Αγωνιστικές αποφάσεις και κατάληψη από τον ΣΦ Φυσικού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου φοιτητ(ρι)ών Φυσικού, με συμμετοχή 105 ατόμων, υπερψηφίστηκε το Ανοιχτό Πλαίσιο με 60 ψήφους και αποφασίστηκε εκ νέου κατάληψη της σχολής την Πέμπτη 16/3, την Παρασκευή 17/3 και τη Δευτέρα 20/3 και συμμετοχή στην απεργιακή πορεία της Πέμπτης 16/3, στις 10:30 στην Καμάρα.
ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Δεν είναι ανθρώπινο λάθος
Το κρατικό καπιταλιστικό σύστημα, όχι για πρώτη φορά, δολοφόνησε τουλάχιστον 57 ανθρώπους λόγω της πολιτικής που εφαρμόζεται σε όλες τις πτυχές της ζωής, καθώς και στους σιδηρόδρομους. Είναι υπεύθυνο το ίδιο σύστημα το οποίο περιθωριοποιεί, αποκλείει, εξοντώνει μετανάστες, το οποίο γκετοποιεί και δολοφονεί Ρομά. Είναι το ίδιο σύστημα το οποίο χτυπάει και καταστέλλει διαδηλωτές/ριες, ποινικοποιεί τις απεργίες και τον συνδικαλισμό. Είναι το ίδιο σύστημα που καθιστά υπέρογκο το κόστος ζωής, τα ενοίκια, τα αγαθά.
Το κράτος συντεταγμένα με το κεφάλαιο, υποτιμάει σταθερά την αξία της ζωής μας, ενώ αυξάνει το κόστος διαβίωσης, μεγιστοποιώντας τα πλούτη και τα κέρδη των λίγων. Η υγεία, η παιδεία, η ενέργεια, οι σιδηρόδρομοι, τα νοσοκομεία (όπως και το ογκολογικό νοσοκομείο παίδων στην Αθήνα) αποτελούν πεδίο κερδοφορίας του κράτους και του κεφαλαίου και εντός αυτού του συστήματος πάντοτε θα λογίζονται ως τέτοια. Αύριο κι όλας, ψηφίζεται στην Βουλή νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση του νερού, ενός εκ των βασικών αγαθών για την ανθρώπινη επιβίωση, αποδεικνύοντας για ακόμα μία φορα το ότι οι ζωές μας δεν έχουν καμία αξία άμα δεν συνεισφέρουν στην κερδοφορία του συστήματος.
Η συνολική θανατοπολιτική του κράτους:
Η θανατοπολιτική του κράτους δεν ξεκινησε στα Τέμπη, αλλά χτίζεται χρόνια τώρα στα σώματα των μεταναστ(ρι)ών, των Ρομά, των γυναικών. Τα συνεχή <<ναυάγια>>, όπως αυτό κοντά στο Φαρμακονήσι στις 11/3 με 5 θύματα, με ευθύνη του ελληνικού λιμενικού, η πλήρης εκμετάλλευση και περιθωριοποίηση, οι επαναπροωθήσεις, ο μαζικός εγκλεισμός σε κέντρα κράτησης και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, είναι απόρροια της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Παράλληλα, η αδιαφορία μέρους της κοινωνίας για την μαζική εκμετάλλευση του μεταναστευτικού πληθυσμού, των Ρομά και άλλων περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και αλληλοτροφοδοτείται με την αλματώδη υποτίμηση των ζωών και των ντόπιων και με τον κοινωνικό εκφασισμό.
Η θανατοπολιτική υπάρχει μέσα στην ταξική βία του συνεχώς αυξανόμενου κόστους των ειδών πρώτων ανάγκης ή των υπέρογκων λογαριασμών, που μας αναγκάζουν να δουλεύουμε για 3ευρώ/ώρα “μαύρα” , παράλληλα με τις σπουδές μας . Η βία συνεχίζεται μέσα στις σπουδές μας όπου ταξικοί φραγμοί υψώνονται συνεχώς, η πρόσβαση στην δημόσια εκπαίδευση όλο και δυσκολεύει ενώ δίδακτρα εμφανίζονται παντού και μάλιστα για την απόκτηση εργασιακών δικαιωμάτων που μέχρι κάποια χρόνια πριν ήταν ενωμένα στο πτυχίο μας. Φυσικά, δεν ξεχνάμε σε όλα αυτά ότι έχουμε και τον “κόφτη” του ν+2 να μας πιέζει μαζί με όλα τα άλλα για το πότε θα πάρουμε πτυχίο, γιατί αλλιώς θα διαγραφούμε. Η βία εναντίον μας υπάρχει μέσα στην επίθεση που δέχονται τα εργασιακά δικαιώματα και τα συνδικάτα. Τόσο ο νόμος Χατζηδάκη αλλά και νόμοι προηγούμενων κυβερνήσεων, ποινικοποιούν την απεργία, νομιμοποιούν την απεργοσπασία, τις μαζικές απολύσεις συνδικαλιστών, ενώ υπονομεύουν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Σε απόλυτη συμφωνία με αυτή την λογική λειτουργεί η απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τα πτυχία μας (άρθρο 69) αλλά και ο νόμος 4777 που πέρα από τους ταξικούς φραγμούς που υψώνει, ποινικοποιεί κάθε μορφή συλλογικής διεκδίκησης μέσω πειθαρχικών και φυσικά με τους ένστολους βάρβαρους που έχουν στρατοπεδεύσει στα 50μ. από εδώ. Το νήμα της κρατικής βίας δεν μπορεί να μην περνάει από την Ελ.Ασ. η οποία χτυπάει και βασανίζει αγωνιζόμενο κόσμο (φοιτητές, εργάτριες κ.ο.κ.), σκοτώνει, βιάζει, προστατεύει μεγαλο-αφεντικά και μαφιόζους (π.χ, Greek Mafia) και πετάει φτωχές οικογένειες έξω από τα σπίτια τους δίνοντάς τα σε τραπεζίτες. Το κράτος έχει προαναγγείλει 700.000 εξώσεις σε φτωχές οικογένειες πετώντας τις στον δρόμο για να κερδοφορίσουν οι τραπεζίτες και οι καπιταλιστές.
Η κρατική και καπιταλιστική δολοφονία λοιπόν συντελείται αργά και σταθερά σε κάθε μικροεπίπεδο της ζωής μας, από τις ιδιωτικοποίησεις φορέων βασικών δημοσίων αγαθών, από τις δολοφονικές επιθέσεις των μπάτσων που είναι έξω από την πόρτα μας, από τα ταβάνια που πέφτουν στην οδοντιατρική, τα λεωφορεία του Ο.Α.Σ.Θ. τα οποία παίρνουν φωτιά και άλλα πόσα παραδείγματα (πανδημία, φωτιές, πλυμμήρες κ.λπ.). Οι ζωές μας δεν αξίζουν τίποτα για αυτούς.
Δεν έχουμε αυταπάτες ότι υπάρχει “καλύτερη διαχείρηση” του κράτους και του υπάρχοντος συστήματος. Ωστόσο οφείλουμε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την θετική ανατίμηση των ζωών μας και να ενισχύσουμε τις κοινωνικές δομές, οπως συλλόγους, σωματεία, συνελεύσεις γειτονιάς κ.ά. Μεσα από αυτές μόνο μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας και τις ανάγκες μας στα χέρια μας και να προωθήσουμε την ενότητα των καταπιεσμένων. Η απάντηση που οφείλουμε να δώσουμε είναι η ενότητα μεταναστριών, Ρομά, φοιτητών,εργαζομένων, και όλων των εκμεταλλευόμενων κοινωνικών ομάδων, ώστε να αντισταθούμε στους κοινούς μας αντιπάλους και να πάρουμε τις ανάγκες μας και τις ζωές μας στα χέρια μας.
Οι μεταφορές οφείλουν να είναι ελεύθερες για όλους και όλες μας, τα σπίτια οφείλουν να
είναι οικονομικά προσιτά για ντόπιους και μετανάστες.
Οι αγώνες μας για να μη δολοφονεί το κράτος και το κεφάλαιο φοιτητές, πρέπει να συνδεθούν με τις απεργίες των σιδηροδρομικών υπαλλήλων, με τους αγώνες των κοινοτήτων Ρομά για την εκρίζωση του ρατσισμού, με τις διεκδικήσεις των μεταναστών για αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής.
Φοιτητικοί αγώνες:
Η μάχη που δίνουν χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες καθημερινά για να τα βγάλουν πέρα με τις σπουδές και με το υπέρογκο κόστος διαβίωσης είναι τεράστια.
Η διαγραφή από τη σχολή στα ν+2 έχει καλλιεργήσει στους φοιτητές ένα συνεχές άγχος να προλάβουν να τελειώσουν τη σχολή. Η αστυνομοκρατία στο ΑΠΘ καλά κρατεί, με διμοιρίες των δολοφόνων να είναι σταθμευμένες γυρω γύρω και έτοιμες να καταστείλουν οποιαδήποτε αντίσταση. Παράλληλα, στις καθηγητικές σχολές αποσπούν την διδακτική επάρκεια απο τα πτυχία μας, στερώντας μας ουσιαστικά την “καλύτερη” πιθανότητά μας να δουλέψουμε. Τα παραπάνω αποτελούν κομμμάτια του νόμου 4777 ο οποίος στοχεύει ξεκάθαρα στην αποστείρωση των πανεπιστημίων και στην επίθεση στις διεκδικήσεις εντός του, και του νόμου πλαισίου ο οποίος στοχεύει στην περαιτέρω σύνδεση της αγοράς εργασίας με τις σπουδές. Παράλληλα στον τομέα της τέχνης, με το Προεδρικό διάταγμα 85 συντελείται μια τεράστια υποτίμηση στις καλλιτεχνικές σπουδές, θέτωντας τα πτυχία ισάξια με απολυτήρια λυκείου. Όλα τα παραπάνω αποτελούν μια γενικευμένη επίθεση σε εργασιακά κεκτημένα, η οποία συμβάλλει με τον τρόπο της στην υποβάθμιση της αξίας της ζωής μας. Η συμπίεση των ελευθεριών και των κατακτήσεών μας πάει χέρι χέρι με το κρατικό καπιταλιστικό σύστημα και απέναντι σε αυτό οφείλουμε να αντισταθούμε ακηδεμόνευτα και από τα κάτω.
Η πατριαρχία βιάζει και σκοτώνει:
Η βία της πατριαρχίας είναι καθημερινή και τη βιώνουμε σε διάφορα πεδία των ζωών μας. Είναι η υποτίμηση των ικανοτήτων μας στη δουλειά και στις σχολές μας, τα σεξιστικά σχόλια στο δρόμο, οι παρενοχλήσεις στα Μ.Μ.Μ. , και η λίστα δεν τελειώνει ποτέ. Πατριαρχία και κράτος οπλίζουν τα χέρια των (παρα)βιαστών σε μία συνεχή προσπάθεια συγκάλυψης αυτών, ειδικότερα αν αυτοί είναι τσιράκια του κράτους. Το δικαστικό σύστημα επανατραυματίζει τα άτομα, αμφισβητεί τα βιώματά τους (παίρνοντας πολλές φορές την πλευρά του θύτη). Έτσι έγινε και στην περίπτωση παιδοβιασμού και στο κύκλωμα trafficking της 12χρονης στον Κωλονό. Η μετέπειτα αισχρή διαχείριση αυτού ρίχνοντας την ευθύνη στη μητέρα της και δίνοντας στη δημόσια σφαίρα τα στοιχεία της 12χρονης μας υπενθυμίζει ότι δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε τους θεσμούς τους κράτους αλλά να δημιουργούμε δεσμούς ασφάλειας και αλληλεγγύης μεταξύ μας. Ο αντιπατριαρχικός αγώνας δεν χωράει σε μία μέρα αλλά είναι μια συνεχής διαδικασία για να γκρεμίσουμε το υπάρχον καταπιεστικό σύστημα. Πρέπει να στεκόμαστε το ένα δίπλα στην άλλη και να αντιστεκόμαστε όλοι μαζί σε οποιαδήποτε προσπάθεια υποβολής στα σώματά μας.
Τι είναι το ανοιχτό πλαίσιο;
Το ανοιχτό πλαίσιο απαρτίζεται από μια πρωτοβουλία φοιτητών/ριών Φυσικού, η οποία λειτουργεί με όρους συνδιαμόρφωσης σε μια διαδικασία βάσης, που αποφασίζουμε να δραστηριοποιούμαστε για τις διεκδικήσεις μας και τις ανάγκες μας χωρίς από τα πάνω υπαγόρευση του πολιτικού πλαισίου και με ισότιμους όρους. Επιδιώκουμε να σπάσουμε τον διαχωρισμό μεταξύ αυτών που γράφουν τον πολιτικό λόγο και αυτών που τον υλοποιούν. Θεωρούμε ότι η δημιουργία ενός φοιτητικού κινήματος που θα αντισταθεί στην υποτίμηση της ζωής μας, οφείλει να συμπεριλάβει και να εμπλέξει ενεργά στις πολιτικές και αγωνιστικές διαδικασίες όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές και φοιτήτριες
ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΚΑΤΩ Ο ΝΟΜΟΣ 4777, Ο ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟ Π.Δ. 85
ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ
ΣΤΕΡΕΨΑΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΑΝΑΔΥΘΗΚΕ ΟΡΓΗ,
ΑΥΤΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ
ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΕ:
- Κατάληψη της σχολής την Πέμπτη 16/3 , Παρασκευή 17/3 και τη Δευτέρα 20/3.
- Κάλεσμα στην απεργία Πέμπτη 16/3 10:30 Καμάρα.με επιστροφή στο άσυλο.
- Δράσεις επανοικειοποίησης των σχολών και του πανεπιστημιακού ασύλου.
- Σύσταση συντονιστικής επιτροπής η οποία θα εξειδικεύει το λόγο και θα υλοποιεί τις δράσεις του Συλλόγου και της καταληψης.
- Επόμενη ΓΣ Δευτέρα 20/3 στις 15:00 στην Α11.
- Συμμετοχή στο συντονιστικό γενικών συνελεύσεων.
- Παρέμβαση στη λέσχη για ελεύθερη σίτιση Παρασκευή 17/3, 12:00
Ο Σύλλογος υπερψήφισε επίσης ένα ψήφισμα αλληλεγγύης στην 12χρονη από τον Κολωνό η οποία έπεσε θύμα trafficking. Το ψήφισμα που απαιτεί να μην υπάρχει συγκάλυψη στα κυκλώματα trafficking και παιδοβιασμών παρατίθεται παρακάτω.
Επίσης, ο Σύλλογος υπερψήφισε ψήφισμα αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ, το οποίο επισυνάπτεται παρακάτω.
