Η αστυνομία και το κοινωνικό σύνολο

Η αστυνομία και το κοινωνικό σύνολο, του Δήμου Βοσινάκη

Με τον όρο κοινωνία εννοείται το σύνολο των ανθρώπων που συμβιώνουν σε κάποιον τόπο ή σε μία συγκεκριμένη ιστορική περίοδο και συνήθως έχει ευρεία εφαρμογή (για παράδειγμα η ανθρωπότητα, ή ο πληθυσμός μιας χώρας/πόλης/γειτονιάς). Το κοινωνικό σύνολο είναι τα μέλη της κοινωνίας που συμβιώνουν καθημερινά και καταφέρνουν να αναπτύσσουν οργανωμένα πρότυπα σχέσεων μέσω της διαρκούς αλληλεπίδρασής τους. Με αφορμή τις συνεχόμενες δολοφονίες που έχουν διαπράξει οι ένστολοι της ΕΛ.ΑΣ στην ελληνική επικράτεια τις τελευταίες μέρες και την προκλητική αποθέωση που γνωρίζουν από τους πρώην τηλεπωλητές νανογιλέκων, που εκμεταλλεύτηκαν την απύθμενη βλακεία των ψηφοφόρων τους και βρέθηκαν σε θέσεις εξουσίας αντί για το τρελάδικο, οφείλω να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα γιατί δεν έχουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου:

-) Κανένα κοινωνικό σύνολο δεν κινδύνεψε ποτέ από την 21χρονη εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου που δολοφονήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1980 κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η κοπέλα ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από τα ΜΑΤ έξω από το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», όταν η πορεία επιχείρησε να σπάσει την απαγόρευση της αστυνομίας και να κινηθεί προς την αμερικανική πρεσβεία.

-) Κανένα κοινωνικό σύνολο δεν κινδύνεψε ποτέ από τον 24χρονο Κύπριο φοιτητή Ιάκωβο Κουμή που χτυπήθηκε πισώπλατα και θανάσιμα από τα ΜΑΤ την ίδια μέρα. Σύμφωνα με μάρτυρες, ο Κουμής χτυπήθηκε πισώπλατα ενώ καθόταν σε καφενείο της περιοχής του Συντάγματος. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός και απεβίωσε μια εβδομάδα αργότερα στις 23 Νοεμβρίου. Για τους θανάτους διατάχτηκε ΕΔΕ που, ναι σωστά μαντέψατε, δεν κατέληξε σε κάποιο αποτέλεσμα. Οι οικογένειες των νεκρών κατέθεσαν μηνύσεις αλλά κανένας από τους δολοφόνους δεν βρέθηκε ποτέ.

-) Κανένα κοινωνικό σύνολο δεν κινδύνεψε ποτέ από τον 15χρονο Μιχάλη Καλτεζά που δολοφονήθηκε από τον μπάτσο Αθανάσιο Μελίστα στις 17 Νοεμβρίου του 1985 στα Εξάρχεια. Μετά από επεισόδια μικρής έκτασης, ανάμεσα σε νεαρούς και ΜΑΤ, ο δολοφόνος πυροβόλησε τον Καλτεζά στο κεφάλι, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή λίγη ώρα αργότερα.

-) Κανένα κοινωνικό σύνολο δεν κινδύνεψε ποτέ από τον 22χρονο ποδοσφαιριστή του ΟΦΗ Ηρακλή Μαραγκάκη που δολοφονήθηκε από τα πυρά αστυνομικών έξω από το Ηράκλειο της Κρήτης στις 5 Δεκεμβρίου του 2003. Ο Ηρακλής Μαραγκάκης επέβαινε σε ένα αγροτικό φορτηγάκι μαζί με άλλα δύο άτομα, όταν έπεσαν σε μπλόκο της αστυνομίας κοντά στις γωνιές Μαλεβιζίου. Αρχικά, το όχημα σταμάτησε, αλλά στη συνέχεια πάτησε γκάζι και έφυγε. Τότε, οι μπάτσοι Γιώργος Δημητρακάκης, Νίκος Μακρυποδάκης και Θωμάς Γκούτζας τράβηξαν τα όπλα τους και άνοιξαν πυρ. Έγινε γνωστό από την αστυνομία ότι κοντά στο σημείο που έγινε ο έλεγχος, βρέθηκαν δέκα γραμμάρια χασίς. Υπενθυμίζω ότι η κατοχή μικροποσότητας ναρκωτικών, ακόμη και στο τριτοκοσμικό ελληνικό κράτος, δεν τιμωρείται με θάνατο.

-) Κανένα κοινωνικό σύνολο δεν κινδύνεψε ποτέ από τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο που δολοφονήθηκε από τον μπάτσο Επαμεινώνδα Κορκονέα στις 6/12/2008 στα Εξάρχεια. Εκείνο το βράδυ, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος βρισκόταν μαζί με τον φίλο του Νίκο Ρωμανό για να γιορτάσουν την ονομαστική του εορτή, ενώ και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι κόσμο. Λίγο πριν τις 9 το βράδυ, ένα περιπολικό της αστυνομίας που περνούσε από την περιοχή δέχτηκε αποδοκιμασίες και αντικείμενα από ομάδα νεαρών. Το περιπολικό απομακρύνθηκε, αλλά οι δύο μπάτσοι επέστρεψαν πεζοί. Ο ένας εξ αυτών, ο (Επαμεινώνδας Κορκονέας) στόχευσε και δολοφόνησε τον Γρηγορόπουλο. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος.

Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα περιστατικά, ανθρώπους με ονοματεπώνυμα, φίλους, γνωστούς και όνειρα, που έχασαν τη ζωή τους από «λάθος εκτιμήσεις» και «κακούς υπολογισμούς» από εκπροσώπους της αστυνομίας. Είναι γεγονός ότι η ελληνική αστυνομία λειτουργεί με δικούς της κανόνες και απολαμβάνει ασυλία διαχρονικά και ανεξαρτήτως κυβερνήσεων. Μπορεί να ακούγεται εξωγήινο σε κάποιους, αλλά η ελληνική αστυνομία δεν είναι ούτε το κοινωνικό σύνολο, ούτε το κέντρο του κόσμου. Είναι μία δημόσια υπηρεσία που ενσαρκώνει το βαθύ κράτος με συγκεκριμένο ρόλο, σκοπό και πλαίσιο λειτουργίας.

Μία δημόσια υπηρεσία που αποδεικνύει με τις πράξεις της ότι είναι γεμάτη με φασιστικές αντιλήψεις, πρακτικές, νοοτροπίες και συμπεριφορές. Μία υπηρεσία πλήρως αποκομμένη από τον ελληνικό λαό που τον αντιμετωπίζει ξεκάθαρα ως «εσωτερικό εχθρό». Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι περιβόητοι χακί των ΥΜΕΤ και ΥΑΤ που υπηρετούσαν στην Αθήνα την περίοδο 2012-2015 ψήφιζαν σε ποσοστά 40 και 50% την Χρυσή Αυγή. Εδώ και δεκαετίες, θα βρεις αστυνομικούς να ενημερώνουν τα ηγετικά μέλη κάθε ακροδεξιάς γκρούπας και να τους προσφέρουν πληροφορίες, στοιχεία, όπλα, προστασία και συμβουλές. Τι να πρωτοαναφέρω; Το χουντογλέντι της Θεσσαλονίκης στις 30 Απριλίου 1993, τότε που ομάδα αστυνομικών προχώρησε σε μουσικοχορευτική εκδήλωση με τραγούδια της χούντας τύπου «Ωρέ Γιώργο Παπαδόπουλε, για σένα μιλάει ο ντουνιάς, για σένα καμαρώνει»;

Το πρόσφατο περιστατικό στο Πέραμα και η τραγική κατάληξη του φανερώνουν ότι κανένα κοινωνικό σύνολο δεν κινδυνεύει από μία καταδίωξη χιλιομέτρων ενός κλεμμένου οχήματος όταν ο δράστης δεν έχει όπλο και δεν παρουσιάζει επικίνδυνη οδική συμπεριφορά. Όταν δεν υπάρχει όπλο και πυροβολισμοί, τότε δεν κινδυνεύουν ούτε καν οι αστυνομικοί που συμμετέχουν στην καταδίωξη. Η κλοπή αυτοκινήτου δεν τιμωρείται με θάνατο φίλε αναγνώστη, ούτε με 15 σφαίρες, ακόμη και αν ο δράστης είναι Ρομά, ναρκομανής, φοροφυγάς και σεσημασμένος. Όσο για αυτές και αυτούς που χαίρονται όταν μέλη της αστυνομίας δολοφονούν άτομα από εθνικότητες και κοινωνικές κατηγορίες που αντιπαθούν, να τους θυμίσω ότι όποτε συμβαίνει κάτι τέτοιο μαζικά, η κατάληξη είναι πάντα η ίδια: Η εγκαθίδρυση ενός ολοκληρωτικού αστυνομικού κράτους.