Εργοδοτική αυθαιρεσία στο κυλικείο της Νομικής σχολής Αθηνών
Τον περασμένο Νοέμβριο ο Η. εργάστηκε για το χρονικό διάστημα μίας εβδομάδας στην επιχείρηση που διατηρεί η Γεωργία Τυρού στη Νομική Σχολή Αθήνας.
Από την αρχή της εργασίας του, η εργοδότρια ήταν αποφευκτική σχετικά με την υπογραφή της σύμβασης εργασίας για τις συμφωνηθείσες ώρες και μισθό, βρίσκοντας συνεχώς δικαιολογίες προκειμένου να παραπέμψει τον εργαζόμενο σε άλλα πρόσωπα π.χ. στο λογιστή της επιχείρησης. Μετά από την επιμονή του εργαζόμενου για το ζήτημα της σύμβασης, η ίδια το απέφυγε κάνοντας του «αντιπρόταση» για εργασία πλήρους ωραρίου, ενώ η αρχική συμφωνία τους και αυτό που ο ίδιος ήθελε ήταν μερική απασχόληση. Έτσι, η σύμβαση έμεινε στον αέρα για μία ακόμα μέρα. Την επομένη, και κατόπιν της δήλωσής του ότι δεν πρόκειται να εργαστεί ανασφάλιστος, η ίδια απάντησε πως η σύμβαση έχει ήδη ανέβει στο ΕΡΓΑΝΗ, χωρίς ο ίδιος να την έχει δει ποτέ ή υπογράψει, αφού όπως είπε η ίδια «ο νόμος της δίνει αυτό το δικαίωμα». Στη συνέχεια δήλωσε «νευριασμένη» για τη στάση του εργαζόμενου και τις ερωτήσεις του περί της μη υπογραφής της σύμβασης από πλευράς του και τον απέφυγε λέγοντας ότι θα συνεχίσουν τη συζήτηση σε άλλο χρόνο.
Προχωρώντας προς το τέλος της εβδομάδας, και αφού η αναρτημένη σύμβαση ήταν λανθασμένη και η Τυρού ισχυριζόταν πως θα φτιαχτεί σύντομα μία νέα διορθωμένη, ο εργαζόμενος αποφάσισε να σταματήσει να εργάζεται στην επιχείρηση, αφού η μέχρι τότε συμπεριφορά της εργοδότριας δεν είχε καμία συνέπεια λόγων – πράξης. Έτσι, της ανακοίνωσε τη σχετική απόφαση και ζήτησε να λάβει τα μεροκάματά του για τις ημέρες που εργάστηκε. Η Τυρού, αποφάσισε αυθαίρετα ένα ποσό που ουδεμία σχέση είχε με τις πραγματικές ώρες εργασίας. Στην άρνηση του εργαζομένου και στην απαίτησή του να λάβει ολόκληρο το ποσό που αντιστοιχούσε στην εργασία του, η ίδια απάντησε με φράσεις όπως «Τα δοκιμαστικά δεν πληρώνονται» και άλλες σχετικές κλασικές δικαιολογίες που χρησιμοποιούν τα αφεντικά κάθε φορά που πρέπει να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Ο εργαζόμενος συνέχισε να διεκδικεί ολόκληρο το ποσό με την ίδια να του απαντά εριστικά και ειρωνικά «Πήγαινέ με στην επιθεώρησή εργασίας, δε με απασχολεί» και μόλις εκείνος της είπε ότι αυτό ακριβώς θα κάνει, η Τυρού κλιμάκωσε το λόγο της με φωνές, απειλές και βρισιές προς τον εργαζόμενο.
Έτσι ακριβώς έπραξε ο εργαζόμενος, προχώρησε με καταγγελία της Τυρού στην επιθεώρηση εργασίας για απλήρωτα δεδουλευμένα, αλλά η ίδια δεν πτοήθηκε, κατέβαλε μόνο το αρχικό ποσό που είχε ισχυριστεί αυθαίρετα μόνη της, και δεν εμφανίστηκε καν στο ραντεβού με την επιθεώρηση εργασίας. Όταν, μάλιστα, την κάλεσαν τηλεφωνικά από την επιθεώρηση εξαιτίας της απουσίας της, η ίδια -και όπως άκουσε και ο εργαζόμενος στην κλήση- ωρυόταν ότι δε θα καταβάλει χρήματα και μάλιστα θα προχωρήσει σε μήνυση εις βάρος του εργαζόμενου (!)
Στη συνέχεια η επιθεώρηση εργασίας αποθάρρυνε πλήρως τον πρώην -πλέον- εργαζόμενο από το να συνεχίσει τη διαδικασία δικαστικά, εξαιτίας του μικρού οφειλόμενου ποσού, καθότι οι συνολικές ημέρες εργασίας του στην επιχείρηση ήταν λίγες. Ο ίδιος δεν προχώρησε μόνος του δικαστικά, κατόπιν της άρνησης της επιθεώρησης εργασίας να κάνει τη δουλειά της, επιθυμεί όμως τη γνωστοποίηση του περιστατικού για κάθε πιθανό μελλοντικό άνεργο που στη διαδικασία αναζήτησης εργασίας σκεφτεί να εργαστεί για την συγκεκριμένη αφεντικίνα.
Η εν λόγω εργοδότρια είναι εκμισθώτρια, εκτός του κυλικείου της Νομικής Σχολής, και άλλων δύο επιχειρήσεων κυλικείου στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου, στους πολιτικούς μηχανικούς και στους μηχανολόγους μηχανικούς. Τα κυλικεία στους μηχανολόγους και στη νομική, όπου πλέον στεγάζει τα μαγαζάκια της, αποτελούν πρώην κατειλημμένους χώρους εντός των πανεπιστημίων, οι οποίοι λειτουργούσαν από το φοιτητικό σώμα και προσέφεραν καφέ και άλλα βασικά είδη με ελεύθερη συνεισφορά, ενώ παράλληλα διοργάνωσαν αναρίθμητες προβολές, εκδηλώσεις και άλλες πολιτιστικές- πολιτικές δράσεις. Οι συγκεκριμένοι χώροι εκκενώθηκαν στο πλαίσιο της κλιμακούμενης και συνεχιζόμενης επίθεσης που έχει εξαπολύσει το κράτος σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές ενάντια σε κάθε πολιτικό εγχείρημα μέσα στα πανεπιστήμια, και δόθηκαν με απευθείας αναθέσεις και εξευτελιστικό αντίτιμο προς εκμετάλλευση στη συγκεκριμένη αφεντικίνα.
Φοιτητές και εργαζόμενες από τις σχολές της Αθήνας
