Για τον Παύλο Φύσσα από το Κερατσίνι.
Σαν σήμερα 12 χρόνια πριν, ο 34χρονος Παύλος Φύσσας, γνωστός και ως Killah P στους κύκλους της ελληνικής ραπ, πήγαινε σε μία καφετέρια στο Κερατσίνι μαζί με την κοπελιά του και μερικούς φίλους για να δουν το βραδινό ματς του Ολυμπιακού με την Παρί Σεν Ζερμέν. Στην ίδια καφετέρια ήταν, μεταξύ άλλων, και μία παρέα από φασίστες της περιοχής που άρχισαν τα τηλέφωνα και τα μηνύματα στα ηγετικά στελέχη των ναζί για να μαζέψουν κόσμο. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, μαζεύτηκε τελικά ένα γκρουπάκι από 30-40 άτομα μέλη και συμπαθούντες της Χρυσής Αυγής που εκείνα τα χρόνια είχε μεγάλη απήχηση σε συγκεκριμένες γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας.
Οι συμπλοκές ξεκίνησαν με την έξοδο του Φύσσα από το μαγαζί και συνεχίστηκαν στους γύρω δρόμους. Σε κάποια φάση, ήρθαν 3-4 μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ για να δουν τι γίνεται (και όχι να επέμβουν) ενώ οι φασίστες συνέχισαν να καταφτάνουν στην περιοχή. Ένας από αυτούς, ο Γιώργος Ρουπακιάς, μεροκαματιάρης στα γραφεία της Νίκαιας, μαχαίρωσε τον Παύλο Φύσσα και πέταξε το μαχαίρι κοντά στο αμάξι του. Όταν τον αναγνώρισε ο Φύσσας που εκείνη την ώρα ξεψυχούσε, είπε στους μπάτσους «Είμαι δικός σας, Χρυσή Αυγή». Ο Ρουπακιάς είχε δίκιο.
Εκείνα τα χρόνια, εφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες, τηλεόραση, αστυνομία, δικαιοσύνη και ναζί είχαν συγκροτήσει ένα οργανωμένο παρακρατικό μέτωπο-αντίβαρο στις χιλιάδες λαού που εναντιώθηκαν δυναμικά στις καταστροφικές πολιτικές ακραίας λιτότητας των μνημονίων για να προστατεύσουν τα συμφέροντα της μεγαλοαστικής τάξης. Ένα ξεκάθαρα ναζιστικό μόρφωμα πασπαλισμένο με δόσεις «αντισυστημισμού» και μπόλικη διαφήμιση από τα ΜΜΕ των ολιγαρχών που έφτασε στο σημείο να πάρει σχεδόν 500 χιλιάδες ψήφους από «αθώους» Έλληνες πολίτες που γοητεύθηκαν από την ελληνική εκδοχή του ναζισμού στις διπλές εκλογές του 2012.
Παρά το γεγονός ότι η δολοφονία είχε ξεκάθαρα πολιτικά κίνητρα, μερίδα των πιο εμετικών ΜΜΕ και συγκεκριμένα ο όμιλος που εκφράζει τις θέσεις της αμερικάνικης πρεσβείας διέδιδε ότι «τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο». Πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να θάψουν και αυτό το περιστατικό, όπως έκαναν με δεκάδες παρόμοια γεγονότα. Όπως έκαναν και με τον 27χρονο Σαχζάτ Λουκμάν που δολοφονήθηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής τα ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου 2013 στα Πετράλωνα. Ο Σαχζάτ ήταν Πακιστανός μετανάστης που πήγαινε με το ποδήλατό του για μεροκάματο στη λαϊκή αγορά.
Τόσο έντονος ήταν ο «αντισυστημισμός» των φιδιών που έβαζαν στο στόχαστρό τους άτομα που πήγαιναν με ποδήλατο να κάνουν ένα μεροκάματο σε μία λαϊκή για 20-25 ευρώ. Και βέβαια καμία αρνητική αναφορά της Χρυσής Αυγής στους εφοπλιστές, καμία ενέργεια εναντίον του μνημονιακού κράτους, καμία σύγκρουση με την αστυνομία που τους προστάτευε συνεχώς. Υπενθυμίζω ότι οι χακί διμοιρίες (ΥΑΤ και ΥΜΕΤ) τους ψήφιζαν μαζικά στην Αθήνα σε ποσοστά που ξεπερνούσαν το 40%. Ένας «αντισυστημισμός» τζούφιος και κάλπικος, όπως οι ιδέες τους και όπως τα μεγαλοστελέχη τους που βάφτιζαν τα τατουάζ με τις σβάστικες αρχαιοελληνικά ανεμιστηράκια.
Η ιστορία του Παύλου Φύσσα και ο Σύλλογος Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας» μας διδάσκουν ότι η μάχη εναντίον του φασισμού είναι δύσκολη, καθημερινή και πολυεπίπεδη. Μία μάχη που ξεκινάει πάντοτε από τον εαυτό μας, τους φίλους μας, τις σχέσεις μας και τις συμπεριφορές μας, συνεχίζει σε γειτονιές και πλατείες, περνάει από σχολεία και πανεπιστήμια, προεκτείνεται σε χώρους δουλειάς και μέρη ψυχαγωγίας και τελικά καταλήγει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και όλα αυτά, χωρίς να έχουμε ψευδαισθήσεις και χωρίς να ξεχνάμε ποτέ τα σοφά λόγια του Ντουρούτι «Δεν πολεμάμε τον φασισμό μαζί με την κυβέρνηση, αλλά σε πείσμα της κυβέρνησης».
ΥΓ: Ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος Τζαβέντ Ασλάμ (Tzavent Ashlam) δήλωσε πως από το 2009 έως το 2013 η Χρυσή Αυγή ήταν υπεύθυνη για τουλάχιστον άλλες 6 δολοφονίες και δεκάδες επιθέσεις εναντίον μεταναστών για τις οποίες δεν υπήρξε δίωξη. Η αστυνομία κατέγραψε αυτά τα περιστατικά ως «ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ αλλοδαπών». Μήπως ήρθε η ώρα να ανοίξουν αυτές οι υποθέσεις;
