Παρέμβαση στην μνήμη του Σταύρου Καλλέργη στην Πλατεία Εργατικής Πρωτομαγιάς| Πρωτοβουλία Αναρχικών Αγ. Αναργύρων Καματερού
Συμβολική παρέμβαση με ανάρτηση πανό στο μνημείο του Σταύρου Καλλέργη πραγματοποιήθηκε από ομάδα μελών της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Αγίων Αναργύρων-Καματερού στην Πλατεία Εργατικής Πρωτομαγιάς στη συμβολή των οδών Πειραιώς και Πέτρου Ράλλη.
Ακολουθεί ένα μικρό βιογραφικό σημείωμα για τον Σταύρο Καλλέργη
ΣΙΚΑΓΟ 1886- ΑΘΗΝΑ 1893
Ο Σταύρος Kαλλέργης γεννήθηκε το 1865 στο Xουμέρι Mυλοποτάμου Kρήτης. Σε πολύ νεαρή ηλικία έρχεται στην Αθήνα και φοιτά στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια έρχεται σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες που βρίσκονται στα πρώτα στάδια της εμφάνισης τους στον ελλαδικό χώρο και συνεργάζεται στην έκδοση εφημερίδων με άλλες προσωπικότητες του πρώιμου σοσιαλιστικού κινήματος, όπως ο Πλάτων Δρακούλης. Πολύ σύντομα, ο Καλλέργης γίνεται ενεργό μέρος της ανάπτυξης του πρώιμου σοσιαλιστικού και εργατικού κινήματος στον ελλαδικό χώρο, καθώς και της πρώτης σποράς των αναρχικών επαναστατικών ιδεών.
Σε ηλικία 19 χρονών διοργανώνει φοιτητική διαδήλωση με συνθήματα όπως «Iσότης-Aδελφότης-Kοινοκτημοσύνη» και «Δωρεάν Παιδεία». Το 1890 ιδρύει στην Αθήνα τον «Kεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο» με μέλη μαθητές και φοιτητές, ενώ την ίδια περίοδο εκδίδει την εφημερίδα Σοσιαλιστής μέσα από τις στήλες της οποίας δημοσιεύει ένα επαναστατικό πρόγραμμα αρκετά προωθημένο για την εποχή του. Ο Σοσιαλιστής με ασυνέχειες στην έκδοση του, φιλοξενεί στις στήλες του άρθρα για την εργασιακή πραγματικότητα και τους εργατικούς αγώνες της εποχής, καθώς και μεταφράσεις έργων αναρχικών όπως του Π. Κροπότκιν και άρθρα για τον Μ. Μπακούνιν. Φαίνεται πως ο Καλλέργης, σ’ αυτή την περίοδο, ήταν επηρεασμένος από τις ιδέες του Κροπότκιν και του Μπακούνιν όπως και άλλων αναρχικών της εποχής.
Ο Καλλέργης δεν επεδίωξε να είναι μονάχα ένας θεωρητικός του πρώιμου σοσιαλιστικού κινήματος, αλλά συμμετείχε ενεργά στους εργατικούς αγώνες της εποχής του, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις συγκεντρώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά, αποτελώντας έναν από τους πρωτεργάτες για την καθιέρωση της στον ελλαδικό χώρο, αλλά και για την εισαγωγή των αιτημάτων που έφερε ο αγώνας των εργατών στο Σικάγο το 1886 για 8ωρη εργασία. Η συμβολή του για την απαρχή των εργατικών συγκεντρώσεων την 1η του Μάη ήταν καθοριστική, αρχής γενομένη από την 1η Μάη 1891, οπότε μαζί με 12 συντρόφους του, φωτογραφήθηκαν όλοι μαζί, ως συμβολική συμμετοχή στην παγκόσμια ημέρα των εργατών. Την επόμενη χρονιά τον Μάιο του 1892, συγκεντρώθηκαν περίπου 30 μέλη του «Σοσιαλιστικού Συλλόγου» στο Παναθηναϊκό Στάδιο και διαμαρτυρήθηκαν «εναντίον του πλουτοκρατικού καθεστώτος». Οι συγκεντρώσεις και η ουσιαστική καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς ξεκινάει από το 1893, οπότε και πραγματοποιείται συγκέντρωση μερικών χιλιάδων εργατών με αιτήματα για το 8ωρο, την Κυριακάτικη αργία κ.α. Τον επόμενο χρόνο ο Καλλέργης συλλαμβάνεται στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων της εργατικής πρωτομαγιάς και αργότερα φεύγει για το Παρίσι όπου γνωρίζει τους Ε.Ρεκλύ, Π.Κροπότκιν και άλλους αναρχικούς και σοσιαλιστές ριζοσπάστες της εποχής
.Με όλες τις προβληματικές του σαν αγωνιστής και σαν άνθρωπος καθώς και της αμφιλεγόμενης διαδρομής του, ο Σταύρος Καλλέργης υπήρξε μια σπουδαία μορφή για το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα αλλά και ένα πρόσωπο το οποίο συνέβαλε στην εμφάνιση των αναρχικών ιδεών κατά τον 19ο αιώνα, δημοσιοποιώντας αναρχικά επαναστατικά κείμενα και συμπορευόμενος στο πλάι αναρχικών της εποχής όπως ο Ευάγγελος Μαρκαντωνάτος (συνεργάτης στην αναρχική εφημερίδα επί τα πρόσω και μέλος του «Σοσιαλιστικού Συλλόγου») παρότι όχι πάντα σε πλήρη σύμπνοια. Τόσο η συμβολή του στην καθιέρωση της εργατικής πρωτομαγιάς, όσο και η προσφορά του στο πρώιμο αναρχικό κίνημα της εποχής, καθιστούν τον Καλλέργη μια αξιομνημόνευτη μορφή της πρώιμης ταξικής και πολιτικής μας ιστορίας, αναπόσπαστο κομμάτι της και συνδημιουργό της.
Αν θέλουμε ο αγώνας μας σήμερα να έχει νικηφόρα προοπτική, τότε δεν θα πρέπει λεπτό να ξεχνάμε τις ιστορικές του ρίζες, την ιστορική του ταυτότητα και τους ιστορικούς του σκοπούς. Οι αναρχικές ιδέες στην Ελλάδα όπως και διεθνώς, κυοφορήθηκαν μέσα από τα πρώιμα στάδια της σοσιαλιστικής σκέψης και του εργατικού κινήματος, αποτέλεσαν σάρκα από την σάρκα της ταξικής πάλης και αναπτύχθηκαν σε σφοδρή αντιπαράθεση με τις εξουσιαστικές σοσιαλιστικές προτάσεις του μαρξισμού. Ο αναρχισμός, χωρίς το ταξικό και σοσιαλιστικό του βάθρο, χωρίς την υλιστική του κοσμοθεωρία, χωρίς την αντι-εξουσιαστική του προοπτική και την επαναστατική του στόχευση, δεν μπορεί να υπάρξει, δεν μπορεί να επιτύχει τον ιστορικό του προορισμό ως η επαναστατική ιδεολογία της εργατικής τάξης: την παύση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, την δημιουργία μιας ελεύθερης, αταξικής και ακρατικής κοινωνίας.
Κίνημα χωρίς μνήμη, είναι κίνημα χωρίς προοπτική
Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά
Ζήτω η παγκόσμια Κοινωνική Επανάσταση
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ – ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ
