Καβάλα | 20 χρόνια Κατάληψη Βύρωνος 3
Λίγες ημέρες πριν, στις 14/8, η Κατάληψη Βύρωνος 3 στην Καβάλα διοργάνωσε εκδηλώσεις για τα 20 χρόνια της ύπαρξής της. 20 χρόνια γεμάτα αντίσταση, εξέγερση, αυτο-οργάνωση και συμμετοχή στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της εποχής μας. Η εκδήλωση συνοδεύτηκε από συναυλία με το συγκρότημα Θραξ Πανκc. Δημοσιεύουμε το κείμενο, τις εικόνες και τα video που μας απέστειλαν οι σύντροφοι/ισσες της Βύρωνος 3:
20 χρόνια Κατάληψη Βύρωνος 3 Καβάλα , δεν γιορτάζουμε… ΥπερΑσπιζόμαστε τις #καταλήψεις
25 Μαρτίου 2004. Μια παρέα νέων ντόπιων και φοιτητών, από το Αυτόνομο Στέκι της Καβάλας, αποφασίζει να καταλάβει το εγκαταλελειμμένο κτήριο της Βύρωνος 3. Μέσα από τις ανάγκες της στέγασης και της επιβίωσης λόγω των αυξανόμενων ενοικίων (από τότε), της ιδέας της οικειοποίησης των εγκαταλελειμμένων χώρων, αλλά και της γενικότερης πολιτικής αντίληψης ενάντια στον υπερκαταναλωτισμό των δανείων και της χρηματοπιστωτικής δέσμευσης μιας ολόκληρης ζωής, σύντροφοι και συντρόφισσες αποφασίζουν να δώσουν ζωή στο κατά 11 χρόνια εγκαταλελειμμένο παλιό νηπιαγωγείο- παιδική βιβλιοθήκη. Έτσι δημιουργείται η πρώτη πολιτική κατάληψη στέγης στην πόλη.
Προβολές, εκδηλώσεις, θεατρικές παραστάσεις, συζητήσεις, αφιερώματα και βιβλιοπαρουσιάσεις, συντροφικές κουζίνες και βραδιές οικονομικών ενισχύσεων, παιδικά πάρτι, καλοκαιρινά και χειμερινά μπαρ, απαρτίζουν την καθημερινότητα της κατάληψης. Φιλοξενίες φίλων, συντρόφων/ισσών και ταξιδευτών, αστέγων και αδέσποτων ψυχών, προσφύγων και μεταναστών/στριών, άνεργων και φοιτητών/τριών, ΛΟΑΤΚΙ και διαφόρων ειδών καλλιτεχνών, βρίσκουν προστασία και ασφάλεια κάτω από την στέγη της κατάληψης Βύρωνος 3.
Από τότε μέχρι και σήμερα, το κτήριο της κατάληψης, αποτελεί σημείο αναφοράς της πόλης, μέσω πολιτικών ζυμώσεων, διασκέδασης, αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης, μα και σημείο αναφοράς των ριζοσπαστικών αγώνων του αντιεξουσιαστικού κινήματος. Αγώνες ενάντια στην ακρίβεια και την φτωχοποίηση, συμμετοχή σε κοινωνικά καλέσματα της πόλης και σε απεργίες, σε κινητοποιήσεις ενάντια στην λεηλασία της φύσης και δράσεις ενάντια στην κακοποίηση των τετράποδων φίλων μας. Είναι ο χώρος συνδιαμόρφωσης και οργάνωσης του μαχητικού μετώπου ενάντια στον εκφασισμό της Καβάλας, την καταστολή και τις κρατικές δολοφονίες.
Διανύοντας τον εικοστό χρόνο της ζωής της Κατάληψης Βύρωνος 3, αποφασίσαμε να κάνουμε μια σειρά εκδηλώσεων, όχι για να γιορτάσουμε, άλλα για να αναδείξουμε την καταστολή που βιώνουν οι καταλήψεις στην Ελλάδα. Επιλέγοντας μάλιστα την θερινή περίοδο όπου το κράτος συνηθίζει να χτυπάει ύπουλα τους χώρους αγώνα κατά την περίοδο διακοπών. Με την κυβέρνηση της ΝΔ σε ρόλο ενορχηστρωτή και σημαία το δόγμα της μηδενικής ανοχής, το κράτος επιτίθεται στα κέντρα αγώνα και τις δομές του κινήματος. Σε μια γενικότερη προσπάθεια να καταπνίξει τις φωνές που αντιστέκονται, αλλά και τους χώρους που δημιουργούν τις συνθήκες αντίστασης, αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης, μα και κοινωνικής αφύπνισης, το Μαξίμου προσπαθεί να κρύψει την αδυναμία του να ανταπεξέλθει στις κοινωνικές του υποχρεώσεις και μοιράζει απλόχερα αυτό που τόσο καλά ξέρει να κάνει κάθε αυταρχική κυβέρνηση, την καταστολή.
Με τον νέο ποινικό κώδικα, η κυβέρνηση επιχειρεί να εξαλείψει κάθε κατειλημμένο κτήριο και σε απάντηση στο πείσμα και το σθένος των αγωνιστών/στριών που δεν παραδίδουν τα όπλα εύκολα, ποινικοποιεί την αντίσταση και την αλληλεγγύη. Πλέον σύντροφοι/ισσες που συλλαμβάνονται μέσα σε επανακατελλειμένα κέντρα αγώνα, φορτώνονται με υπέρογκα ποσά και φυλακίσεις (όπως στην περίπτωση της Κομοτηνής, Utopia A.D). Σε άλλες περιπτώσεις, καταλήψεις και αλληλέγγυοι/ες χτυπιούνται εκδικητικά, γιατί βοηθούν έμπρακτα στην πυρόσβεση περιοχών που έχουν πληγεί από φωτιές, σε περιοχές πλημμυροπαθών, τονίζοντας στην πράξη την κοινωνική αλληλεγγύη μα ταυτόχρονα υποδεικνύοντας την υποκρισία του κρατικού μηχανισμού απέναντι στους πολίτες.
Φυσικά δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στην λαίλαπα των πλειστηριασμών και των εξώσεων με μέγα χορηγό την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Την ίδια στιγμή που η κοινωνία πασχίζει να ανταπεξέλθει στην ακρίβεια, τις κρίσεις και τις ανατιμήσεις μέσα από τις ληστρικές πολιτικές της ΝΔ, κόποι μιας ζωής χάνονται από την μία μέρα στην άλλη, είτε λόγω οικονομικών δυσκολιών, είτε γιατί έχει επιλεχθεί το σπίτι κάποιου φουκαρά ως φιλέτο, και ας μην έχει καμία οικονομική εκκρεμότητα με τις δανειακές του υποχρεώσεις. Αυτοί θα δημιουργήσουν μία. Ότι δεν χαθεί δηλαδή μέσα στις στάχτες και τα απόνερα των βιβλικών καταστροφών, το αρπάζουν τα νύχια των Funds και των κορακιών του κράτους. Για αυτό το λόγο θα μπορούσε να χτυπηθεί μια κατάληψη, που προωθεί την επανακειοποίηση των δημόσιων χώρων και των εγκαταλελειμμένων κτηρίων. Με σύνθημα το παλιό αλλά και διαχρονικό, “όλα είναι κλεμμένα όλα μας ανήκουν”.
Σε αυτό το σημείο να σας ενημερώσουμε πως έχουν έρθει σύντροφοι/ισσες από καταλήψεις των γειτονικών μας νομών, που είτε έχουν δεχτεί την καταστολή , είτε είναι στο στόχαστρο (όπως όλοι μας άλλωστε), για να μας περιγράψουν εν συντομία την κατάσταση που επικρατεί στις διπλανές πόλεις.
Οι καταλήψεις είναι χώροι έκφρασης των ιδεών μας ενάντια στο σάπιο σύστημα τους, που τροφοδοτούν τους αγώνες μας ενάντια σε κράτος καπιταλισμό και πατριαρχία. Υπερασπιζόμαστε τις δομές του κινήματος, τα κέντρα αγώνα, διεκδικούμε την ελευθερία και τα δικαιώματά μας και προσπαθούμε να στηρίξουμε, να προετοιμάσουμε και να περιφρουρήσουμε τους αγώνες μας. Απαντάμε με ταξική αλληλεγγύη και οργανώνουμε την αντεπίθεση μας για την δημιουργία ενός κόσμου απαλλαγμένου από κάθε σύστημα εξουσίας.
Όπως τότε, έτσι και τώρα, 20 χρόνια μετά, μένουμε συνεπείς στην πολιτική μας στάση και ηθική, αρνούμαστε να συνδιαλλαγούμε με το κράτος σε κάθε ιδιοκτησιακή σκέψη και δηλώνουμε παρόντες/ουσες στη μάχη για την κοινωνική ισότητα και την ταξική χειραφέτηση, μέσα από τους κοινωνικούς και τους εργατικούς αγώνες. Οι καταλήψεις και τα κέντρα αγώνα είμαστε εμείς.
Να μολύνουμε τον κόσμο με το μικρόβιο της ελευθερίας και της αλληλεγγύης.
Ανίκανοι να καταστείλουν αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν.
Κατάληψη Βύρωνος 3, 20 χρόνια μετά.
