Μεσολογγίου: Εκεί που η μνήμη γίνεται δράση και πεδίο συνάντησης που δεν «εξευγενίζεται» (Βίντεο)
Εκεί που η ιστορία των αγώνων συναντά το σήμερα, οι κάτοικοι και οι συλλογικότητες δηλώνουν παρούσες υπερασπιζόμενες τον δημόσιο χώρο.
Απέναντι σε κάμερες, αστυνομική επιτήρηση, εξευγενισμό και εμπορευματοποίηση, το “συντονιστικό δράσης για την υπεράσπιση των Εξαρχείων” τοποθέτησε αυτοσχέδια παγκάκια στα παρτέρια του πεζόδρομου. Μια συμβολική αλλά ουσιαστική παρέμβαση υπέρ της κοινωνικοποίησης, της πολιτικής ζύμωσης και της παραμονής του πεζοδρόμου της Μεσολογγίου ως ελεύθερου δημόσιου χώρου.
Video footage by AthinaFassa @Kinimatini
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της δράσης στον πεζόδρομο Μεσολογγίου:
Εδώ και κάποιο διάστημα, κράτος και κεφάλαιο επιχειρούν με διαφορετικούς τρόπους να εισβάλλουν και να εγκατασταθούν στον ιστορικό πεζόδρομο της Μεσολογγίου. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί πρωτοτυπία, καθώς η Μεσολογγίου με το βαρύ ιστορικο εξεγερσιακό φορτίο το οποίο κουβαλάει, βρίσκεται υψηλά στην ατζέντα της κρατικής επίθεσης από τους μηχανισμούς της επιτήρησης, της καταστολής & του εξευγενισμού. Τόσο ειδικά, όσο και γενικά ως αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας των Εξαρχείων βρίσκεται σε μια διαδικασία εξευγενισμού και πολυεπίπεδης επίθεσης.
Καταστολή, επιτήρηση & σύγκρουση
Η πρώτη μεγάλη απόπειρα αλλοίωσης του πολιτικού χαρακτήρα του πεζόδρομου, των τελευταίων χρόνων, ήταν η ανέγερση των πολυτελών διαμερισμάτων απέναντι από το μνημείο για την κρατική δολοφονία του αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η ολοκλήρωση αυτού του κτιρίου πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας και μετά από αρκετές επιθέσεις κατά τη διάρκεια της κατασκευής του απο το γνωστό επιχειρηματικό λαμόγιο Ε. Παπαευαγγέλου ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την αστυνομοκρατία στη γειτονιά κατά τη διάρκεια της καραντίνας αλλά και το γενικότερο ντελίριο – ενδιαφέρον ελληνικού και ξένου κεφαλαίου για αγορά κάθε διαθέσιμου κτιρίου στα Εξάρχεια και τη μετατροπή τους σε ξενοδοχεία και airbnb. Αν και τα διαμερίσματα του συγκεκριμένου κτιρίου απέτυχαν να ανοίξουν στο κοινό, λόγω της αντίστασης του κόσμου που πολιτικοποιείται και κοινωνικοποιείται στη Μεσολογγίου, το κτίριο εξοπλίστηκε με πολλαπλού τύπου κάμερες για να χρησιμοποιείται ως ρουφιάνος της ΓΑΔΑ, με σκοπό την επιτήρηση, τη στοχοποίηση του κόσμου του αγώνα και την καταστολή των συγκρούσεων. Η κατάσταση αυτή δεν είναι σε καμία περίπτωση αποδεκτή. Το κτίριο, αν και φρούριο, δέχεται καθημερινά βανδαλισμούς ενώ πρόσφατα αφαιρέθηκαν και απενεργοποιήθηκαν οι κάμερες τις οποίες αναγκάστηκαν οι ιδιοκτήτες να επανατοποθετήσουν.
Σε αυτή τη συνθήκη προστίθεται η τακτική εισβολή ομάδων Δέλτα στη Μεσολογγίου πρωινές & μεσημεριανές ώρες, πραγματοποιώντας ελέγχους και κάποιες φορές ακόμα και συλλήψεις σε κόσμο που ζητάει τον λόγο για τον οποίο ελέγχεται σε έναν ελεύθερο δημόσιο χώρο. Οι “επισκέψεις” αυτές συμβαίνουν με τον πλέον ύπουλο τρόπο. Πραγματοποιούνται σε ώρες κατά τις οποίες δεν υπάρχουν μάζες κόσμου στον πεζόδρομο, προσπαθώντας έτσι να περάσουν μια εικόνα συνεχόμενου ελέγχου & καταστολής στον κόσμο που επιλέγει να αράξει στη Μεσολογγίου την ημέρα. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς ο πεζόδρομος συγκεντρώνει κόσμο που αντιστέκεται στις δυνάμεις καταστολής και γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να το κάνουν. Παρ’όλα αυτά, η επιτήρηση & η καταστολή βρίσκουν πάντοτε μέσα επιβολής. Εδώ και αρκετούς μήνες η χρήση drone, κατά τις βραδινές ώρες, πάνω από τη Μεσολογγίου έχει γίνει μια καθημερινή πραγματικότητα. Μπροστά στην επιμονή του κράτους να βάζει στο επίκεντρο της επίθεσής του τα συγκρουσιακά και εξεγερτικά χαρακτηριστικά τόσο της Μεσολογγίου όσο και των Εξαρχείων ευρύτερα, η επιμονή του κόσμου του αγώνα να μην εγκαταλείπει την πολιτικοποίηση, την κοινωνικοποίηση και την αντίσταση στον ιστορικό αυτόν πεζόδρομο, δείχνει πως η Μεσολογγίου δεν είναι και ούτε θα είναι ποτέ μια εύκολη υπόθεση.
Για την πολιτική βαρύτητα της Μεσολογγίου
Η περίπτωση της Μεσολογγίου φέρει ένα μεγαλύτερο βάρος από κάθε άλλο δρόμο που επιχειρείται να πέσει στα δόντια της κρατικής καταστολής και των επιχειρηματιών. Στην οδό αυτή βρίσκεται το σημείο δολοφονίας του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η κρατική δολοφονία του οποίου αποτέλεσε τη σπίθα της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008. Ένα σημείο το οποίο θα μας υπενθυμίζει πάντα την κρατική βία αλλά και τα πάντα επίκαιρα προτάγματα της κοινωνικής εξέγερσης, της μαχητικής αντίστασης, του αυθορμητισμού, της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγύης. Ο πεζόδρομος αυτός, με το ιστορικό και πολιτικό του βάρος, λειτουργεί τις τελευταίες δεκαετίες και μέχρι σήμερα, ως σημείο συνάντησης και κοινωνικοποίησης ατόμων που επιλέγουν τα Εξάρχεια όχι με καταναλωτικά αλλά με πολιτικά και κοινωνικά κριτήρια. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που η γειτονιά βιώνει ακραίο εξευγενισμό και τουριστικοποίηση, ο πεζόδρομος της Μεσολογγίου αποτελεί έναν από τους λίγους εναπομείναντες δρόμους ο οποίος αντιστέκεται στην κουλτούρα της κατανάλωσης και της πολιτικής ενσωμάτωσης. Αμέτρητες είναι οι διαδηλώσεις – πορείες που ξεκινούν και τελείωνουν στο μνημείο, όπως και οι συγκεντρώσεις – μικροφωνικές που λαμβάνουν χώρα εκεί, δεκάδες οι αφισοκολλήσεις και τα μοιράσματα πολιτικών κειμένων, καθώς και οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής.
Ο δρόμος είναι βαθιά σημαδεμένος με κινηματική ιστορία η οποία δεν θα επιτρέψουμε να εμπορευματικοποιηθεί ή να καταστραφεί, ούτε από μπάτσους ούτε από πλούσιους διαμένοντες, ούτε από τους εναλλακτικούς χιπστεράδες με τους οποίους δεν έχουμε τίποτα κοινό. Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί η Μεσολογγίου σε περατζάδα πλούσιων ντόπιων και τουριστών σε τόπο κενό από πολιτικές αναζητήσεις και κοινωνικοποίηση έξω από την κυρίαρχη κουλτούρα. Η κινηματική παρακαταθήκη που έχει αφήσει η εξέγερση του 2008 στη γειτονιά μας αλλά και στις συνειδήσεις μας δεν θα σβηστεί στο όνομα του εξευγενισμού, των κερδοφόρων πλάνων επιχειρηματιών και της κρατικής καταστολής.
Εμείς & ο πεζόδρομος
Στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου δεν υπάρχουμε τυχαία. Πέρα του ότι βρίσκουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας στο ιστορικό νήμα της αντίστασης και της εξέγερσης, επιλέγουμε να βρισκόμαστε εκεί γιατι μπορούμε να υπάρχουμε καθημερινά έξω από το καταναλωτικό πλαίσιο που επιβάλλεται. Η κοινωνικοποίηση, οι κουβέντες μας -πολιτικές και μη-, τα αράγματά μας, είναι στην πραγματικότητα ανάγκες καθημερινές οι οποίες πολλές φορές πηγαίνουν ένα βήμα πίσω τόσο λόγω της δύσκολης καθημερινότητας που βιώνουμε, όσο και της επίθεσης που δέχονται οι ελεύθεροι – δημόσιοι χώροι, ελαχιστοποιώντας τα πεδία συνάντησης. Η Μεσολογγίου παραμένει παρά τις πρόσφατες επιδείξεις δύναμης του κράτους -απαγόρευση εισόδου της πορείας μνήμης 31/10 του αναρχικού ένοπλου αγωνιστή Κυριάκου Ξυμητήρη & της πορείας μνήμης 6/12 της κρατικής δολοφονίας του αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου-, ένα πεδίο πολιτικής ζύμωσης και κοινωνικοποίησης εκτός κυρίαρχου πλαισίου. Προσπαθώντας να βελτιώσουμε τους χώρους μας και να τους κάνουμε ακόμα πιο φιλικούς προς τα εμάς και τις ανάγκες μας, ως συνέλευση τοποθετήσαμε αυτοσχέδια παγκάκια στα παρτέρια της Μεσολογγίου. Απέναντι σε κράτος & κεφάλαιο που θέλουν με κάθε τρόπο να μας εκτοπίσουν από τα Εξάρχεια και να κάνουν τους χώρους μας φιλόξενους μόνο για πλούσιους, τουρίστες και χίπστερς, συνεχίζουμε να προτάσσουμε την πολυεπίπεδη αυτο-οργάνωσή και την πολύμορφη υπεράσπιση των ζωών μας.
Αφιερώνουμε την δράση αυτή στον σύντροφό μας, Κυριάκο Ξυμητήρη, με τον οποίο για ώρες και ημέρες ατελείωτες ονειρευτήκαμε, συζητήσαμε και σχεδιάσαμε μαζί την υπεράσπιση της γειτονιάς, τα οράματά μας για τα ανυπότακτα Εξάρχεια. Σύντροφε Κυριάκο, η αγαπημένη σου συμβολή στο μητροπολητικό κέντρο, η Μεσολογγίου και Κωλέττη γωνία, παραμένει ζωντανή όπως εσύ και οι αγώνες σου.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΡΕΦΗ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΟ
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ
Συντονιστικό δράσης για την υπεράσπιση των Εξαρχείων
sdiex@espiv.net
