Κάθε μέρα, οι αριθμοί κρουσμάτων πανδημίας πολλαπλασιάζονται σε όλο τον κόσμο, με τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών να έχει ήδη επιβεβαιώσει περιπτώσεις κρουσμάτων. Σύμφωνα με την UNESCO, περίπου για το 80% όλων των φοιτητών στον κόσμο, έχουν ανασταλεί τα μαθήματα τους σε όλες τις βαθμίδες στην υποχρεωτική και ανώτατη εκπαίδευση, με τους αριθμούς να ανέρχονται σε πάνω από 1.3 δισεκατομμύρια ανθρώπους.
Εδώ στη Βραζιλία, ο Μπολσονάρο αντιτίθεται σε θεμελιώδη ατομικά μέτρα προστασίας, όπως η αναζήτηση κοινωνικής αποστασιοποίησης και συνθηκών υγιεινής, καθότι δεν ενδιαφέρεται για τις ζωές μας, παρά μόνο για τα κέρδη των τραπεζών και των εργοδοτών. Εκτός από την υπεράσπιση αυτών των συστάσεων στην υγεία, ο Αναρχικός Συντονισμός Βραζιλίας (CAB) έχει ήδη τονίσει την ανάγκη για ανατροπή του ανώτατου ορίου δαπανών (τροπολογία 95 του Συντάγματος), της μη αποπληρωμής του δημόσιου χρέους έτσι ώστε να ενισχυθεί το SUS*, της ενσωμάτωσης των ιδιωτικών νοσοκομείων στο SUS, της εγγύησης κατώτατου μισθού για όλους και της άρνησης πληρωμών για λογαριασμούς και ενοίκια, ώστε να καταστεί δυνατή η κοινωνική αποστασιοποίηση των επισφαλώς εργαζομένων.
Ως φοιτητές του λαού, που είμαστε οργανωμένοι στο CAB και δραστηριοποιούμαστε στο φοιτητικό κίνημα σε δημόσια και ιδιωτικά πανεπιστήμια διάφορων περιοχών της χώρας, προτείνουμε κάποιες γραμμές δράσης για τους φοιτητικούς αγώνες των επόμενων εβδομάδων.
1. Αναστολή όλων των μαθημάτων στις αίθουσες, συμπεριλαμβανομένης της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (EAD). Παρόλο που τα περισσότερα ινστιτούτα εκπαίδευσης έχουν ήδη καταδείξει ως στόχο τους την αναστολή όλων των μαθημάτων, συμπεριλαμβανομένης κα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, η κατάσταση παραμένει αβέβαιη σε πολλά δημόσια και κυρίως ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, ιδίως για τον ιδιωτικό τομέα. Τονίζουμε ότι πολλοί φοιτητές δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες ή φροντίζουν φίλους και οικογενειακά μέλη που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες που διατρέχουν κίνδυνο. Η συνέχιση των μαθημάτων επί της ουσίας τιμωρεί τους πιο φτωχούς και αδύναμους μαθητές! Γνωρίζουμε ότι η ξαφνική μετάβαση σε διαδικτυακά μαθήματα καθιστά αβέβαιες τις συνθήκες διδασκαλίας και την ποιότητα της ίδιας της εκπαίδευσης. Γι’ αυτό και τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών εναντιώθηκαν σε αυτό το μέτρο. Εκτός αυτού, ζούμε κάτω από συνεχείς πιέσεις λόγω μείωσης της χρηματοδότησης για την Παιδεία, με σκοπό την αύξηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων του κλάδου, οι οποίες θέλουν να ανατρέψουν τα όρια που προβλέπονται από τις εκπαιδευτικές διατάξεις και να εισάγουν την εξ αποστάσεως εκπαίδευση με το ζόρι. Συνεπώς, εμείς θα αντισταθούμε σε αυτά τα μέτρα!
2. Αναστολή των οικονομικών επιβαρύνσεων για τους φοιτητές των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η πλειονότητα των φοιτητών στη Βραζιλία σπουδάζει σε ιδιωτικά πανεπιστήμια, και αναλογικά, είναι οι πιο φτωχοί φοιτητές. Είναι απαραίτητο να διακοπεί η διεξαγωγή των μαθημάτων, συμπεριλαμβανομένων και των εξ’ αποστάσεως, αλλά και να ανασταλεί η καταβολή των διδάκτρων. Δεν μπορούμε να επωμιστούμε το οικονομικό κόστος από τη στιγμή που δεν διεξάγονται μαθήματα! Επιπλέον, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τις πολιτικές διαρκούς χαρακτήρα και τη δυνατότητα κλεισίματος και ακύρωσης των μαθημάτων χωρίς πρόστιμα ή άλλες επιβαρύνσεις.
3. Εξασφάλιση του καλύτερου δυνατού υγειονομικού αυτοπεριορισμού για τους σπουδαστές, τους υπαλλήλους και λοιπούς συμβασιούχους. Η κατάσταση στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα είναι ίδια, είτε πρόκειται για σχολεία, είτε για πανεπιστήμια. Πρέπει να εγγυηθούμε το δικαίωμα των εργαζομένων και των σπουδαστών να μπορούν να είναι σε κοινωνική αποστασιοποίηση. Γι αυτό είναι αναγκαίο το φοιτητικό κίνημα να ενισχύσει τον αγώνα για τη υπεράσπιση των μισθών και να είναι ενάντια στην δια ζώσης εργασία των εργαζομένων, ιδιαίτερα των εξωτερικών εργαζομένων στον τομέα του καθαρισμού, της ασφάλειας, της υποδοχής, κλπ που είναι πάντα οι πρώτοι που δέχονται τις επιθέσεις.
4. Οι συνθήκες εργασίας και ασφάλειας για τους εργαζόμενους και τους νοσηλευόμενους στον τομέα της Υγείας. Η εξαίρεση από το παραπάνω σημείο είναι όλοι οι εργαζόμενοι από τα πανεπιστημιακά μας νοσοκομεία και οι νοσηλευόμενοι μας σε άλλα νοσοκομεία, μαιευτήρια, κέντρα υγείας κλπ. Η συμμετοχή των δημόσιων πανεπιστημίων στο SUS* είναι ίσως το σημείο όπου καταδεικνύεται πιο ρητά η σημασία τους για τον λαό της Βραζιλίας. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή, πολλοί εργαζόμενοι και νοσηλευόμενοι βρίσκονται χωρίς τις ελάχιστες συνθήκες υγιεινή και υγειονομικό εξοπλισμό ασφαλείας. Είναι σημαντικό να αγωνιστούμε για να έχουμε αυτές τις εγγυήσεις από την εθνική και τις πολιτειακές κυβερνήσεις και τις πρυτανείες των πανεπιστημίων.
5. Κατάλληλες συνθήκες διαμονής για φοιτητές. Αυτή τη στιγμή η φοιτητική Λέσχη έχει κλείσει, ενώ σε αρκετά πανεπιστήμια, είναι αβέβαιες και επικίνδυνες οι συνθήκες διαμονής μας στην φοιτητική Εστία. Ο τρέχων αγώνας διεξάγεται για να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης και επάρκεια πόρων για το φαγητό μας, μέσω διακήρυξης νέων μέτρων ή παροχών, ανακοινώσεων, πολιτικών έκτακτης ανάγκης, διανομής τροφίμων που βρίσκονται στα πανεπιστημιακά εστιατόρια-λέσχες κλπ. Η πανδημία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για να μπουν ταξικοί φραγμοί στα πανεπιστήμια για τους φτωχούς φοιτητές!
6. Να τεθούν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια στην υπηρεσία της κοινότητας. Τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα, είναι πολύτιμες έτοιμες δομές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Το πρώτο βήμα είναι να καταστούν διαθέσιμοι ως χώροι καραντίνας και προστασίας των ασθενών, των ευπαθών ομάδων και όλων των άστεγων. Τα ιδρύματα μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως κέντρα εξετάσεων, σημεία διανομής, δωρεάς κλπ. Στην περίπτωση των πανεπιστημίων, έχουμε εκατοντάδες εργαστηριακές υποδομές με εξοπλισμό που μπορούν να καταστούν χρήσιμες στις εξετάσεις για τον κορωνοϊό, στην τηλεφωνική εξυπηρέτηση, στην παραγωγή νοσοκομειακού εξοπλισμού, ιατροφαρμακευτικού υλικού και την ικανότητα παραγωγής τεχνολογικής υποδομής για την ανάλυση δεδομένων και τη διαχείριση πόρων κλπ. Είναι καιρός να επιστρατεύσουμε τις επιστημονικές μας ικανότητες για την καταπολέμηση της αρρώστιας, οι επιπτώσεις της οποίας θα είναι χειρότερες για τους πιο φτωχούς ανθρώπους.
7. Να υπερασπιστούμε τις υποτροφίες των μεταπτυχιακών και το έργο των ερευνητών – φοιτητών. Στη Βραζιλία, σχεδόν όλο το επιστημονικό έργο γίνεται σε δημόσια πανεπιστήμια όπου το μεγαλύτερο μέρος του περνάει μέσα από τα χέρια των μεταπτυχιακών φοιτητών. Θεμελιώδης ρόλος που δεν είναι αναγνωρισμένος, καθότι δεν λαμβάνει μισθό και δεν έχει εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Παράλληλα, οι υποτροφίες, που δεν καλύπτουν ούτε τους μισούς φοιτητές, έχουν να αυξηθούν επτά χρόνια! Τον τελευταίο μήνα, το CAPES* έχει περάσει χωρίς διάλογο νέα κριτήρια για τη χορήγηση των υποτροφιών έτσι ώστε χιλιάδες υποτροφίες να κόβονται σε όλη τη χώρα. Κι όλα αυτά, εν μέσω πανδημίας η οποία μας εμποδίζει να βγούμε από το σπίτι! Είναι επιτακτικά αναγκαίο να πιέσουμε το MEC* και το CAPES να ανακαλέσουν αυτά τα μέτρα, τα οποία θα έχουν ως αποτέλεσμα να βρεθούν χιλιάδες ακόμα άνθρωποι σε κατάσταση πείνας και απελπισίας, που είναι ήδη πραγματικότητα λόγω πανδημίας.
8. Φοιτητική οργάνωση και αλληλοβοήθεια ενάντια στην πανδημία, τον Bolsonaro και την τάξη των από πάνω. Οι προσπάθειες μας, σε αυτό το σημείο, έχουν δύο συμπληρωματικές κατευθύνσεις. Αφενός, πρέπει να οργανωθούμε σε συλλόγους φοιτητών, σε δίκτυα, φοιτητικές ομάδες και σχολές για τη διατύπωση και προώθηση των απαιτήσεων μας σε κυβερνήσεις και αφεντικά, με βάση τις παραπάνω προτεινόμενες γραμμές πάλης και τις συγκεκριμένες απαιτήσεις που προκύπτουν. Ταυτόχρονα κάθε χώρος οργάνωσης και αγώνα πρέπει να γίνει επίσης ένα σημείο αλληλοβοήθειας για όλους μας, για να διασφαλιστεί η επιβίωση και οι αξιοπρεπείς όροι ζωής μας. Σε ολόκληρη τη χώρα οργανώνονται ήδη φοιτητικές ομάδες για την συγκέντρωση χρημάτων, τροφίμων, καθαριστικών προϊόντων, πραγματοποιείται ψυχολογική προσοχή και στήριξη, ανταλλαγή πληροφοριών κλπ. Έχουμε μια σημαντική αναρχική αρχή που θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή στους φοιτητικούς αγώνες σήμερα. Η αρχή ότι μέσω του αγώνα, δημιουργούμε νέες αξίες και σπόρους για ένα σοσιαλιστικό και ελευθεριακό κόσμο.
Να πολεμήσουμε τους από πάνω αλλά και να απλώσουμε το χέρι μας στους αδερφούς και τις αδερφές μας από τις καταπιεσμένες τάξεις !
Η εκπαίδευση του λαού δεν είναι προς πώληση αλλά προς υπεράσπιση!
* SUS: Ενιαίο Σύστημα Υγείας, είναι το δημόσιο σύστημα υγείας στην Βραζιλία
* CAPES: Συντονισμός για τη βελτίωση του προσωπικού της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης
* MEC: Το Υπουργείο Παιδείας στη Βραζιλία
Πηγή: https://anarquismo.noblogs.org/?p=1326
Μετάφραση: Φαίδων Χριστοδούλου
Επιμέλεια: Κατερίνα
