- Τις τελευταίες ημέρες το ΕΣΥ έχει την τιμητική του: χειροκροτήματα στα μπαλκόνια, ειλικρινείς και υποκριτικοί δεκάρικοι λόγοι, δακρύβρεχτες αναρτήσεις στα social media, δηλώσεις μεταμέλειας στο liberal.gr, αναθεωρητισμός ακόμα και από το φιλελεύθερο τοτέμ Στέφανο Μάνο, ως και ο γερολαδάς γιος του Τέρη Χρυσού υποσχέθηκε δώρο Πάσχα (που θα καταβληθεί το καλοκαίρι ούτως ώστε να πάρουμε λαμπάδες στα παιδιά για την παραλία). Ξαφνικά όλοι για ένα φαντασιακό ΕΣΥ: έναν Ζορό που θα τους σώσει από τη λαίλαπα του ιού, έναν μάχιμο και ψυχωμένο στρατό που θα κατατροπώσει τον κορονοϊό και θα μας επαναφέρει στους γνωστούς ρυθμούς εν μέσω αποθέωσης. Για λίγα λεπτά. Και μετά θα συνεχίσει το έργο του. Ένας βασικός λόγος για την επιβολή μέτρων λένε είναι η αποφυγή της πλήρους κατάρρευσης του ΕΣΥ. Το κατ’ ευφημισμό ΕΣΥ όμως έχει καταρρεύσει προ πολλού. Ότι δηλαδή κουτσά στραβά χτίστηκε ποτέ από αυτό. Γατί κατ΄ ευφημισμό όμως;
- Εθνικό Σύστημα Υγείας: Εθνικό λοιπόν. Όλοι γνωρίζουν ότι ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων, καθώς και ότι όταν ακούς πολλές εθνικές κορώνες, μυρίζει ανθρώπινo αίμα. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, το ΕΣΥ δεν δικαιολογεί απολύτως τον τίτλο του εθνικού, αμφίδρομα. Το ενωμένο έθνος, εφοπλιστές και άστεγοι μαζί, δε συνεισφέρουν αναλογικά, καλά καλά ούτε ισόποσα, ο άστεγος πληρώνει ΦΠΑ για ότι αγοράζει, ο εφοπλιστής έχει offshore εταιρίες και δεν πληρώνει τίποτα Η λειτουργία του κατά προέκταση, λόγω υποχρηματοδότησης και εγγενών προβλημάτων, πόρρω απέχει από το να συντηρεί ευθαλές το έθνος και τα τέκνα του. Αυτό είναι κοινή εμπειρία. Οι ταγοί του έθνους το απαξιώνουν, απευθυνόμενοι αποκλειστικά στα ιδιωτικά θεραπευτήρια. Εξάλλου, όσοι έχουν λόγους να κυκλοφορούν με σωματοφύλακες, φοβούμενοι μήπως ο κόσμος από την αγάπη του τους λιντσάρει, πολύ δύσκολα θα γλίτωναν από κακοτοπιές στους διαδρόμους ενός ανοιχτού σε όλους νοσοκομείου, σε ένα χώρο δημόσιο δηλαδή, ανοιχτό και προσβάσιμο. Ταυτόχρονα, όσοι δεν είχαν την ευλογία να γεννηθούν Έλληνες αλλά η μαύρη μοίρα τους έφερε να κατοικούν εδώ, το χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά. Ευτυχώς.
- Οι ηλίθιοι που ξερνούν χρόνια μισανθρωπισμό και φασιστική χολή για αυτό το γεγονός, ας το βουλώσουν για πάντα. Ας αναλογιστούν, κρυμμένοι στις τρύπες τους με τον τρόμο του ιού (αυτοί, οι μάγκες που θα επελαύναν να φάνε την τουρκιά) τι θα σήμαινε για τη δική του υγεία η έλλειψη πρόσβασης που ευαγγελίζονταν. Τι θα σήμαινε για την περίφημη καμπύλη της πανδημίας να μην έχουν πρόσβαση στα νοσοκομεία οι ψυχές που στοιβάζονται στο hot spot , οι Ρομά, οι άστεγοι, όλοι αυτοί που βλέπουμε σε κάθε εφημερία. Ας καταλάβουν ότι, θέλοντας και μη, η υγεία του ενός εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από την υγεία του άλλου, την υγεία όλων. Ασχέτως προέλευσης, φυλής, ηλικίας, διαβατηρίου, ύπαρξης συνόρων και θρησκείας (όλοι ξέρουμε ότι θεούσες και θεούσοι έφεραν τον ιό στη χώρα εξάλλου) Ας το βουλώσουν για πάντα λοιπόν.
- Ευτυχώς λοιπόν το σύστημα, ούτε εθνικό είναι, αλλά ούτε και κρατικό. Είναι δημόσιο. Και οι όποιες υποδομές του, και τα όσα σωτήρια, ηρωικά αλλά δυστυχώς ανεπαρκή πετυχαίνει εδώ και χρόνια το όποιο τίμιο κομμάτι του προσωπικού του (θα επανέλθουμε εδώ) είναι βγαλμένα όντως «από τον λαό για τον λαό». Με κατάθεση ψυχής στα κόκκινα, με 24ωρες βάρδιες με αυταπάρνηση και 3 ευρώ την ώρα αμοιβή και με τα δόντια σφιγμένα όταν οι μονάδες δεν επαρκούν, όταν τα υλικά δεν κάνουν, όταν η βαριά δύσπνοια πρέπει να νοσηλευτεί σε ράντζο στο διάδρομο. Το κράτος λοιπόν έχει πολεμήσει λυσσαλέα το σύστημα αυτό: το στραγγαλίζει , το αφυδατώνει, το συκοφαντεί , το υποβαθμίζει, το ξεπουλάει. Έχει πολύ σοβαρά κίνητρα για να το κάνει αυτό (και εδώ θα επανέλθουμε, πιο εκτεταμένα). Είναι ντροπή να λέγονται κρατικά τα νοσκομεία, είναι σα να ονομάσουμε πλατεία Κορκωνέα την πλατεία Εξαρχείων. ΔΗΜΟΣΙΑ είναι τα νοσοκομεία.
- Σύστημα: Σύστημα σημαίνει κάτι με αρχή, μέση ,τέλος και συγκεκριμένο σκοπό: Το ΕΣΥ είναι εκ γενετής χωρίς αρχή και τέλος-και αυτό δεν αφορά μόνο την έλλειψη οργάνωσης. Τα περισσότερα νοσήματα, είτε χρόνια είτε «αιφνίδιας έναρξης» έχουν μία περίοδο η οποία στρώνει το χαλί για την επέλευσή τους. Οι παράγοντες που τα εύνουν: το κάπνισμα, η μόλυνση, το στρες, η διατροφή κάνουν πολύ περισσότερο κακό στη δημόσια υγεία από 100 κορονοϊούς μαζί (χωρίς φυσικά αυτό να αναιρεί την τρέχουσα απειλή). Απλά η επίδρασή τους είναι κάτι το καθημερινό και συνεχές: αυτά μας τρώνε τη ζωή απλά δεν είναι τόσο καταιγιστικά. Σύστημα πρόληψης λοιπόν και προαγωγής υγείας με δράσεις, με σοβαρές καμπάνιες που να μην προκαλούν χασμουρητά, με ομιλίες και μαθήματα στα σχολεία, με στόχευση στις ειδικές ομάδες, με δουλειά πόρτα-πόρτα αν χρειαστεί, με προληπτικές εξετάσεις όπου χρειάζεται, με μετρήσεις στους χώρους εργασίας και επιβολή της νομοθεσίας, με διασύνδεση με τις βαθμίδες περίθαλψης δεν έγινε ποτέ. Παρότι νομοθετήθηκε ήδη από τον ιδρυτικό νόμο, δεν έγινε ποτέ πράξη. Το πιο βασικό. Αυτό με τη μεγαλύτερη σχέση κόστους- οφέλους. Χωρίς αρχή λοιπόν.
- Το «σύστημα» δεν έχει τέλος επίσης. Ασθενείς με σοβαρές μη αναστρέψιμες παθήσεις, καθηλωμένοι για χρόνια ή για πάντα σε καροτσάκι, στο κρεβάτι. Χωρίς προοπτική, στάσιμοι. Εγκεφαλικά. Καρκινοπαθείς, Πολυτραυματίες. Ηλικιωμένοι με άνοια, βαριές νευρολογικές παθήσεις. Όσοι χρειάζονται αποκατάσταση Αναγκαστικά μπαινοβγαίνουν στα νοσοκομεία για λόγους ανθρωπισμού. Παρακρατούν πόρους από όσους έχουν άμεση ανάγκη. Κινδυνεύουν με μολύνσεις από νοσοκομειακά στελέχη. Δεν υπάρχει δομή να τους υποδεχτεί, να τους κάνει τον πόνο πιο ελαφρύ, την καθημερινότητα πιο ανθρώπινη, την προοπτική επιστροφής πιο πιθανή. Υπάρχουν τόσο λίγα κέντρα αποκατάστασης, κέντρα για ασθενείς τελικού σταδίου, κέντρα εργοθεραπείας, που η συντριπτική πλειοψηφία όσων τα χρειάζονται βολοδέρνει στα σπίτια. «Κατάκοιτοι». Μια κρυφή πανδημία, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αόρατοι, καθορίζουν τους ρυθμούς της οικογένειας, ενός υπολογίσιμου κοινωνικού κομματιού. Μετανάστριες από την Ανατολική Ευρώπη αναλαμβάνουν τον ένα μετά τον άλλο, εσώκλειστες. Περιποιούνται, ταϊζουν, δίνουν τα φάρμακα. Κρατούν παρέα με τα σπαστά ελληνικά τους. Άλλοι κείτονται για μήνες, για χρόνια σε σαλόνια, σε κρεβατοκάμαρες, Γίνονται άγος. Ντρέπονται αν έχουν τα μυαλά τους, πολλοί παρακαλάνε να πεθάνουν μια ώρα αρχύτερα για να απαλλάξουν τους αγαπημένους τους. Όλοι έχουμε στο περιβάλλον μια προσωπική ιστορία. Υπολογίζονται σε 300.000 οι άνθρωποι αυτοί. Τι σύστημα είναι αυτό χωρίς έξοδο, χωρίς τέλος;
- Υγεία. Η μεγαλύτερη παρανόηση. Υγεία δεν είναι η περίθαλψη. Υγεία είναι η ποιότητα ζωής, η καλή τροφή, οι υγιείς οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις. Η ισορροπία. Η ηρεμία. Η δυνατότητα να κάνεις οικογένεια. Όχι να πάρεις το χάπι σου ή να σου βγάλουν τη χολή ή να σου κάνουν καταρράκτη αν χρειαστεί. Σημαντικό , απαραίτητο, αδιαπραγμάτευτο, αλλά όχι υγεία-περίθαλψη.
- Πιο ειλικρινές λοιπόν θα ήταν να λέγεται ΔΗΠΕ λοιπόν, δημόσια περίθαλψη και όχι ΕΣΥ. Το ΕΣΥ της χαμηλότερης χρηματοδότησης σαν ποσοστό του ΑΕΠ στην Ευρώπη. Το ΕΣΥ των 30000 κενών θέσεων. Το ΕΣΥ που δεν έκανε ούτε μια πρόσληψη για 8 χρόνια. Το ΕΣΥ- τρόπαιο για την τακτοποίηση αποτυχημένων πολιτευτών ως διοικητές. Το ΕΣΥ που δε μπορεί να αρνηθεί κανένα περιστατικό, όπως τα ιδιωτικά θεραπευτήρια, που είναι υποχρεωμένο να φροντίσει τους πάντες, ότι κι αν έχουν (δεν υπάρχει το δε σε αναλαμβάνω) όποιο κι αν είναι.
- Ποιο είναι λοιπόν οι ΕΣΥτες; Έχει ένα αυξημένο ενδιαφέρον στην παρούσα συγκυρία να δούμε την ανθρωπογεωγραφία των γιατρών, των «πολεμιστών πρώτης γραμμής». Δεν είναι και πολλοί εξάλλου, λιγότεροι από παπάδες και σαφώς λιγότεροι από τους μπάτσους. Ποια η λογική , ποιο το κίνητρο των ανθρώπων που δουλεύουν για ελάχιστα (κάτω από 1000 ευρώ ο μισθός του ειδικευόμενου), σε άθλιες συνθήκες και κτίρια, με ανεκδιήγητη οργάνωση από τις διοικήσεις, παλεύοντας να αποφύγουν τις μηνύσεις σε κάθε εφημερία; Σίγουρα πολλοί δεν περιμένουν από τον μισθό, κάποιοι, ειδικά οι χειρουργικές ειδικότητες, προσβλέπουν στο φακελάκι, στη μίζα από υλικά. Ισχυρό γκρουπ και διαπλεκόμενο, Η πέμπτη φάλαγγα. Οι υπόλοιποι; Αλτρουιστές. Πραγματικά. Και από τις δύο μπάντες. Γιατροί καλοί χριστιανοί, το πρότυπο του nerd αλλά τίμοι. Physic Τσιόδρα ας πούμε (σχεδόν όλοι ψηφίζουν ΝΔ- την συνιστώσα Εκκλησία ΑΕ-όχι τους φιλελεύθερους η τους ακροδεξιούς). Αριστεροί: στο σωματείο , με μεγάλη αποχή βέβαια, πήραν 26% το ΚΚΕ (πρόεδρος) και 25% η εξωκοινοβουλευτική (ΓΓ). Ούτε στους οικοδόμους τέτοια ποσοστά, με τέτοιες συνθήκες εργασίας βέβαια, λογικό είναι. Οι υπόλοιπες πολιτικές και κοινωνικές ομάδες που σύμφωνα με την κυρίαρχη ιδεολογία φέρονται λογικά και κοιτάνε το συμφέρον τους, κάτι συριζαίοι κάτι φιλελέδες, κάτι ινφλουένσερς παραθεριστές της Μυκόνου υποεκπροσωπούνται δραματικά, Οι παρτάκηδες δεν έχουν κανένα λόγο να πάνε στο ΕΣΥ- εκτός από τους καουμπόηδες φακελάκηδες. Πραγματικά, τουλάχιστον ένα μεγάλο κομμάτι, είναι άνθρωποι με αρχές (άσχετα αν διαφωνεί κανείς με τις αρχές), ταμένοι. Και βάζουν τον άνθρωπό πρώτα- όσο μπορούν γιατί έχουν όλοι σύνδρομο Burnout.
- Βγαίνοντας από τη δίνη που λέγεται Covid, δεν αρκεί να «λογαριαστούμε» με τους από πάνω. Τα πιο βασικά αιτήματα πρέπει να είναι από τον εαυτό μας: να μην ξεχάσουμε ότι κάθε εφημερία είναι μάχη όχι μόνο ενάντια στο θάνατο και την αρρώστια, αλλά ότι τα νοσοκομεία είναι τεκτονικές πλάκες του κοινωνικού πολέμου. Και ότι το κράτος δολοφονεί συστηματικά μέσα στα νοσοκομεία με τις πράξεις και κυρίως τις παραλείψεις του. Και ότι δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από την κοινωνική μηχανική, ότι πρέπει να έχουμε πολύ καλά στο μυαλό μας ότι υπάρχουν δύο πολύ διακριτοί ανθρωποτύποι γιατρών: οι τίμιοι από αυτούς του ΕΣΥ και οι ιδιώτες- άνετοι, με δικαίωμα επιλογής, με ωράριο και πολλά φράγκα συνήθως. Και να μην αφήσουμε την επερχόμενη οικονομική λαίλαπα να επηρεάσει το ΕΣΥ. Η χρηματοδότηση δεν πρέπει απλά να διατηρηθεί -σαν δώρο για τη λαίλαπα της πανδημίας. Πρέπει να αυξηθεί σαφώς, όχι σαν ποσοστό, σαν απόλυτη δαπάνη. Αλλιώς θα πεθάνουν κι άλλοι πολλοί και η κοινωνική δυστυχία θα αυξηθεί- ένας άνθρωπος με βαρύ πρόβλημα που θα μπορούσε να αποφευχθεί αν υπήρχαν τα μέσα, κάνει δυστυχισμένους πολλούς και για πολύ καιρό. Δεν πρέπει να το αφήσουμε να συμβεί αυτό, Πρέπει να καταλάβουμε τη σημασία του, να το αξιολογήσουμε και να κάνουμε ότι χρειαστεί για να γίνει. Να τα κάνουμε όλα πουτάνα. Αργήσαμε μερικές δεκαετίες, αλλά έστω και τώρα πρέπει να το κάνουμε. Αλλιώς η πολιτική θανάτου θα μας αγγίξει ξανά, χειρότερα από ποτέ.
Το alerta.gr αποτελεί μια πολιτική προσπάθεια διαρκούς παρουσίας και παρέμβασης, επιδιώκει να γίνει κόμβος στο πολύμορφο δικτυακό τοπίο για την διασπορά ριζοσπαστικών αντιλήψεων, δράσεων και σχεδίων στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης… Η συνεισφορά είναι ξεκάθαρα ένα δείγμα της κατανόησης της φύσης του μέσου και της ανάγκης που υπάρχει για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να μεγαλώνει. Για όποιον/α θέλει να συνδράμει ας κάνει κλικ εδώ
