Η σφαγή των Αλαουιτών της Συρίας
Λίγους μήνες μετά την πτώση του μπααθικού καθεστώτος στην Συρία, οι “αναγεννημένοι” ισλαμιστές της Αλ-Κάιντα και του Μετώπου Νούσρα αρχίζουν να δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Στις βορειοδυτικές περιοχές κοντά στη θάλασσα, όπου είναι συγκεντρωμένος ο πυρήνας της αλαουτικής θρησκευτικής μειονότητας, το νέο καθεστώς δεν είχε ακόμα εδραιώσει πλήρως την κυριαρχία του. Σε αυτές τις περιοχές και παρά την αλλαγή φρουράς στην κρατική εξουσία, η Ρωσία διατηρεί ακόμα τις ναυτικές βάσεις που είχε εγκαταστήσει απ’ την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης. Οποιαδήποτε επιθετική κίνηση των οπλισμένων καραβανιών του νέου “Εμιράτου” της Συρίας θα έπρεπε να έχει λάβει έγκριση από τους Τούρκους επικυρίαρχους, οι οποίοι όλο το προηγούμενο διάστημα διαπραγματεύονταν με τους Ρώσους για την τύχη της αεροπορικής βάσης στην Χμέιμ και τον έλεγχο του λιμανιού στην Ταρτούς. Από την άλλη, οι κουμπουροφόροι του HTS που τώρα παριστάνουν τους αξιοσέβαστους κυβερνητικούς αξιωματούχους, διαβεβαίωναν ότι οι ρωσικές βάσεις δεν βρίσκονταν στο στόχαστρο της “νέας κυβέρνησης”, την ίδια στιγμή που κατηγορούσαν τον ρωσικό στρατό ότι παρείχε άσυλο στα υπολείμματα του μπααθικού μηχανισμού εξουσίας, που είχαν καταφύγει στο λεγόμενο “Αλαουιστάν”.
Όπως και να’ χει, το προμήνυμα για ότι επρόκειτο να επακολουθήσει δόθηκε στα τέλη του Δεκεμβρίου, όταν μια ομάδα ένοπλων με στρατιωτική περιβολή αλλά χωρίς εμφανή διακριτικά εισέβαλλαν σε ένα αλαουτικό τέμενος στο Χαλέπι και γάζωσαν με τα πυροβόλα τους όσους προσεύχονταν στον ναό εκείνη τη στιγμή.i Οι εικόνες από αυτή την απρόκλητη θηριωδία γρήγορα έκαναν τον γύρο της Συρίας μέσω των social media κι εκλήφθηκαν από τους αλαουίτες στην επαρχία της Λατάκια ως επιβεβαίωση των χειρότερων φόβων τους αναφορικά με την τύχη που τους περίμενε όταν οι λεγεώνες των τζιχαντιστών θα κατέφταναν μαζικά στις πόλεις και τα χωριά τους. Οι θρησκευτικοί ηγέτες της αλαουτικής κοινότητας, εξέδωσαν γνωμοδοτήσεις προτρέποντας τους πιστούς να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά, διοργανώνοντας πορείες διαμαρτυρίας και συγκεντρώσεις, ωστόσο τις περισσότερες φορές το καθεστώς απάντησε σε αυτές τις ειρηνικές εκδηλώσεις κοινωνικής ανυπακοής με πυροβολισμούς στον αέρα, εκφοβίζοντας τους συγκεντρωμένους και υποχρεώνοντας τους να διαλυθούν. Υπήρξε όμως και μια πιο θερμόαιμη μερίδα, που συσπειρώθηκε γύρω από τον παλιό διοικητή των ειδικών δυνάμεων του μπααθικού καθεστώτος Suhail al-Hassan και οργάνωσε επιθέσεις ενάντια στις υποδομές και τα σύμβολά εξουσίας του HTS στην περιοχή. Το HTS ισχυρίζεται ότι σε μια τέτοια ενέδρα που έστησαν οι αλαουίτες σε μια γέφυρα κοντά στην πόλη Jableh, δεκαέξι ισλαμιστές έχασαν την ζωή τους και άλλοι τόσοι τραυματίστηκαν.ii Εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι οι ένοπλοι σχηματισμοί δεν ζητούν μονάχα τον σεβασμό των θρησκευτικών δικαιωμάτων τους και την κατοχύρωση των πολιτικών ελευθεριών τους. Όλα δείχνουν ότι ουδέποτε πίστεψαν στην “πλουραλιστική” στροφή του αναθεωρητικού τζιχαντισμού της Αλ-Κάιντα και πλέον επιδιώκουν την απόσχιση τους από την “ισλαμική δημοκρατία” και την δημιουργία ξεχωριστού αλαουτικού κράτους, υπό την προστασία της Ρωσίας.
Αυτή βέβαια η παλινόρθωση της ρωσικής επιρροής στην περιοχή είναι κάτι που η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχτεί. Γρήγορα, το κάλεσμα για “ιερό πόλεμο” ενάντια στους αλαουίτες αιρετικούς αντιλάλησε από τα τεμένη στο Χαλέπι, την Χάμα και τη Δαμασκό. Οι μουεζίνηδες είχαν βέβαια μείνει σιωπηλοί όταν οι Σιωνιστές εισέβαλλαν σε βάθος δεκάδων χιλιομέτρων μέσα στη Συρία, προσαρτώντας de facto εκατοντάδες πόλεις και χωριά μέχρι το κυβερνείο της Quneitra και το όρος Ερμών. Τώρα, για μια χούφτα οπλισμένους αυτονομιστές , κινητοπιήθηκε ολόκληρος ο στρατιωτικός μηχανισμός του Εμιράτου. Από την αρχή βέβαια, η έκβαση της εξέγερσης ήταν μάλλον προδιαγεγραμμένη, αφού οι αλαουίτες είναι απομονωμένοι και δεν διαθέτουν συμμάχους ούτε μέσα, ούτε έξω απ’ την Συρία. Ο Suhail απυήθυνε έκκληση μέσω του διαδικτύου σε όλους τους γηγενείς Σύριους για γενικό ξεσηκωμό, ανεξάρτητα απ’ την θρησκευτική ταυτότητα ή το εθνοτικό υπόβαθρο του καθενός, εφόσον η Συρία σταδιακά έχει μετατραπεί σε αποικία όλων εκείνων των δυνάμεων που εδω και χρόνια εποφθαλμιούσαν τα εδάφη της.
Στα βόρεια, οι νεο-οθωμανοί έχουν υψώσει παντού την τουρκική σημαία, είναι η κυρίαρχη δύναμη από την άποψη της οικονομικής διείσδυσης κι ετοιμάζονται να εγκαθιδρύσουν ένα δίκτυο από στρατιωτικές βάσεις σε όλες τις βόρειες επαρχίες της χώρας. Η κεντρική Συρία βρίσκεται υπό την κατοχή μιας κυβέρνησης που απαρτίζεται από ξενόφερτους φανατικούς, η οποία προτίθεται να εισαγάγει μια πιο ακραία εκδοχή του Ουαχαμπισμού στη νέα “ελεύθερη” Συρία και να την καθιερώσει ως την επίσημη ιδεολογία της νέας κρατικής αρχής. Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι ο Τζολάνι διάλεξε την Σαουδική Αραβία σαν τον προορισμό για την πρώτη του επίσκεψη στο εξωτερικό με την ιδιότητα του προέδρου της ισλαμικής δημοκρατίας. Στα νοτιοδυτικά, το Ισραήλ έχει ήδη αποσπάσει τα εδάφη που χρειάζεται για να εξαπολύσει ένα νέο κύμα εποικισμών, αυτή τη φορά μέσα στην Συρία. Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά, η μεγάλη πλειοψηφία των ανώτερων θέσεων της ιεραρχίας του συριακού στρατού, έχει καταληφθεί από αλλοδαπούς μαχητές του Αλ-Νούσρα, μαζί βέβαια με τις παχυλές απολαβές που τις συνοδεύουν. Για παράδειγμα, έχουμε τους “συνταγματάρχες” Αμπντούλ Χμίντ απ’ το Νταγκεστάν και Αμπντούλ Μπασάρι από την Αλβανία, ή τον “ταξίαρχο” Ραχμάν αλ-Χατάμπ από την Ιορδανία και τον Μοχάμαντ Αμπντούλ Μπάκι με καταγωγή από την Αίγυπτο.
Είναι λοιπόν λογικό που οι αλαουίτες, οι οποίοι ανήκουν σε μια παραφυάδα της σιιτικής παράδοσης και τρέμουν τους σαλαφιστές σουνίτες που τους θεωρούν “αποστάτες”, κάνουν επίκληση στα πατριωτικά αισθήματα των Σύριων κι επιχειρούν να υποδαυλίσουν τη δυσαρέσκεια τους μπροστά στην σκληρή πραγματικότητα της τριπλής ξένης κατοχής (τετραπλής αν προσθέσουμε και τους Αμερικάνους στις πετρελαιοπηγές). Παρ’ όλα αυτά, οι Κούρδοι βρίσκονται πολύ μακριά από τις εξεγερμένες περιοχές και είναι ασφυκτικά περικυκλωμένοι από τον Τουρικό στρατό και τους Τουρκομάνους μισθοφόρους του. Επίσης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι στα Κουρδικά εδάφη βρίσκεται και το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης με αιχμάλωτους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, όπου κρατούνται μαζί με τις οικογένειες τους.iii Η ύπαρξη αυτής της τεράστιας μάζας μπαρουτοκαπνισμένων ισλαμιστών στα νώτα των κουρδικών πολιτοφυλακών, είναι ένα μεγάλο ρίσκο ασφαλείας για τους YPG-YPJ και τους υποχρεώνει να κρατούν πάντοτε ένα σημαντικό τμήμα των δυνάμεων τους στα μετόπισθεν προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια ενδεχόμενη εξέγερση των φυλακισμένων. Από την άλλη, η Χεζμπολά της Συρίας είναι πλέον μια οργάνωση – φάντασμα, μια παροπλισμένη δύναμη με τους ηγέτες της να κρύβονται και πολλούς από τους μαχητές της να έχουν διαφύγει στον Λίβανο. Τέλος, οι Ρώσοι δεν δείχνουν καμία διάθεση να υποστηρίξουν στρατιωτικά την εξέγερση, έχοντας εκτεθεί ήδη μία φορά από την λιποψυχία και την απροθυμία που επέδειξε ο συριακός στρατός να πολεμήσει όταν οι τζιχαντιστές εξαπέλυσαν την έφοδο τους από τις βάσεις τους στο Idlib.
Αν υπάρχει ένα πράγμα που συνηγορεί υπέρ της συνέχισης της εξέγερσης, αυτό είναι η διάλυση του στρατού. Δεν έχει και πολύ σημασία που οι τρομοκράτες του Nusra “αναβαθμίστηκαν” μέσα σε μια νύχτα σε επίσημο στράτευμα της χώρας , τη στιγμή που ο συριακός στρατός πλέον υπάρχει μόνο στα χαρτιά, μετά την ισοπεδωτική εκστρατεία που διεξήγαγε εναντίον του το Ισραήλ από αέρος μετά την πτώση του Άσαντ. Οι βομβαρδισμοί κατέστρεψαν ολοσχερώς κρίσιμες υποδομές, αποθήκες με οπλισμό, βαρέα όπλα και άρματα μάχης, αεροσκάφη και στρατιωτικά λιμάνια. Για να το πούμε διαφορετικά, η κυβέρνηση-μαριονέτα της Αλ-Κάιντα δεν είναι σε θέση να προβάλλει μια συντριπτική ισχύ στο πεδίο ώστε να παλινορθώσει την κυριαρχία της στις περιοχές όπου βρίσκονται οι αλαουίτες. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που οι Τούρκοι στέλνουν εσπευσμένα ενισχύσεις σε εξοπλισμό και πολεμικό υλικό, για να βοηθήσουν το HTS να καταστείλει στην εξέγερση. Από την άλλη, την έλλειψη τους σε δύναμη πυρός, οι σαλαφιστές την αναπληρώνουν με την παροιμιώδη αγριότητα τους.
Ήδη οι πρώτες φάλαγγες εισήλθαν στα χωριά των αλαουιτών και στα προάστια των μεγάλων πόλεων (Λατάκια, Ταρτούς, Τζέμπλε, Μπάνυας) κι έχουν επιβάλει ένα καθεστώς τρόμου. Πραγματικά, οι σκηνές σαδιστικής βίας και κτηνωδίας που εκτυλίχθηκαν σε βάρος ανυπεράσπιστων αμάχων που έπεσαν στα χέρια των τζιχαντιστών, είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια. Στους περισσότερους κατειλημμένους οικισμούς έχουν λάβει χώρα μαζικές εκτελέσεις αμάχων, κυρίως ανδρών. Οι συμμορίες του HTS ταπεινώνουν και βασανίζουν τους αιχμαλώτους τους ψυχικά και σωματικά, προτού τους δολοφονήσουν με συνοπτικές διαδικασίες. Σε όλη την περιοχή έχει επιβληθεί απαγόρευση της κυκλοφορίας, εκατοντάδες σπίτια έχουν ισοπεδωθεί με ευθείες βολές πυροβολικού ή μαζικούς βομβαρδισμούς από αέρος. Όσα μέλη του ανδρικού πληθυσμού δεν έχασαν την ζωή τους κατά το πρώτο κύμα των μαζικών εκτελέσεων, υποχρεώθηκαν να σέρνονται στο χώμα, να βαδίζουν στα τέσσερα και να γρυλίζουν σαν ζώα, κάνοντας θελήματα για τους “θριαμβευτές” τραμπούκους της κυβέρνησης. Την τιμητική τους στις διώξεις έχουν και οι οινοπαραγωγοί. Όσοι έχουν αμπέλια εκτελούνται προς παραδειγματισμό και τα χωράφια τους πυρπολούνται. Την στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, εκτυλίσσονταν δραματικές σκηνές με εκατοντάδες αμάχους να έχουν συγκεντρωθεί με τις οικογένειες τους έξω απ’ την ρωσική αεροπορική βάση στο Khmeimim, ικετεύοντας να τους επιτραπεί η είσοδος προκειμένου να σωθούν από την μανία της σαλαφιστικής ορδής.
Πολλοί αναλυτές κατηγόρησαν τις αλαουιτικές ένοπλες ομάδες ότι με τη δράση τους άφησαν εκτεθειμένο τον πληθυσμό στην εκδικητική μανία των συμμοριών της Αλ-Κάιντα. Από την άλλη, η δολοφονική επίθεση στο τζαμί του Χαλεπιού, δεν αποκλείεται να αποτελούσε το πρώτο βήμα για μια γενικότερη εκστρατεία σεχταριστικής βίας με στόχο τη συστηματική εκκαθάριση των αλαουιτών και την ερήμωση των κατοικημένων περιοχών τους, στα πρότυπα της γενοκτονικής εκστρατείας που εξαπέλυσε πρόσφατα το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστίνιων της Γάζας. Αργά ή γρήγορα, ο πόλεμος θα ερχόταν σε αυτό το τελευταίο προπύργιο του “παλαιού καθεστώτος”. Από αυτή την άποψη, καλύτερα να δώσει κανείς μια μάχη που δεν μπορεί να αποφύγει όταν ακόμα έχει τα μέσα για να υπερασπίσει τον εαυτό του, παρά όταν θα έχει αφοπλιστεί και θα βρίσκεται στο έλεος των αντιπάλων του. Ειδικά όταν ο αντίπαλος, είναι οι αναγεννημένοι μαχαιροβγάλτες του Αλ-Τζολάνι.
i Syrians protest after video of attack on Alawite shrine.
ii Syrian forces in deadly clashes with Assad-linked fighters in Latakia.
iii Forgotten by the West, Syria’s IS prisons are under threat as militant group mobilizes.
