Πορεία για το έγκλημα των Τεμπών στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 21 Μάρτη.
Δύο χρόνια έχουν περάσει από το έγκλημα στα Τέμπη.
Ένα έγκλημα για το οποίο η κοινωνία ακόμα και σήμερα αναζητά απαντήσεις. Εβδομαδιαίες πορείες αποκτούν αυθόρμητα και δυναμικά χαρακτηριστικά, ενώ μετατρέπονται σε ανεξέλεγκτες συγκρούσεις, όπου οι συμμετέχοντες, με ή χωρίς πρότερη εμπειρία στο δρόμο, συγκεντρώνονται ξανά και ξανά με κοινό αίσθημα οργής για τους νεκρούς των Τεμπών. Εδώ και δύο χρόνια το κράτος προσπαθεί να μας αποπροσανατολίσει από αυτό το κοινό αίσθημα για δικαίωση, για να μας αποτρέψει να συμμετέχουμε σε μαζικές διαδηλώσεις, ενώ αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι η όλο και πιο βαθιά συνειδητοποίηση ότι οι κρατικές πολιτικές είναι αυτές που οδήγησαν στις δολοφονίες.
Στο έγκλημα των Τεμπών αποκρυσταλλώνεται για ακόμη μια φορά η κανιβαλιστική πραγματικότητα του καπιταλιστικού συστήματος. Ενός συστήματος που οδηγεί σε καθημερινα “ατυχήματα”-δολοφονίες σε εργασιακούς χώρους, σε pushbacks-δολοφονίες μεταναστριών στα σύνορα, σε εξώσεις πρώτων κατοικιών και γενικά εναντιώνεται στην ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Όπως και σε διάφορες πτυχές της καθημερινότητας, έτσι και στο χώρο των τραίνων, η αναγκαιότητα για κέρδος δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε τίποτα διαφορετικό από την υποβάθμιση τους. Απαρχαιωμένες σιδηροδρομικές γραμμές, έλλειψη μέριμνας για την εξασφάλιση σύγχρονων συστημάτων ασφαλείας και απουσία ικανού ανθρώπινου δυναμικού, που θα φρόντιζε να μην μπουν στην ιδια γραμμή δύο τρένα που κινούνται αντίθετα, είναι αναπόφευκτα αποτελέσματα, της ανάγκης κράτους – κεφαλαίου για κερδοφορία.
Από την πρώτη στιγμή της σύγκρουσης η συγκάλυψη που επιχειρήθηκε να γίνει είναι πρωτόγνωρη. Με πολιτικές παρεμβάσεις παρακάμφθηκαν διαδικασίες που θα διευκόλυναν την εξέλιξη της έρευνας για τις συνθήκες του ατυχήματος, ενώ μέχρι και σήμερα, οποιαδήποτε ευρήματα έρχονται στο φως είναι από πρωτοβουλία των οικογενειών, οι οποίες παλεύουν μόνες τους ενάντια σε κράτος – παρακράτος. Βλέπουμε τα ΜΜΕ να στοχοποιούν τις οικογένειες των θυμάτων, να αναπαράγουν απροκάλυπτα ψευδή τεκμήρια και προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη, ζητώντας να ολοκληρωθεί γρήγορα η έρευνα ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη στα δικαστήρια.
Φυσικά, κανένα αστικό δικαστήριο δεν μπορεί να προσφέρει καμία δικαιοσύνη για το έγκλημα των τεμπών, καθώς η σύνδεση δικαστικού – πολιτικού συστήματος είναι έκδηλη. Δικαιοσύνη για αυτό το έγκλημα μπορεί να αποδώσει μόνο η ίδια η κοινωνία. Όπως και στην Σερβία μετά το δυστύχημα του Νόβι Σαντ στις 1/11/2024, υπάρχουν μέχρι και σήμερα συνεχόμενες καταλήψεις και απεργίες, έτσι και σε εμάς πρέπει να δοθεί μία απάντηση ότι δεν αντέχουμε άλλο να ζούμε σε ένα σύστημα όπου δεν έχουν όλες οι ζωές την ίδια αξία, για το οποίο πολλές από αυτές είναι ένας απλός αριθμός, σε ένα σύστημα που στον βωμό του κέρδους δεν διστάζει να δολοφονεί ανθρώπους. Να οργανώσουμε τη συνέχεια αυτού του αγώνα μέσω και του δικού μας συλλόγου, με πορείες, καταλήψεις και με πυξίδα την ταξική μας συνείδηση.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ
ΟΥΤΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΟΥΤΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΝΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΉΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ/Α
Φοιτητικός Σύλλογος Φυσικού ΑΠΘ
