Κάτω τα χέρια από την απεξάρτηση.
Πηγή: Συντονιστική Απεξαρτημένων και Απεξαρτώμενων ΑΡΓΩ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ
ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 5129/2024
Στη ζωή μας διαλέγαμε πάντα τον λάθος δρόμο. Αφήσαμε τις ανασφάλειες και το άγχος να μας κυριέψουν, προσπαθήσαμε να προσαρμοστούμε στις επιταγές της κοινωνίας και της οικογένειάς μας, ανοίξαμε την πόρτα του κόσμου των ναρκωτικών και των εξαρτήσεων. Χάσαμε φίλους, πολύτιμο χρόνο, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία μας. Τσακίσαμε τους εαυτούς μας και προδώσαμε τους αγαπημένους μας ανθρώπους. Όλα λάθος.
Μέχρι που ανοίξαμε την πόρτα ενός προγράμματος απεξάρτησης. Αυτή ήταν η πιο σωστή κίνηση που κάναμε ποτέ. Και οι περισσότεροι από εμάς, μάθαμε πάλι να εμπιστευόμαστε, να κοιτάμε στα μάτια, να ελπίζουμε, να κάνουμε σχέδια για το μέλλον και να απολαμβάνουμε τη ζωή με καθαρότητα.
Ο νέος νόμος 5129/2024 που ψηφίστηκε στις 31 Ιουλίου 2024 (τελευταία ημέρα λειτουργίας της Βουλής) έρχεται αυτό να μας το πάρει πίσω. Πρόκειται για ένα βιαστικό, κακογραμμένο, εντελώς πρόχειρο, χωρίς κανένα προγραμματισμό και καμία ενσυναίσθηση νομοσχέδιο.
Πρώτα απ’ όλα ανοίγει ο δρόμος για την ιδιωτική πρωτοβουλία στο χώρο της απεξάρτησης, κατά την αγαπημένη τακτική της κυβέρνησης. Υποβαθμίζονται σημαντικά οι δημόσιες δομές έτσι ώστε κάποιος που απολαμβάνει καλής οικονομικής επιφάνειας να μπορεί να μπει σε ένα πρόγραμμα απεξάρτησης, οι υπόλοιποι όλοι στο δρόμο ή σε δυσλειτουργικές και υποστελεχωμένες δομές. Ο ταξικός διαχωρισμός στα καλύτερά του.
Ενοποιούνται όλα τα προγράμματα απεξάρτησης (ΚΕΘΕΑ, ΑΡΓΩ, 18ΑΝΩ, ΙΑΝΟΣ, ΟΚΑΝΑ κ.α) κάτω από έναν ενιαίο φορέα ιδιωτικού δικαίου. Προγράμματα δηλαδή με πολύ διαφορετικές φιλοσοφίες προσέγγισης του εξαρτημένου ατόμου και με πολλά χρόνια επιτυχούς πορείας βάση αποτελεσμάτων, παύουν να υπάρχουν και γίνονται ένα. Στην απεξάρτηση είναι εξαιρετικά σημαντική η διαφορετικότητα των προγραμμάτων. Οι χρήστες έχουμε διαφορετικές ανάγκες και με τα χρόνια και τις δοκιμές (πολλοί από εμάς προσπαθήσαμε σε παραπάνω από ένα προγράμματα) βρήκαμε το κατάλληλο ο καθένας για την ψυχοσύνθεσή του. Ξέρουμε καλά ότι το προφίλ των ουσιών έχει αλλάξει σημαντικά από τις δεκαετίες του 1990 και 2000 και ότι η χρήση είναι μια εξελισσόμενη πρακτική. Η αντιμετώπισή της θέλει παρακολούθηση, βαθιά γνώση του αντικειμένου και ποικιλομορφία. Ποικιλομορφία η οποία είναι ανάγκη, όχι πολυτέλεια.
Πολλούς από εμάς τους πήρε μήνες και μήνες μέχρι να αρχίσουν να εμπιστεύονται κάποιον θεραπευτή και να αρχίσουν να ανοίγονται και να παίρνουν βοήθεια. Τώρα με τον νέο νόμο, γραμμένο για μας χωρίς εμάς, τίθενται σε κίνδυνο οι θέσεις εργασίας των θεραπευτών μας. Των ανθρώπων που γνωρίσαμε και που στέκονται έμπρακτα κάθε μέρα σαν κάτι παραπάνω από οικογένεια για μας. Περαιτέρω υποστελέχωση δηλαδή και βόμβα στα θεμέλια της απεξάρτησής μας. Ήδη και πριν την ψήφιση του νόμου, η δομή μας (όπως και πολλές άλλες δομές) λειτουργούσαν με τους μισούς εργαζόμενους από όσους πραγματικά χρειάζονται.
Η προχειρότητα με την οποία γράφτηκε αυτό το νομοσχέδιο είναι ξεκάθαρη από το γεγονός ότι δεν υπήρξε καν αξιολόγηση όλων των δομών απεξάρτησης. Ούτε επίσκεψη των αρμοδίων στους χώρους, ούτε συμπερίληψη των αριθμών των ανθρώπων που αποφοίτησαν από τα προγράμματα και συνεχίζουν και μένουν καθαροί. ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ! Και μιλάμε για αριθμούς γιατί αυτό φαίνεται να είναι το μόνο επιχείρημα που μετράει.
Εδώ να πούμε ότι πριν από την ψήφιση του νόμου υπήρξε στο γραφείο του Πρωθυπουργού κατάθεση μελέτης του κ. Κουιμτζίδη, πρώην Εθνικού Συντονιστή για την Αντιμετώπιση των Ναρκωτικών, με τίτλο ‘ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΨΥΧΟΤΡΟΠΕΣ ΟΥΣΙΕΣ – ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ 2021-2026’, η οποία αγνοήθηκε παντελώς.
Είμαστε άνθρωποι με όνειρα, φιλοδοξίες και αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή, δεν είμαστε απλά αριθμοί. Δεν αποδεχόμαστε το κοινωνικό στίγμα στο οποίο θέλουν να μας καταδικάσουν εσαεί.
Το ‘ασθενοκεντρικό σύστημα’ που αναφέρεται μέσα στο νομοσχέδιο, ότι δηλαδή είμαστε όλοι μας ασθενείς εφ’ όρου ζωής, καταρρίπτεται από την ίδια την πραγματικότητα. Οι πρώην εξαρτημένοι είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας, πλήρως ενταγμένα. Αυτή τη στιγμή πολλοί από τους θεραπευτές μας είναι άνθρωποι που απεξαρτήθηκαν στα ίδια ακριβώς προγράμματα πριν από 20 και 25 χρόνια. Αυτήν τη μαγεία και την επιτυχία των δομών αυτών έρχονται τώρα να γκρεμίσουν, θέτοντας σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας τους. Των ανθρώπων που σώζουν τις ζωές μας μέρα με τη μέρα.
Φυσικά, το κίνητρο είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο. Η εξοικονόμηση πόρων.
Ακόμα κι εκεί όμως η ψήφιση ενός τέτοιου νόμου είναι κοντόφθαλμη. Γιατί αυτό σε βάθος χρόνου θα έχει ως αποτέλεσμα περισσότερους ανθρώπους μέσα στον εφιάλτη των ναρκωτικών, άρα περισσότερους ανθρώπους να απασχολούν το υγειονομικό και δικαστικό σύστημα, περισσότερο μαύρο χρήμα και περισσότερη δύναμη στη μαφία της χώρας. Άρα μιλάμε για διαρροή εσόδων για το κράτος, λιγότερο ενεργό εργατικό δυναμικό στη χώρα και πολύ περισσότερους προβληματικούς και ανενεργούς πολίτες οι οποίοι θα βρίσκονται δέσμιοι της εξάρτησής τους. Ίσως όμως και να βολεύει κάτι τέτοιο.
Απαιτούμε την άμεση κατάργηση του νομοσχεδίου και την περαιτέρω στελέχωση και χρηματοδότηση των υπαρχουσών δομών απεξάρτησης. Την άμεση ανάκληση των μεταθέσεων του θεραπευτικού προσωπικού που έχουν ήδη γίνει, βίαια και χωρίς καμία εξήγηση, παίζοντας με τις ζωές των ανθρώπων που κάθε μέρα ωφελούνταν από την παρουσία τους. Τον εμπλουτισμό των προγραμμάτων με δράσεις αθλητικού, πολιτιστικού και κοινωνικού χαρακτήρα.
Ζητάμε τη βοήθεια της κοινωνίας, να μας αγκαλιάσει, να σταθεί δίπλα μας σε αυτόν τον ιερό σκοπό. Είμαστε δικά σας παιδιά. Οι ζωές μας έχουν νόημα.
Απαιτούμε από την πολιτεία να μας δώσει την ευκαιρία να συνεχίσουμε το δρόμο της καθαρότητας που έχουμε ξεκινήσει και να διασφαλίσει ότι οι επόμενοι που θα ακολουθήσουν μετά από εμάς, οι άνθρωποι που αυτή τη στιγμή παλεύουν με τους δαίμονές τους στις πιάτσες και θα έρθουν κάποια στιγμή να ζητήσουν βοήθεια, να βρούνε την ίδια ανταπόκριση, κατανόηση, αποδοχή και φροντίδα που βρήκαμε εμείς.
Υπογράφουν σύσσωμα τα μέλη του Προγράμματος Εναλλακτικής Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων – ΠΕΘΕΑ «ΑΡΓΩ».
(Ανοιχτή Θεραπευτική Κοινότητα – Πρόγραμμα Εργαζομένων – Διπλή Διάγνωση – Επανένταξη – Follow Up)
