Δικάμερο βίντεο καταγράφει πώς ξεκίνησαν και από ποιους χθες τα επεισόδια στο Μέγαρο Μουσικής. Μαζί και η εξοργιστική καρικατούρα ενός μπάτσου που μετά το ξύλο προκαλεί τους χτυπημένους.
Κάποτε υπήρχε ένα παραμύθι, κανείς δε θυμάται πότε, που έλεγε ότι υπήρχε ένα δικαίωμα στη διαμαρτυρία που ήταν αναπόσπαστο στοιχείο του πολιτεύματος που λεγόταν δημοκρατία. Μάλιστα το δικαίωμά στη διαμαρτυρία ήταν κατοχυρωμένο λέει από την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αλλά και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που θεσπίστηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης και επικυρώθηκε σε 47 χώρες. Μετά ήρθαν τα ΜΑΤ, τα ΥΜΕΤ, οι ΔΕΛΤΑ, η ΔΡΑΣΗ, η ΔΙΑΣ κι ένα σωρό άλλα ακρωνύμια που με τον καιρό εξελίχθηκαν ή παρέμειναν και τα ίδια, μαζί με όλο και πιο φονικά και μη όπλα καταστολής των διαδηλώσεων, πιστόλια, ασφυξιογόνα χημικά, γκλομπς, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, αύρες, ελικόπτερα, drones, κάμερες καταγραφής των προσώπων των διαδηλωτών, μαζί με νομοθετικά όπλα καταστολής των διαμαρτυριών, τρομονόμοι, κουκουλονόμοι, ιδιώνυμα, κακουργήματα, απαγορεύσεις και άδειες για να διαμαρτυρηθείς στο δρόμο. Τελικά, όσο περνάει ο καιρός, το δικαίωμα στη διαμαρτυρία αποδεικνύεται τόσο παραμύθι όσο και η δημοκρατία που πίστευες μικρός ότι είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που τώρα βλέπεις.
Έξι κλούβες ΜΑΤ ήταν παραταγμένες μπροστά στους εκπαιδευτικούς και στους σπουδαστές καλλιτεχνικών σχολών που είχαν συγκεντρωθεί για να διαμαρτυρηθούν, όχι μπροστά στο Μέγαρο Μουσικής όπου θα λάμβανε χώρα η φιέστα Κεραμέως – Μητσοτάκη για το κυβερνητικό έργο στην Παιδεία, αλλά δίπλα στο πάρκο του Βενιζέλου. Έξι κλούβες ΜΑΤ για να μην υπάρχει ούτε καν οπτική επαφή με τα διερχόμενα αμάξια στη Β. Σοφίας, περιτριγυρισμένοι από δεκάδες αστυνομικούς ακόμα και στα απέναντι πεζοδρόμια. Κι ακόμα κι αυτό δεν ήταν αρκετό. Χτυπούσαν με τα γκλομπς τα κεφάλια των διαδηλωτών που ήταν πεσμένοι στο έδαφος τα ΥΜΕΤ, που υποτίθεται εννοείται δεν είναι σαν τα ΜΑΤ, μόνο και μόνο γιατί ήταν στο πεζοδρόμιο. Χωρίς να αντιμετωπίζουν καμία αντίσταση κλώτσαγαν πεσμένους ανθρώπους, τσαμπουκαλεύονταν, βρίζανε, κάναν κωλοδάχτυλα σε δημοσιογράφους. Πήραν πρόσφατα και επίδομα 600 ευρώ γιατί η απανθρωπιά και η νόμιμη εγκληματικότητα θέλει καλοπέραση.
Να τελειώνουμε κάποτε με τα παραμύθια της δημοκρατίας, αυτοί είναι, δεν αλλάζουν και το κυριότερο δε νοιάζονται για εσένα κι εμένα. Ούτε οι ίδιοι, ούτε αυτοί που τους οπλίζουν, ούτε αυτοί που τους ψηφίζουν για να οπλίζουν τα χέρια που διαπράττουν αυτά τα καθημερινά εγκλήματα. Δεν έχεις και δεν έχω δικαιώματα και πρέπει να ματώσουμε μεταφορικά και κυριολεκτικά για να τα κατακτήσουμε.
