Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών καλεί τον Δήμο Αθηναίων να υλοποιήσει άμεσα τις δεσμεύσεις του ψηφίσματος της 24ης Ιουνίου.
Ποιοι είμαστε
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 16 ετών αλλά κυρίως των τελευταίων μηνών έγινε κοινά αποδεκτό από την κοινωνία και πολλούς εγχώριους και διεθνείς φορείς ότι είμαστε μια Κοινότητα και όχι απλά ένα άθροισμα ατόμων που έχουν ανάγκη για στέγη. Σε έναν κόσμο που η στέγη είναι εμπόρευμα εμείς διεκδικούμε τη στέγη ως δικαίωμα, ως κοινό αγαθό. Και γιαυτό θεωρήσαμε κοινωνικό δικαίωμά μας να χρησιμοποιήσουμε τα άδεια και εγκαταλειμμένα διαμερίσματα ιδιοκτησίας του δημοσίου στα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας.
Ποτέ δεν διεκδικήσαμε την ιδιοκτησία αυτών των χώρων. Όμως είναι η δική μας παρουσία όλα αυτά τα 16 χρόνια που:
Φρόντισε τα διαμερίσματα, τα επισκεύασε και τα έσωσε από τη φθορά.
Έδιωξε ναρκομαφίες και εκμεταλλευτές άπορων ανθρώπων που λυμαίνονταν για χρόνια την περιοχή χωρίς κανένας κρατικός φορέας να παρεμβαίνει.
Δημιούργησε υποδομές συγκατοίκησης βασισμένες στην αλληλεγγύη, την αλληλοστήριξη και τον αμοιβαίο σεβασμό.
Στήριξε ευάλωτους ανθρώπους που στερούνται τη δυνατότητα να ζήσουν με αξιοπρέπεια σε έναν κόσμο αδικίας, πολέμων και κάθε είδους ανισοτήτων.
Ποιοι μας απειλούν
Ο Περιφερειάρχης με ύφος «στοργικού πατέρα» εμφανίζεται να νοιάζεται για το πρόβλημα της στέγης. Αν νοιάζεται πράγματι:
Γιατί επιλέγει απ’ όλα τα κενά κτίρια ιδιοκτησίας του δημοσίου (120.000 μόνο στην Αθήνα, σύμφωνα με την τελευταία καταγραφή του Δήμου Αθηναίων) να ξεκινήσει το υποτιθέμενο πρόγραμμά του από το μόνο συγκρότημα που κατοικείται ακριβώς από ανθρώπους που κάνουν πραγματικότητα το δικαίωμα στην κατοικία και το μοναδικό εγχείρημα κοινωνικής κατοικίας στον ελλαδικό χώρο;
Γιατί μας ζητά να καταγραφούμε για να κρίνει εκείνος και οι υπηρεσίες του ποιοι έχουμε πραγματική ανάγκη όταν την ίδια στιγμή μας χαρακτηρίζει παράνομους; Δεν είναι η καταγραφή απλά ένα μέσο ενοχοποίησης;
Γιατί με περισσή ευκολία ο όρος κοινωνική κατοικία στα σχέδιά του αντικαταστάθηκε από τον όρο «οικονομικά προσιτή και βιώσιμη κατοικία»; Προσιτή για ποιους και με ποιους όρους; Σίγουρα όχι απαραίτητα για εκείνους που έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη, καθώς μάλιστα μιλάει για «δικαιούχους με μικτά εισοδήματα για να αποφευχθεί η γκετοποίηση».
Γιατί μιλάει απειλητικά για την «εφαρμογή του νόμου», χωρίς να απαντά στις καταγγελίες του κειμένου των Ευρωβουλευτών που αποδεικνύει τις συνειδητές παραβιάσεις των επιταγών του ευρωπαϊκού δικαίου και τις καταγγελίες της Διεθνούς Αμνηστίας για καταπατήσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων των σημερινών κατοίκων και την παρέμβαση του ειδικού εισηγητή του Ο.Η.Ε. για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην κατάλληλη στέγη;
Ο εκπρόσωπος της Κυβέρνησης με ύφος ανυποχώρητου τιμωρού καταγγέλλει την Κοινότητα και όσους την στηρίζουν. Με ποιο ακριβώς σκοπό;
Για να εμφανίσει μια Κυβέρνηση χρεωμένη σκάνδαλα απανωτά ως προπύργιο της νομιμότητας.
Για να χαϊδέψει τα αυτιά του πιο συντηρητικού και αντιδραστικού κομματιού της κοινωνίας που νομίζει ότι μπορεί να το πείσει ότι για όλα φταίνε αυτοί οι κακοί άλλοι, δαιμονοποιώντας τη νεολαία, τους πρόσφυγες, τους πολιτικούς αντιπάλους της και τις κοινωνικές αντιστάσεις κατά περίπτωση (ή και συνολικά).
Για να υποσχεθεί, όπως συχνά το κάνει, πως αυτή οι κυβέρνηση νοιάζεται για τον πρόβλημα της στέγης. Μόνο που εκείνο για το οποίο στην πραγματικότητα νοιάζεται είναι στο τοπίο των αλλεπάλληλων αναθέσεων να προσθέσει άλλη μια ευκαιρία κερδών για τις κατασκευαστικές εταιρίες.
Ποιοι μας στηρίζουν
Ένα ευρύτατο φάσμα κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Ξέρουμε ότι αυτή η πρωτοφανής συνθήκη γεννήθηκε από δύο παράγοντες:
Την απεργία πείνας των δύο μελών της Κοινότητας. Ρίσκαραν και ρισκάρουν ακόμη τη ζωή τους υπερασπίζοντας τον αγώνα της κοινότητας για ζωή.
Την αναγνώριση της Κοινότητας από ένα ευρύτατο φάσμα κοινωνικών ομάδων τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς μέσω της δημοσιότητας που πήρε η προβολή των δομών της κοινότητας που υλοποιούν ένα όραμα οργανωμένης αλληλεγγύης και υπέρβασης των σχέσεων εκμετάλλευσης που επεκτείνουν διαρκώς την ανισότητα στην κοινωνία.
Οι χιλιάδες υπογραφές ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών, τα εκατοντάδες ψηφίσματα στήριξης από συλλογικότητες, οργανώσεις, συλλόγους, επαγγελματικούς φορείς και συνδικάτα, η πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων για ισότιμο και συναινετικό διάλογο με αναγνώριση της Κοινότητας ως φυσικού συνομιλητή, η συμπαράσταση του Δήμου Χαλανδρίου, η σαφής υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κατοίκων από την Διεθνή Αμνηστία και φορείς των δικηγόρων, καθώς και η διοργάνωση μαζικών κινητοποιήσεων στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και της Ευρώπης συνθέτουν ένα μωσαϊκό προσεγγίσεων που πάνω απ όλα αντιστρατεύονται το κυβερνητικό αφήγημα και την υπεράσπισή του από τον περιφερειάρχη.
Τι μπορούμε και τι θέλουμε
Ποτέ δεν αρνηθήκαμε το διάλογο και αυτό είναι πλέον κοινά αποδεκτό και γνωστό τοις πάσι. Άλλωστε η δομή και η συγκρότηση της Κοινότητάς μας, που περιλαμβάνει ανθρώπους από 27 χώρες, με διαφορετικές γλώσσες, πολιτισμικές παραδόσεις και πολιτικές διαδρομές, με τον διάλογο οικοδομήθηκε. Έναν διάλογο που οργάνωσε κοινά αποδεκτούς κανόνες που στηρίζουν τη συλλογική ζωή με σεβασμό στις ιδιαιτερότητες.
Εμείς πιστεύουμε ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να φροντίζουμε τα Προσφυγικά με την ίδια προσοχή που το κάναμε ως τώρα και με σεβασμό στην ιστορική μνήμη που κουβαλάνε. Με την ενεργό συμπαράσταση αλληλέγγυων ειδικών μπορούμε να επεκτείνουμε τη φροντίδα μας σε επισκευές και των εξωτερικών όψεων προσέχοντας, όπως αρμόζει σε ένα χαρακτηρισμένο μνημείο, να διατηρήσουμε κρίσιμα ίχνη του παρελθόντος.
Οι αναγκαίες επισκευές μπορούν να γίνουν σταδιακά και τμηματικά με αντίστοιχη μετακίνηση σημερινών κατοίκων εντός του συγκροτήματος, όπως άλλωστε προβλέπεται και στο ψήφισμα της 24ης Ιουνίου του Δήμου Αθηναίων. Ξέρουμε τόσο εμείς και οι ειδικοί επιστήμονες που μας πλαισιώνουν, όσο και οι υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, ότι κάτι τέτοιο όχι μόνο είναι τεχνικά εφικτό αλλά είναι και η μόνη λύση, ώστε η αποκατάσταση να τηρήσει τους νόμους και τους κανόνες που επιβάλλουν η εγχώρια, η ευρωπαϊκή και διεθνής νομοθεσία για τη συντήρηση και αποκατάσταση των διατηρητέων μνημείων. Και θέλουμε να το υλοποιήσουμε χωρίς να ξοδέψουμε δημόσια κεφάλαια. Ας είναι αυτό και μια συμβολική χειρονομία απέναντι στις δεσπόζουσες πρακτικές κατασπατάλησης και διασπάθισης δημόσιων πόρων. Μια ματιά στα ποσά που προβλέπει η απόφαση της Περιφέρειας για την «ανάπλαση» (15 εκ. ευρώ) αρκεί για να ενισχυθούν ανάλογες επιφυλάξεις.
Ένα κοινωνικό παράδειγμα;
Σε μια εποχή κρίσης που ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας ζει μια συντριπτική καθημερινότητα
Σε μια εποχή που η εργασιακή ανασφάλεια και η ανέχεια απειλούν όλο και περισσότερους και περισσότερες
Σε μια εποχή που η καταστολή διαρκώς διευρύνει την περιστολή θεμελιωδών δικαιωμάτων και στοχοποιεί τις κοινωνικές αντιστάσεις
Σε μια εποχή που νέοι και νέες χάνουν την πίστη τους στο μέλλον
Η κοινωνία χρειάζεται παραδείγματα πως η ζωή μπορεί να είναι και αλλιώς: με αλληλεγγύη, συλλογική φροντίδα, αμοιβαίο σεβασμό και χωρίς εκμετάλλευση. Ένα τέτοιο παράδειγμα η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών πασχίζει να οικοδομήσει χρόνια τώρα με επίγνωση των δυσκολιών, αλλά με πίστη στο μέλλον της ανθρώπινης χειραφέτησης. Και στον αγώνα της αυτό υπερασπίζεται το δίκιο και την ισότητα απέναντι σε εκείνους που πολλαπλασιάζουν την αδικία και την καταστροφή.
Για όλους τους παραπάνω λόγους καλούμε τον Δήμο Αθηναίων να προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση και εφαρμογή των δεσμεύσεων του, που ανέλαβε με το ψήφισμα της 24ης Ιουνίου, και να καλέσει την Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και την Περιφέρεια Αττικής σε επίσημο διάλογο σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Εξάλλου, ο Δήμος Αθηναίων μέσω της πρωτοβουλίας που ανέλαβε, ανέδειξε τον διφυή χαρακτήρα του θεσμικού του ρόλου ως το πρωτοβάθμιο όργανο τοπικής αυτοδιοίκησης του μεγαλύτερου δήμου της χώρας, καθ’ ύλην αρμόδιο αφενός να αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας και των τοπικών κοινοτήτων και αφετέρου εφαρμόζοντας τις εξουσίες και αρμοδιότητες που διαθέτει, να προχωράει σε διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες και σε κοινά αποδεκτές λύσεις, ειδικά σε τόσο μεγάλα έργα και με τέτοιο κοινωνικό αντίκτυπο και ακόμη πιο ειδικά σε ένα θέμα όπως είναι η στέγαση, που ταλανίζει την ελληνική και αθηναϊκή κοινωνία και συνεχώς επιδεινώνεται με τις έως τώρα πολιτικές. Να σημειώσουμε ότι αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο αλλά έχει συμβεί σε τόσες άλλες πόλεις της Ευρώπης, καθώς είναι γνωστό πλέον τοις πάσι ότι οι όλοι οι κάτοικοι έχουν κατοχυρωμένα δικαιώματα ανεξαρτήτως της κατοχής τίτλων ιδιοκτησίας.
Τώρα είναι η πραγματική ευκαιρία να δούμε ποιοι ακριβώς επιθυμούν τον ουσιαστικό διάλογο και τις πραγματικές λύσεις.
29 Ιουνίου 2026
Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών
