Η αστυνομία εκτελεί (κυριολεκτικά) το καθήκον της.
Οι δολοφονίες από ένστολους που δεν τους αρκεί η προβλεπόμενη διαδικασία της σύλληψης γιατί θέλουν να αποδώσουν και δικαιοσύνη, όπως κάνουν οι super βαρβάτοι μπάτσοι στις αμερικάνικες ταινίες & σειρές, είναι μία παλιά ιστορία στην ελληνική επικράτεια. Για την ακρίβεια, εντοπίζεται στα χρόνια της χωροφυλακής και αργότερα στο μετεμφυλιακό κράτος που ο αστυνόμος έκανε ότι γούσταρε γιατί «αυτός ήταν το κράτος». Μετά τα Δεκεμβριανά του 2008, η ΕΛ.ΑΣ μαζεύτηκε λίγο και όλες οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν αντιλήφθηκαν ότι έπρεπε να περιοριστεί το φαινόμενο.
Την τελευταία πενταετία βλέπουμε ξανά μία επικίνδυνη αναζωπύρωση που φυσικά και δεν είναι τυχαία. Εδώ κάνει μπαμ ότι υπάρχει πολιτική ανοχή, αν όχι υποστήριξη: Πολλά ατιμώρητα περιστατικά που δημιουργούν μία αρρωστημένη νοοτροπία σε ένα υπολογίσιμο κομμάτι της ελληνικής αστυνομίας ότι μπορεί ο κάθε μπάτσος να σκοτώσει κάποιον γιατί απλά δεν υπάκουσε στις εντολές του. Κάπως έτσι, μάθαμε ότι στο Άργος δύο καμάρια της ΟΠΚΕ πυροβόλησαν πισώπλατα στο κεφάλι 20χρονο την ώρα που αυτός σκαρφάλωνε ένα μαντρότοιχο για να ξεφύγει από καταδίωξη.
Σήμερα που μιλάμε, ο 20χρονος είναι ήδη εγκεφαλικά νεκρός σε μη αναστρέψιμη κατάσταση, οι δράστες αστυνομικοί ισχυρίζονται ότι πυροβόλησαν στον αέρα (τα ίδια έλεγε και ο Κορκονέας όταν δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο), ασκήθηκε δίωξη για ανθρωποκτονία στους αστυνομικούς που πυροβόλησαν και βρέθηκαν 13 κάλυκες στο σημείο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει μέχρι στιγμής, το θύμα δεν πυροβόλησε και δεν προκάλεσε κίνδυνο από τον οποίο να προκύπτει φόβος για τραυματισμό τρίτων.
Φυσικά κάθε περιστατικό είναι διαφορετικό: Όταν σου επιτίθενται έχεις δικαίωμα να απαντήσεις και όταν σε πυροβολούν τότε θα πυροβολήσεις και εσύ, αν έχεις όπλο. Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε όλοι όμως είναι το εξής: Η θανατική ποινή έχει καταργηθεί πλήρως στην Ελλάδα και μάλιστα σε συνταγματικό επίπεδο απαγορεύεται ρητά η επιβολή της για οποιοδήποτε έγκλημα. Ο τελευταίος θανατοποινίτης που εκτελέστηκε στην Ελλάδα ήταν ο Βασίλης Λυμπέρης, ο οποίος καταδικάστηκε για τετραπλή ανθρωποκτονία και οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα το 1972.
Μήπως όμως αυτό που έγινε στο Άργος ήταν μεμονωμένο περιστατικό; Όχι δεν ήταν. Τα ίδια έπαθε ο Ηρακλής Μαραγκάκης, ένας 22χρονος φοιτητής που τον Δεκέμβρη του 2003 πυροβολήθηκε θανάσιμα στο κεφάλι από αστυνομικούς του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων (ΤΑΕ) Ρεθύμνου γιατί δεν σταμάτησε σε έλεγχο. Τα ίδια έπαθε και ο 18χρονος Νίκος Σαμπάνης το 2021 και ο 16χρονος Κώστας Φραγκούλης το 2022 και ο 17χρονος Χρήστος Μιχαλόπουλος στην Βοιωτία το 2023. Όλοι οι παραπάνω δολοφονήθηκαν από την ελληνική αστυνομία, παρόλο που η θανατική ποινή έχει καμιά 50αρια χρόνια που καταργήθηκε.
Οι ένστολοι δολοφόνοι θα υποστηρίξουν ότι κινδύνευσαν και ότι έριξαν στον αέρα, ο Χρυσοχουντίδης θα τους καλύψει (και με το παραπάνω) με τις τεχνικές που έμαθε από USA μεριά, η ΝΔ θα διαφυλάξει με κάθε κόστος τη δεξιά πλευρά της για να μην υποστεί εκλογικές διαρροές από την ακροδεξιά και φυσικά τα ΜΜΕ των ολιγαρχών θα κάνουν ότι μπορούν για να κουκουλωθεί το θέμα. Όταν γίνει το δικαστήριο οι κατηγορούμενοι θα πουν το γνωστό ποίημα, οι πανάκριβοι δικηγόροι τους (άραγε θα μάθουμε ποτέ ποιος τους πληρώνει αυτούς;) θα κάνουν αυτό που πρέπει και οι πελάτες τους θα αθωωθούν ή θα πέσουν στα μαλακά.
Είναι προφανές ότι για την κυβέρνηση της ΝΔ, αυτό το ιδιόμορφο μίγμα ακροκεντρώων, δεξιών και ακροδεξιών που κουμαντάρει τη χώρα τα τελευταία 7 χρόνια, μερικές ζωές αξίζουν λιγότερο ή δεν αξίζουν καθόλου. Και παρά την κάλπικη νεοφιλελέ βιτρίνα του εκσυγχρονισμού, θεωρεί ότι η αστυνομία μπορεί και πρέπει να έχει αυξημένες αρμοδιότητες. Με λίγα λόγια, εκτός από το να συλλαμβάνει τους υπόπτους και να τους οδηγεί στη δικαιοσύνη, μπορεί και να εκτελεί το καθήκον της.
