Δεν έχω οξυγόνο | Μαζικός ξεσηκωμός για το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη.
“Δεν έχω οξυγόνο”. Με αυτό το σύνθημα κατεβαίνει την Κυριακή 26 Γενάρη η κοινωνία στον δρόμο. Την Τετάρτη 22 Γενάρη το βράδυ ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών απηύθυνε κάλεσμα για συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και από τότε οι εξελίξεις μοιάζουν με μια χιονοστιβάδα αγανάκτησης και οργής που απλά περίμενε μια αφορμή για να ξεσπάσει. Τα καλέσματα για συγκεντρώσεις άρχισαν να βγαίνουν το ένα μετά το άλλο με καταιγιστικό ρυθμό σε έναν αυθόρμητο ξεσηκωμό που είχαμε αρκετά χρόνια να ζήσουμε. Καλέσματα σε πάνω από 190 πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά από άκρο σε άκρο της Ελλάδας αλλά και όχι μόνο καθώς θα πραγματοποιηθούν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε δεκάδες πόλεις της Ευρώπης αλλά και στην Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη και το Τορόντο. Πρακτικά σε όποιο μέρος της Ελλάδας υπάρχει κάποια οργανωμένη συλλογικότητα ή φορέας έχει αναλάβει την ευθύνη της οργάνωσης μια συγκέντρωσης για το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη. Πολιτικές συλλογικότητες και οργανώσεις, συνδικάτα και σωματεία εργαζομένων, φοιτητικοί σύλλογοι και σχήματα, πολιτιστικοί σύλλογοι ή σύλλογοι πολυτέκνων, ακόμη και σύνδεσμοι οπαδών διαμορφώνουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό που το μεσημέρι της Κυριακής θα πλημμυρίσει όλη τη χώρα με ένα τεράστιο “ΩΣ ΕΔΩ”.
Ως εδώ με την συγκάλυψη. Ως εδώ με την έλλειψη δικαιοσύνης και τις μεθοδεύσεις. Ως εδώ με τη σπίλωση των οικογενειών των θυμάτων αλλά κι όσων τους συμπαραστέκονται. Αλλά και ως εδώ με την εξαθλίωση, την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, το ξεπούλημα κι εμπορευματοποίηση των δημόσιων υποδομών, τη λεηλασία της φύσης, τη γιγάντωση των ανισοτήτων, την καταστολή, την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Η κοινωνία είναι εξοργισμένη με το έγκλημα των Τεμπών αλλά αυτή είναι μόνο η αφορμή για να κατέβει την Κυριακή στον δρόμο. Η αιτία είναι οι συνθήκες ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας και το γεγονός ότι τα περιθώρια για να να μπορέσει να εκφραστεί έχουν στενέψει απελπιστικά κι όποτε βρίσκεται κάποια διέξοδος τότε άμεσα ακολουθεί η αστυνομική και ποινική καταστολή.
Αυτή η καταιγιστική κι απρόσμενη εξέλιξη έχει φέρει πανικό στην κυβέρνηση και τους λακέδες της που αδυνατούν να πιστέψουν και να διαχειριστούν ένα μαζικό κύμα λαϊκής οργής και αγανάκτησης που αφορά συνολικά τις κρατικές πολιτικές. Από τις προσβλητικές δηλώσεις του σφαγέα της δημόσιας υγείας Άδωνη Γεωργιάδη μέχρι τον στρατό των γαλάζιων τρολ στο twitter και τους κατ’ ευφημισμό “δημοσιογράφους” που είτε θάβουν τις συγκεντρώσεις είτε τις καταδικάζουν ανοιχτά, η κυβερνητική παράταξη μάλλον αντιμετωπίζει για πρώτη φορά στα 5.5 χρόνια που κυριαρχεί την αμφισβήτηση από μια μαζική κοινωνική αντιπολίτευση.
Σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Πάτρα, Σπάρτη, Ρέθυμνο, Καλαμάτα, Καρδίτσα, Χανιά και πολλές άλες πόλεις υπάρχουν δεκάδες καλέσματα του αναρχικού κι ελευθεριακού κινήματος που θα δώσει τη μάχη για να πάρουν μαχητικά κι ανατρεπτικά χαρακτηριστικά. Σε μια προσπάθεια για να μετατραπεί το “Δεν έχω οξυγόνο” σε μια ανάσα για την κοινωνική βάση.
