Κείμενο του Παναγιώτη Καλαϊτζή για την επικείμενη δίκη του.
Για ποια απολογία μιλάτε κύριοι;
Στις 4 Απριλίου, όπως ενημερώθηκα πρώτα από τα ειδησεογραφικά της Λάρισας και μετά από τις επίσημες αρχές, καλούμαι να παραστώ στα δικαστήρια της πόλης για να δικαστώ. «Θα πρέπει να ετοιμάσουμε την απολογία σου» με ενημέρωσε ο δικηγόρος μου. Αλλά για ποια ακριβώς απολογία μιλάμε εδώ;
Αν με κατηγορούσαν γιατί δάνεισα το σπίτι μου σε έναν φίλο, που μάλιστα νοσούσε με covid-19 εκείνη την περίοδο, θα μπορούσα να το συζητήσω. Αλλά για τις κατηγορίες που μου προσάπτουν (συνέργεια σε κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών και οπλοκατοχή) δεν έχω να πω τίποτα άλλο, εκτός από αυτό που λέω από την πρώτη στιγμή, ότι δηλαδή δεν έχω την παραμικρή σχέση με αυτά. Πόσο μάλλον, όταν από την πρώτη στιγμή ο φίλος μου Θάνος Χατζηαγγέλου ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για όλα τα πράγματα που βρέθηκαν στο διαμέρισμά μου, λέγοντας επίσης πως δεν έχω την παραμικρή σχέση. Τον ισχυρισμό αυτό επιβεβαιώνει επιπλέον και η επίσημη έρευνα της αντιτρομοκρατικής, στην οποία προφανώς δεν βρεθήκαν ούτε τα δαχτυλικά μου αποτυπώματα, ούτε και DNA μου στα ευρήματα. Και παρόλο που τα αποτελέσματα της έρευνας προέκυψαν αφότου ήμουν ήδη έγκλειστος σε ένα κελί για έξι μήνες, γνώριζαν ήδη από την πρώτη στιγμή πως για δύο εβδομάδες πριν τη σύλληψή μου δεν είχα πάει καν από το σπίτι μου, όπως φάνηκε και από τις παρακολουθήσεις της αντιτρομοκρατικής.
Οπότε, όχι κύριοι. Εγώ δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα από όσα μου προσάπτετε. Ίσως θα έπρεπε να απολογηθεί η αντιτρομοκρατική και κυρίως ο υπεύθυνος αυτής της έρευνας, ο οποίος πήρε αύξηση και προαγωγή για την επιτυχία των συλλήψεών μας, ακόμα και αν μετά από εφτά μήνες οι δύο από τους τρεις «τρομοκράτες» αποφυλακίστηκαν με απόφαση του δικαστικού συμβουλίου, καθώς δεν υπήρχε απολύτως κανένα στοιχείο που να στοιχειοθετεί την συμμετοχή τους στην οργάνωση «Αναρχική Δράση». Ίσως επίσης θα έπρεπε να απολογηθούν οι ανακριτικές αρχές της υπόθεσης, που με προφυλάκισαν, χωρίς να δώσουν βάση ούτε στα μέχρι τότε στοιχεία, και φυσικά, ούτε καν στις καταθέσεις των δύο συγκατηγορούμενών μου, οι οποίοι ξεκάθαρα ισχυρίστηκαν από την αρχή, πως δεν έχω απολύτως καμία σχέση με την υπόθεση. Τέλος, ίσως θα έπρεπε να απολογηθεί η εισαγγελική αρχή της υπόθεσης, που ακόμα και όταν τα επίσημα αποτελέσματα της έρευνας ήρθαν στο φως έξι μήνες μετά από την ημέρα της προφυλάκισής μου και επιτέλους έκλεισε η δικογραφία, πρότεινε την παραμονή μου στη φυλακή, χωρίς να έχει κανένα στοιχείο στα χέρια της.
Όλοι αυτοί εργάζονται για το σύστημα, προστατεύουν το κράτος και πληρώνονται από τους φόρους των πολιτών αυτής της χώρας. Ας απολογηθούν λοιπόν όλοι αυτοί, οι οποίοι στηρίζουν ένα κράτος που το μόνο που προσφέρει είναι διαπλοκή, καταστολή και θάνατο. Εγώ έτσι κι αλλιώς έχω από καιρό διαλέξει πλευρά, στο πλάι των από τα κάτω, που για αυτούς η πόρτα του σπιτιού μου θα είναι πάντα ανοιχτή όταν υπάρχει ανάγκη. Και αν έννοιες όπως η αλληλεγγύη φαντάζουν ξένες σε κάποιους, να τους πληροφορήσω πως ούτε δικάζονται σε δικαστήρια, ούτε φυλακίζονται από κάγκελα και σύνορα.
Δύναμη σε όσους αγωνίζονται για το δίκαιο.
Παναγιώτης Καλαϊτζής
Απρίλιος ’23, Θεσσαλονίκη
