Σήμερα ο κόσμος κοιτάζει την Κολομβία. Οι δρόμοι της έχουν γίνει πεδίο έκφρασης της αξιοπρεπούς οργής των καταπιεσμένων μέσα από την εκκωφαντική κραυγή τους που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Οι κοινωνικές διαμαρτυρίες που πραγματοποιούνται αδιάλειπτα από τις 28 Απριλίου είναι η απάντηση στην επιδείνωση της φτώχειας και της επισφαλούς ζωής, που αποτελούν άμεσες συνέπειες του νεοφιλελευθερισμού. Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω υγειονομικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, τη στιγμή που 1,7 εκατομμύρια οικογένειες στην Κολομβία τρέφονται μόνο με ένα ή δύο γεύματα την ημέρα, το ποσοστό ανεργίας αγγίζει το 14,2% και σχεδόν το μισό του πληθυσμού (42,2%) ζει υπό συνθήκες φτώχειας.
Άνθρωποι από διαφορετικές περιοχές σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν παρόμοιες συνθήκες. Στη Λατινική Αμερική, για παράδειγμα, μέχρι το τέλος του περασμένου έτους, το συνολικό ποσοστό φτώχειας ήταν περίπου 33,75%, το ποσοστό ανεργίας περίπου 10,7% και 78 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας (8 εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι σε σύγκριση με το 2020). Οι κυβερνήσεις έχουν ανταποκριθεί σε αυτήν την κοινωνική κρίση εφαρμόζοντας πολιτικές διαρθρωτικής προσαρμογής, οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση σήμαναν την αύξηση και την επέκταση της φορολογίας για την εργατική τάξη εν είδει μέτρων λιτότητας. Στην Κολομβία η ακροδεξιά κυβέρνηση του Iván Duque επιχείρησε τα παραπάνω μέσω της τρίτης προσπάθειάς της για φορολογική μεταρρύθμιση στη θητεία της. Εκείνοι που πληρώνουν για την κρίση δεν είναι οι αυτοί που ευθύνονται για την πρόκλησή της, αλλά οι εκμεταλλευόμενοι και οι φτωχοί.
Υπό αυτές τις συνθήκες χιλιάδες άνθρωποι στην Κολομβία διαμαρτύρονται, ειδικά η προλεταριακή νεολαία. Στους δρόμους και στις εργατικές συνοικίες οι καταπιεσμένοι αντιστέκονται και αγωνίζονται φτιάχνοντας οδοφράγματα, χτυπώντας κατσαρόλες και τηγάνια, πραγματοποιώντας συγκεντρώσεις. Αυτός ο αγώνας για δικαιοσύνη είναι μέρος ενός νέου κύματος διαμαρτυριών και εξεγέρσεων που εκτυλίσσονται στη Λατινική Αμερική ήδη από το 2019. Οι στιγμιαίες αναταραχές έχουν ενεργοποιήσει εκ νέου την οργάνωση από τα κάτω.
Από την πλευρά του, το κολομβιανό κράτος αντέδρασε με κτηνώδη βία και καταστολή, όπως, άλλωστε, πράττουν όλα τα κράτη, όταν διακυβεύονται τα συμφέροντά τους. Τα νούμερα είναι τρομακτικά και μιλούν από μόνα τους. Μέχρι τις 8 Μαΐου δολοφονήθηκαν 47 άτομα (39 ως αποτέλεσμα αστυνομικής βίας), 451 τραυματίστηκαν (32 άνθρωποι έχασαν το μάτι τους από πυρά αστυνομικών), 12 άτομα υπέστησαν έμφυλη βία και σεξιστική κακοποίηση, ενώ 548 άτομα εξαφανίστηκαν και 963 συνελήφθησαν.
Όσον αφορά τη βίαιη καταστολή που ασκεί η κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Iván Duque εναντίον όσων αγωνίζονται και αντιστέκονται στην Κολομβία, εμείς κάνουμε έκκληση αλληλεγγύης, καλούμε τους ανθρώπους να συνεχίσουν να διαμαρτύρονται σε ολόκληρη την επικράτεια της Κολομβίας και να καταγγείλουν με κάθε δυνατό τρόπο αυτό που σήμερα θλίβει και εξαγριώνει τον κολομβιανό λαό.
Η διεθνιστική αλληλεγγύη μπορεί να διαφυλάξει τους αγώνες που σφυρηλατούμε. Συνεπώς, εμείς υποστηρίζουμε τα αιτήματα των διαδηλώσεων στην Κολομβία (Paro Nacional).
Να θέσουμε τέλος στην αστυνομική καταστολή!
Απόσυρση της αντιλαϊκής μεταρρύθμισης για την υγεία τώρα και παροχή γενικού βασικού εισοδήματος!
Διεθνιστική αλληλεγγύη στους αγώνες των καταπιεσμένων και των εκμεταλλευόμενων!
Ζήτω το κίνημα Paro Nacional!
Απέναντι στην κρατική καταστολή να ενδυναμώσουμε την αυτοάμυνα και την ενότητα της εργατικής τάξης!
☆ Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira – CAB (Βραζιλία)
☆ Federación Anarquista Uruguaya – FAU (Ουρουγουάη)
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Αργεντινή)
☆ Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Αργεντινή)
☆ Organización Anarquista de Tucumán – OAT (Αργεντινή)
☆ Roja y Negra – Organización Política Anarquista (Αργεντινή)
☆ Federación Anarquista Santiago – FAS (Χιλή)
☆ Union Communiste Libertaire – UCL (Γαλλία & Βέλγιο)
☆ Embat – Organització Llibertària de Catalunya (Καταλονία)
☆ Alternativa Libertaria – AL/FdCA (Ιταλία)
☆ Devrimci Anarşist Federasyon – DAF (Τουρκία)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Ελβετία)
☆ Workers Solidarity Movement – WSM (Ιρλανδία)
☆ Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group – MACG (Αυστραλία)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement – AWSM (Νέα Ζηλανδία)
☆ Zabalaza Anarchist Communist Front – ZACF (Νότια Αφρική)
