Το λοκ άουτ στην ΑΣΟΕΕ να μη μείνει αναπάντητο | Η 17η Νοεμβρίου είναι ημέρα μνήμης και αγώνα

Το λοκ άουτ στην ΑΣΟΕΕ να μη μείνει αναπάντητο | Η 17η Νοεμβρίου είναι ημέρα μνήμης και αγώνα

Για άλλη μια φορά η πρυτανεία κήρυξε λοκ άουτ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου μέχρι την Τετάρτη 17 Νοεμβρίου, σύμφωνα με ανακοίνωση που δημοσίευσε στη σελίδα του πανεπιστημίου. Στην ανακοίνωση της αναφέρει ότι όλα τα μαθήματα των Προπτυχιακών Προγραμμάτων Σπουδών αναβάλλονται κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, ενώ αναστέλλονται και οι διοικητικές υπηρεσίες εντός του ιδρύματος. Στενός αστυνομικός κλοιός θα υπάρχει γύρω από το πανεπιστήμιο, αποτρέποντας έτσι κάθε δυνατότητα προσέγγισης του από φοιτητές και νεολαίους, κατά τη διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου του Πολυτεχνείου.

Μετά το προπερσινό λοκ άουτ στην ΑΣΟΕΕ και την απαγόρευση των περσινών επετειακών πορειών του Πολυτεχνείου, έρχεται να προστεθεί ένα επιπλέον πολυήμερο κλείσιμο του οικονομικού πανεπιστημίου από την διοίκηση. Σε μια εμφανή απόπειρα επίδειξης ισχύος, κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να σπείρουν το φόβο και να τρομοκρατήσουν την κοινωνική βάση, για να μην διεξαχθούν με μαζικούς και δυναμικούς όρους, οι καλεσμένες επετειακές πορείες της 17ης Νοεμβρίου. Για πρώτη φορά δεν αναστέλλεται η διεξαγωγή των μαθημάτων στις σχολές του ΕΜΠ, το τριήμερο του Πολυτεχνείου, ενώ μετά τις δηλώσεις του Θεοδωρικάκου, το κέντρο της Αθήνας και ο χώρος του Πολυτεχνείου πρόκειται να είναι αστυνομοκρατούμενοι από πάνοπλες δυνάμεις ΟΠΚΕ, ΜΑΤ και ΔΙΑΣ.

Μετά τον ενάμιση χρόνο εγκληματικής διαχείρισης της πανδημίας από κράτος και κεφάλαιο, με κατακόμβες νεκρών, με απαγορεύσεις πορειών και παρανομοποιήσεις απεργιών, με ανυπαρξία των στοιχειωδών μέτρων υγειονομικής προστασίας σε πολλούς τομείς της παραγωγής και της δημόσιας κοινωνικής ζωής, αλλά και με ένα υποστελεχωμένο και υποχρηματοδοτημένο δημόσιο σύστημα υγείας, οι κυρίαρχοι επιζητούν την μονιμοποίηση ενός κλίματος «σιγής νεκροταφείου».

Το λοκ άουτ της ΑΣΟΕΕ, εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό αποστείρωσης των σχολών από τους αγώνες, τις διεκδικήσεις, τις πολιτικές συζητήσεις και τις γενικές συνελεύσεις των Φοιτητικών Συλλόγων. Εντάσσεται σε μια χρόνια και διαρκή προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης των φοιτητών, αλλά και των ευρύτερων κοινωνικών και ταξικών αγώνων, μέσα και έξω από τις σχολές. Εντάσσεται στον «διακαή πόθο» όλων των πολιτικών διαχειριστών του κρατικού μηχανισμού, για την ολοκληρωτική κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια.

Η τοποθέτηση των πάνοπλων αστυνομικών δυνάμεων έξω από τον προαύλιο χώρο της ΑΣΟΕΕ, το Πολυτεχνείο και κάθε τετραγωνικό μέτρο του μητροπολιτικού κέντρου, αποσκοπεί στην διασπορά του φόβου και την διαμόρφωση ενός διάχυτου κλίματος καταστολής, για να θαφτούν τα αγωνιστικά νοήματα και οι σημασίες του Νοέμβρη. Το κράτος και η αστική τάξη επιστρατεύουν σύσσωμο τον κατασταλτικό τους μηχανισμό, για να διαγράψουν βίαια από την ιστορική μνήμη του τόπου, τα αγωνιστικά νοήματα που συμπυκνώνει η 17 Νοέμβρη. Οι σύγχρονοι απόγονοι των βασανιστών της Χούντας, θέλουν να καταστήσουν αδύνατη κάθε χειρονομία σεβασμού προς τους νεκρούς του Πολυτεχνείου και το ξέσπασμα νέων αγώνων. Από την προσφορά μερικών λουλουδιών στην αγαλμάτινη κεφαλή του Πολυτεχνείου, μέχρι τις εκδηλώσεις ιστορικών ντοκουμέντων του τριημέρου και τις δυναμικές διαδηλώσεις. Η επετειακή πορεία της 17ης Νοεμβρίου, επιχειρούν να καταστεί μια απονευρωμένη συνάθροιση, η οποία θα είναι εποπτεύσιμη και πλήρως αποστεωμένη από τα ριζοσπαστικά της περιεχόμενα.

Η εργατική τάξη, οι φοιτητές και η  υπόλοιπη προλεταριακή νεολαία, καλούνται να υψώσουν αναχώματα αυτοάμυνας απέναντι στην κρατική καταστολή και την ενορχηστρωμένη επίθεση κράτους και κεφαλαίου, στα κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα, τους ταξικούς αγώνες και τις κοινωνικές ελευθερίες. Η πρακτική του λοκ άουτ ως προέκταση της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής και του νομοσχεδίου Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη, θα πρέπει να μη μείνει αναπάντητη από τους Φοιτητικούς Συλλόγους. Κόντρα στις προσταγές του αστικού μπλοκ κυριαρχίας, το οξυμένο κύμα καταστολής, την κρατική θανατοπολιτική και την απαξίωση των φοιτητικών και ταξικών αναγκών, ο κόσμος του μόχθου και της εργασίας, οι φοιτητές, οι μαθητές και λοιποί εκμεταλλευόμενοι, θα πρέπει να τιμήσουν και φέτος τους νεκρούς αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης, με κάλεσμα σε νέους αγώνες στο σήμερα.