Αστικοδημοκρατικός νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός

Αστικοδημοκρατικός νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός.

Αστικοδημοκρατικός νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός ονομάζεται το ειδικού σκοπού μοντέλο διακυβέρνησης ενός αστικού, καπιταλιστικού κράτους, μέσω μιας κυβέρνησης που έχει εκλεγεί δημοκρατικότατα, αλλά μέσα στην καθορισμένη θητεία της εφαρμόζει:

• Από την μία ακραία νεοφιλελεύθερα οικονομικά μέτρα προς το συμφέρον του κεφαλαίου (του οποίου είναι φυσικά εργαλείο ειδικού σκοπού), εξαθλιώνει όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας και ειδικά την εργατική τάξη, δεν διστάζει να ρημάξει το περιβάλλον με κάθε τρόπο ώστε να δώσει χώρο στην καπιταλιστική “ανάπτυξη”, να αποδιοργανώσει και να διαλύσει κάθε δομή του κοινωνικού κράτους, ώστε να δώσει χώρο στην “ιδιωτική πρωτοβουλία”.
• Απο την άλλη εφαρμόζει κοινωνικές πολιτικές ακροδεξιάς απόχρωσης, οξύνει την καταστολή σε βαθμό που καθιστά αβίωτη τη ζωή των πολιτικών του αντιπάλων, εφαρμόζει μαζικά και με σύστημα τον έλεγχο της προσωπικής και κοινωνικής ζωής του πληθυσμού ώστε να διακρίνει αυτούς τους πολιτικούς αντιπάλους. Μέσω του πλήρους ελέγχου της “Δικαιοσύνης” εφαρμόζει φρονηματικού τύπου διώξεις, μοντέρνα ιδιώνυμα με την μορφή “αντιτρομοκρατικών νομοθεσιών”. Εφαρμόζει επίσης την ανελευθερία του τύπου και ποινικοποιεί προσωπικές σχέσεις.
• Στο αξιακό κομμάτι ιεραρχεί πάνω από όλα τα προσωπικά και οικογενειακά κονέ και την εξασφάλιση της ευημερίας των ημετέρων, είτε μιλάμε για απευθείας διορισμούς σε θέσεις ευθύνης, είτε για αναθέσεις έργων, είτε για το ξέπλυμα φίλων και γνωστών απο ποινικές υποθέσεις, ακόμη κι αν κατηγορούνται για αδικήματα όπως βιασμοί και παιδοβιασμοί. Το ρουσφέτι και το οικονομικό “σκάνδαλο” είναι μια καθημερινή υπόθεση και δεν χρειάζεται να πολυσυζητιούνται. Οι κύριες αξίες του αστικοδημοκρατικού νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού συμβαδίζουν ως ένα σημείο με τις παραδοσιακές και θρησκευτικές ελληνορθόδοξες (ή άλλες Ταλιμπάν αξίες) μόνο όμως στα σημεία που αυτές προάγουν την μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό, την πατριαρχία, την υποταγή σε μια ανώτερη αρχη. Όπως είναι φυσικό, το σύστημα αυτό είναι ο καλύτερος φίλος της οργανωμένης εκκλησίας.
• Για την διατήρηση και την αναπαραγωγή του, καθώς και την αποφυγή εξέγερσης των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων, ο αστικοδημοκρατικός νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός εφαρμόζει πριν από την άμεση καταστολή, την έμμεση: δηλαδή αποπειράται την απόκτηση της κοινωνικής συναίνεσης, όχι όμως απαραίτητα της πραγματικής, αλλά κυρίως της εικονικής. Προσπαθεί δηλαδή να πείσει τους υπηκόους του πως υπάρχει αυτή η συναίνεση, παρά να την δημιουργήσει πραγματικά. Αυτό από τη μία συμβαίνει επειδή δεν έχει πλέον τα οικονομικά και κοινωνικά εργαλεία ώστε να αποσπάσει την πραγματική συναίνεση με υλικούς όρους (καθότι ο αστικοδημοκρατικός νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός είναι είδος κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης, που κυρίως εμφανίζεται σε περιόδους συστημικής κρίσης), από την άλλη, δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να την αποκτήσει καθότι δεν είναι και ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της δημοκρατίας έτσι κι αλλιώς, παρά μόνο να φαίνεται ότι αυτή υπάρχει. Αυτό το επιτυγχάνει στον μέγιστο βαθμό με τον ολοκληρωτικό έλεγχο των κυρίαρχων ΜΜΕ, αλλά και γενικά των περισσότερων μέσων ενημέρωσης που μπορούν να έχουν απήχηση στο πλατύ κοινό.
• Όταν το παραπάνω αποτυγχάνει (ή για τις περιπτώσεις των κομματιών της κοινωνίας που δεν καταπίνουν την προπαγάνδα των ΜΜΕ αμασητη) υπάρχει, όπως είπαμε, η δυνατότητα της αυξημένης καταστολής σε επίπεδα δικτατορικού καθεστώτος. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση όμως, το καθεστώς φροντίζει την απόκρυψη της καταστολής αυτής, όπως και την απόκρυψη πραγματικών αιτίων κάθε κοινωνικής αναταραχής και κάθε προβλήματος που αντιμετωπίζουν τα φτωχά κοινωνικά στρώματα, μέσω, όπως προαναφέραμε, του πλήρους ελέγχου των ΜΜΕ, της ενημέρωσης.

Και αυτό πάνω κάτω είναι το σύστημα και το μοντέλο διακυβέρνησης το οποίο εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα.