Παρέμβαση με χρώματα στο πολιτικό γραφείο της βουλεύτριας της ΝΔ Α’ Θεσσαλονίκης Έλενας Ράπτη από την Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης για τη δίκη Σταθόπουλου & Χατζηβασιλειάδη.
Τον Οκτώβριο του 2019, κατά τη διάρκεια απαλλοτρίωσης ενός καταστήματος ΟΠΑΠ Play στο Χαλάνδρι, ο Δ. Χατζηβασιλειάδης αυτοτραυματίστηκε και ζήτησε τη βοήθεια του Β. Σταθόπουλου, ο οποίος, τιμώντας την αξία της αλληλεγγύης, του την παρείχε. Έπειτα από έναν μήνα, μέσα από μια πολυδιαφημισμένη από τα ΜΜΕ επιχείρηση της Αντιτρομοκρατικής κατά την οποία αναγγελλόταν η εξάρθρωση της “Επαναστατικής Αυτοάμυνας”, ο Β. Σταθόπουλος συνελήφθη, ενώ ο Δ. Χατζηβασιλειάδης κατάφερε να διαφύγει της σύλληψής του μέχρι τις 9 Αυγούστου 2021.
Ο ίδιος ο Δ. Χατζηβασιλειάδης σε επιστολή του κατά την περίοδο της φυγοδικίας του ξεκαθαρίζει πως η “Επαναστατική Αυτοάμυνα” ήταν ανενεργή, πως ο ίδιος είχε αναλάβει να διαφυλάξει την πολιτική κληρονομία της οργάνωσης και πως ο Β. Σταθόπουλος δεν είχε καμία σχέση με αυτή και το μοναδικό του έγκλημα είναι αυτό της αλληλεγγύης, γιατί προσφέρθηκε να τον βοηθήσει, όταν αυτός τραυματίστηκε.
Ο Β. Σταθόπουλος αντίστοιχα, από τη δική του μεριά, αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με την οργάνωση όπως και με την απαλλοτρίωση του καταστήματος ΟΠΑΠ Play. Υπερασπίστηκε, όμως, την έμπρακτη αλληλεγγύη του προς τον τραυματισμένο Δ. Χατζηβασιλειάδη.
Τον Απρίλιο λοιπόν του 21 καταδικάστηκαν πρωτόδικα, με εξοντωτικές ποινές, σε 16 και 19 χρόνια αντίστοιχα.Το κατηγορητήριο και οι τρόποι με τους οποίους αυτό στήθηκε αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα του εν γένει ρόλου και των πρακτικών της “Αντι”-τρομοκρατικής. Αρχικά στήνεται ένα κατηγορητήριο πάνω στις στημένες καταθέσεις του τρίτου συλληφθέντα για την ίδια υπόθεση, στο σπίτι του οποίου βρέθηκε και ο οπλισμός της οργάνωσης. Στη συνέχεια οι καταθέσεις αυτές αναιρούνται, καθώς λήφθηκαν με τις “γνωστές” πρακτικές της αντιτρομοκρατικής. Με (ακόμα) ένα φιάσκο να εκτυλίσσεται, η αντιτρομοκρατική σε αγαστή συνεργασία με τις δικαστικές αρχές προσπάθησαν να “εφεύρουν” άλλα “στοιχεία” και ξαφνικά ένα “μείγμα” dna εμφανίστηκε και χρησιμοποιήθηκε ως νέο στοιχείο για την ενοχή του Β. Σταθόπουλου.. H μέθοδος σύγκρισης DNA αποτελεί μία απολύτως αναξιόπιστη μέθοδος, λόγω μιας σειράς παραγόντων, όπως είναι η ποσότητα του δείγματος, που συχνότατα είναι πολύ μικρή, για να υπάρξει αξιόπιστη ταυτοποίηση, το είδος του δείγματος, διότι συχνά η αντιτρομοκρατική χρησιμοποιεί δείγματα DNA που δεν είναι αξιόπιστα (κύτταρα, σάλιο, ιδρώτας) και η πιθανότητα επιμόλυνσης. Δεν είναι τυχαίο που ο εισηγητής της μεθόδου δηλώνει πως αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για τον αποκλεισμό υπόπτων και όχι για την ταυτοποίησή τους. Πέραν των παραπάνω επιστημονικών ελλείψεων αυτής της μεθόδου, ο κύριος λόγος που κανείς δεν μπορεί να θεωρεί έγκυρη της “ταυτοποίηση” DNA στην Ελλάδα είναι η εμπλοκή της Αντιτρομοκρατικής, η οποία, αφού πρώτα στήνει τις διώξεις, μας “διαβεβαιώνει” για το πού βρέθηκε το γενετικό υλικό που εξετάζει (αφενός θα μπορούσε να είχε βρεθεί οπουδήποτε αλλού, αφετέρου το DNA μπορεί πολύ εύκολα να αναπαραχθεί εργαστηριακά). Και φυσικά το εξετάζει η ίδια! Η μέθοδος αυτή, λοιπόν, αποτελεί έναν κλασικό “άσσο” στο μανίκι του κράτους, χωρίς καμία επιστημονική ισχύ, που παρόλα αυτά χρησιμοποιείται, όταν τα στημένα κατηγορητήρια τους φτάνουν σε αδιέξοδο.
Αυτές οι “λεπτομέρειες” δεν ήταν ικανές να κάμψουν την εκδικητικότητα του κράτους προς έναν συνεπή αναρχικό αγωνιστή και έτσι ο σύντροφος Β. Σταθόπουλος καταδικάστηκε σε 19 χρόνια κάθειρξης. Η εξαντλητική αυτή ποινή είναι αποτέλεσμα αφενός της αποτυχίας της αντιτρομοκρατικής, η οποία παρά τις δημοσιογραφικές φανφάρες σκύλιασε από την αποτυχία της να εξαρθρώσει την οργάνωση “Επαναστατική Αυτοάμυνα”, καθώς το μόνο σχετικό που είχε όντως στα χέρια της ήταν ο οπλισμός της. Η ποινή που επιβλήθηκε στον σύντροφο Β. Σταθόπουλο είναι αποτέλεσμα του συμβολισμού που έχει μια τέτοια κίνηση έμπρακτης αλληλεγγύης. Αυτόν τον συμβολισμό επέλεξε να χτυπήσει το κράτος, προκειμένου να υπερασπίσει τον πολιτισμό, την ιδεολογία και τις αρχές της εξουσίας. Η κίνηση του συντρόφου να δείξει έμπρακτη αλληλεγγύη σε έναν τραυματισμένο σύντροφο, παρά το ενδεχόμενο προσωπικό κόστος, προκαλεί βαθιά ρωγμή στον κόσμο του ατομικισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού που προωθείται και αναιρεί στην πράξη ένα από τα βασικότερα θεωρητικά κατασκευάσματα πάνω στο οποίο στηρίχτηκε το κράτος από τις απαρχές του, δηλαδή ότι ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο.
Από της 30 Μαΐου διεξάγεται η δίκη σε δεύτερο βαθμό, η οποία είναι μια πολύμηνη διαδικασία. Καθόλη τη διάρκεια της δίκης σε δεύτερο βαθμό, ο Δ. Χατζηβασιλειάδη, αναλαμβάνοντας την ευθύνη του οπλισμού με σκοπό τη συνέχιση της πολιτικής του δράσης μέσα από την οργάνωση “Επαναστατική Αυτοάμυνα”, επιδιώκει τη διάνοιξη του κοινωνικού διαλόγου εντός των δικαστικών αιθουσών σχετικά με τη σημασία της επαναστατικής πάλης. Από την άλλη ο σύντροφος Β. Σταθόπουλος υπερασπιζόμενος μέχρι τέλους την έννοια της έμπρακτης αλληλεγγύης σαν μια στάση ζωής απέναντι στον ολοκληρωτισμό και την απομόνωση που κράτος και κεφάλαιο θέλουν να μας επιβάλλουν, δηλώνει αμετανόητος αν πρέπει να καταδικαστεί γι αυτό το αδίκημα. Όπως ο ίδιος περιέγραψε: “Η αλληλεγγύη είναι μια σχέση και μάλιστα μια σχέση ανιδιοτελής μεταξύ ανθρώπων. Μια κοινωνική σχέση, έννοια που ιδιαίτερα εμπνέει το ευρύτερο κίνημα αντίστασης και βασική συνιστώσα για να κτιστεί ένας κόσμος ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Κοινή συνιστώσα επίσης και στο εσωτερικό των κινημάτων αντίστασης παγκοσμίως, βασικό θεμέλιο της ιστορίας τους…”. Και πράγματι η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, είναι η κοινή μας γλώσσα, που κανένα κράτος, καμιά δικαστική εξουσία δε μπορεί να την αλλοιώσει.
Η καταληκτική συνεδρίαση της δίκης είναι αύριο, Πέμπτη 12η Ιανουαρίου 2023, στις 11.00, στο εφετείο (Λουκάρεως).Η επίθεση κράτους και του κεφαλαίου είναι συνολική, συνεχής και εντεινόμενη. Πλέον είναι εμφανής σε όλους και όλες. Η εγκληματική διαχείριση της πανδημίας με την πλήρη αδιαφορία για την κοινωνική βάση, με μοναδική πυξίδα το κέρδος τους και την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, η κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων που κερδήθηκαν με αγώνες, η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, η αδιανόητη αύξηση του κόστους ζωής, η εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας με λίγα λόγια, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Αλλά ούτε και περιθώρια εφησυχασμού ή παραίτησης και ανακωχής από μεριάς μας. Γνωρίζοντας, βέβαια, ότι το κράτος και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί χτυπούν όλο και πιο σκληρά όσους και όσες τολμούν να αντιστέκονται.
Ο αντιτρομοκρατικός νόμος, η στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας, οι καταδικαστικές αποφάσεις χωρίς κανένα στοιχείο, η χρήση της απόλυτα αναξιόπιστης μεθόδου σύγκρισης DNA ή των δακτυλικών αποτυπωμάτων, οι όλο και πιο εκτεταμένες παρακολουθήσεις, η αδυναμία αναστολής της ποινής για πράξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα, η ποινικοποίηση των φιλικών και συγγενικών σχέσεων: όλα τα μέσα θα χρησιμοποιηθούν από τη κυριαρχία, για να τσακίσει αυτούς και αυτές που συνεχίζουν να αντιστέκονται στην εξαθλίωση των από τα κάτω.
Απέναντι στα χίλια πρόσωπα της “δημοκρατίας” τους, κανένας σύντροφος δεν είναι μόνος. Γιατί για εμάς η αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους είναι αδιαπραγμάτευτη και ένα βασικό θεμέλιο κάθε απελευθερωτικής δράσης.
Ως μία ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης, εν όψει της καταληκτικής συνεδρίασης της δίκης αύριο, Πέμπτη 12η Ιανουαρίου, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με χρώματα και σπρέι στο γραφείο της Βουλευτή Α Θεσσαλονίκης της ΝΔ, Έλενας Ράπτη.
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ Β. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ Δ. ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ / ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
blog: https://libertasalonica.wordpress.com
mail: lib_thess@hotmail.com
