Παρέμβαση στο σημείο δολοφονίας του Θανάση Καναούτη στο Περιστέρι από την Αδράστεια.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΝΑΟΥΤΗΣ ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ
10χρόνια πριν , στις 13 Αυγούστου του 2013 στη γραμμή τρόλλεϋ 12, δολοφονήθηκε ο 19χρονος Περιστεριώτης Θανάσης Καναούτης. Κατά τη διάρκεια ελέγχου εισιτηρίου , ακολούθησε διαπληκτισμός με τον ελεγκτή με αποτέλεσμα, να τον σπρώξουν από την πόρτα και να βρεθεί στο οδόστρωμα όπου χτυπήθηκε θανάσιμα στο κεφάλι. Αφορμή ήταν η μη κατοχή εισιτηρίου το οποίο, όπως είχε πει και στον ελεγκτή αδυνατούσε λόγω ανεργίας να πληρώσει. Από την πρώτη στιγμή της είδησης του θανάτου και για τις επόμενες μέρες πλήθος Περιστεριωτών και όχι μόνο βρέθηκαν στους δρόμους της γειτονιάς, διαδηλώνοντας ενώ σημειώθηκαν και μικροσυγκρούσεις. Όσον αφορά τον δολοφόνο του Θανάση αφέθηκε ελεύθερος και 5χρονια μετά η υπόθεση μπήκε στο αρχείο.
Την περίοδο εκείνη μεσούσης της οικονομικής κρίσης , όπου ο βασικός μισθός δεν κάλυπτε ούτε τις βασικές ανάγκες , το κράτος προσπαθούσε με κάθε τρόπο να επιβάλλει την απάνθρωπη πολιτική των μνημονίων που οδηγούσε τα πλατιά λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση.
10χρονια μετά, η κατάσταση δεν διαφέρει στο σήμερα. Παρά τη φαινομενική οικονομική ανάκαμψη , η ζωή της εργατικής τάξης κάθε άλλο παρά ρόδινη είναι. Η συνεχώς αυξανόμενη ακρίβεια που καθιστά την κάλυψη των βασικών αναγκών όλο και δυσκολότερη, σε συνδυασμό με τη μεθόδευση αντεργατικών νομοσχεδίων (κατάργηση 8ωρου, ποινικοποίηση απεργίας, ελαστικά ωράρια) δείχνουν το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Πρόκειται για τη διαχρονική πολιτική κράτους και κεφαλαίου να οδηγεί το λαό στην εξαθλίωση εξασφαλίζοντας το κέρδος του κεφαλαίου πάνω από τις ανθρώπινες ζωές. Πλουτίζουν πάνω στην ανάγκη μας για υγεία, σίτιση, στέγαση , μετακίνηση.
Απέναντι σε αυτή τη δολοφονική πολιτική , οφείλουμε να σταθούμε αλληλέγγυα στο δρόμο υπερασπιζόμενοι την τάξη μας. Με οργάνωση και αγώνα να χτίσουμε τον κόσμο που ονειρευόμαστε , έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΡΟ Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙ
Αδράστεια
