Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στην πρεσβεία των ΗΠΑ.
Το 1973 στις 22 Ιανουαρίου, το ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ κατοχύρωσε το συνταγματικό δικαίωμα των γυναικών στον τερματισμό της κύησης, με την απόφαση Roe v. Wade σε εθνικό ομοσπονδιακό επίπεδο. Σαρανταεννιά χρόνια μετά, στις 24 Ιουνίου 2022, το ίδιο δικαστήριο, ένα όργανο που απαρτίζεται από 9 μη αιρετούς δικαστές, στην πλειοψηφία τους αντιδραστικούς, αποφάσισε για την ζωή εκατομμυρίων γυναικών ανατρέποντας με νέα απόφαση τη συνταγματική ισχύ του δικαιώματος στην άμβλωση.
Στον άμεσο απόηχο της απόφασης που πέρασε με 6 από 9 ψήφους δόθηκε το ελεύθερο σε κάθε πολιτειακή αρχή να ορίζει αυτόνομα αν οι αμβλώσεις θα επιτρέπονται, υπό ποιες προϋποθέσεις και μέσα σε ποια χρονικά πλαίσια. Ήδη 26 πολιτείες (περίπου οι μισές από το σύνολο) εισάγουν νομοθεσία για καθολική ή μερική απαγόρευση. Αξίζει να ειπωθεί ότι μόλις μια μέρα νωρίτερα στις 23/6, το ανώτατο δικαστήριο ενίσχυσε το δικαίωμα οπλοχρησίας και οπλοφορίας στους δρόμους της Ν. Υόρκης κάτι που η πολιτεία είχε προσπαθήσει να περιορίσει με ειδική νομοθεσία. Την ίδια μέρα με άλλη απόφαση ακύρωσε την ισχύ των περίφημων δικαιωμάτων Miranda, την υποχρέωση με άλλα λόγια της αστυνομίας να ενημερώνει τους συλληφθέντες για τα δικαιώματα τους. Έτσι αφαίρεσε τη δυνατότητα σε νυν ή πρώην κρατούμενους να κινηθούν νομικά εναντίον αστυνομικών που δεν τήρησαν την υποχρέωσή τους.
Ποια είναι η ερμηνεία της απόφασης.
Θεσμοθετημένη απαγόρευση αμβλώσεων δε σημαίνει ότι οι γυναίκες θα σταματούν να θέλουν να τερματίσουν μια ανεπιθύμητη κύηση ή ότι θα εμποδίζονται τελικά να το κάνουν με κάθε μέσο και με κάθε κόστος. Σημαίνει απαγόρευση ασφαλών -για την υγεία και τη ζωή- αμβλώσεων. Είναι με βάση επιστημονικές έρευνες αποδεδειγμένο και εκ των πραγμάτων προφανές ότι αυτός ο νόμος σφαγείο θα εκτινάξει τα ποσοστά θανάτων γυναικών λόγω άμβλωσης σε μη ασφαλές περιβάλλον και με μη ασφαλή τρόπο. Ενδεικτικά σε έξι πολιτείες ενεργοποίηθηκαν τα λεγόμενα trigger laws: Αρκάνσας, Κεντάκι, Μιζούρι, Νότια Ντακότα και Ουισκόνσιν. Ως trigger laws ορίζονται οι ψηφισμένοι νόμοι που βρίσκονται «σε ύπνωση», μέχρι τη στιγμή που μία συγκεκριμένη συνθήκη θα τις ξυπνήσει. Αυτή η συνθήκη ήταν η απόφαση των δικαστών στις 24/6.
Η «διαχείριση» των αμβλώσεων είναι ζήτημα εύρυτερα πολιτικό και δεν αποτελεί μόνο φεμινιστικό επίδικο.
Η απαγόρευση των ασφαλών αμβλώσεων ισοδυναμεί με καταπάτηση θεμελιωδών ανθρώπινων ελευθεριών. Η επίθεση σε γυναικεία κεκτημένα εντάσσεται σε μια εύρυτερη αυταρχική πολιτική που νομιμοποιεί στην κοινή γνώμη κατασταλτικούς και τιμωρητικούς νόμους και κυρώσεις. Επομένως δεν μπορεί να αποκοπεί από το συνολικό πλέγμα εξουσίας που εφαρμόζει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη φυλή και την τάξη. Η σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία των γυναικών είναι αδιαχώριστες από το δικαίωμα στην περίθαλψη κάθε ανθρώπου και μέσα στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και η πρόσβαση σε ασφαλή άμβλωση. Χωρίς αναπαραγωγική υγεία οι γυναίκες δε μπορούν να ασκήσουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους, μεταξύ άλλων και στην εκπαίδευση και στην εργασία. Σχετικά με τη σεξουαλική υγεία οι γυναίκες (και οι έφηβοι) έχουν από ελλιπή ως μηδενική ενημέρωση γύρω από θέματα αντισύλληψης, μητρικής υγείας, σεξουαλικών νοσημάτων και άλλων γυναικολογικών προβλημάτων. Χωρίς εκπαίδευση των κοινωνιών πάνω σε αυτά τα ζητήματα οι γυναίκες δεν θα μπορέσουν να βιώσουν μια ασφαλή σεξουαλική ζωή, δεν θα μπορέσουν να αποφασίσουν για εκείνες το πότε και το αν θέλουν να κυοφορήσουν και να μεγαλώσουν παιδιά. Η έλλειψη ολοκληρωμένης και συμπεριληπτικής σεξουαλικής εκπαίδευσης σε ένα κόσμο ασφυκτικά πατριαρχικό εντείνει και το φαίνομενο της φυσικής και σεξουαλικής βίας που υφίστανται γυναίκες και λόατκι άτομα. Η ενδοοικογενειακή βία, οι βιασμοί και η σεξουαλική κακοποίηση, οι γυναικοκτονίες και το πώς αυτά αντιμετωπίζονται από τη κατεστημένη ηθική, είναι μια αμείλικτη πραγματικότητα μερικώς καταγεγραμμένη σε στατιστικές και μελέτες.
Το μη αναπαραγωγικό σεξ δαιμονοποιείται. Οι γυναίκες που διακόπτουν ηθελημένα μια κύηση, ή ακόμα χειρότερα όσες δεν επιθυμούν εξαρχής παιδιά, παρεκκλίνουν από τη βιολογική και εθνική τους αποστολή. Τα πατριαρχικά στερεότυπα υποβάλουν τις επιθυμίες των γυναικών και τα κράτη επιβάλουν νόμους για τα σώματά τους. Η αντισύλληψη, η σύλληψη, η εγκυμοσύνη, ο τοκετός και οι αμβλώσεις γίνονται εργαλεία ελέγχου της γυναικείας αναπαραγωγικής συμπεριφοράς. Χρησιμοποιούνται από συντηρητικούς και θρησκευτικούς κύκλους ως μέσο επιτήρησης των γυναικείων σωμάτων με στόχο να περιοριστεί η ελεύθερη βούλησή τους, όχι μόνο για το αν επιθυμούν τη μητρότητα ή όχι, αλλά και το πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις θα τερματίσουν μια ανεπιθύμητη κύηση.
Οι προϋποθέσεις που μπαίνουν σε περιπτώσεις όπου η άμβλωση δεν τυγχάνει καθολικής απαγόρευσης διαφέρουν από χώρα σε χώρα και στις ΗΠΑ από πολιτεία σε πολιτεία. Μπορεί να απαντώνται όλες ή μόνο μερικές από αυτές. Όταν υπάρχει -μετά από ιατρική γνωμάτευση- κίνδυνος για την υγεία του παιδιού που θα γεννηθεί, κίνδυνος για την υγεία και τη ζωή της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού, όταν η κύηση είναι προιόν βιασμού ή αιμομιξίας, όταν συντρέχουν λόγοι κοινωνικής-οικονομικής δυσχέρειας της γυναίκας. Σε άλλες περιπτώσεις πρέπει να προηγηθεί συμβουλευτική από κρατικούς φορείς στις γυναίκες, πριν προχωρήσουν σε άμβλωση, προκειμένου να το ξανασκεφτούν. Σε πολλές χώρες τα ιατρικά έξοδα της άμβλωσης δεν καλύπτονται από ασφαλιστικά ταμεία και απαιτείται εγγράφως η σύμφωνη γνώμη του άντρα ή άλλου τρίτου προσώπου. Στο Οχάιο, διαπιστωμένες ανωμαλίες του εμβρύου που μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και θάνατο στο βρέφος ή και στη γυναίκα που το φέρει δεν αποτελούν προϋπόθεση για διακοπή κύησης, το ίδιο ισχύει και για τις εγκυμοσύνες από βιασμούς. Στη Τζώρτζια, υπάρχει εξαίρεση στην απαγόρευση, αν υπάρχει βιασμός ή αιμομιξία, αλλα μόνο εάν έχει προηγηθεί κατατεθειμένη αναφορά στην αστυνομία ως απόδειξη για το γεγονός. Το 2021, στο Αρκάνσας ψηφίστηκε νόμος που υποχρέωνε τις γυναίκες που σκέφτονταν να προχωρήσουν σε διακοπή κύησης να παραχωρήσουν τα στοιχεία τους σε βάση δεδομένων με μοναδική ταυτότητα. Είναι μερικά από τα πολλά παραδείγματα πολιτειών των ΗΠΑ που ενσωμάτωσαν αμέσως την ποινικοποίηση της άμβλωσης και την κρατική επιτήρηση των γυναικών, ή πρόκειται να το κάνουν στο άμεσο μέλλον.
Η «διαχείριση» των αμβλώσεων έχει ταξική πλευρά.
Για τις πιο αδύναμες οικονομικά -και ειδικότερα για μη λευκές γυναίκες- είναι για τις πιο πολλές αδύνατο να ταξιδέψουν σε πολιτείες όπου επιτρέπεται, προκειμένου να ασκήσουν το δικαίωμά τους σε ασφαλή άμβλωση. Είναι επίσης εξαιρετικά περιορισμένη η πρόσβασή τους σε πληροφορίες γύρω από σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και σε υπηρεσίες πρωτοβάθμιας υγείας εν γένει. Οι γυναίκες αυτές, αναγκάζονται είτε να ολοκληρώσουν μια ανεπιθύμητη κύηση με ό,τι συνέπειες μπορεί να έχει κάτι τέτοιο για τις ίδιες και τα έμβρυα, είτε να καταφύγουν σε παράνομες και επικίνδυνες επεμβάσεις σε χώρους ακατάλληλους, ή σε αγωγές με αμφιλεγόμενα χάπια. Αυτό το νομοθέτημα εισάγεται σε μία χώρα οπου δεν υπάρχει καθολικό πρόγραμμα υγειονομικής περίθαλψης. Η υγειονομική κάλυψη προέρχεται κυρίως από ιδιωτική ασφάλιση και μόνο ένα μέρος αυτής καλύπτεται από τα χρήματα των φορολογούμενων αμερικανών. Το σύστημα υγείας των ΗΠΑ είναι αποτελούμενο στον πυρήνα του από ιδιωτικούς φορείς κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Το αγαθό της περίθαλψης προσφέρεται σε «πακέτα υπηρεσιών υγείας», έχει εδώ και χρόνια μετατραπεί σε εμπόρευμα παραδομένο σε λόμπι ασφαλιστικών εταιρειών, τραπεζών και πανάκριβων κλινικών. Ο πόλεμος ενάντια στις αμβλώσεις δεν είναι κάτι νέο για τις ΗΠΑ. Στο πιο πρόσφατο παρελθόν, από το 2016 επι κυβέρνησης Trump επανήλθε ο Global Gag Rule, γνωστός ως νόμος της παγκόσμιας μέγγενης. Με βάση το νόμο αυτόν οι οργανώσεις οικογενειακού προγραμματισμού που προσέφεραν συμβουλές και υπηρεσίες γύρω από τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία, αποκλείστηκαν από την κρατική χρηματοδότηση. Αυτόματα αποκλείστηκαν από τις υπηρεσίες αυτές τα ταξικά πιο αδύναμα άτομα.
Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στις ΗΠΑ και δεν αφορά μόνο τις αμβλώσεις.
Έξι ευρωπαϊκές χώρες τηρούν ακόμα ισχυρές απαγορεύσεις γύρω από τις αμβλώσεις. Το πρόσφατο παράδειγμα της Πολωνίας επιβεβαιώνει τι φέρνει η ποινικοποίησή τους. Το 2020 το δικαστήριο έκρινε ότι οι αμβλώσεις πρέπει να είναι παράνομες ακόμη και σε περιπτώσεις όπου ένα έμβρυο έχει διαγνωστεί με σοβαρό και μη αναστρέψιμο γενετικό ελάττωμα (βλάβες σε ζωτικά όργανα, ζητήματα ανάπτυξης εγκεφάλου κλπ). Γυναίκες ακόμα και με σοβαρές επιπλοκές κύησης πέθαναν στα κρεβάτια νοσοκομείων, μένοντας αβοήθητες από γιατρούς που επικαλούνταν την ισχύουσα νομοθεσία. Ακόμα και όσες επιθυμούσαν τη μητρότητα αλλα με ασφαλείς συνθήκες, έτυχαν άρνησης περίθαλψης ενώ βρίσκονταν σε επείγουσα μαιευτική κατάσταση. Η τριανταεπτά ετών Agnieszka T, και η τριάντα ετών Ισαβέλλα ήταν οι πρώτες νεκρές του νόμου, ένα χρόνο μετά τη θέσπισή του στην Πολωνία. Στην Ιρλανδία το 2012 η τριαντενός ετών Σαβίτα Χαλαπανάβαρ, αφέθηκε να πεθάνει βασανιστικά από σηψαιμία εξαιτίας της άρνησης των γιατρών να προχωρήσουν σε άμβλωση κατά την διάρκεια αποβολής του εμβρύου.
Αυτές οι γυναίκες δολοφονήθηκαν, όχι από κομπογιαννίτες χασάπηδες σε αυτοσχέδια ιατρεία, αλλα από πιστοποιημένους γιατρούς, σε κρεβάτια νόμιμων κλινικών με τις ευλογίες ακροδεξιών κυβερνήσεων και εκκλησίας.
Στην Ελλάδα όπου η ελεύθερη χωρίς προϋποθέσεις άμβλωση είναι θεσμοθετημένη από το 1986, αντηχούν μέχρι και σήμερα αναχρονιστικές ακροδεξιές κορώνες που συντηρούν το ιδεολόγημα της αναπαραγωγής ως εθνικό και δημογραφικό καθήκον. Οι γυναίκες που δε θέλουν να εξαναγκάζονται σε ανεπιθύμητες κυήσεις χαλάνε το εθνικιστικό αφήγημα περι φυλετικής ομοιογένειας και ενίσχυσης του εθνικού σώματος με νέο αίμα. Κάτι θλιβερές οργανώσεις pro life σε συνεργασία με τον κλήρο και την κυβέρνηση ΝΔ αποπειράθηκαν να βάλουν ξανά στο δημόσιο διάλογο το ζήτημα της αναπαραγωγής και της ευθύνης που έχει κάθε γυναίκα να εκπληρώσει το «βιολογικό της καθήκον», ρίχνοντάς τους παράλληλα την ευθύνη για τη γραμμή διαδοχής και την κληρονομική συνέχεια των περιουσιακών στοιχείων του ζευγαριού. Το έμβρυο αντιμετωπίζεται ως «προσωπικότητα», ως οντολογικά αυτοτελές πρόσωπο που αποκτάει «ψυχή». Η αμβλωση αντιμετωπίζεται ως τραγωδία και στίγμα για τη ζωή μιας γυναίκας και καταστροφική για την υγεία της. Δεν ισχύει αυτό. Η άμβλωση είναι από τις πιο ασφαλείς ιατρικές πράξεις για την υγεία και τη ζωή μιας γυναίκας όταν γίνεται με ασφαλή τρόπο, και είναι κομμάτι βασικής ιατρικής περίθαλψης.
Το 2019 οι παπάδες της ιεράς συνόδου καθιέρωσαν «ημέρα του αγέννητου παιδιού». Το 2021 οι Ευρωβουλευτές της ΝΔ ψήφισαν κατά των αμβλώσεων σε ευθυγράμμιση με τους Πολωνούς. Την ίδια χρονιά οργανώθηκε υπο την αιγίδα της της ΠτΔ Σακελλαροπούλου, το σύνεδριο έκτρωμα με ομιλητές κυρίως παπάδες και πολιτικούς, που ενοχοποιούσε τις γυναίκες που δεν τεκνοποίησαν «στην ώρα τους» και που ξηλώθηκε άρον άρον μετά την θυελλώδη κατακραυγή. Το 2022 στα ελληνικά σχολεία έφερε με πρόταση της η υπουργός παιδείας Κεραμέως, τα αντιεπιστημονικά, ομοφοβικά και μισογυνικά βίντεο της Προγεννητικής αγωγής. Και αυτά επίσης αποσύρθηκαν νύχτα λόγω των αντιδράσεων, πράγμα που και στις δύο περιπτώσεις αποδεικνύει πως η αυθόρμητη και μαζική αντίδραση έχει τη δύναμη να μαζεύει τις ακροδεξιές εκτροπές. Οι απόπειρες της κυβέρνησης ΝΔ και του κλήρου να σηκώσουν το θέμα των αμβλώσεων, ακόμα κι αν απέτυχαν, είναι δηλωτικές της ευθείας αμφισβήτησης των κοινωνικών ελευθεριών σε αυτό και σε κάθε άλλο επίπεδο, είναι δηλωτικές για το πώς βλέπουν ευρύτερα τη θέση της γυναίκας μέσα στο κοινωνικό σύνολο.
Στην Αμερική, πάνω από 1200 γυναίκες έχουν αντιμετωπίσει διώξεις επειδή απέβαλαν λόγω επιπλοκών ή προκάλεσαν αποβολή με χάπια της επόμενης μέρας. Γυναίκες φυλακίστηκαν με κατηγορίες ανθρωποκτονίας ή στιγματίστηκαν γιατι απλά δε θέλησαν ή δε μπόρεσαν, είτε να κυοφορήσουν με ασφάλεια, είτε να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τις ίδιες και την ανατροφή ενός παιδιού. Γυναίκες συλλαμβάνονται, κρατούνται και τίθενται υπό κρατική επιτήρηση για τη διενέργεια πράξεων που θεωρούνται δυνητικά επιβλαβείς για το έμβρυο. Αυτή η πολύ καλά συντονισμένη ακροδεξιά προπαγάνδα είναι η βάση για την κακουργηματική δίωξη όσων γυναικών αντιμετώπισαν απώλεια εγκυμοσύνης λόγω επιπλοκών. Θα μπορούν να διερευνώνται για πιθανή συνέργεια άνθρωποι από το συγγενικό/φιλικό περιβάλλον της γυναίκας ή ακόμα και ιατρικό προσωπικό που τυχόν βοήθησαν αυτή τη γυναίκα να αποβάλει.
Εκτιμάται πως σε όλο τον κόσμο μία στις τέσσερις εγκυμοσύνες θα καταλήξει σε εθελούσιο τερματισμό, ανεξαρτήτως συνθήκης. Ένας στους 8 θανάτους που σχετίζονται με εγκυμοσύνες παγκοσμίως, οφείλεται σε μη ασφαλείς αμβλώσεις. Η απόφαση της 24ης Ιουνίου είναι τιμωρητική, όχι μόνο για εκείνες που επιθυμούν την άμβλωση, αλλά για όλες τις γυναίκες, ανεξάρτητα από το αν έχουν επιλέξει ελεύθερα και συνειδητά τη μητρότητα ή όχι. Η επίθεση στις γυναίκες στις ΗΠΑ είναι υπόθεση όλων μας. Το δικαίωμα κάθε γυναίκας σε ασφαλή δωρεάν και ελεύθερη άμβλωση είναι αδιαπραγμάτευτο. Το δικαίωμα κάθε γυναίκας να ορίζει το σώμα της και τη σεξουαλικότητά της όπως επιθυμεί είναι ένα, ενιαίο και αδιαίρετο. Δεν έχει προύποθέσεις, ούτε εξαιρέσεις.
ΑΣΦΑΛΕΙΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
Ρουβίκωνας
Πηγή: rouvikonas.gr
