραγματικό ρόλο αυτού του οργανισμού.
Τα παραπάνω δίνουν μια σαφή απάντηση στο γιατί λομπίστες της βιομηχανίας των φυλακών και ορισμένα μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ πιέζουν και επιτυγχάνουν όλο και αυστηρότερους νόμους καταδίκης, αντιτιθέμενοι σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση αφορά τις φυλακές και σε κάθε νομοθετική ρύθμιση περί των δικαιωμάτων των φυλακισμένων.
Δεν πρέπει να τρέφει κανείς αυταπάτες πως αυτή η καταναγκαστική εργασία προς όφελος των ιδιωτών διέπεται από στοιχειώδεις εργασιακούς κανόνες. Οι σημερινοί κρατούμενοι στις ΗΠΑ πλησιάζουν επικίνδυνα την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι σκλάβοι στην ίδια χώρα κατά τον 19ο αιώνα.
Ακόμα και αν και αποτελούν μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, που έχει ως θεμελιώδη αρχή την εξάλειψη της καταναγκαστικής εργασίας εντός των συνόρων των χωρών-μελών της, οι ΗΠΑ αρνούνται να επικυρώσουν τη σχετική σύμβαση που υφίσταται από το 1930.
Τεχνολογικό φως μα κοινωνικό σκοτάδι
Αντίστοιχα προγράμματα τρέχουν -πιλοτικά επί του παρόντος- και άλλες χώρες, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς και η Γερμανία, ενώ σε πιο «σκοτεινές» χώρες, όπως η Κίνα, η Ινδία και άλλες όμορες είναι γνωστό πως συμβαίνει, χωρίς όμως να υπάρχει κάποια σαφής πληροφορία. Εύκολα μπορούμε να υποθέσουμε πως η κατάσταση εκεί θα είναι επιεικώς τραγική.
Να θυμίσουμε πως μια ανάλογη πρόταση έχει γίνει και για τις ελληνικές φυλακές —επανήλθε πιο δυναμικά πρόσφατα, με αφορμή τον αυξανόμενο αριθμό μεταναστών και προσφύγων στη χώρα.
Αν και στην ανθρώπινη αντίληψη επικρατεί πως η αδικία που δε μας αγγίζει άμεσα δεν πρέπει και να μας απασχολεί, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ανθρώπους που έχουν τεθεί στο κοινωνικό περιθώριο, θα πρέπει να προβληματιστούμε για τον τρόπο που δημιουργείται η τεχνολογία που χρησιμοποιούμε.
Τα προϊόντα τεχνολογίας που λούζονται με λαμπερά φώτα και παρουσιάζονται με εντυπωσιακά γραφικά, αυτά που αύριο θα κρατάτε στα χέρια σας, πολύ συχνά κατασκευάζονται στο κοινωνικό σκοτάδι της σύγχρονης δουλείας των φυλακών.
