Καταγγελία για αστυνομική αυθαιρεσία την 6η Δεκέμβρη, από mail που μας έστειλε ο Σ.Δ.
Η δίκη του Κάφκα και το κράτος-Λεβιάθαν
Ο Γιόζεφ Κ. στο μυθιστόρημα του Κάφκα συλλαμβάνεται αναίτια και χωρίς να του έχει απαγγελθεί συγκεκριμένη κατηγορία οδηγείται στον ανακριτή. Μάταια προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του εμπλεκόμενος σε αλλεπάλληλες ανακρίσεις και σε μια περιπέτεια δίχως τέλος. Με ένα ‘’γιατί’’ να αιωρείται σε όλη τη διάρκεια της αφήγησης καταλήγει μαχαιρωμένος και νεκρός σαν το σκυλί στην άκρη ενός έρημου δρόμου.
Παρόμοιες ήταν και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτυλίχθηκε η προσαγωγή εμού και δύο ακόμη ατόμων στις 6 Δεκεμβρίου 2020, στην περιοχή των Εξαρχείων. Ένστολοι της ομάδας ‘’ΔΕΛΤΑ’’ μετά από τον καθιερωμένο τυπικό έλεγχο για χαρτιά και μάσκες, παρόλο που ήμαστε καθόλα νόμιμοι, μας προσήγαγαν στη Γ.Α.Δ.Α. χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις. Εκεί συνεχίστηκε το θέατρο του παραλόγου. Στοιβαγμένοι σαν τα ποντίκια, σε ανεπίτρεπτες υγειονομικά συνθήκες ελλείψει ακόμα και σαπουνιού(!) και χωρίς καμία πρόσβαση στα κινητά μας τηλέφωνα μεταφερόμαστε ανά τακτά χρονικά διαστήματα από τον έναν όροφο στον άλλο χωρίς καμία εξήγηση και με συστάσεις ‘’να κάνουμε λίγη ακόμα υπομονή’’. Έπειτα από 7 ώρες μας ανακοινώθηκε ότι η προσαγωγή μας μετατράπηκε σε σύλληψη αλλά οι απαραίτητες εξηγήσεις θα δίνονταν αργότερα (πολύ αργότερα). Όλο αυτό το διάστημα δε μας πρόσφεραν ούτε ένα μπουκάλι νερό αναγκάζοντας μας να τα πληρώσουμε οι ίδιοι.
Ο παραλογισμός, ωστόσο, δε σταματάει εδώ. Καλούμενοι μετά από 12 ώρες ( χωρίς ως τότε να έχουμε λάβει ενημέρωση για τα δικαιώματά μας) να υπογράψουμε τη σύλληψή μας διαπιστώσαμε έκθαμβοι ότι το κατηγορητήριο δε συμβάδιζε με το πρόστιμο που μας είχε επιβληθεί. Συγκεκριμένα, ενώ το κατηγορητήριο αναφερόταν στη σύλληψη 3 ατόμων για διασπορά του ιού, η επιβολή προστίμου αφορούσε στη συνάθροιση άνω των 4 ατόμων(!!!). Πολλοί θα πουν ότι υπάρχει εμφανές πρόβλημα κατανόησης και έλλειψη στοιχειώδους οργάνωσης στην ελληνική αστυνομία αλλά το ζήτημα είναι πιο περίπλοκο. Γίνεται πλέον καθημερινά εμφανής η προσπάθεια συγκρότησης ενός κράτους-Λεβιάθαν, ενός κράτους αστυνομοκρατούμενου που δε λογοδοτεί σε κανέναν και το οποίο, παραφράζοντας τα λόγια του Χρυσοχοΐδη, είναι το μόνο που ‘’ασχημονεί’’ εργαλειοποιώντας κατάφωρα την πανδημία. Εμείς πλέον καταλάβαμε ποιο είναι το αδίκημα που διαπράττουμε καθημερινά. Ζούμε, εργαζόμαστε και κοινωνικοποιούμαστε στα Εξάρχεια!
Σ.Δ.
